Patricia Highsmith

[Gość: Kasik]

Czy ktos czytal ksiazki tej Pani? Na moim stoliku nocnym czeka wlasnie
potezna trylogia o Panu Ripley - fim bardzo mi sie podobal, a czy ksiazka
jest rownie dobra? Prosze o kilka opinii.

[ada08]

Czytałam ''Krzyk sowy'' i ''Znajomi z pociągu''.
''Krzyk sowy'', żeby było śmieszniej czytałam w przekładzie francuskim.
Juz sam poczatek wprowadza taka atmosferę, że brrr.... :-)

Z dużo lepiej nie mówić o tych lekturach kryminałów ....
Usłyszałam dziś w programie raiowym wypowiedź słuchaczki, która,
rozgoryczona, poskarżyła się, że kiedyś wypożyczyła z biblioteki
jakiś kryminał. A w nim poprzedni czytelnik wyłowił z tekstu nazwisko,
jednej z postaci, podkreślił je na czerwono, a na marginesie napisał:
- Ten zabił !

Podzielił się wrażeniami, znaczy ....
:-)))
a.

[Gość: Kasik]

Hej, czy nikt wiecej juz nie zna tej autorki?

[Gość: szcz]

Kasik, a o którym filmie mówisz: „Nieznajomych z pociągu” Hitchkocka, czy tym
nowym „Utalentowany pan Ripley”? Pierwszy jest super, a drugi - dla mnie - nie.

[Gość: Kasik]

Pierwszego niestety nie ogladalam, ale "Utalentowany Pan Ripley" calkiem mi sie
podobal. Ale prosze o pare slow o ksiazkach - czy w ogole warto poswiecac serie
wieczorow na ich przeczytanie?

[Gość: klaryma]

Jeśli szukasz klasycznego kryminału, to znaczy, kogos zabili, a potem trwa
dochodzenie kto i jak, to nie sięgaj po te książki. Kryminały Highsmisth to są
raczej powieści psychologiczne, gdzie wątek kryminalny słuzy tylko za pretekst
do lepszego zarysowania portretów bohaterów. Nie czytałam co prawda 'Pana
Ripleya", ale czytałam "Nieznajomych z pociągu", "Słodką chorobę" i "Krzyk
sowy" i żadnej z tych ksiażek nie nazwałabym kryminałem. Każda z nich mi się
podobała, choc każda mnie przygnębiła. Na pewno nie sa to ksiażki ekscytujące w
takim sensie, jak kryminał czy thriller, mimo że bywaja w nich trupy.

[Gość: tintin]

Czytałem wszystkie. Są znakomite, i myśle że równie dwuznaczne co
film "Utalentowany pan ripley". Dwuznaczne bo przecież w gruncie rzeczy
przewrotnie kuibicujemy mordercy ktory jest jednak uroczy i hmmmm, likwiduje
ludzi ktory w jakis sposob na to zasługują.
Uwielbiam atmosfere tych książek. Te pozostałe są nawet lepsze. Bo w pierwszej,
zekrannizowanej czesci Ripley dopiero zaczyna, jest młody. W pozostałych jest
juz dorosły, mieszka z żona w pieknym domy koło Paryża. Ale przeszłośc się za
nim ciągnie.
No cudne są te ksiażki. Weżźmy stosunki Ripleya z zona. Czy Heloiza wie kim
Ripley jest? Że jest mordercą? Czy nie wie. Czasami sądzę że wie i przymyka
oczy, ale kiedy indziej? Chyba nie. Pełno tu takich niuansów psychologicznych i
zderzone to wszystko z sielskim żyiem na francuskiej prowincji.

[Gość: Kasik]

No po tej recenzji to juz bez obaw siegam po te ksiazki. Wiem, ze nie nalezy
spodziewac sie kryminalu tylko raczej powiesci psychologicznej, ale to tym
ciekawsze. Kryminaly nie naleza do moich ulubionych ksiazek, chociaz ostatnio
nawet sie nieco do nich przekonalam. Od weekendu zabieram sie wiec za Pana
Ripleya. A w przyszlym tygodniu czeka mnie bardzo dluga podroz wiec bedzie jak
znalazl.