Szukam fanów Petera Mayle'a i Prowansji

[magda_b]

Przeczytałam dopiero jego dwie ksiązki, byłam na wycieczce szlakami Petera M i
jestem zachwycona samą Prowansją i sposobem, w jaki on ją opisuje. Czy ktos
dotarł do tych książek?- przykładowo "Rok w Prowansji", "Zawsze
Prowansja", "Jeszcze raz Prowansja". Pozdrawiam.

[Gość: K2]

Czytałam te książki i musze przyznać, że są przede wszystkim zabawne. Twórczosć bardziej beletrystyczna
pana Mayle'a już nie jest tak pasjonująca. ALE mam dla ciebie jeszcze jednego autora, a własciwie autorkę, która
pisze nie o Prowansji ale Toskanii. To Frances Mayes, a dwie książki to Pod słońcem Toskanii i Bella Toskania.
Cudo, pasjonujace. Na dodatek gdzies rok temu w Wysokich Obcasach w dziale o urządzaniu domów był
przedstawiony ten własnie dom z Toskanii. Przeczytaj, a potem dotrzyj do tych Obcasów i obejrzyj. Naprawdę
warto.

[Gość: orka]

Przeczytaj jeszcze HOTEL PASTIS, oraz W POGONI ZA CEZANNEM jak również
rozważania prowansalskie z perspektywy psa Zuch PAMIETNIK PSA. Wspomniana
wyzej ksiązka Mayes o Toskani, jak i jej kontynuacja jest również super.
W Niemczech ukazała się właśnie nowa ksiażka Mayla TRUFFELTRAUME czyli marzenia
o truflach. Nam przyjdzie na nią chyba jeszcze poczekać. Pozdro

Francis Mayes i Toskania

[Gość: kasiulek]

Czytalam jej 2 ksiazki o Toskanii (Pod sloncem Toskanii i Bella Toskania) i na
poczatku tez sie zachwycilam i nawet napisalam tu o tych ksiazkach jakies
pienia, ale im dalej tym bardziej bylam zirytowana. Pani Mayes pisze w tak
naiwny sposob, zachwycajac sie wszystkim w taki typowy 'amerykanski' sposob
(np. ze Toskanczycy zbieraja mlecz i pokrzywe na wiosne i robia z tego salatki -
ach, ach!), ze nie skonczylam nawet 'Bella Toskania', bo nie dalam rady.

[Gość: K2]

Zgadzam się, że Mayes może być naiwna. Ale może takiego obrazu naiwnego szukałam. Nie za bardzo podobała
mi się natomiast książka Mayle'a W pogoni za Cezanne'm. Ta to dopiero była naiwna. Taki kryminalik, ale bardzo
przewidywalny

[hania_76]

Gość portalu: kasiulek napisał(a):

> Czytalam jej 2 ksiazki o Toskanii (Pod sloncem Toskanii i Bella Toskania) i
na
> poczatku tez sie zachwycilam i nawet napisalam tu o tych ksiazkach jakies
> pienia, ale im dalej tym bardziej bylam zirytowana. Pani Mayes pisze w tak
> naiwny sposob, zachwycajac sie wszystkim w taki typowy 'amerykanski' sposob
> (np. ze Toskanczycy zbieraja mlecz i pokrzywe na wiosne i robia z tego
salatki
> -
> ach, ach!), ze nie skonczylam nawet 'Bella Toskania', bo nie dalam rady.


Ja właśnie czytam Bella Toskania (Pod słońcem Toskanii nie czytałam) i pomimo
pewnego wzruszenia nad opisami miejsc, z którymi wiąże się wiele moich pięknych
wspomnień, pani Mayes irytuje mnie niezwykle. Opisuje Toskanię (ale nie tylko
bo także Wenecję i Sycylię) jako skansen zamieszkały przez nieżyciowe dziwadła.
Z zachwytem, ale jednocześnie z nieznośnym pobłażaniem i pewną wyższością.
Brrr... Nie wiem, czy dobrnę do końca książki.

