wygląd książek

[mamalgosia]

Pytacie o ilość książek i o jakość. A ja pytam o szatę zewnętrzną, którą
najbardziej lubicie.
Ja np. lubie duże litery. Wolę żeby książka byłą dwa razy grubsza, niż żeby
miałą małe litery.
Nie lubię książek wydawanych przez ZNAK, denerwuje mnie ich format, papier i
udziwienia w szacie graficznej.
Najbardziej lubię książki drukowane na białym cienkim papierze i w miękkiej
okładce.

[mamalgosia]

no i musi być szyta, a nie klejona

[madziuszek]

A ja uwielbiam biały papier, nie tam jakiś zżółkły - ubóstwiam zapach
nowości... Mmm... Co do okładki, preferuję, oczywiście, twardą - jest sztywna,
więc można odwalać podczas czytania przeróżne kombinacje w najróżniejszych
pozycjach. Co do wielkości czcionki, tudzież marginesów - optymalna, czyli nie
za duża, nie za mała.

[madziuszek]

Aha, zapomniałabym, obowiązkowo - książka winna być szyta...

[klymenystra]

ja kocham zapach starych ksiazek, szczegolnie z serii czytelnika z nike... i
tomiszcza z antykwariatow... mrr

[staua]

A mnie bardzo sie podoba wyglad serii Pasaze z wydawnictwa Slowo/Obraz
Terytoria. Szyte, twarde, granatowe okladki, kremowe kartki i zdjecia wklejane
na osobnych stronach, cos pieknego.

[Gość: Myszor]

Ksiażka musi być szyta (nienawidzę, jak mi się wszystko rozłazi), najlepiej w
twardej oprawie, druk w sam raz (nie maczek taki, ze z mikroskopem trzeba
czytać), bapier biały. Jeśli jednak dostaję w łapy starą ksiązkę to moje
upodobania zmieniają się o 180 stopni. W starych książkach lubię wyświechtane
kartki i pożółkłe kartki :)

[mamalgosia]

podpisuję się pod wypowiedzią Myszora

[Gość: jamto]

taak lubie takie grube żółte kartki w książkach z biblioteki, a najfajniej jak
znajduje się jakieś zakładki, karteczki poprzednich czytelników.

uhum

[Gość: lulu]

Pasaże - mój ideał książki. Zmysłowa przyjemność. Szkoda, że tak rzadka.

nike

[mamalgosia]

w/g mnie ta seria w ogóle nie pachnie

[klymenystra]

mowimy o tych samych starych ksiazeczkach, z ktorych co jedna to piekniejsza?

MI pachna

[mamalgosia]

chyba o tych samych. Chociaż wszystkie nike mojej mamy strasznie poplamione:)

[Gość: Daniel]

Ja teŻ lubię duże bukwy :) co się męczyć, w końcu i tak w okularach czytam :)

Zasadniczo "udziwnienia" w szacie graficznej mi nie przeszkadzają, choć pewne
mogą utrudniać/uniemożliwiać czytanie osobom o słabszym wzroku - jeśli jesteśmy
przy ZNAKU, to np. "Piotr" J. Olczak-Ronikier - o Skrzyneckim - mój tata nie
dał rady czytać przez to, że czarny druk jest na ciemnym (beżowym czy
fioletowym) tle. Ogólnie szata graficzna była ciekawa, ale książka musi być nie
tylko ładna wizualnie, ale i możliwa do czytania dla każdego bez względu na
wady wzroku. Za to "W ogrodzie pamięci" wydane fajnie.
Tak więc ZNAKU się nie czepiam (mają spore zasługi dla naszej kultury), zresztą
nie czepiam się też MUZY, która wydała trochę fajnych rzeczy, a stosunek do
Czarzastego i G3W to już inna opereta ;)

Jeśli chodzi o papier - nie lubię książek "obślimaczałych" (czytanych przedtem
przez niechlujów - dziury wypalone papierosem, plamy od zupy:( - po prostu
książek tak zapaskudzonych nie pożyczam i nie czytam (mogłoby to stwarzać pewne
ryzyko dla zdrowia).

Lubię, jak książka jest w dobrym stanie, może być w miękkiej okładce (jeśli się
nie rozlatuje), może w twardej.

Nie lubię dekadenckiej poligrafii schyłkowego PRL-u, czyli powieści z lat 80.
drukowanych na bylejakim papierze, dziś (raptem po 20 latach) pociemniałym,
raczej poszarzałym niż pożółkłym, gdzie druk z kolei nie był czarny, lecz w
gruncie rzeczy szary ("są różne odcienie szarości - od czerni do białości",
Kazik jak sądzę;)). Zdecydowanie teraz takiego niechlujstwa nie widuję.


