Czytanie na sile!

[jazz_b]

Zaczynacie czytac ksiazke ale po pierwszych nasty,kilkudziesieciu stronach
ona nie podchodzi to co wtedy?
Rzucacie ja w kat czy walczycie dalej bo moze sie rozkreci?
W koncu to nie to samo co z filmem w tv gdzie sie po prosu zmienia kanal...
Mnie zniecheca i szukam innej.
A wy?

[Gość: mysz]

ja tak szybko się nie poddaję ;-)
daje tej książce szansę
podchodzę pare razy
a potem rzucam w dal ;-))
teraz tak mam z ostatnią książką tokarczuk
ale jeszcze jej daje szanse ;-)

[Gość: plak]

Gość portalu: mysz napisał(a):

> teraz tak mam z ostatnią książką tokarczuk
> ale jeszcze jej daje szanse ;-)

Mam identyczny problem z ostatnia Tokarczuk. Ale po dwoch podejsciach zrobilem
sobie przerwe. Trzecie podejscie najszybciej w przyszlym roku. Nie chce mi sie
wierzyc, ze to w calosci takie sraty-taty.

[Gość: asica]

Ja aktualnie już nie trafiam na ksiązki, którym nie moge dać rady. Przynajmniej
od dłuższego czasu nie mialam takiej sytuacji. Ostatnią słabość zaliczyłam
zaraz na początku drugiego tomu "Czarodziejskiej góry", kilka miesięcy nie
mogłam tego przełamać, ale w końcu dałam radę. Tej cierpliwości nauczyły mnie
ksiązki Johna Irvinga, które kocham bardzo- Irving wciąga mnie około setnej
strony. Potem juz jest rewelacyjny.

[Gość: mysz]

podobno im dalej ,tym lepiej ;-))

[grochalska]

Zawsze staram się doczytać do końca, bo nie lubię rzucać książek po paru
stronach.

[braineater]

test 50 pierwszych stron przy każdej powieści i dłuższym tekście. Opowiadanie
musi mnie ruszyc od pierwszego akapitu. Inaczej - ksiązka nabierając
balistycznej trajektorii rozbija się o ścianę i czeka, przysypana kurzem i
innymi ksiązkami, aż znowuż po nią sięgne...
Pozdrowienia:)

[Gość: macsue]

A ja ostatnio w gole nie moge czytac, pozaczynalam mnostwo ksiazek i leza, oto
niektore z nich:

"Jonthan Strange i Pan Norrell"-Susanna Clarke
Phillip Pullman-"His Dark Materials" Ciemna trylogia czy cos takiego, zaczelam
pierwsza czesc, mialo to byc cos powalajacego a utknelam i nie moge.
Weiser Dawidek-utknelam w srodku.
Krystyna, Corka Lavransa (po angielsku i w jakims takim ciezkim jezyku z lat
30tych)nie pzebrnelam nawte przez pierwsze 20 stron.
Ignorance(tyt. angielski)-Milan Kundera

Od dlugiego czasu nie udalo mi sie znalezc nic co by mnie powalilo i przykulo
do ksiazki na dlugie godziny. Moze ktos moze mi cos polecic. Zaznaczam ze
naleze do zapalonych czytelnikow i uwielbiam czytac. Ksiazki polskie sa
chwilowo dla mnie niedostepne bo nie mieszkam w Polsce.

[ssara]

ja sie nie moge przekopac przez "Gre w klasy", moze pozniej bedzie latwiej, ale
narazie po prostu nie moge.. ciezko.. i to bardzo..
Drugie podejscie zaplanowalam na nowy rok bo poki co zniechecila mnei tak ze
nawet unikam patrzenia na nia ;)
Az troche wstyd mi to pisac, zwazywszy ze to jak pewnie wielu powie.. "to
przeciez "Gra w klasy" Cortazara! jak mozna tego nie przeczytac?!?!"