[Gość: monik]

Uwielbiam Włochy. Uczę się Włoskiego, mam tam bardzo bliską przyjaciółkę
(oryginalną Włoszkę), byłam parę razy w tym kraju i dlatego jak tylko
zobaczyłam powieści Francis Mayes w katalogu KKKK od razu je kupiłam. Dałam
radę przeczytać około połowy "Pod słońcem Toskani". Dawno nie czytałam czegoś
tak irytującego. F.M. pisze w typowy dla Amerykanów sposób, tak jakby Europa
zatrzymała się w rozwoju sto lat przed naszą erą, a tylko genialni Amerykanie
poszli do przodu ze swoim plastikowym jedzeniem, stylem zycia itp. Szczególnie
wkurzył mnie fragment gdzie F.M. pisze jak poszła odebrać czeki w banku i dali
jej tylko 10 sztuk. W Stanach ma ich całe pudła, a tu dostała tylko 10.
Biedaczka!!! Ale cóż musimy jej wybaczyć. To nie jej wina, że urodziła się
amerykanką.
Co do książek P.M. to bardzo podobał mi się "Rok w Prokansji" Ale następne już
były nie tak dobre. Jak ktoś jest nimi zainteresowany (zaróno o Toskani jak i
Prowanscji) to wydało je wszystkie Wydawnictwo Prószyński i Spółka Sp.z o.o
Strona: www.kkkk.pl
Pozdrawiam wszystkich członków Klubu Książki Księgarni Krajowej

[staua]

Tez bardzo lubie Petera Mayle. Uwazam, ze w ujmujaco angielski sposob pisze o
Prowansji, i chociaz podsmiewa sie z Francuzow, to robi to tak uroczo, ze
Francuzi tez lubia te ksiazki. Nie sa one naiwne, jak Frances Mayes (moze
dlatego, ze Mayle jest Anglikiem, nie Amerykaninem), a ironiczne i pelne
humoru. Super!

[Gość: gaga]

Bardzo lubie Mayle'a. Wyszla teraz jego ksiazka "French Lessons". Tytul
niestety orginalny, bo mieszkam zagranica i czytam w orginale. Ksiazka jest
super, glownie o zarciu i winach. Co do pani Mayes, to ksiazki owszem ujda w
tloku, ale mieszkam w Toskanii i duzo tego, co napisala jest naciagane.

[Gość: Lucilla]

Watek Prowansja vs Toskania juz sie tu pojawil,ja preferuje Mayle'a, w Anglii
wyszla takze Bon appetit!, o prowansalskiej kuchni i jedzeniu.
Polecam tez jego "Kosztowne nawyki" (o dobrach luksusowych) oraz "Wiwat
agencja" (o agencjach reklamowych) - dostepne w Polsce.

[Gość: Kasia]

Gość portalu: Lucilla napisał(a):

"Wiwat agencja" (o agencjach reklamowych) - dostepne w Polsce.


Haha, dobra ta ksiazka - mialam ostatnio okazje zapoznac sie z "zyciem
wewnetrznym" agencji reklamowych w Polsce i rzeczywiscie Mayle ma duuuuuuuzo
racji, a jego obserwacje sa niezwykle trafne!:-)

[Gość: Barni]

Ksiazki czytalem, a nawet postanowilismy zobaczyc jak mieszka ( bez naruszania jego spokoju) w roku
1999, ale okazalo sie ze dwa lub trzy lata wczesniej wyjechal z Menerbes ( pewnie mial dosyc ogladaczy i
zagladaczy :) ). Wrazeniami z Prowansji tez sie chetnie podziele.
Pozdrawiam
Barni

[petromin]

Własnie zaczynam lekture "lekcje francuskiego".
Zobaczymy.

[Gość: Anauszka]

zamowilam przez int. rok w prowansji, nie moge sie juz doczekac
ksiazka ma byc albo dla mnie albo na gwiazdke dla przyjaciolki, jeszcze sie nie
zdecydowalam , jak mi sie spodoba to ja sobie zostawie a jej kupie cos innego.
bylam 2 lata temu u znajomych w grasses, ciekawe czy rok w prowansji odswiezy u
mnie te fantastyczne wspomnienia?

lucillo
czy mozesz napisac cos wiecj o bon apetit?
pozdr.
A.

[petromin]

Lekcja francuskiego jest podobna w formie do poprzednich o Prowansji, ale nie ogranicza sie wyłącznie
do tego obszaru. Dużą role odgrywają tu sprawy kulinarne. Myslę że jest godna polecenia. Szczególnie
dla osób, które miały możliwosć odwiedzić ten kraj ( Francja) a własciwie jej południową częsć
petromin

[Gość: fan]

Czy są jakieś nowe pozycje tego autora?

pałace

[Gość: gaba]

idąc tym samym tropem nabyłam cudny album "Country houses of Tuscany", wydany
przez Taschen. Nie wiem, czy jest taki dotyczący Prowansji (pewnie tak).
Natomiast co do pisarstwa Mayle'a - we wspomnieniach i anegdocie o niebo lepszy
niż w fabule - "Hotel Pastis" naiwny do bólu, a intryga kryminalna boleśnie
przewidywalna. Wolę rzeczywiście "Rok w Prowansji" czy "Lekcje
francuskiego". "Wiwat, agencja" miejscami śmieszne, ale pomysł chyba nie
wyzyskany do końca. Pozdrawiam.

