Mnie książki nudzą...

[alcoola]

Powiedziała mi moja 21-letnia kuzynka, zdziwiona, że ciągle mam gdzieś pod
ręką jakąś książkę. Najpierw, zastawszy mnie z książką przy śniadaniu,
spytała: " Co to, już się uczysz do egzaminu?" - "Nie, po prostu czytam
sobie". Niedowierzanie. I tak się nawiązała rozmowa, z której dowiedziałam
się, że ją książki nudzą, że nie potrafi przeczytać żadnej książki w całości,
ale ma w domu 3 książki, które lubi i jej się podobają. Z tego co mówiła,
zrozumiałam, że są to takie poradniki pseudopsychologiczne typu "Jak osiągnąć
sukces w związku z mężczyzną" albo "Jak sprawić by cię zawsze kochał".
Naprawdę zrobiło mi się jej żal. Dla mnie to jakiś rodzaj kalectwa...

[klymenystra]

ano sa tacy ludzie niestety.. duzo zalezy od wychowania. pamietam, ze jeszcze
pacholeciem bedac jezdzilam na kolonie i zabieralam zawsze minimum 3 ksiazki
(kotre konczylam w polowie kolonii). nikt nie rozumial po co woze ze soba
ksiazki i mojej rozpaczy ze nie mam juz co czytac. spotykalam pozniej
wielokrotnie tych ludzi i fakt-oni sa o cos ubozsi..

[nutta]

Jak jeździłam na kolonie w odległych już czasach,to pamiętam, że w mojej grupie
był zwyczaj, że za dnia czytało się książki(oczywiście nie wszyscy), a
wieczorem opowiadało wszystkim w pokoju.Być może zachęciło to inne osoby do
zainteresowania się niektórymi autorami.

[Gość: Aga]

Bo to jest bardzo ciężkie kalectwo. Żal mi takich ludzi, bo tracą cale morze
niesamowitych przeżyć. Boże, co można robić, jeśli się nic nie czyta? Jaką
można mieć wtedy wrażliwość na świat i ludzi? Jaką wyobraźnię? Smutne życie,
nie ma co.

[hrabalek]

No cóż świat jest tak przebogaty w swojej różnorodności,że jest na nim miejsce
i dla takich koleżanek. Ale za to czytający mogą poprawić sobie własną
samoocenę, bo jednak uznajmy za normalność to -to-że dobrze jest czytać książki.
Wybór należy do człowieka!A zależy od tych , którzy Go wychowują!

[conena]

odłam mojej rodziny twierdzi, że książki to całkowita strata czasu i totalne
nudy, ponadto jedna ciotka dobiła mnie kiedyś stwierdzeniem, że jak we filmie
nie ma dużo krwi to ona nie ogląda bo to szajs. tacy ludzie też są:)
natomiast niektórzy się nawracają. tydzień temu kolega mi opowiadał o jakiejś
tam książce i o tym, że sięgnął jakiś czas temu po książkę z nudów, czytało mu
się nieźle i doszedł do wniosków, że zaczyna czytać, bo bardzo dużo stracił.

[default]

Pamiętam podobną rozmowę, z młodą dziewczyną, z którą kiedyś pracowałam.
Widząc, że czasem sobie poczytuję ukradkiem pod biurkiem, zaczęła mnie
wypytywać, co czytam, czy to ciekawe i jakie książki lubię. Bardzo trudna to
była rozmowa, coś w rodzaju "jak ze ślepym o kolorach". Panienka o każdej
wymienionej przeze mnie książce chciała koniecznie wiedzieć : "ale czy to
kryminał czy romans?"

[Gość: Karol]

Ja czasem czuję się "winny" przy moich znajomych, gdy np. przyłapią mnie w pokoju, jak kilka pozycji leży na biurku i do tego jakieś notatki. Oczywiście w wakacje nie da się z tego wytłumaczyć.
Gdy natomiast czasem wieczorem rozmowa zejdzie na temat książek (wszelakich) to znów oni zaczynają (mi) się tłumaczyć brakiem czasu, etc.
Śmieszne...(?)

[Gość: qrwiszon]

Ja też nie jestem fanem książek i jakoś nie czuję się kaleką, ale przeciez to
Wy wiecie lepiej w końcu jesteście mądrzejsi bo czytacie książki...

[Gość: nancy]

To nie chodzi o to, że czuję się lepsza i mądrzejsza od tych, co nie czytają,
po prostu uważam, że dużo tracą, pozbawieni są ogromnego obszaru cudownych
przeżyć. Ja np. nie bardzo przepadam za muzyką poważną, nie wysiedziałabym na
koncercie w filharmonii. Podejrzewam, że ten brak wrażliwości muzycznej też
mnie czegoś, jakichś doznań, przeżyć pozbawia, ale nie czyni ani gorszą, ani
lepszą od melomanów.

[neikula]

ja też ponarzekam na dzisiejszą młodzież, że nie czyta książek - w obserwuje to
niemal na dzień w dzień w pracy (uczę na uniwerku)

mam tę przyjemność ;-), że wśród moich są studentów przyszli specjaliści od
promocji, reklamy, marketingu i PR (SIC!) - czyli ludzie, którzy powinni mieć
przede wszystkim rozwiniętą wyobraźnię i pewnego rodzaju wrażliwość estetyczną

dlatego też prowadząc z nimi ćwiczenia kiedyś zadałem im zadanie w stylu: "na
przyszły tydzień proszę przygotować projekt reklamy prasowej wykorzystującej
motywy dowolnej powieści napisanej w ostatnim dziesięcioleciu" doprecyzowałem,
że reklama ma być skierowana do osób oczytanych i dobrze znających współczesną
literaturę

zadanie wydawało mi się dość proste i nie wymagające więcej niż godzina do
dwóch myślenia :)

i w tym momencie na sali szum i szepty - "a jakieś tytuły pan może nam podać
przykładowe?", "a jak ktoś nie czytał ostatnio jakieś książki, to można na
podstawie filmu z książki?" (SIC!)

