Strasznie smutny Prus

[quba]

Moim zdaniem cała twórczość Prusa jest bardzo smutna i strasznie gorzka.
Często sięgam po opowiadania, niedawno odkryłam parę takich, których wcześniej nie czytałam. Najczęściej o biednych, głodnych dzieciach.
I znowu mi gorzko.
Czasem po prostu płaczę nad nimi.

[izabella1991]

To prawda!
Ale prawdą jest też ,że w XIX wieku los dzieci (zwłaszcza nieślubnych) samotnych matek czy kalek był okrutny.Często żadnej opieki ,wsparcia-były tzw.domu dla podrzutków,sierot..
Z nieślubnymi nie cackano się ,tak jak dzisiaj-byli często uważani za tzw.ludzi drugiej kategorii,a słowo ,,bękart" było często używane i nikomu nie przychodziło do głowy,że to obraźliwe...
Przeczytaj sobie chociażby ,,Karierę Nikodema Dyzmy"-Dołęgi-Mostowicza.Tak były zwierzchnik Dyzmy -niejaki Boczek wypomina Nikodemowi jego,,bękarcie" pochodzenie,a Dyzma piekli się,aż niemiło.

[plater-2]

A "Swawolny Dyzio" ???

[mmk9]

Żeromski

[plater-2]

o mamo, a ja myslalam ze Prus !!!!!

[minerwamcg]

Nie cała, nie przesadzajmy. Jest u Prusa mnóstwo kawałków pogodnych, jest wiele dobrotliwej ironii i łagodnego uśmiechu nad ludzkimi ułomnościami. Zdarzają się nawet - niesamowite! - nakarmione i przyzwoicie ubrane dzieci, które w dodatku wcale nie umierają, casus Helunia Stawska :)

[krysia3463]

Właśnie takie były wymagania epoki, Powieść musiała być REALISTYCZNA - musiało się w niej znajdować to co ludzie znali i widzieli na co dzień. Dzięki takiej tematyce po książki sięgali nie tylko arystokraci, ale także coraz częściej zwykli ludzie (o ile umieli czytać:). Zadaniem takiej realistycznej powieści było również uzmysłowienie arystokracji co dzieje się poza ich salonami. Ja uwielbiam tą literaturę!