Prosze o ocenę wiersza

[sonia40]

Piszę wierszyki dla dzieci. Zdarzył mi się jeden trochę nostalgiczny. Bardzo
prosz o ocenę.

PRZEMIJANIE
W mym ogrodzie gniazda uwiły jaskółki.
Jeż pod drzewem mieszka w suchych liści kopczyku.
Po gałązkach drzew biegają wiewiórki.
Kogut za płotem krzyczy swoje kukuryku.
W krzaku dzikiego bzu słowik w maju śpiewa.
Nie podchodzę tam blisko by go nie wypłoszyć.
Słońce promieniem złotym mój ogród ogrzewa
i przegląda się w każdej kropeleczce rosy.
Brzozy kładą na ścieżkach dywany brązowe
nasion, co jak deszcz złoty z nieba z wiatrem lecą.
Wiosną wyrosną z nich małe brzózki nowe
i swą korą bielutką na polu zaświecą.
Deszcz wiosenny budzi nasiona uśpione.
W mokrej, ciepłej ziemi przychodzą na świat.
W środku nasion ukryte roślinki zielone,
gdy są małe, nikt nie wie czy chwast to, czy kwiat.
Lato zapach gorący na grządkach rozkłada
pomidorów czerwonych, ogórków i malin.
Tutaj kot polujący przy płocie się skrada
i pies, który płosząc go, gołębia ocalił.
Jesień zbiera śliwki, jabłka i orzechy
z drzew, co już niedługo szaty swoje zmienią.
Kasztany spadają dzieciom dla uciechy
a biała zima wita się z jesienią.
Puszysta śniegu kołdra okryje rośliny,
by snem długim, zimowym smacznie sobie spały.
Na nagich gałązkach owoc jarzębiny
czerwienią karmi ptaki co nie odleciały.
I zmienia się mój ogród, jest inny co roku.
Kwiaty wiosną zakwitną, zwiędną na jesieni.
Tak jak my, co patrzymy na nasz ogród z boku.
Bo tak było i zawsze tak będzie na ziemi.

[bogda.0909]

Soniu, bardzo podoba mi się Twój wiersz. Jest bardzo wyrazisty ( opisywane
obrazy przesuwają się dosłownie przed oczami). Chciałoby się koniecznie być w
tym ogrodzie. Bardzo jestem ciekawa Twoich wierszy dla dzieci. Może zamieścisz
je na tym forum. Pozdrawiam Bogda

[sonia40]

Bardzo dziękuję za ocenę. Do tej pory czytała tylko rodzina a to nie jest
obiektywna opinia. Zaczęłam pisać wiersze gdy przeniosłam się do domu za
miastem. Bardzo bym chciała aby książeczka z wierszykami dla dzieci została
wydana. Staram się o to i mam nadzieję, że tak się stanie. Wierszyków jest dużo
(a właściwie rymowanych historyjek)i są dosyć długie . Trudno by je było tu
wszystkie zmieścić. Nie wiem czy ten jest najlepszy, ale najbardziej go lubię
bo jest o moim psie,o moim kocie i o mnie oczywiście.

