To ja, łajdak

[tppiotr]

"Chełbia jego wlań świecąca" - to przekleństwo z Witkacego.

[oczy_zielone]

Boję się takich książek. Nie chcę takiej literatury. Nie zachwycają mnie
wulgaryzmy w literaturze. Nie zachwycam sie opisami ludzi o skomplikowanych,
zdegenerowanych psychikach (z wyjątkiem "Lolity" Nabokowa, ale tam autor używa
pięknego języka,tak że nie mozna wręcz uwierzyć, że tak wyrafinowanymi a
jednocześnie genialnie prostymi "frazami" mozna mówić, pisać, myśleć...). Kto
ma czytać recenzowaną w artykule literaturę? Ludzie załamani? Ludzie pragnący
poznać "wschodnie, dzikie duże"? Psychologowie? Kto i po co? Jeśli dla
wstrząsu, to przecież istnieją pozycje w literaturze dużo lepiej temu słuzące.

[Gość: magda]

Zanim sidziesz przed monitorem, piszac takie skonczone natchnione brednie, ze
zacytuje "DLa kogo jest taka literatura?, boje sie takich ksiazek", zreszta nie
moge przytoczyc najbardziej wyduymanych idiotyzmow z Twojej wypowiedzi bo
wystarczy przeczytac cala i nie uronic ani wersu. Powstrzymujac sie od
zlosliwosci, poradze tylko pomysl czasem

[Gość: ania]

A ja mam przed oczami scene z filmu Pawlikowskiego, w ktorej Limonow u boku
Karadzicia oddaje serie strzalow w strone Sarajewa. Tutaj
okreslenie "skandalista" to zaledwie eufemizm.

Powiedzialbym nawet....

[dr.krisk]

Gość portalu: ania napisał(a):


> okreslenie "skandalista" to zaledwie eufemizm.
... palant, po prostu.
I tyle. Szkoda mojego czasu na takich biedakow, epatujacych naiwna publike
swoja rozbuchana psyche.
KrisK

U nas, po piwie na osiedlu każdy ma taki talent ;)

[Gość: lump]

[Gość: bogalfa]

Co w tej "powieści" znakomitego? A co w życiorysie dobrego? Talent źle użyty,
życie spartolone, ideologia obrzydliwa i głupia.

[Gość: isztar]

to jest, jakby nie bylo, wielka literatura. nasycenie wulgaryzmami, seksem itp
to jest zywy obraz naszego wspolczenego, zglobalizowanego spoleczenstwa,
przeciez w tej ksiazce chodzi o poszukiwanie milosci, zagubienie w swiecie i
poszukiwanie sensu,a drogi sa rozne, ediczka idzie wlasnie taka. wedlug mnie
jest to ksiazka wartosciowa i warta polecenia

[Gość: Nu!]

czytałem w jakiejś Literaturze na Świecie opowiadanie, a może
fragment powieści, zawierający dłuuugi opis wysiłków pewnego
pana (Limonowa?), mających na celu doprowadzenie pewnej pani do orgazmu.

Nieźle sie ubawiłem!

Tym bardziej przykro mi było patrzeć, jak Limonow wali z ciężkiego
karabinu maszynowego w Sarajewo.

[Gość: Lu]

Cóż to ma do rzeczy?
Przeczytajcie - oceńcie, a nie jakieś bałamutne komunały pie..cie od rzeczy.
Dlaczegóż to zbrodniarz nie miałby napisać dobrej prozy?

"To ja, Ediczka" to książka genialnie napisana, z werwą, z temperaturą
wybuchającej bomby, do cna prawdziwą i szczerą. Polecam!

[karol.mojzesz]

A gdyby utalentowany literat, opisał pięknym językiem zbrodnicze myśli i czyny, np. wobec żony,
dziecka lub - nie-daj-Boże - przedstawiciela mniejszosci seksualnej... ? Albo wobec jury i wszystkich
kandydatów do NIKE? To byłoby wciąż dzieło?

Zło i talent, to jest recepta na złoty medal w literaturze! Dobrem - nikt się nie zajmuje na poważnie, bo
nie umie go nawet zdefiniować albo i nie chce. Dobro jest za trudne dla człowieka. A kiedy wszystko
jest relatywne, to nawet jak czyni zło, znajduje w nim pierwiastek dobrego (a przynajmniej nie zanudzi
czytelnika, a w końcu uwierzy w każdą bzdurę). Moim zdaniem od wielkiego pisarza powinniśmy
wymagać trochę więcej niż tylko talent. Piękny język to tylko piękny język.

[sol_bianca]

> Zło i talent, to jest recepta na złoty medal w literaturze! Dobrem - nikt się n
> ie zajmuje na poważnie, bo
> nie umie go nawet zdefiniować albo i nie chce. Dobro jest za trudne dla człowie
> ka.

A przede wszystkim dobro jest nudne ;)))) [mówię tu o literaturze]

[Gość: Lu]

"Ediczka" to nie jest apologia zła.
Ediczka tęskni za miłością.Tylko jej nigdzie znaleźć nie może. Stąd jego bunt i
krytyka zachodu.

A swoją drogą, życie jest zbyt skomplikowane, żeby tak łatwo wyznaczyć, co jest
dobre i złe. A moralizatorstwo w literaturze jest nieznośne. Literatura to
przede wszystkim język.

[lis888]

No wreszcie ktos powiedział coś sensownego! Ludzie kochani, zanim
wypowiecie choćby słowo na temat wyżej wymienionego, to sięgnijcie
po książke, na Boga!
Nie ma tam żadnej apologii zła, to jest rzecz o samotności, o
samotności wyobcowanego emigranta, o samotności bez miłości,
pieniędzy, czytelników, uznania (narrator jest pisarzem).
Książka jest wyjątkowo, brutalnie szczera, ma się wrażenie, że autor
nie dystansuje się od narratora, jest to własną krwią pisana
spowiedź. Mało znam tak szczerze napisanych ksiązek.
Dla mnie to perła Limonowa, a czytałam jego niemal wszystko. Bardzo
lubię tę jego ksiązkę oraz opowiadania napisane w Ameryce, reszta
jest dużo słabsza (epizod francuski), a to co się działo po jego
powrocie do Rosji - i literacko, i politycznie w biografii Limonowa,
to zabrnięcie w slepy zaułek w poszukiwaniu własnej wyimaginowanej
tożsamości bohatera romantycznego.

[8n]

powiedzcie mi dlaczego...

niedawno wrocilam z rosji, kupilam kilka ksiazek limonowa, jakies zbiory artykulow z roznych magazynow, wszytstko na wyciagniecie reki. tylko Ediczki nie znalazlam w ANI JEDNEJ ksiegarni, chociaz odwiedzilam ich tam wiecej niz w Polsce. wiecie co jest przyczyna tego braku?

To ja, łajdak

[Gość: V-2]

a ja boję się traktować poważnie recenzji pochodzących od osób, które za swoją
ksywę decydują się obrać coś w rodzaju: "oczy_zielone" ;)

Wydajcie, kuźwa, Hitlera!

[orgelmusik]

Proponuję wydać tomik wierszy Stalina i album akwareli Hitlera; jegoż
dzieła pisane i przemówienia - wspaniałe stylistycznie, o wielkim
polocie fantazji, po dziś dzień niebanalne, wręcz mistrzowskie - w
kunsztownym, pełnym blasku tłumaczeniu na język polski.

Pożyteczni idioci - ot kim jesteście.

-----------------------
Obrzydzenie mnie bierze.