Bolesław Chrobry - Gołubiewa.

[Gość: cedro]

Czy ktoś to jeszcze czyta. Jeśli tak to jak radzicie sobie z językiem.

[yanga]

Ja przeczytałam dawno temu - z zachwytem. Z początku stylizowany język (swego
czasu napisano na ten temat wiele krytycznych artykułów) może sprawiać pewne
kłopoty, ale szybko wciąga sama akcja i człowiek nie może się już oderwać. Są
tam fragmenty i postaci tak kryształowo czyste, że do dziś nie zblakły w mojej
pamięci. Wciąż obiecuję sobie wrócić do tego wieloksiągu i kiedyś w końcu to
zrobię, sama jestem ciekawa swojej dzisiejszej reakcji. Ale ja lubię
nawet "Chłopów" razem z ich językiem, wiec może jestem nietypowa.

[Gość: czytanka]

Też jestem nietypowa, " Chłopów" czytuję co jakiś czas od nowa, dla
przyjemności."Bolesława Chrobrego" też przeczytałam z przyjemnością.Podobnie
jak całą serię pistowską Bunscha. Pozdrawwiam

[Gość: czytanka]

A jeśli chodzi o język,jest to kwestia rozczytania i swoistego "rozsmakowania
się" w tego typu utworach, wymaga to czasu, warto również zaglądać do słowników
i encyklopedii związanych z epoką o której jest mowa w powieści.

[Gość: gardiner]

Chłopi mnie zanudzili, więc jestem typowa;)
Do języka człowiek się przyzwyczaja po przeczytaniu pierwszego tomu,(mnie
najbardziej śmieszyło słowo 'ksiądz'użyte w innym znaczeniu)Wszystko
inne:akcja,postacie ,oddanie klimatu epoki jest zachwycające