minął tydzień i dupa, kolokwialnie rzecz ujmując - 50% grupy nie przyszło, a
reszta:
4 x king - panowie
2 x stell - panie
2 x wharton - panie
2 x perez-reverte (klub...) - płci obojga - przyjąłem z ulgą i wdzięcznością,
że choć ktoś :)

całość mnie tak rozwścieczyła, że postanowiłem zadać im do przeczytania po 5
(SIC!) książki

1) Perez-Reverte - dowolna powieść
2) Gustaw Herling-Grudziński (obowiązkowo Sześć medalionów i srebrna szkatuła)
3) Tokarczuk - Dom dzienny... lub Prawiek...
4) mało znany tom opowiadań W. Wasiliewa "Wiedźmin z wielkiego kijowa"
5) do wyboru

nie jest to aby wymagająca literatura, rzec trzeba, że bardzo lekka i luźna

nie minął tydzień, jak dziekan do spraw studenckich zaprasza mnie do siebie, bo
jak się okazało młodzież napisała pismo, w którym stwierdza, że jak by chcieli
zajmować się czytaniem książek to by na polonistykę poszli, a nie na
zarządzanie :))))

[bastard_bloodwritten]

minął tydzień i dupa, kolokwialnie rzecz ujmując - 50% grupy nie przyszło, a
> reszta:
> 4 x king - panowie
> 2 x stell - panie
> 2 x wharton - panie
> 2 x perez-reverte (klub...) - płci obojga - przyjąłem z ulgą i wdzięcznością,
> że choć ktoś :)

rozumiem, że King nie był tym o co chodziło ? a dlaczego w tkaim razie Reverte
tak ? Moim zdaniem liga ta sama, a nawet King lepszy [nie mówię że każda
powieść, ale to na pewno coś więcej niż tylko horror].

[bobofruit99]

Ja nie jestem fanem qurwienia się i jakoś nie czuję się kaleką, ale przecież to
Ty wiesz lepiej, w końcu jestes qurwiszonem.
Powiem Ci tak, żebyś zrozumiała: z mojego doświadczenia wynika, że miłość z
kobietami czytającymi jest przeważnie ciekawsza od tej z dziewczynami, które
wolny czas spędzają prawie wyłącznie w klubach i na imprezach.
Jasne?

[Gość: daria13]

Bardzo ciekawy aspekt czytelnictwa i miejmy nadzieję, że bodziec dla osób
gardzących książkami. Czego się nie robi, żeby podnieść swoją atrakcyjność!
Ale swoja drogą myślę, że qrwiszon trochę cię podpuścił, bo skąd wziął by się
na forum książki? Myślę, że nie wolno nam gardzić analfabetami książkowymi,
tylko im współczuć, ale naprawdę bez złośliwości.

[chiara76]

pamiętam, że u mnie książki w domu było zawsze...zresztą nauczyłam się szybko
czytać, bo denerwowało mnie, jak mi inni czytali.
W pierwszej klasie podstawówki odwiedziłam koleżankę, pamiętam, że czegoś mi
brakowało w jej pokoju, wreszcie odkryłam, i u niej, i w całym domu nie było
prawie żadnych książek. Dla mnie, która zawsze z rodziną kombinowała, gdzie tu
upchnąć kolejną książkę, było to niesamowicie dziwne. Zresztą do dziś mnie to
dziwi.

[scoutek]

mam na temat ludzi nieczytajacych wlasna teorie poparta doswiadczeniem, jako ze
zawodowo zajmuje sie ksiazkami wlasnie ... teoria ta polega na tym, ze ci
ludzie nigdy nie trafili na swoja ksiazke, taka ksiazke, ktora spowodowala
asolutne znikniecie, swego rodzaju wchloniecie czytajacego, cos co powoduje, ze
swiat rzeczywisty przestaje istniec a istnieje WYLACZNIE ksiazka .... obok moze
sie walic i palic a my tylko czytamy ... jak trafi sie w swoim zyciu na taka
lekture, to pozniejsze czytanie nastepnych i jeszcze nastepnych jest
poszukiwaniem tamtego cudownego uczucia oddalenia... ksiazke taka ma sie na
poczatku swojej drogi czytelniczej....
u mnie bylo to "W pustyni i w puszczy" w II klasie szkoly podstawowej... a moj
brat dlugo nie lubil czytac az pewnego razu trafil na "Znaczy Kapitan"
Borchardta i... przepadl....

[eirinn]

U mojego męża w domu książki (parę sztuk na krzyż) pełniły rolę ozdobników na
regałach. Na początku małżeństwa próbował przyjąć tę samą postawę i usiłował
mój zbiór poukładać według kolorów i wielkości. Nie rozumiał, bo go w domu nie
nauczono, że w posiadaniu książek jest pewna logika, że niektóre chcę mieć
ułożone autorami, inne seriami, inne tematyką. Po prostu, podejście do czytania
książek wynosi się z domu. Jeśli rodzice nie sięgają po książki, nie rozmawiają
o nich z dziećmi, dzieci nie odczuwają potem takiej potrzeby. To tak jak ktoś
tu napisał, że nie czuje się kaleką. Bo nie wie, że w pewnym stopniu nim jest,
że nie jest w stanie w pełni doceniać np. filmu czy muzyki, w których jest
przecież mnóstwo odniesień do dzieł literackich. Choćby taki 'Matrix', który na
pewno oglądali i którym się zachwycali. Tam w jednej tylko scenie jest
nawiązanie do '1984' i do "Alicji w Krainie Czarów', co stanowi swoisty klucz
do całego filmu. Ale jak się o tych książkach nie słyszało (że nie wspomnę o
czytaniu), co z całego filmu rozumie się efekty specjalne.

[scoutek]

a moj znajomy mial dziewczyne, ktora byla zazdrosna ....o czas, ktory poswiecal
ksiazkom... myslala, ze jak poswieca czas na ksiazki to znaczy, ze jej juz nie
kocha....