POzdrawiam :)

[Gość: Myszor]

Tak, Kazik :)
O właśnie, o tym nie wpomniałam! Nienawidzę wytłuszczonych stron, popisanych
przez dzieci czy rodzeństwo wcześniejszych czytelników itp.

a te z kolekcji GW odpowiadają Wam?

[mamalgosia]

bo mi niezbyt

[Gość: Daniel]

nie miałem okazji jeszcze mieć w ręku niczego z tej serii, a to z prostej
przyczyny, że nigdy nie kupuję powieści (tylko wypożyczam z bibliotek).

[Gość: Myszor]

Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Mogłyby być lepsze, ale do
najgorszy ich nie zaliczam.

[mamalgosia]

:))

[Gość: mika]

Jak się nie ma co się lubi - no właśnie. Mieszkam chwilowo w Szwajcarii i z
powodu braku jakichkolwiek polskich książek przeczytałabym nawet taką napisaną
na papierze toaletowym.

[staua]

Jak mieszkalam w Szwajcarii, to duzo zamawialam w Merlinie. Przychodza dosc
szybko.

[madziuszek]

Wybrzydzać nie będę na książki-nówki w twardej oprawie za 15 zł. :)

[Gość: remedios]

Lubię stare książki z biblitoteki, te seryjnie oprawiane w twarde okładki.
Strony takich książek przeważnie są pożółkłe i pachną kurzem:)
Szkoda, że teraz bilbliotek już nie stać na oprawianie książek.

[ramm.stein]

Ja tez uwielbiam lekko zbutwiały zapach starych książek!
Uperacie się przy białych kartkach. Niekoniecznie! Miałam ostatnio w ręku
pięknie wydaną książkę historyczną prosto z USA (o polskim lotnictwie
notabene) - papier, z jakim się w Polsce jeszcze nie spotkałam, cieńszy i o
lekko żółtawej barwie, do tego duży, wyraźny druk - naprawdę była piękna.
Nie chcę, żeby to zabrzmiało jakbym zachwycała się tym, że to
takie "amerykańskie" - broń mnie Panie Boże. Żółte kartki są ok! :)))
Oprócz tego zwracam dużą uwagę na strony tytułowe, żywe paginy i te
wszystkie "drobiazgi", dzięki którym można poznać, czy książka została wydana
przez fachowca.
I mój bzik - ZAWSZE czytam posłowia, wstępy, "od tłumacza" itd. No normalnie
nie rozumiem, jak można się bez tego obyć! :)))))))

[anahella]

Podobnie jak inni tez uwazam ze ksiazka powinna byc szyta. Niektorzy wydawcy
nie zwracaja uwagi na wewnetrzny margines na stronie. Czasem taki margines ma
nie wiecej niz 10 mm i przy grubej klejonej ksiazce powoduje ze trzeba ja
rozlamywac.

Lubie twarde okladki. Ale jak wiadomo to kosztuje. Wedlum mnie opytmalna
wielkosc fontu to 11 pt. No i lepiej sie czyta fonty szeryfowe.

[caterina5]

Pewnie, że szeryfowe, inaczej nie można przeczytać więcej niż kilka zdań, żeby
się nie wkurzyć... Co do wewnętrznego marginesu też masz rację! To przez zbyt
wąske marginesy wewnętrzne książki się rozwalają, bo czytający zbyt silnie je
otwiera;), nie? Ja jednak nie lubię twardych okładek i nowiuteńkich książek...
zawsze mam wrażenie, że coś zepsuję, pobrudzę, że coś się stanie:)

[anahella]

caterina5 napisała:

> Ja jednak nie lubię twardych okładek i nowiuteńkich książek...
> zawsze mam wrażenie, że coś zepsuję, pobrudzę, że coś się stanie:)

cos w tym jest:)

[Gość: empe]

mam chyba dość dziwne podejście. dla mnie wygląd książki jest czasem ważniejszy
od treści. no, może nie do końca. chodzi mi jednak o to, że nie jestem w stanie
zmusić się do czytania książki, której oprawa bardzo bardzo mi nie odpowiada,
niezależnie od tego, czasem nawet wtedy, gdy jest ciekawy autor lub tytuł. o
wiele chętniej też sięgam po książki nowe - moja ręka chowa się przed czymś, co
wydawnictwo opuściło kilkanaście lat temu (no, chyba, że byłoby to coś wydane
lat kilkadziesiąt wstecz). oczywiście największe znaczenie okładka ma w
księgarni, gdy nie do końca wiem, czego szukam i chciałbym, żeby to książka
mnie znalazła a nie ja ją...

