Daj sobie spokój z książkami!

[sheba555]

Racja, też doszłam do tych wniosków po przeczytaniu wieelu ksiąg,
czytam czasem ale już nie tak wiele..
I mam właśnie te myśli ze daje pisarzowi zarobić, ( a notabene, sama jej nie mogę zdobyć) heh

prymitywy nie czytają ksiazek i tyle

[Gość: JANEK]

.

[Gość: inka]

Nie wyobrażam sobie rozwoju człowieka beż książki. One uformowały mnie, moją osobowość. One nauczyły mnie mówić i pisać w rodzimym języku, one mają wpływ na moją wyobraznię, wiedzę. Człowiek bez książki skazuje się na ubóstwo...

[Gość: Ddd]

Żal mi ludzi, którzy nie lubią czytać. Nie wiedzą co tracą. Czytanie wzbogaca słownictwo, pamięć, wyobraźnię, rozwija umiejętności językowe itd. Dla mnie ma same plusy, kiedy czytam interesującą książkę, zapominam gdzie jestem, żyję życiem moich bohaterów i to jest cudowne. Wiadomo, że obecnie jest dużo innych ciekawych rozrywek, które wydają się atrakcyjniejsze niż książki, ale na pewno warto jest po nie sięgnąć choćby kilka razy w roku, na przykład w zimne zimowe wieczory:) Zawsze to lepsze niż oglądanie chłamu w TV

[Gość: ola]

Żyjąc , przezywasz tylko jedno życie, czytając możesz ich przeżyć tysiące.......

[Gość: ksiazka]

Wątek przeczytali kretyni. Niby książki kształtują umysł, rozwijają myślenie, ale wpisy temu całkowice przeczą. Trzeba jeszcze czytać wszystkie posty i to ze zrozumieniem. Trudna sztuka.

[alt-stettin]

Ktoś, kto nie czyta książek żyje swoim życiem. Ktoś, kto czyta, przeżywa wiele żyć.

[Gość: czytam]

I tak nie wejdę na twój blog. Słaba prowokacja.

[senanque]

Prowokacja jest dobra, jeśli jest tylu sprowokowanych ;)
Mi w związku z postem spinoffa przypomniał się jeden dowcip rysunkowy, który widziałam wieki temu w jakiejś gazecie: na rysunku okropna speluna, paskudna mordownia z pijakami leżącymi pod stołami, wymiotującymi na rzeczone stoły, kimś goniącym za innym z siekierą - a wśród tego młody, nieco zagubiony młody człowiek w okularkach i pulowerze. Podchodzi do jednego ze stołów i mówi: Dzień dobry, jestem młodym, awangardowym pisarzem, przepraszam panów bardzo, czy to już jest prawdziwe życie? ;)))

kij w mrowisko

[vonl]

Zachowanie tzw czytelników.....bezcenne. Uśmiałem się jak rzadko. Chyba tylko 1 osoba się połapała. No ręce same składają się do oklasków. Szacun kimkolwiek jesteś.
Ale tego bloga pod linkiem nie ma albo coś się nie zgadza. Ktoś zna właściwy adres ?

[spinoff]

Bloga nie ma. Teraz tam leci powieść w odcinkach.

[plociara]

web.archive.org/web/20130530054704/http://spinoff.blox.pl/html

[vonl]

Dzięki wielkie.
Ja znalazłem jeszcze to
web.archive.org/web/20130131061635/http://spinoff.blox.pl/html

[vonl]

jeszcze super tekst o forum
web.archive.org/web/20130720105816/http://spinoff.blox.pl/2013/07/wdeptani-w-internet.html

poza tym blog już działa i polecam go wszystkim

[kalllka]

Skoro o spinoffie mowa, choć nie dyskutuje się o nieobecnych, chciałam zapytać czy wyżej/wymieniony pnw produkuje się na miejscowym (gazetowym) blokowisku, oraz
Jaki cel "podbijania"czegoś, co sam bloger uznał za niepotrzebne?