[hrabalek]

bystra z niej dziewczyna była!Mój syn z trudem wchodził w czytelnictwo, tym
bardziej,że dziś w szkole pracuje się na fragmentach z książek i nie wymaga
czytania całej.Ruszył dopiero z kopyta przy Tolkienie. Otworzyłam dziób ze
ździwienia bo dla mnie było to niestrawialne(znaczy się Tolkien).Potem cała
biblioteczka gwiezdnowojenna, a obecnie książki z serii Gazety
Wyborczej.Oczywiście chciałabym żeby dużo czytał, ale widzę ,że musi mieć swój
czas i swoją porę na książkę. Nie zmuszam. Cieszę się , gdy sam szuka drogi do
książki......

[slonecznawiosna]

Bardzo lubię czytać :)

Jak ktoś nie czyta to już jest w pewnym stopniu kaleką ???
Wydaje mi się, że przesadzacie z tą opinią.

Znam bardzo wartościowych ludzi, którzy nie czytają.
I z całą pewnością nie są kalekami w szerokim pojęciu tego słowa.

Czytanie książek nie ma wyłączności na rozwijanie się i przeżycia.............

Pozr.

Iskierka

[ssara]

Zgadzam sie calkowicie. W szkole podstawowej i srednije zawsze czytalam to co
mi kazali, nic specjalnie mnie nei zainteresowalo. W zasadzie sposrod kanonu
lektur najbardziej podobal mi sie Inny swiat Grudzinskiego. Zwazywszy na fakt
iz nie lubilam czytac nie moglam uwierzyc gdy te stosunkowo ciezka ksiazke
przeczytalam jednej nocy. Jednak to jeszcze nie byl ten bodziec, to jeszcze nie
byla ta ksiazka ktora sprawila ze polubilam czytac. Owa ksiazke przeczytalam
beda juz na studiach, autorka malo znana Santa Montefiore, ksiazka pt. Spotkamy
sie pod drzewem ombu. Nie moglam sie od niej oderwac, przez jakis czas wracalam
jeszcze do niej i na nowo czytalam. Pozostale ksiazki autorki (te ktore ukazaly
sie w Polsce) sa takze swietne. Moze to nie sa dziela XX-wiecznej literaturry
ale mi sie bardzo podobaly. To one sprawily ze codziennie cos czytam, chocby
jeden rozdzial. Kolekcja gazety jest jzu na moich pulkach i powoli nadrabiam
zaleglosci.
Gdy slyszalam jak kolezanki na polskim opowiadaly o lekturach spoza kanonu
lektur szkolnych, ktore pochlaniaja czulam zazdrosc bo ja takiej potrzeby nie
mialam, nie uwazalam sie jednak gorsza, bo czy fakt ze ktos mniej czyta sprawia
ze jest gorszy lub glupszy ? Teraz juz wiem ze nie, ale teraz jzu nawet nie
musze szukac usprawidliwienia bo sama polubilam czytanie :)

[Gość: sista]

Zamiłowanie do kiążek wynosi się z pewnością z domu, ale czy może się tak
zdażyć, żę z zachłannie czytającej matki wyrosną dzieci, dla których książki są
tylko obowiązkiem lektur szkolnych. Czytam bardzo dużo, dzieciom czytałam, gdy
były małe, a teraz kiedy same powinny już czytać (13 i 9 lat)robią to
sporadycznie i wciąż muszę ich do tego namawiać.Myślę, że niestety komputery są
wielkim zagrożeniem dla najmłodszego pokolenia, jeśli chodzi o czytelnictwo.
Jak myślicie, czy dać luz dzieciom i pozwolić im samodzielnie dojrzeć do
czytania, czy zmuszać je na siłę. Nie przeżyję, jeśli nie będą lubiły czytać.
Liczę na radę doświadczonych rodziców, będących zapalonymi czytelnikami.

[Gość: pszemcio]

na pewno na czytelnictwo ma wpływ czytanie dzieciom w domu...poza tym to jest
chyba dziedziczne......ja wychodzę z załozenia że w pewnym wieku mlodziez czy
dziecko ma prawo powiedziec "książki mnie nudzą" bo czasami do pewnych rzeczy
trzeba dorosnąć, ale jeśli mówi to osoba dorosła to jednak chyba
kalectwo....potem dochodzi do takich sytuacji że gość nie potrafi ze skupieniem
przeczytać jednej strony A4 i nie rozumie ogłoszenia w gazecie

moja historia

[Gość: 26 lat]

10 lat temu czytalem tyle ksiazek, w licum zloilem klasyke polska i zagraniczna
i jakies dodatkowo kurioza ;] /kryminaly, sensacje etc/.. pamietam uslyszalem
kiedys piosenke jakiegos amerykanskiego zespolu z lat 60tych- it's fun it's
fun, summer's comming, school's over, _put out all books_ ...- bylo to dla mnie
szokiem, ksiazka jako cos nieprzyjemnogo, narzucongo, nie pojmowalem tego ...
od kilku lat nie przeczytalem zadnej ksiazki, i wcale mnie nie ciagnie do
czytania, nie wiem, moze to kwestia chwilowego znudzenia???

[staua]

Tez znam sporo ludzi, bardzo inteligentnych, ktorzy w pewnym momencie przestali
czytac, zwlaszcza beletrystyke, bo stwierdzili, ze nic juz dla siebie w
ksiazkach nie znajduja i nie maja przyjemnosci z czytania.
Trudno mi stwierdzic, jak sie proces takiej transformacji odbywa, bo jeszcze do
tego nie doszlam, ale wiem, ze to czeste.

Nie przeżyję

[bobofruit99]

<<Nie przeżyję, jeśli nie będą lubiły czytać.>>

Tradycyjna forma masowego czytelnictwa odchodzi w niebyt. I nie jest wartośćią
samą w sobie. Wynalazek braci Lumiere skutecznie zaspokaja masową potrzebę
konsumowania fabuły, zastępując martwą już zupełnie powieść. Widać to doskonale
choćby po tym forum, gdzie śmierć epiki manifestuje się jej nadobecnością.
Poezja jest do westchnień, którymi trudno się dzielić, a powieść przenosi ważne
treści i dostarcza fantazmaty. I właśnie z tym ostatnim jest problem, bo patrząc
na kierunek rozwoju kultury Zachodu, literatura w tradycyjnym jej miejscu jest
absolutnie niewydolna i staje się w skali społecznej zbędna, a wręcz szkodliwa.
Dlatego literatura jest coraz bardziej gdzie indziej, tzn. rozwija się gdzie
indziej.
Chyba trzeba najpierw postawić sobie pytania: po co dzieci mają czytać? i jak?