[Gość: gava]

Moja Mama bardzo lubi te ksiazki. Ja tez przeczytalam je z przyjemnoscia.
Pzdr.

[Gość: fan]

Jak myslicie uda mu sie jeszcze napisac cos orginalnego czy juz bedzie dalej
penetrowal utarty szlak?

[tintin]

Chyba juz nic nowego nie uda mu się napisać. Zdaje się, że sam ukuł miecz na
siebie. Menerbes w którym mieszkał stało się słynne, zaczęły odwiedzać je
wycieczki, sam zresztą pisał że w swoim salonie odkrywał czekających na niego
gości którzy sami się zaprosili. Wyprowadził się stamtąd do USA, zaczał pisac
słabsze juz książki niezwiązane z Prowansją.
Zreszta juz Hotel Pastis powinien dac do myslenia. To powiesc ale przeciez
bohater to alter ego Mayle'a który jedzie zaszyc sie w Prowansji zeby odpoczac
od pracy w wielkiej firmie, odpowiedzialnosci, wielkiego miasta. Ale kiedy juz
to wszystko ma, mala wioske, stary hotelik, to wielki swiat go dogania. Dostaje
propozycje ekscytujacej pracy w wielkim swiecie i opuszcza Prowansje. I tak
stało się z Mayle'm w koncu.
A co do takich książek to warto pogrzebać w zagranicznych ksiegarniach. Frances
Mayes byla rzeczywiscie beznadziejna i nieznosnie irytujaca. Ale sprobujcie
chocby ksiazek Tima Parksa. Anglika opisujacego zycie w malym miasteczku w
Veneto (rejoin Wloch). Są rewelacyjne (i oczywiscie niewydane po polsku :(((

[Gość: fan]

tintin napisał:

> Chyba juz nic nowego nie uda mu się napisać. Zdaje się, że sam ukuł miecz na
> siebie. Menerbes w którym mieszkał stało się słynne, zaczęły odwiedzać je
> wycieczki, sam zresztą pisał że w swoim salonie odkrywał czekających na
niego
> gości którzy sami się zaprosili. Wyprowadził się stamtąd do USA, zaczał
pisac
> słabsze juz książki niezwiązane z Prowansją.
> Zreszta juz Hotel Pastis powinien dac do myslenia. To powiesc ale przeciez
> bohater to alter ego Mayle'a który jedzie zaszyc sie w Prowansji zeby
odpoczac
> od pracy w wielkiej firmie, odpowiedzialnosci, wielkiego miasta. Ale kiedy
juz
> to wszystko ma, mala wioske, stary hotelik, to wielki swiat go dogania.
Dostaje
>
> propozycje ekscytujacej pracy w wielkim swiecie i opuszcza Prowansje. I tak
> stało się z Mayle'm w koncu.
> A co do takich książek to warto pogrzebać w zagranicznych ksiegarniach.
Frances
>
> Mayes byla rzeczywiscie beznadziejna i nieznosnie irytujaca. Ale sprobujcie
> chocby ksiazek Tima Parksa. Anglika opisujacego zycie w malym miasteczku w
> Veneto (rejoin Wloch). Są rewelacyjne (i oczywiscie niewydane po polsku :(((

To, ze oposcil Menerbes to pewne bo sam go szukalem w 1999. Ale
czytajac "Lekcje francuskiego" doszedlem do wniosku ze mieszka dalej w
Prowansji ( w 2001) ale blizej Apt. Jezeli masz blizsze informacje na ten
temat to prosze podziel sie informacjami

[tintin]

> To, ze oposcil Menerbes to pewne bo sam go szukalem w 1999. Ale
> czytajac "Lekcje francuskiego" doszedlem do wniosku ze mieszka dalej w
> Prowansji ( w 2001) ale blizej Apt. Jezeli masz blizsze informacje na ten
> temat to prosze podziel sie informacjami.