[mamalgosia]

o, właśnie ja mam to samo. czasem zdarza mi się odrzucić książkę, którą w
innych warunkach chętnie bym przeczytała, jeśli np. ma maleńkie literki

[Gość: Jacek]

Układ typograficzny wielu współczesnych książek jest przypadkowy a prawie u
wszystkich widać wpływ cięć oszczędnościowych. Wystarczy zmienić krój pisma na
skondensowany i oczywiście zmniejszyć marginesy aby przy dużym nakładzie
zaoszczędzić na papierze. Widać to w przypadku książek GW.
Papier nie powinien być zbyt biały - za duży kontrast między papierem a literą
męczy oczy. Książka koniecznie szyta ale to też drożej.
Na ten temat napisano góry książek, niestety mało kto je dziś czyta.

[lemuriza]

a ja bardzo lubię książki Znaku z serii Proza Współczesna - te w twardej
oprawie. Są pięknie wydane.Kolorowe.
Co do zapachu starych książek to muszę Wam powiedzieć,że kiedyś weszłam do
biblioteki i powiedziałam do Pani bibliotekarki:
ale lubię ten zapach...

a ona na to: to jest zapach grzyba...

no cóż, że tak powiem szczęka mi opadła:)

zapach grzyba

[mamalgosia]

to ja chyba też go lubię:)

[Gość: Bozena]

Zawsze lubilam "szate graficzna" serii z Jamnikiem albo kluczykiem - pamietacie
kryminaly za czasow PRLu? Wiekszosc tych ksiazek mi sie podobala, wiec dlatego
kojarzy mi sie dobrze. Smiesznie to teraz brzmi, ale jak widze gdzies na polce
ksiazke z tej serii to az mi sie chce poczytac

[lutobor]

Nienawidzę klejonych książek w miękkiej okładce, które po dwóch - trzech latach
nie nadają się kompletnie do użytku. Książka musi mieć twardą okładkę i być
szyta, choćbym miał dopłacić za nią tych parę złotych - przynajmniej będzie mi
służyć wiele lat. W starych książkach, poza dobrym papierem i mocną okładką,
podoba mi się bardzo jedna rzecz o której już niestety wydawcy zapomnieli - jest
to "wmontowana" w okładkę zakładka w postaci jakiejś tasiemki czy sznurka, taka,
która się nigdy nie zgubi (a ja zawsze mam z tym problem). Wolę czytać na trochę
pożółkłym papierze niż śnieżnobiałym, który razi mnie w oczy, a druk powinien
być wyraźny i składany ładną czcionką (szeryfową koniecznie).

[Gość: wawa]

a ja myślałam, że mój wzrok jest coraz gorszy (starość), a to jednak litery
coraz mniejsze

[volha]

Szata graficzna książek, które czytam, nie ma dla mnie większego znaczenia,
choć - oczywiście - lepiej jest, kiedy kartki z nich nie wypadają, no i lubię
ten specyficzny zapach starzyzny.

[blackelf]

co tam nowa! stare wspaniałe pożółkłe książki są najlepsze. ten zapach! no i,
jak dużo osób zauważyło, musi być szyta. żadnego wypadania kartek. to jest nie
do przyjęcia. uwielbiam amerykańskie stare paperbacki. to jest magia książki.
takiego Ludluma albo MacLeana poczytać to sama przyjemność. jak nowa to
koniecznie w twardej okładce. stare też oczywiście. oprócz paperbacków :) jak
nowe to jeszcze żeby szata graficzna była nowoczesna i na poziomie wykonana.
seria "Gazety" jest niczego sobie. właśnie się delektuję "Działami Nawarony".
dziękuję "Gazecie" za tą serię. ciekawa. aczkolwiek obwoluty to chyba wyrzucę.

[Gość: jaija]

Ktoś już wspominał książki z jednej z wielu serii wydawnictwa
Słowo/Obraz/Terytoria. To wydawnictwo w ogóle ma rewelacyjne pomysły
edytorskie!!! Wróciło do wydawania książek z czarno - białymi ilustracjami,
gdzie kolorowe są wklejane za rożek, jak to czasem w starych, elegancko
wydanych książkach się zdarzało. Super. Papier dają biały, ale też o lekko
żółtawej, właściwie kremowej barwie. Piękne, nic, tylko delektować się formą i
treścią.
Ale stare, żółte, zaczytane książki też mają swój urok, nawet te w miękkich
oprawach.
Kolekcja Gazety wydana przyzwoicie, tylko korekta niezbyt dobra (literówek full)
Wolę nawet troszkę grubszy papier.
Ale najciekawszą rzeczą, jaką znam, są książki wydane bodajże w "Pani domu" -
Niebezpieczne związki i Rozważna i romantyczna, które zostały wydrukowane chyba
na....papierze toaletowym:D takie szare:D Ogólnie nie są złe, choć miękkie i
klejone, to jednak "wygodne" i raczej nie powinny pęknąć, nie trzeba ich też
łamać. I tylko ten kolorek kartek....:D całkiem do d....