[Gość: pszemcio]

nie wiem czy masowa forma czytelnictwa kiedykolwiek miała miejsce.........ale
nie zgadzam sie że czytanie jest zbędne i nie ma żadnej wartości

[Gość: bobofruit]

z punktu widzenia przemysłu popkultury - jest

[Gość: PSZEMCIO]

to ja w takim razie "Z PUNKTU WIDZENIA CZŁOWIEKA"

[bobofruit99]

humanizm nie jest bez winy, jeśli idzie o niewygodny stan obecny

[Gość: niniel]

Komputery zagrożeniem dla czytelnictwa? Ależ w necie można znaleźć masę
wspaniałych opowiadań, które zapewne publikacji nigdy się nie doczekają, nie
mówiąc o forach dyskusyjnch, gdzie są zamieszczane szczere książek recenzje.

[bastard_bloodwritten]

mam brata, 10 lat młodszego. mój ojciec "połyka" książki, ja również, najpier
biernie - czytanie przez ojca 5latkowi np. Trylogii Sienkiewicza, potem
czynnie, w końcu pani bibliotekarka w podstawówce powiedziała że nic już dla
mnie nie ma...

natomiast mój brat przeciwnie - nie chciał czytać, wręcz stawał okoniem, że nie
będzie i koniec. Wiedziałem, że zbytni nacisk tylko przeszkodzi, wię delikatnie
zacząłem podtykać mu przeróżne książki, patrząc głównie moje wrażenia przy
czytaniu, czyli te najlepiej "wchodzące" z lekkiej literatury - Maclean, Howard
etc. W końcu za którymś razem załapał - obecnie jest pożeraczem książek

Generalizacje, generalizacje

[braineater]

Na swojej drodze zyciowej:) spotkałem parę osób, które ksiązki miały generalnie
w dupie, a rozmawiało się z nimi przecudownie - jeden z tych ludzi, uparcie
twierdził, że w życiu przeczytał tylko jedną fajną książkę - 'Dżumę' Camusa i
to tylko do połowy, bo potem miał ciekawsze zajęcia - a był jednym z
inteligentniejszych rozmówców na jakich się w życiu natknąłem. Nadmierne
czytanie ksiązek, powoduje u niektóych radykalny przerost formy nad treścią
czyli, ujmując to najprostszymi słowami, potrafią godzinami bredzić o tym,
jakich to wzruszeń doznawali nad ostatnią lekturą, natomiast nie da się z nimi
rozmawiać o niczym innym - przepraszam, jeśli kogoś urażę, ale jest to
schorzenie większości studentów MISH'ów wszelakich - non stop tylko Masłowska,
Pielevin czy Andruchowycz wywracani na nice - tyle, że do niczego to nie
prowadzi, ponieważ w większości są to powtórki z przeczytanych recenzji,
artykułów czy opracowań krytycznych (dygresja: rozmawiam ostatnio z jednym z
znajomych o Dicku (Philipie, nie tym tam:)i on zaczyna od tego, że w
powieściach Dicka już w pierwszym zdaniu dowiadujesz się wszystkiego o
bohaterze...i byłoby wszystko dobrze, gdybym przypadkiem nie czytał 'Bożych
inwazji' Sutina, skąd ten cytat bezpośrednio został zerżnięty; koniec dygresji)
Tak więc, zda mi się w moim łbie prostym i średnio wypełnionym lekturami, że w
czytaniu, jak we wszystkim, trza znać umiar i wiedzieć, kiedy walnąc ksiązką o
podłogę by wyjść na spacer, obejrzeć Monka, czy przejśc się do kina...
Pozdrowienia:)

[eirinn]

Zgadza się, tylko żeby walnąć książką w podłogę, trzeba ją mieć najpierw w
ręku...

[vilya1]

braineater napisał:

> Nadmierne
> czytanie ksiązek, powoduje u niektóych radykalny przerost formy nad treścią
> czyli, ujmując to najprostszymi słowami, potrafią godzinami bredzić o tym,
> jakich to wzruszeń doznawali nad ostatnią lekturą, natomiast nie da się z
> nimi
> rozmawiać o niczym innym - przepraszam, jeśli kogoś urażę, ale jest to
> schorzenie większości studentów MISH'ów wszelakich - non stop tylko
> Masłowska,
> Pielevin czy Andruchowycz wywracani na nice - tyle, że do niczego to nie
> prowadzi, ponieważ w większości są to powtórki z przeczytanych recenzji,
> artykułów czy opracowań krytycznych

Jesteś niesprawiedliwy. ;))) Powiedziałabym raczej, że to schorzenie wszelkiej
maści nadambitnych snobów (o tyle może jednak nieszkodliwe, że zazwyczaj
umotywowane lekturą zarówno książki, jak i określonych tekstów krytycznych ;),
niekoniecznie z MISHu rodem, chociaż faktycznie tam ich zagęszczenie zwiększa
się czasami niepokojąco.
Pozdrawiam

Vilya, wciaz majaca nadzieje, ze do niej tych slow odniesc nie mozna. :|

[brruno]