[Gość: aster]

Z "Grą w klasy" mam tak samo. Pozdrowienia

[Gość: jaija]

Mnie nikt już nie przekona do Lorda Jima Conrada ani Pałuby Irzykowskiego. Parę
innych też by się znalazło. Czasem jednak warto zacisnąć zęby. Tak miałam z
Blaszanym bębenkiem, gdzie chciało mi się spać przez pierwsze 40 stron, ale się
nie dałam i nie żałuję:D:D:D

[batrachowiec]

Czytałem kiedyś 'na siłę' dwutomowe "Młyny Boże" - autora nie pamiętam.
Około strony 15. miałem już poczucie beznadziei, ale przeczytałem całość.
Około 500 stron, może więcej. To mój rekord 'na siłę' :-)

[Gość: mysz]

podziwiam ;-)

[zgaga01]

To jednak zależy:
- jeżeli trzeba coś przeczytać - czytam do końca, mimo że się przy tym morduję;
- jeżeli dobrze byloby coś przeczytać (np. ze względów snobistycznych) - to
jednak próbuję, a przerywam, kiedy książka jest już naprawdę niestrawna;
- jeżeli mam ochotę coś przeczytać, a nie trafia do mnie - rezygnuję.

[jazz_b]

Ufff...No to mi ulzylo,bo juz myslalam,ze tylko ja sobie odpuszczam.
Osobiscie ciezko mi sie zmusic jak po parunastu stronach zaczynam sie meczyc.
Sama bym sie dowiedziala co polecacie.
Mnie strasznie wciagnal Erich Segal "Absolwenci" i "Doktorzy".Nie sa to
zapewne dziela na Nobla,ale takie o zyciu,walce z
niepowodzeniami,emocjach,radosci i czasem bezsilnosci...Polecam!

[Gość: mysz]

nie ma co czytać na siłę ;-))
polecam:
Hańbę- coetzee
Mistrza i Małgorzatę"-Bułhakow
Życie Milosne -Z. Shalev
"Dzikie Palmy" -Faulknera
a na deser Wiśniewskiego
tylko nie "los powtórzony"
poza tym poszperaj na forum
jest dużo ciekawych propozycji
pozdrawiam ;-)

[Gość: Zgaga01]

I jak to widac, jak gust różne są. Np. "Hańbę " przeczytałam, ze względów
snbobistycznych, ale przyjemności mi to nie sprawiło.

Hanba

[Gość: tuya]

ja przeczytalam w celach poznawczych i tez mi przyjemnosci nie sprawilo. A
potem z rozpedu przeczytalam jeszcze czekajac na barbazyncow i nadal nie wiem
za co ten gosc dostal Nobla!

[Gość: mysz]

też nie wiem za co dostał Nobla.
znam tylko tą jedną jego książkę i bardzo mi się podobała.
i kupiłam ją nawet przed Noblem (spodobala mi się okładka ;-))

[maroon]

Mnie się książki Coetzeego bardzo podobają, to jeden z moich ulubionych pisarzy.

[bebiak]

Zdecydowanie odkładam na półkę i czeka grzecznie na moją przychylność w innym
czasie. Zdarza mi się wziąć do łap książkę, która w tym tylko okresie mnie
męczy a w innym - jest odbierana zupełnie inaczej.
Wniosek: nie czytam na siłę,
ale...
zrobiłam wyjątek i była nim "Samotność w sieci".
Tu się uparłam i tylko dlatego, że koleżanka piała z zachwytu a ja...
próbowałam wciąż zrozumieć dlaczego tak piała i jak w ogóle przez to przeszła.
Ileż razy zamykałam tę książkę i otwierałam - tego sama nie wiem.
Momentem przełomowym była opowieść o śmierci Natalii - od tego momentu czytało
mi się już zupełnie inaczej. Nie wiem dlaczego, doprawdy nie wiem ale...
przestałam się męczyć czytaniem bynajmniej.
Pzdr. B.

[marcinuss]

Na pewno będzie to R. Musil - Człowiek bez własciwości. Za parę lat
skończę.Jeszcze tylko 3 tomy mi zostały.
Nieśmiertelny Marcel Proust ze swoim "Poszukiwaniem". Przeczytalem dwa tomy, to
za 5 lat skończę całość :-)
Odradzam wszystkim Mario Puzo - Sycylijczyk. Żenująca chała i jaka nuda...a to
jeden z wątków Ojca chrzestnego !!!
Mam jeszcze na półce Pynchona - Tęcza grawitacji (prezent)Po prostu mnie
przeraża ta grubość i co w niej wypisuje (nieśmiało przejrzałem parę kartek).
Porównują to do Ullisesa - Joyca :-)

Proust

[Gość: mysz]

zapomniałam o ty panu
to mój wyrzut sumienia od wielu, wielu lat ;-)

[apollo]

Zaniechałem Prousta w czwartym tomie.
Musiałem z powodu braku czasu.
Ważniejsze [?] książki czekały.
Teraz wracam do niego. Do Świąt przeczytam.
Ale to chyba nie ma związku z wątkiem -
- nie czytam go "na siłę". Jest tym światem,
który daje mi przyjemność oderwania się od
codziennej "prędkości zdarzeń" ;-)

Pozdrawiam!