W OGRÓDKU
Moja Pani dziś w ogródku
kopie grządki powolutku
a ja siedzę sobie z boku,
żeby wszystko mieć na oku.
Tu w ogródku szumią drzewa,
na gałązce ptaszek śpiewa,
kot na płocie się wygrzewa.
Pójdę sprawdzę jak się miewa.
- Cześć Kleofas co tam robisz?
- A na płocie siedzę sobie.
Nie przeszkadzaj. Bardzo proszę
abyś sobie stąd już poszedł.
- Coś ty taki napuszony?
Co tak machasz tym ogonem?
Oj znam ja was, znam wy koty,
w głowie macie same psoty.
- Cicho Leto, psie przebrzydły.
Nie zrozumiesz tego nigdy.
Aby kotem być prawdziwym,
muszę stać się też myśliwym.
- Kogo ty chcesz złapać dzisiaj?
Tu przy płocie nie ma myszek.
Myszy w pole się wyniosły,
bo tam zboża będą rosły.
- Leto! Odejdź ! Bardzo proszę.
Miaał! Jak ja tych psów nie znoszę.
- Co ty knujesz ty kocurze ?
Co ty widzisz tam na górze ?
Pewnie siedzisz na tym płocie,
żeby ptaszka złapać w locie.
Hau, hau, hau!. Hau, hau, hau!
Oj nie będziesz ptaszka miał !
Zaraz cię za ogon złapię
i wytrzepię cię po łapie !
- Miaał! Ratunku ! Gwałtu ! Rety !
Trzeba prędko zmykać. Miaaał !
I kot w krzaki nura dał.
Leto za nim skoczył żwawo
i biegają w lewo, w prawo,
i po dróżce, i po kwiatkach,
po trawniku i rabatkach.
Przewrócone trzy doniczki,
cztery z pomidorów tyczki,
stolik, krzesła, z wodą dzbanek.
Już zalany cały ganek.
Leto szczeka, miałczy kot.
W końcu uciekł gdzieś za płot.
Pani ręce załamuje.
Psa ukarać się szykuje.
- Narobiłeś bałaganu.
Grządki moje rozgrzebane
a fasolka dziś wysiana.
Pomidory trzy wyrwane.
Tyle pracy zmarnowane.
Nieposłusznym jesteś psem.
Kiedy ty poprawisz się.
Leto patrzy w pani oczy
- Czemu ona tak się boczy?
Przecież ten paskudny kot,
przegoniony już za płot.
Szybko się z nim rozprawiłem
No i ptaszka ocaliłem.
Teraz siądę grzecznie z boku,
żeby wszystko mieć na oku.

[bogda.0909]

Soniu, ja też zaczęłam pisać, jak po latach mieszkania w dużym mieście
przeprowadziliśmy się na prawdziwą polską wieś.
Wiersz dla dzieci jest świetny. Moje dzieci (8 i 10 lat) są nim zachwycone.
Powinnaś przesłać swoje prace do wydawnictw. Jestem pewna, że któreś się bardzo
zainteresuje Twoimi pracami. Pozdrawiam. Bogda

[sonia40]

Bardzo dziękuję za dobre słowo. Od razu wiedziałam,że coś musi nas łączyć.
Jestem w dobrej sytuacji bo mogę sama wydać książeczkę. Prowadzimy z mężem małą
rodzinną firmę wydawniczą. Ale wydać, to jeszcze nic. Sprzedać potem , to jest
problem. Wydaliśmy do tej pory 3 tytuły. Nie bajeczki a zabawki edukacyjne.
Wydawało się nam ,że będzie to Hit. Zaprzyjażnione mamy i przedszkola były
zachwycone. Dzieciom się bardzo podobały także. A w hurtowniach leżą
miesiącami. Księgarnie płacą wyłącznie po sprzedaży i to też trzeba się
upominać. Duże wydawnictwa są lepiej zorganizowane i dystrybutorzy muszą się z
nimi bardziej liczyć. Na reklamę i promocję mogą przeznaczyć więcej pieniędzy.
My jak na razie wydaliśmy pieniądze na druk, a teraz dokładamy do dystrybucji.
Ale książeczkę wydamy. Jak już ktoś ją zauważy, to niech się wydawnictwa potem
o mnie biją. ( oczywiście był to żart - oby się spełnił )
Jak ci się mieszka na wsi? Jest pięknie ale czasem czuję się jak na bezludnej
wyspie. (Może dlatego to moje pisanie) Serdecznie pozdrawiam i także życzę
powodzenia. Myślę, że masz szansę. Czytałam tylko ten wiersz z dmuchawcami,
jest bardzo ładny. Całusy dla dzieci.

[bogda.0909]

Witaj Soniu, bardzo cieszy mnie ta korespondencja z Tobą (mam nadzieję, że inni
forumowicze nam tę prywatę wybaczą). Wydaje mi się, że jesteś tzw. bratnią
duszą. A jeśli chodzi o Twoje pytanie "jak mi się mieszka na wsi ?" to myślę,
że na ten temat należałoby napisać książkę humorystyczno-tragiczno-
absurdalną.Temat rzeka pt"człowiek z miasta na wsi". Ale mimo wszystko kocham
tę swoją wieś i jej mieszkańców.Teraz już muszę kończyć, obowiązki zawodowe
wzywają. Całuski Bogda