To ja w punktach:
1) niektórzy mają po prostu inny rodzaj wyobraźni i słowo pisane ich nie rusza.
Świetnym przykładem jest mój ojciec: ani pół książki w domu (albumów nie
liczę), za to jak zaczyna rysować, malować albo robić projekt jakiegoś
surrealistycznego budynku czy innego obiektu (a potem toto konstruować), łeb
urywa. Całą wiedzę zawodową zdobywał oglądając obrazki (wątpię nawet, czy
kiedykolwiek czytał podpisy pod nimi);
2) „26 lat”, hehe, skąd ja znam tę historię... Po tonach literatury
pochłoniętych w dzieciństwie i liceum (tyle dobrze, bo potem długo na nich
jechałam) przez kilkanaście lat prawie nic nie czytałam, tj. przez całe studia
i resztę romansu z uczelnią traktowałam lekturę jako środek: muszę się
dowiedzieć, umiejscowić, porównać, znać itd. W sumie obrzydliwe, co filologia
potrafi zrobić z porządnym człowiekiem. Ale pół roku temu przeszło jak ręką
odjął. Wyprzedaję na Allegro wszystkie mądre dzieła na tematy ważkie, a po
nocach znowu zaczytuję się „absolutnie niewydolną literaturą w tradycyjnym jej
miejscu”, że zacytuję wrednie Bobofruita99;
3) uczyłam się niedawno wymiennie języków z pewną ekonomistką. Ponieważ nie
startowałyśmy od zera, zaproponowałam pracę na krótkich tekstach literackich,
kilkunastostronicowych nowelach m.in. Hawthorne’a i Bunina. No i tu się
zdziwiłam. Wyobraźcie sobie, że dziewczyna, całkiem skądinąd bystra, traktowała
te teksty czysto informacyjnie: pamiętała, kto i skąd przyszedł i co
powiedział, ale nie „dowyobrażała” sobie reszty, czyli tego, co między
wierszami, więc w sumie za cholerę nie potrafiła zrozumieć, w czym rzecz. Co po
raz kolejny dowodzi, że trzy czwarte każdej książki musimy sami zrobić sobie w
głowie - i na tym polega cała zabawa.

[bobofruit99]

Pisząc o abolutnie niewydolnej literaturze w tradycyjnym jej miejscu, nie miałem
na myśli literatury właściwościach samych w sobie, ale jej rolę w
społeczeństwie mniej więcej od Oświecenia do socrealizmu włącznie. Dla tamtych
idei była doskonałym narzędziem, dla współczesnej kultury masowej babrzącej się
w przeróżnych symulakrach są lepsze narzędzia. Jeśli nie chcemy, żeby nasze
dzieci były outsiderami, zabierajmy je do kina na Matrixa, kupujmy im Doom 3 i
pozwalajmy oglądać Power Rangers.
Osobiście nie jestem entuzjastą takiego społeczeństwa, raczej znajdę sobie kątek
(angulus P. Quignarda) i będę czytał XIX wieczne powieści, ale kiedy będę miał
dzieci, to zadam sobie pytania: co mają czytać? po co? jak? Na pewno zrobię
wszystko, żeby nie łykały fabuły wyłącznie, jak Emma Bovary i jej współczesne
wersje.

A propos domowego przysposabiania do czytania

[Gość: Woda]

Nie zgadzam się z twierdzeniem, jakoby miłość do ksiażek wynosiło się z domu -
znam wiele rodzin, gdzie tylko jedno z kilkorga dzieci (albo nawet żadne) lubi
czytać ksiażki, jego rodzeństwo natomiast od nich stroni na rzecz innych
rozrywek. A wychowali się w tym samym domu i mieli takie same sposobności (lub
taki sam ich brak). I tutaj sprowadzę swój pomysł: czytanie jest jedym z
rodzajów rozrywki człowieka, jeżeli jest ich kilka konkurują one o nasz czas,
wybieramy zatem taki, który nam najbardziej odpowiada. Czytanie książek jest
jedym z wielu, równie dobrze emocje i przemyślenia ludzi można poznawać w
rozmowach z nimi, albo patrząc się im w oczy. Mózgi niektórych bardziej
pozytywnie i zachęcająco reagują na inny rodzaj rozrywki. Czytanie książek nie
jest w życiu do niczego potrzebne (patrząc od strony przetrwania
biologicznego). Czytamy jeżeli to sprawia nam przyjemność, a nie jedynie w celu
odkrycia "co autor miał na myśli".

Inna sprawa, że w rozmowach z ludźmi rzadko kiedy potrafimy poruszać się w
głębokiej wodzie, tonąć w rozmowie. O wiele łatwiej czyta się książki niż
rozmawia z ludźmi....

JA TEŻ JUŻ NIE CZYTAM

[karo_lina79]

Zawsze uwielbiałam czytać, potrafiłam zarwać noc, byle doczytać.
Dwa lata temu skończyłam studia polonistyczne.
I co?
Efekt jest taki, że NIENAWIDZĘ CZYTANIA, a literaturą polską dosłownie rzygam.
Po studiach mam wrażenie, że nie pisze się o niczym innym, jak o ojczyźnie i
wojnie, ewentualnie o skutkach tej wojny w psychice bohatera, o zboczeniach i
odchyłach psychicznych (choćby ten cały przerekalmowany Gombrowicz, brrr),
nieszczęściach, katastrofach itd.
Dlaczego nie ma książek takich jak Różewicza "Matka odchodzi"? Tu jest i o
śladach wojny, i innych nieciekawych aspektach życia, ale w jakiej formie
podane! Czyli można pisać strawnie o świecie.
Zawiodłam się na literaturze, a harlekiny mnie nie interesują.
Przecież ta Masłowska to też przereklamowana, mimo udanego eksperymentu z
językiem, doceniam.
Teraz nasza lityeracka przyszłość to im dziwniej tym lepiej.
Zęby mnie boką od zgrzytania i wracam do siedzenie w Internecie.
Nie dziwię się, że dzieci wolą komputer niż bibliotekę (ale "Mikołajek" jest
wspaniały!).

[Gość: sylwek]

Na polonistyce studiują różni ludzie. Jest wielu inteligentnych, ale też wielu
takich, co z harlequinów wyrośli, a do poważnej literatury nie dorosną nigdy.
Mam wrażenie, że należysz do tej drugiej kategorii.

[bobofruit99]

Grasz w Dooma w sieci?

[karo_lina79]

Nie, nie gram w Dooma ani w inne gry.
Iloraz inteligencji mam ponad przeciętna i skończyłam dwa kierunki studiów.
Pozdrawiam.

[bobofruit99]

Szkoda, pogralibyśmy razem, a później może udałoby mi się namówić Cię na wspólne
czytanie Prousta.

