Prowansja(Mayle), Toskania(Mayes)

[Gość: Kika]

Zauwazylam, ze na forum regularnie pojawiaja sie nazwiska dwoch osob:
Frances Mayes i Petera Mayle'a(chyba tak to sie pisze?). Chcialabym sie od
was dowiedziec, co takieo fascynujacego jest w tych ksiazkach o Prowansji w
wykonaniu Mayle'a i Toskanii w opisach Mayes. Czy nie sa to przypadkiem
powiescidla z gatunku latwych i przyjemnych,zero wysilku intelektualnego?Czy
jest moze zupelnie inaczej niz slyszalam?Czekam na wasze opinie.

[biuralistka]

Ja mogę wypowiedzieć sie jedynie na temat książek F. Mayes, a właściwie jednej
z nich. Rzeczywiście to literatura w sam raz na letnie popołudnie, może być też
grudniowe :) Na początku obejrzałam film i dopiero stamtąd dowiedziałam się, że
powstał na podstawie książki. Po obejrzeniu go miałam ochotę przeczytać i
książkę, ale później doszłam do wniosku, że byłaby to jedynie powtórka i
siegnęłam po inną ksiażkę tej autorki: Słodką leniwą Georgię. Jest w tym samym
stylu co film i za zadanie ma głównie odprężyć. Z pewnością nie należy do tych,
do których się wraca. Ale oczywiście to moje wrażenia. Wszystko zależy od tego,
czego w danej chwili oczekuje się od literatury :)

[Gość: Nobullshit]

Najlepsze książki Mayle'a - "Rok w Prowansji", "Raz jeszcze Prowansja",
"Zawsze Prowansja" - nie są powieściami. To zbiory - felietonów? historyjek?
- o pobycie autora tamże, z mnóstwem informacji o miejscowych zwyczajach
i kuchni, co najważniejsze niesamowicie śmieszne. Należą do książek,
których lepiej nie czytać w autobusie, bo współpasażerowie zaczną wzywać
pogotowie psychiatryczne.

Jego powieści są rzeczywiście z tych "lżejszych", ale mają swój urok.
Kartkowałam je, czytając dokładniej opisy posiłków, które są majstersztykami.

Co do Frances Mayes i "Toskanii" - dla mnie jej książki - też nie powieści,
tylko takie autobiograficzne historie - są nudne, drętwe i pozbawione wdzięku,
choć materiał miała równie bogaty jak Mayle. Może dlatego, że ona jest
Amerykanką, a Mayle Anglikiem. :))))
Ale to moje zdanie.

[Gość: luli_l]

Peter Mayle pisze lekko, wdzięcznie i ciekawie. Jak to miło kiedy w pracy źle i
pogoda do kitu i psów nie da się nijak wyciągnąć na spacer - zrobić sobie
herbatkę i wybrać się z Maylem na chwilę do Prowansji, tym badziej że jemu też
obrzydła praca i pogoda nie ta.. (mam sentyment do jego pierwszych książek,
które były chyba najlepsze - Pogoń za Cezannem i Hotel Pastis), poza tym w tych
książkach coś się dzieje, a panu Maylowi widać pisanie idzie gładko i nie
sprawia takich trudności jak pani Mayes, która męczy i siebie i czytelnika. Nie
do przejścia po urokach pisarstwa Mayle'a. Pozdrawiam i zachęcam do lektury

[yanga]

Całkowicie zgadzam się z przedmówczynią. Mnie jeszcze podobał się bardzo wydany
niedawno "Dobry rok". W sam raz na listopadową/grudniową pluchę.

Prowansja(Mayle)

[Gość: blue.berry]

uwielbiam sobie raz na jkias czas poczytac Mayle'a. szczegolnie ze jego
ksiazeczki da sie czytac nie po koliei i na wyrywki. maja tylko jedna wade - ja
przy nich nieustannie podjadam bo tak na mnie wplywaja opisy poznawania
rozkoszy stolu prowanskiego. jako ze mialam przyjemnosc byc w prowansji to
dodatkowo budza przemile wspomnienia.
jak juz zostalo powiedziane - na szare beznadzieje popoludnie - Mayle i
kieliszek wina - wyborny wybor:)))))

[marghot]

Łatwe i przyjemne, przynajmniej w wykonaniu Petera Mayle'a. Dobre dla
sybarytów, ludzi spragnionych słońca (ważne zimą) :) oraz amatorów i fanatyków
kuchni prowansalskiej.
Raz na jakiś czas lubię sięgnąć po to czytadło.

[Gość: luli_l]

Oj tak, tak, bez podjadania nie sposób czytać Mayle'a, aromat kawy się czuje w
powietrzu, a przy opisie pasztecików pieczonych z dodatkiem masła pojawia się
nagły ślinotok... Pozdrawiam

[Gość: Kika]

Musze powiedziec, ze narobiliscie mi smaczku na tyle, ze chcialabym przeczytac,
ale chyba nie Mayes, tylko Petera Mayla. A w takim razie, co polecacie na
poczatek?czy to moze nieistotne od czego zaczne?
Bede wiece zobowiazana za podpowiedzi.
Pozdrowionka:)

[Gość: luli_l]

Koniecznie Pogoń za Cezannem, potem Hotel Pastis i Rok w Prowansji, bo
najlepsze, a potem te nowsze (Zawsze Prowansja, Kosztowne nawyki, Lekcje
francuskiego). Pomiędzy nimi można zajrzeć do milutkiej książeczki Psi żywot -
słodka.. :-)
Pozdrowienia
Luli

[Gość: ANNA]

Pogoń za Cezanem i Hotle Pastis odradzam. To właśnie takie "czytadła".
Jak chcesz poczyytać o Prowansji to zacznij od "Rok w Prowansji" - tam się
wszystko zaczyna: przeprowadzka z Anglii, pierwsze dni nowego zycia w obcym
kraju itp. Pozem poczytaj "Znowu Prowansja" "Jeszcze raz Prowansja" "Lekcje
francuskiego"

[nobullshit]

Jeśli chodzi o "niepowieści" - chronologicznie pierwszy - i IMHO najlepszy -
jest "Rok w Prowansji".

[yanga]

Beh oui.

[marghot]

ja polecam na pierwszy ogien Rok w Prowansji