A.

[Gość: mysz]

brzmi zachęcajaco
może ja też wrócę ;-)

[Gość: jaija]

Powiem wam coś - kiedy poznałam mojego chłopaka, bardzo mi zaimponował, kiedy
powiedział, że właśnie czyta kończyć Prousta, który bardzo mu się podoba (nie
była to metoda podrywu "na yntelektualystę", bo wyszło tak, po prostu:). Szok.
Muszę kiedyś się zmobilizować:D

[jazz_b]

Napiszcie co myslicie o J.Wisniewkim i jego ksiazkach.
Ja jego W OGOLE jeszce nie czytalam!!!! Skandal,co?
Czy jest tak samo dobry jak modny (albo popularny)?

[Gość: mysz]

czytałam Wiśniewskiego trzy książki
samotność w sieci, zespoły napięć - polecam fajnie się czyta
los powtórzony - niekoniecznie
chociaż możliwe, że zakochasz się w jego książkach i z przyjemnością
pochłoniesz też tą ;-)
ale jest najgorsza- moim zdaniem

[kate22]

jejku! uwielbiam czytac i strasznie bym chiała móc porozmawiac z chłopakiem o książkach.A tu zakochałam sie w Gosciu, ,który w życiu przeczytał tylko władce i harrego (ostaniego nie dokonczył bo zawładnął nim net):(

[assal]

Ja ostatnio miałam ochotę piżgnąć "Sednem sprawy", ale - starym zwyczajem -
dobrnęłam do końca; wciąż jednak czuję się rozczarowana książką, niby powieść o
religii, niby o miłości (do kogo / czego właściwie?), ale czegoś mi tu brakuje,
coś mi tu "nieładnie pachnie" i drażni to bombastyczne "niesienie BOGA"...
chociaż nie, właściwie to mnie denerwuje :[

ja się dość często poddaję...

[elfhelm]

szczególnie gdy się nastawiam, że książka będzie naprawdę dobra, a tu nagle w
mojej ocenie kompletne rozczarowanie. Przykłady - świetny Paragraf 22 Hellera w
porównaniu z jego rzekomą kontynuacją Ostatni rozdział, która jest nie do
przeczytania. Pozbawiona czarnego humoru i wyrazistych bohaterów.
U Grishama nie mogłem z jednej książki - Obrońcy ulicy. Pozostałe były albo
czytalne, albo niezłe, albo naprawdę dobre jak na prawnicze thriller. Obrońcy
ulicy jednak nie skończyłem.
Z gazetowej kolekcji do niektórych nie mam serca podejść. Nie będąc fascynatem
filozofii, jakoś nie czuję potrzeby sięgania po Prousta. Jak na razie
porzuciłem po 50 stronach Miasto i psy, ale do tej pozycji na pewno wrócę jak
będę miał więcej wolnego czasu.
W starych dobrych szkolnych czasach nie cierpiałem Żeromskiego. Do dzisiaj
uważam go za przeciętnego pisarza. Ludzi bezdomnych porzuciłem po kilkinastu
stronach. Z Przedwiośniem poszło lepiej, ale i tak były męczarnie.
Za to dobrze mi się czytało Chłopów Reymonta :)

[kotmaurycy]

A co ma Proust do filozofii?

[elfhelm]

ciężar gatunkowy mnie przerasta, więc ciężkie w mojej ocenie pisanie, które na
razie mnie przerasta, zaliczam do szerokiego pojęcia filozofii

[maroon]

Jak mi książka nie chce podejść, odkładam ją i próbuję wrócić za jakiś czas.
Czasem się udaje, np. "Wściekłość i wrzask" Faulknera" przeczytałem za drugim
razem i to nie na siłę, bo bardzo mi się spodobała (nie wiem, dlaczego nie
mogłem przez nią przebrnąć za pierwszym). Zdarza się, że nie daję rady i
odpuszczam sobie jakiś tytuł, który wybitnie mi nie pasuje (np. "Granicę"
Nałkowskiej).