Half Life może

[braineater]

być - bo jak tak to ja chętnie...:)
Pozdrowienia:)

Do Karo-liny79

[Gość: Kryske]

Droga Karolino, jestem od Ciebie dwa razy starsza, ale nigdy mnie nie znudzilo
czytanie. Moze wybierasz malo ciekawa literature? Troche watpie w te dwa
fakultety, bo w koncu masz dopiero 25 lat. Pomijajac juz to, ze fakultety nie
maja nic wspolnego z checia do czytania. Znam inzynierow, ktorzy ani jednej
ksiazki nie czytali i tez zyja. Krotka mowiac: dwa fakultety i IQ ponad
przecietna nic jeszcze nie mowia o tobie jako osobie. Moze kujon po prostu? A
moze urocza dziewczyna, ktora woli sie bawic i tanczyc, a nie tracic czas na
siedzenie na kanapie z ksiazka. Moze zacznij czytac nowele? Ostatnio czytalam
wspaniale nowele Anny Gavalda. Tego sie nie zapomina

[bobofruit99]

> Troche watpie w te dwa
> fakultety, bo w koncu masz dopiero 25 lat
Można studiować równolegle - sporo osób tak robi.

[zalotnica]

karo_lina79 napisała:

> Zawsze uwielbiałam czytać, potrafiłam zarwać noc, byle doczytać.
> Efekt jest taki, że NIENAWIDZĘ CZYTANIA, a literaturą polską dosłownie rzygam.

Na poczatek polecam Nelsona Demille "Zlote wybrzeze", jak rozwniez
The Da Vinci code (wlasnie czytam -Dan Brown), moze wroca Ci checi.
Ten pierwszy to master, nikt tak nie pisze jak on...

[bobofruit99]

Trochę debilne książki polecasz.

[zalotnica]

bobofruit99 napisał:

> Trochę debilne książki polecasz.

pozycje te podalam jej tak dla relaxu, rozrywka od czasu do
tez jest potrzebna...

Cytuje karoline:
"> ...Zawsze uwielbiałam czytać, potrafiłam zarwać noc, byle doczytać
> Efekt jest taki, że NIENAWIDZĘ CZYTANIA, a literaturą polską
>dosłownie rzygam...."

[zalotnica]

a wiesz...ciekawa jestem jaka lekture
Ty zaproponowalbys carolinie ?
a czy czytales cokolwiek N. DeMille...?

[Gość: Zdanka]

Droga Karolino!
Posłuchaj co ci powie osoba,która twierdzi,że zeżarła wszystkie rozumy i
dlatego obecnie jedynie pije :P

Twój post jest niezwykle niespójny - piszesz,że rzygasz literaturą (cóż, ja tam
lubię zabawę w wymiotach),ale konsekwentnie każdą - od bogoojczyżnianej po
Gombrowicza z Masłowską (coś jak galaretka z chipsami...) Jeżeli chodzi o
polonistykę, to z założenia ma ona niewiele wspólnego z literaturą, co taka
duża dziwewczynka jak ty ,powinna już wiedzieć:) Generalnie, wszystko co
robisz na polonistyce,powinnaś robić na przekór wykładowcom,chyba ,że ma sie to
szczęście,iż trafi się na wykładowców uskrzydlających...Wtedy teksty się
otwierają, inaczej trzeba je sobie pootwierać samemu, co sprawia wiele
przyjemności,ale i doprowadza do wielu awantur:),gdyż trzeba dbać, aby jeden
kostyczny, załamany życiem i niepowodzenimi z innym, nie kładł swoich brudnych
łapsk na twojej interpretacji, o ile nie ma czegoś sensownego do powiedzenia...
Nie zawiodłaś się na literaturze, zawiodłaś się na metodologii :) Nigdy nie
wierzyłam w jakiekolwiek systemy, dlatego najśmieszniejszy kierunek na
uniwersytecie wg mego skromnego zdania, to pedagogika:P System uczenia jak
ogłupić...

Otwórz sobie Bieńczyka,może "Terminal" na początek.Można strawnie pisać o
świecie...Nawet o współczesnym świecie...Tylko eseistyka może nas uratować:)

[Gość: klip]

Zdanko, napijmy się razem.

[Gość: sylwek]

Jeśli wolno przeszkodzić w piciu, to wtrącę jeszcze swoje trzy grosze. Ludzie
dzielą się na samouków i nieuków. Całkiem sporo wybitnych ludzi miało
beznadziejnych nauczycieli, wykładowców, promotorów. I może to właśnie
skłaniało ich do indywidualnych poszukiwań. Więc nie warto własnych porażek
zwalać na innych. Rozumiem, że od czytania literatury staropolskiej tylko po
to, by zdać egzamin u kostycznego zapijaczonego doktora bez habilitacji może
się wszystkiego odechcieć. Ale na każdym kierunku są beznadziejne przedmioty
czy może raczej beznadziejni wykładowcy. Zawsze się jednak wydaje, że trawa na
sąsiednim polu jest bardziej zielona;-)

[another_story]

Gość portalu: sylwek napisał(a):

> Jeśli wolno przeszkodzić w piciu, to wtrącę jeszcze swoje trzy grosze. Ludzie
> dzielą się na samouków i nieuków. Całkiem sporo wybitnych ludzi miało
> beznadziejnych nauczycieli, wykładowców, promotorów. I może to właśnie
> skłaniało ich do indywidualnych poszukiwań. Więc nie warto własnych porażek
> zwalać na innych. Rozumiem, że od czytania literatury staropolskiej tylko po
> to, by zdać egzamin u kostycznego zapijaczonego doktora bez habilitacji może
> się wszystkiego odechcieć. Ale na każdym kierunku są beznadziejne przedmioty
> czy może raczej beznadziejni wykładowcy. Zawsze się jednak wydaje, że trawa
na
> sąsiednim polu jest bardziej zielona;-)

Proszę Was, nie straszcie biednej przyszłorocznej maturzystki i potencjalnej
kandydatki na filologię polską. Już wystarczająco przeraziłam się wizją Jana z
Koszyczek oraz "Z duchem w rozmawianiu"... :)

Przy okazji - w moim domu jest wprawdzie sporo książek, ale cechuje je duża
przypadkowość: Tołstoj stoi obok Mastertona, "Historia literatury
amerykańskiej" obok Mostowicza, itd. Mama kupowała po prostu wszystko, co jej
wpadło w ręce, teraz natomiast czyta raczej niewiele. Ja z kolei muszę toczyć z
rodzicami wojnę o moje własne książki, które oni uznają za "stratę pieniędzy"
i "niezdrową manię" (chętniej widzieliby mnie slęczącą nad podręcznikami...).
Tak więc na podstawie osobistych doświadczeń stwierdzam, że miłość do słowa
pisanego niekoniecznie musi mieć swoje źródło w zachętach ze strony rodziny.