Palcie książki każdego dnia

[spinoff]

OK. Skoro tak was "wku...am" to już nie będę się więcej naprzykrzał (ewangelizował, trolował, kpił, biadolił, topił w słowach, pluł jadem, bredził, eksperymentował... i wszystko inne, co mi nawymyślaliście przez te 8 miesięcy). Ale mimo tych powtarzających się złośliwości, nieźle się tu bawiłem i uważam, że jesteście ciekawsi od książek. Wrócę jednak do sprawdzonych, nocnych spacerów (gdy mnie najdzie chęć sięgnięcia wieczorem po książkę).
Na pożegnanie wkleję fragmenty wiersza Edwina Robinsona, który kiedyś spisałem dla nchyb:

Bóg wie skąd wziął się ów spinoff.
Akcent miał obcy, adres stąd.
Wiedział, co w którym tkwi narodzie,
I miał coś królewskiego w chodzie.
Stalowym błyskiem lśniły oczy
I nic nie mogło go zaskoczyć.
Zjawił się, i zadzierał głowę,
Jakby... przysłały go królowe!
(...)
Nigdy, kim był, nie opowiadał.
Czy z lepszych dni pech, czy też zwada
Wygnały go? Ciąg jakich skutków
Kazał mu grać księcia wyrzutków?
Grał nieźle, według mego zdania,
Rolę dla wielu nie do zagrania.
Waham się i zapytać boję,
Czy on na pewno grał tę rolę.
(...)
Kimże on był? I ile spinoff
Znaczył wśród nas? Jakiż to prąd
Niósł go na tak odmiennej fali,
Żeśmy ganili, a nie znali?
(...)
Ile nam z siebie chciał udzielić?
I nie będziemy już wiedzieli,
Czy to, co dał nam, odkupiło
To, co w nim samym w głębi tkwiło?
(...)
Nie wiemy, ile zawdzięczamy
Tym, których więcej nie spotkamy,
Póki w pamięci nagłym błysku
Znów nie ukaże się to wszystko.
Każdy z was pnie się ciemnym zboczem;
Dlatego wytężajcie oczy,
Bacząc, czy się nie zjawi znów
Jakiś z dziwacznych spinoffów.

[eeela]

A nie mógłbyś - zamiast tego całego wku...ania i ewangelizowania - po prostu sobie na nas popatrzeć (mówiłeś, że to lepsze niż książki) i czasem podzielić się tą wiedzą, która ci tak ciąży? :-)

[lubie-czytac]

Autorowi wątku chyba chodzi o to, żeby nie uciekać od rzeczywistości w książki.

Jasne, że po kilku latach bardziej pamietamy imprezy, na ktorych bylismy, spotkania z ludźmi, jakies zdarzenia, w ktorych bralismy udział, wzruszenia, emocje itp a nie godziny spędzone na facebooku lub na czytaniu ksiazki.
ja lubię czytać i przeczytałam naprawdę wiele książek, zdecydowanie więcej niż moi rówieśnicy, ale też czytanie to nie jest moja największa życiowa pasja.
Mimo wszystko wiem, że te wszystkie ksiazki, które przeczytałam - pomogły mi łatwiej pozbierać myśli, wysławiać się i nazywać emocje, dogadywać się z ludźmi. Wierze, ze dzieki nim żyję ciekawiej.

[spinoff]

lubie-czytac napisał(a):

> Autorowi wątku chyba chodzi o to, żeby nie uciekać od rzeczywistości w książki.
>

O! Byłoby pięknie, móc z tego wybrnąć tak jak podpowiadasz i zachować twarz na forum. Byłoby pięknie, ale nieuczciwie. Obłudy mam dość w realu, a tutaj chciałbym zakosztować trochę życia w prawdzie i głosić to, co naprawdę myślę, w pełni wykorzystując anonimowość.
Nie wiem, czy ktoś tu wie, kim jesteś, czy Cię zna, przejrzy i rozpozna, ale nie oglądając się na to, co wypada, a co nie, i co sobie inni pomyślą o Tobie, wykorzystaj okazję i choć raz szczerze przyznaj, że książki to szajs i gdyby tylko życie zaoferowało Ci coś więcej, jakąś prawdziwą miłość, przygodę, szał uniesień... natychmiast rzuciłabyś te wydumane pierdoły w cholerę i nigdy do nich nie wróciła. No! Lubie-czytac, raz jeden przyznaj przed światem, że wcale czytać nie lubisz. Śmiało! Przekonasz się, jakie to fajne uczucie.

[grzeczna_dziewczynka15]

No każdy lubi to, czego nie ma. Ty się naczytałeś Spinoff, masz poczucie, może, że za dużo czasu zmarnowałeś na opowieści o życiu, zamiast życia;)
Ja ostatnio "żyję". No ale doświadczenia tak samo ulotne jak te wyczytane. Po jakimś czasie to nie wiadomo, co się wyczytało, co przyśniło, a co przeżyło. No i w sumie co za różnica.