Wiem, to zdaje sie byc trochę mylace. Informacje mam od jego Agenta w Polsce,
twierdzi, że Mayle wyprowadził sie ostatecznie z Prowansji, przez pewien czas
jeździł po USA, potem na jakiś czas tam zamieszkał (chyba wtedy jak pisał tą
ksiązkę o tym jak być bogatym). W każdym razie z pewnością przez ostatnich
kilka lat nie mieszkał w Prowansji. Ale Agent nie wykluczał, że dla potrzeb
zbierania materiałów może na trochę przyjechać do Francji. Ale nie na zawsze,
tylko na kilka tygodni powiedzmy.
Zresztą jak byłeś na południu to wiesz, że mają do mayle'a stosunek miesznay. Z
jednej strony to fajnie że rozsławia region i przyciąga turystów z pieniędzmi,
z drugiej strony masa ludzi jest na niego wkurzona że sprowadził do ich
zacisznych miasteczek dzikie tłumy ludzi którzy śmiecą, wrzeszczą etc.

[Gość: tai-pan13]

Witam wszystkich!
Tez zapisuje się do klubu fanów Petera Mayle'a ale przeczytałem dopiero "Rok w
Prowansji". Podobał mi się. Za która jego książkę teraz mam sie brać?
Może ktos by sie wypowiedział na ten temat, tzn - ranking ksiazek PM - od
najlepszej do najsłabszej - wg Was.
pozdrawiam - slawek

A ja się wypisałem z fanklubu...

[dr.krisk]

Przeczytałem z przyjemnością wszystkie "prowansalskie" książki Mayle'a - dobra
lektura na długie zimowe wieczory, gdy za oknami wiatr, deszcz i śnieg.
Dowcipne, bez intelektualnego zadęcia (ach, ta Frances Mayes, gdyby tak się nie
mądrzyła, to może jej książki nadawałyby się do czytania..).
Ale mi przeszło, bo jak to u mnie zawsze, naszły mnie wątpliwości:
a) facet nic nie pisze o swojej pracy. Z książek wynika, że w Prowansji w ogóle
nie trzeba pracować, tylko jeździ się na targi, remontuje dom (za co?) itp.
Jako typowy przedstawiciel tej częsci ludzkości, która tyra od rana do nocy,
węszę w tym jakiś szwindel.
b) wszystko to takie trochę papierowe. Trochę bywałem w tamtych regionach,
nawet pomieszkiwałem w rozmaitych Pięknych Miejscach i powiem wam jedno: to co
pisze Mayle niewiele ma wspólnego z prawdziwym życiem. Może właśnie tego
szukamy? Może to kolejny Stumilowy Las?

Podsumowując - sympatyczne książki, ale mi przeszło.
O, tak napisać "Rok w Bolejewie", to by było coś...
Wasz KrisK

[Gość: fan]

dr.krisk napisał:

> Przeczytałem z przyjemnością wszystkie "prowansalskie" książki Mayle'a -
dobra
> lektura na długie zimowe wieczory, gdy za oknami wiatr, deszcz i śnieg.
> Dowcipne, bez intelektualnego zadęcia (ach, ta Frances Mayes, gdyby tak się
nie
>
> mądrzyła, to może jej książki nadawałyby się do czytania..).
> Ale mi przeszło, bo jak to u mnie zawsze, naszły mnie wątpliwości:
> a) facet nic nie pisze o swojej pracy. Z książek wynika, że w Prowansji w
ogóle
>
> nie trzeba pracować, tylko jeździ się na targi, remontuje dom (za co?) itp.
> Jako typowy przedstawiciel tej częsci ludzkości, która tyra od rana do nocy,
> węszę w tym jakiś szwindel.
> b) wszystko to takie trochę papierowe. Trochę bywałem w tamtych regionach,
> nawet pomieszkiwałem w rozmaitych Pięknych Miejscach i powiem wam jedno: to
co
> pisze Mayle niewiele ma wspólnego z prawdziwym życiem. Może właśnie tego
> szukamy? Może to kolejny Stumilowy Las?
>
> Podsumowując - sympatyczne książki, ale mi przeszło.
> O, tak napisać "Rok w Bolejewie", to by było coś...
> Wasz KrisK

Prawie we wszystkim masz racje, ale...
Mayle chyba tyle zarobił pierwszą ksiazką, że juz potem chyba mu starczało na
wiele. Tez tam trochę pomieszkiwałem i to w takiej wiejskiej Prowansji, i
trochę takie jest tam życie.

[Gość: Bogdan Opole]

Czytam 10 powiesc P.M.-jestem zachwycony.Marzy mi sie podroz do Prowansji-moze
kiedys.Na razie po skonczeniu"Wszystko tylko nie..."rozpoczne ten cykl
powiesci od nowa