[Gość: Zdanka]

Rozumiem, że "Auto da fe" czytałaś tak jak należy, tzn. w rękawiczkach?

[another_story]

Gość portalu: Zdanka napisał(a):

> Rozumiem, że "Auto da fe" czytałaś tak jak należy, tzn. w rękawiczkach?

Oczywiście. W rękawiczkach i każdą stronę po kilkanaście razy.

[Gość: karina]

Przesadzacie ze stwierdzeniem że ludzie nie czytający to "kalecy" i...
nie zgadzam się że miłośc do książki zalezy od wychowania...

To zależy od człowiek przede wszystkim!
U mnie w domu ZAWSZE było pełno ksiązek, rodzice czytali dla siebie oraz nam
(siostrze i mnie).
Ja odkąd nauczyłam sie czytać to już nie mogłam przestać a siostra....nietsty
nie!
NIE LUBI CZYTAĆ!! I tyle - może w całym życiu przeczytała parę lektur (bo
musiała) i ze 3 książki tylko dla siebie (w tym 2 o B.Jones).

Mam też znajomych, u których w domu NIKT nie czytał a oni własnie się zaczytują!
Więc nie mówcie mi że to zalezy wyłącznie od wychowania...

[olga_100]

U nas w rodzienie czytają wszyscy. I kiedyś w rozmowie z moimi kuzynkami
wyszło, że kuzynka Marta nie lubi czytać... Wyraziłam swoją opinię, że ja nie
wyobrażąm sobie śiata bez książek, na co jej siostra odparła coś w
stylu "Niektórzy nie lubią czytać i już" . Dodam że owa Marta w wieku 10 lat
czytała książki pt. "To my! Dwa kapciuszki" i "Dwa kapciuszki na wakacjach" i
nie skończyła ich...

[Gość: Gapowiczuwstydźsię]

Są ludzie i ludziska. Do dziś pamiętam szok, w jaki popadłam, gdy usłyszałam
wypowiedź mojej koleżanki z liceum, że nigdy w życiu nie przeczytała innej
książki poza lekturą - nadmieniam, że byłyśmy w klasie humanistycznej!
Zdumienie, że można tak żyć... potem wydało mi się, że wszystko rozumiem, gdy
zobaczyłam jej dom bez książek. Mnie książki kusiły z każdego kąta w domu,
najpierw znałam autorów i tytuły wyczytywane z grzbietów książek, gdy szukałam
czegoś dziecinnego dla siebie (zmyliła mnie "Nelly" Brezy - bardzo się
ucieszyłam, myśląc naiwnie, że to kontynuacja losów Nel ;-)). Gdy już miałam
własne dziecko, okazało się, że książki w domu nie wystarczą, by nabyć miłość
do czytania - owszem, uwielbiała codzienne czytanie, ale w wykonaniu mamy, sama
była "zbyt zmęczona" wieczorem, i zbyt zajęta w dzień. Dopiero "Harry Potter"
coś w niej poruszył. Teraz ma 11 lat lubi książki przygodowe, ale odkryłam, że
szybkość czytania (potrafi połknąć książkę w jeden wieczór)zależy od ilości
dialogów, bo opisy starannie pomija... Cóż, boję się zapeszyć, nie chcę, żeby
się zraziła, więc gromadzę na nowo Niziurskich i Nienackich i czekam, co będzie
dalej. Komuś przecież muszę te książki zostawić?...

Wyjaśnijcie mi proszę...

[Gość: Abra]

Niektórzy z Was napisali, ze znają wiele inteligentnych osób, które nie czytują
książek a mimo to można z nimi prowadzić ciekawe rozmowy. Ale o czym można z
kimś takim gadać i skąd wypływa w takim razie jego inteligencja???
No chyba że pisząc o nieczytaniu książek macie na myśli po prostu nie czytanie
literatury pięknej. Bo jeżeli ksiażek w ogóle, to nie wyobrażam sobie, skąd
dorosły człowiek mógł nabyć jakąkolwiek elokwencje...

[verdana]

Życie jako takie na ogół pasjonujace nie jest. Morderstwa raczej nie popełnię,
do Afryki sie nie wybieram, raczej tez nie widze siebie w odległej galaktyce.
Czytajac książki zyjemy wiele razy, swoim i cudzym zyciem. Ci co nie czytają -
zyją raz.
A najbardziej przerażają mnie ludzie w moim wieku, z tytułami naukowymi (od dr
w górę), którzy nic nie czytają (tzn nic prócz literatury fachowej), bo "nie
maja czasu". Jeszcze nie spotkałam takiego co "nie ma czasu" na TV. To prada,
ze z wiekiem sie głupieje.

Verdana

[staua]

Ja tez znam takich, co nie czytaja beletrystyki, a wylacznie literature fachowa
i naukowa (np. moj szef, profesor. No, on czyta jeszcze literature
chrzescijanska, wiesz, takie poradniki. Ale telewizji tez nie oglada. A inny
znajomy profesor jest takim przeciwnikiem telewizji, ze co roku urzadza
publiczne niszczenie jednego telewizora, ktory zdobywa od znajomych. Ten to nie
wiem, czy czyta).
Sama tez naleze do osob, ktore nie maja czasu na telewizje i jej nie ogladam. I
naprawde mam sporo takich znajomych.