[spinoff]

Naczytałem się książek i mam poczucie straty. Ale to nie zależy od ilości. Miałbym je także gdybym przeczytał w życiu zaledwie jedną, bo zmarnowany czas to zmarnowany czas - ilość książek to tylko skala mego marnotrawstwa, faktycznie dramatyczna.
Oczywiście, wszystko jest ulotne, a z perspektywy cmentarza to już w ogóle nie będzie miało znaczenia, co się wyczytało, co przyśniło, a co przeżyło... Jest taki cudownie smutny film Saury, Nakarmić kruki - życie kobiety rozpisane na kilka postaci w różnym wieku: dziewczynki, matki, ciotki, w końcu babci, która nic już z życia nie pamięta i nie rozpoznaje na zdjęciach nawet ukochanego, największej miłości swego życia... Jednak póki to nie uleci, nie przepadnie, jeszcze trwa, to chyba ma zasadnicze znaczenie, co, z kim i jak?

[wie-syl1]

Trochę się nie zgodzę z tą wypowiedzią. Czytanie książek jest potrzebne. Nie dość, że przez to zwiększamy swój zasób słownictwa to utrzymujemy nasz mózg w kondycji, pracujemy nad wyobraźnią i rozwijamy się. Książki wręcz należy czytać!

[spinoff]

Kurczę, vie-syl1! Założyłeś specjalnie konto na gazecie, żeby się ze mną trochę nie zgodzić? To mi pochlebia. Spróbujmy więc wspólnie się zastanowić, czy warto abyś poświęcał życie na powiększanie zasobu słownictwa i żył wyobraźnią...
Moim zdaniem - nie warto! Im więcej znasz słów, i w ogóle wiesz, tym bardziej zamyka się przed tobą świat i trudniej dogadać ci się z ludźmi, zwłaszcza gdy ten świat i ludzie podążają w przeciwnym kierunku. Osiągnąwszy pewien poziom oczytania, stajesz się nudziarzem. I jeśli zechcesz kiedyś wrócić do obiegu ludzi zwyczajnych, bezpretensjonalnych, prostodusznych... itp. - a to wbrew pozorom bardzo prawdopodobne, bo z czasem zauważysz, że w przeciwieństwie do ciebie, oni zachowali beztroskę, naiwność, witalność - to czeka cię trudna i bolesna reedukacja. Dobrze o tym wiedzieć na starcie.

[grzeczna_dziewczynka15]

Alkohol jest szansą na powrót do stanu beztroski. I (nie)odpowiednie towarzystwo;) Dla Twojego przedmówcy jest jeszcze szansa.

[spinoff]

Nadzieja umiera ostatnia!
Gdybym jej nie miał i nie wierzył, że można wyprowadzić ludzkość na właściwe tory nie poświęcałbym na to czasu. Mnie się jakoś udało, a skoro tak, to próbuję pomóc innym.
Alkohol i odpowiednie towarzystwo potrafią zdziałać cuda, masz rację! Niech więc żywi nie tracą nadziei. Wódeczka z zagrychą zawsze jakoś wejdzie, ale wiadomo, że książkowy mól ma problemy z odnalezieniem się w towarzystwie. I tu jest pies pogrzebany! To wszak zazwyczaj introwertyczna, aspołeczna mimoza (ludzie z natury towarzyscy mają wrodzoną awersję do książek). Poza tym, w oczach towarzystwa, zwłaszcza tego ODPOWIEDNIEGO, to jest mimoza dodatkowo trudna do zniesienia, skrajnie niekomunikatywna: kwiecista mowa, ą-ę, osobliwe figury stylistyczne, wyrafinowane gierki słowne, aluzje, odniesienia... itp. a to musi być mowa prosta jak w Biblii: tak-tak, nie-nie, puszczam do Ciebie oczko, odstawiam jakieś cabaceo i albo w pysk, albo w ramiona...

[Gość: kalka]

A ja lubię marnotrawić/ przez czytanie ciebie- spino/ czas. Umacniasz mnie w świadomości,
ze czas, od początku umowny, jest stracony.
Tyle, ze moje, tu i teraz przez uśmiech jaki wywołujesz, jest przyjemniejszego od twojego.