[safrane1]

verdana napisała:

> Życie jako takie na ogół pasjonujace nie jest. Morderstwa raczej nie
popełnię,
> do Afryki sie nie wybieram, raczej tez nie widze siebie w odległej galaktyce.
> Czytajac książki zyjemy wiele razy, swoim i cudzym zyciem. Ci co nie czytają -

> zyją raz.
Verdano!
Pod Twoim postem mogłabym się bez żadnego wahania podpisać. Faktycznie,
czytając ksiązki mamy szanse przeżyc coś, czego byśmy nie mieli szans przeżyć w
życiu realnym, tu i teraz, z powodu wszelkiego rodzaju ograniczeń. Dlatego
dziekuję za Twój post, który najlepiej w moim mniemaniu wyjaśnił dlaczego warto
czytać :)

[staua]

Jezeli o mnie chodzi, to znam wiele inteligentnych osob (tak, jak napisalam)
ktore PRZESTALY w pewnym momencie czytac ksiazki. I rzeczywiscie, chodzilo mi o
literature piekna.

[broch]

Telewizji tez nie ogladam, czytam. Znam takich dla ktorych fizyka kwantowa to
jest wlasnie literatura piekna.
To ze panna verdanna, czegos sobie nie moze wyobrazic, nie znaczy cze tego nie
ma (czyli w tym wypadku inteligentnych ludzi nie czytajacych wg schematu)
Myslenie jak panny verdanny, to dosc popularny blad.
Mozna rzecz odwrocic: przerazaja mnie ludzie nie znajacy prac Friedmana,
Kendalla czy Tylora. Dla wielu to nie jest literatura fachowa a raczej duza
frajda.
Jak tam u Pani z kwarkami panno verdanno?

@ Abra

[braineater]

Pisząc o osobach nie czytających książek, miałem na mysli osoby nie czytające
książek w ogóle, żadnych i nigdy...a rozmawiać z nimi mozna o wszystkim poza
książkami - film, muzyka, inne dziedziny sztuki i życia, takie jak chociażby
sport:) (a jako zagorzały fan boksu lubię sobie o nim pogadać) i mam wtedy
przynajmniej pewność, że to co mówią, wychodzi wprost od nich,
nieprzefiltrowane przez zestaw opracowań krytycznych, czy wypowiedź autorytetu
i nawet jeśli bywa błędne w moim odczuciu, to jet przynajmniej szczere...Są to
po prostu ludzie czerpiący wiedzę z innych mediów - TV, radio, net i
najczęściej w niczym nie ustępuje ona wiedzy czerpnej z ksiązek - po prostu
inny system przyswajania danych i tyle. A jesli nadal bedziesz mylic oczytanie
z inteligencją, to współczuje, bo kiedyś niewątpliwie natrafisz na oczytanego
debila (a pałętają się ich watahy po wszystkich uczelniach w kraju i na
swiecie), którego jedynymi składnymi wypowiedziami będą cytaty z innych,
nieprzemyślane i nie poparte zadnym doświadczeniem - ot samobieżny dyktafon z
funkcją odtwarzania na zawołanie...
Pozdrowienia:)

braineater: w kwestii formalnej (?)

[broch]

Twoj wniosek mozna uzupelnic twierdzeniem: wiele osob uwaza sie za inteligentne
bo czyta (i pogardza glupimi osobami nieczytajacymi). Kompletna pomylka.

Nawet byl tutaj jakis czas temu kretynski watek: Ile czytasz? czy cos takiego.
Ktos nawet stwierdzil ze "inteligentna osoba" czyta iles ksiazek na tydzien.
Gdzie te Noble, gdie bestsellery do cholery napisane przez "czytajacych
inteligentnych".
Kiedys w Polsce tytul magistra dla wielu kompensowal tytuly szlacheckie,
dzisiaj oczytanie kompensuje poziom inteligencji.
Czyzby tak trudno bylo o ludzi inteligentnych? Czyzby inteligencje nabywalo sie
przez indukcje w drodze czytania?

Do czago to idzie?

Przy okazji braineater: ten Twoj kolega co przeczytal pol Camusa, to zgodnie z
teoriami niektorych, pewnie jest polinteligent: pol ksiazki polinteligent, cala
ksiazka caly inteligent (z tytulem mgr?)

[braineater]

a i owszem - nie dość że magister to jeszce inżynier, architekt i niezły muzyk
na dodatek:)

[Gość: kara]

Na swoje nieszczęście uczę w gimnazjum, technikum i zawodówce.Nie czytają-to
mało powiedziane. Są tacy, którzy nie wiedzą, że jak się dobrnie do końca
strony, to trzeba przewrócić kartkę na następną. Jestem pewna, że nikt z Was mi
nie wierzy. I w tym właśnie moje nieszczęście...

[lemuriza]

Że ludzie nieczytający są trochę ubożsi? Zapewne.
O wrażenia, emocje, tysiące historii.
Podobnie jak ja jestem uboższa , bo:
a) Nie znam się na malarstwie na przykład i nie potrafię się nim zachwycać
b) Nie znam się na muzyce poważnej na przykład, nie dociera do mnie
Itd.

W życiu nie da się doświadczyć wszystkiego.
Trzeba dziękować za to co ma się okazję doświadczyć.
Pytaliście tych co nie czytają, czy nie mają czegoś takiego? Może mają.
Najważniejsza jest pasja – nieważne czy to książki czy wędkowanie np.
Ważna jest po prostu pasja. Oczywiście pasja w granicach rozsądku, bo inaczej
popada się w skrajność.
Uwielbiam czytać ale z przestrachem patrzę na niektóre osoby , których świat
kręci się tylko wokół książek, a ich życie sprowadza się do zaliczenia kolejnej
pozycji.
Mam jeszcze drugą pasję – to jest sport.
I powiem szczerze, też mi troszeczkę żal, tych którzy tego nie doświadczyli, bo
choć czytać uwielbiam to jednak „sport” daje mi jednak więcej satysfakcji i
przyjemności.
Więc żal mi tych , którzy tego nie doświadczyli, ale być może oni żałują mnie ,
bo nie potrafię emocjonować się np. nową wystawą kogoś tam?
Takie jest życie. Ludzie robią to co lubią.
A jak nie robią nic, to już ich problem.
Takimi postami w stylu, ze „ to kalectwo” nie zmienicie tego.
Ale mam wrażenie, ze nie o jakąś zmianę tu chodzi tylko o podkreślenie własnej
wyjątkowościJ. Czyż nie tak?

[Gość: ja]

no bo kto nie czyta jest debilem