[Gość: kalka]

Umacniasz mnie, spinie, w przekonaniu, a nie świadomości.
Poza tym, czas, oprocz tego, ze go nie ma, jest tylko intelektualna umowa.
co do reszty, nadal pozostaje wdzięczna za czasoumilanie.

[spinoff]

Cała nieprzyjemność po mojej stronie.

Też czasem tu zajrzę i sobie poczytam, czas potracę, a jak! Ostatnio rzadziej, bo mam wrażenie, że forum zaniemogło, straszna mizeria (poza tym coś tu się pochrzaniło), bywało jednak, że zaglądałem nawet codziennie - ale czytanie forum to chyba NIE jest czytanie książek?

A mnie się wydaje,

[zbyfauch]

że za enuncjacjami enuncjującymi negację czytelnictwa kryje się kompleks twórczej bierności.

[spinoff]

Hooah! Bendyk dzisiaj podał, że wedle najnowszych badań BN poziom czytelnictwa osiągnął najniższy wynik w historii - 37 procent narodu miało w zeszłym roku kontakt z książką.
To jednak nadal za dużo, za dużo nawet przy założeniu, że połowa z tego to ćwoki, które słuchały audiobooka w aucie w korku.

[koty_schrodingera]

według ankiety na tym gościnnym portalu standardowy pułap czytelnictwa osiąga zawrotny poziom 5 książek rocznie, może badanie polegało na oszacowaniu ilości przeczytanych książek i podzieleniu tej liczby według wzoru: 5szt/głowa.
takie patologiczne czytanie (określenie nie moje tylko Sędziego Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli Wydział Rodzinny i Nieletnich) jak na tym forum po prostu zawyża średnią. ja sama czytam rocznie za minimum 12 osób i tak już od kilku dekad

[spinoff]

Ale Koty, na Boga, co Wy tak patologicznie czytacie??? Podajcie tytuły tych 5 ostatnio przeczytanych arcydzieł, które z czystym sumieniem możecie polecić innym.

Dane pochodzą z badania sondażowego, w którym pyta się kilka tysięcy ludzi, dobranych wg tzw reprezentatywnej próby, czy w zeszłym roku przeczytali jakąś książkę (słuchaczy audiobooków od kilku lat też już zalicza się do czytaczy). Ponieważ ludziom wmawia się uparcie, że czytanie to bardzo szlachetne i pożyteczne zajęcie, można domniemywać, że wielu ankietowanych nawet anonimowo nie przyzna się do nieczytania. Pośrednio potwierdzają to odpowiedzi na pytania szczegółowe, gdyż ankietowani z reguły czytają... Sienkiewicza. Widzieli w święta ekranizację S., więc uznali, że tak na dobrą sprawę, z grubsza biorąc, mniej więcej, w jakiejś mierze... jest to ilustrowany audiobook. Dalej pyta się ich, czy w całym zeszłym roku zmogli ponad 5 książek. I 8 proc. badanych (osiem) twierdzi, że owszem, sprostali takiej masie. Bo Wołodyjowski idzie w odcinkach, więc spokojnie można to sobie policzyć z osobna...

[eeela]

Spinoff, a to czytałeś? Woda na Twój młyn ;-)

www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/1654802,1,dlaczego-ksiazki-moga-szkodzic.read

[kazze]

Dzięki za ciekawego linka

[spinoff]

No niby tak, ale z drugiej strony rozczarowanie... bo ja się za wyjątkowego oryginała miałem!

[spinoff]

Ale naprawdę poruszający był chyba ten tekst w Polityce:

www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/1613159,1,chcesz-byc-autorem-ksiazki-najpierw-zaplac.read
Mowa w nim o dziwakach, którzy sami finansują druk swych wypocin, ale to jest znacznie szersze zjawisko. Na wszystkie publikacje uczelniane zrzucają się - w różnych proporcjach - szkoła i sam autor (czasem szuka sponsora albo przeznacza na to swoje granty). Tak samo jest w wydawnictwach beletrystycznych, w których udział autora jest często ukryty w obniżonym honorarium za pierwszą część nakładu - zazwyczaj jedyną. Pozostałe książki są finansowane ze środków rozmaitych fundacji państwowych i lokalnych, które w nazwie mają kulturę. Tylko szmira generuje zyski. Całą resztę napędza próżność autorów i megalomania działaczy politycznych.