Narrenturm

[Gość: gaga]

fajne, chyba sobie kupię

[Gość: art.b]

zastanawiające, dziwne, niezwykłe. Sapkowski coraz bardziej mi
sie podoba...

[Gość: michal]

rodzima wersja imienia rozy w slaskim klimacie?

[Gość: Ver]

Cos czuje, ze mistrz polskiej fantasy powroci "W glorii i
chwale". I mam nadzieje, ze nikt nie wezmie sie za filmowanie
tej ksiazki, ktora jak na razie wyglada wspaniale...

[Gość: Dildo]

lubie Sapkowskiego. Szkoda,że sobie nie kupie nowej książki, ale
mój tegoroczny budżet na kulture dawno wyczerpany. Może w inny
sposób uda mi sie to przeczytać

[Gość: SeeM]

e tam, supernowy jeszcze nigdy fortuny nie kosztowały, stawiam, że będzie coś koło 30 i pół dziesiątek poradlne wynosiło

36,6 zł na merlin.com.pl

[Gość: Unleashed]

i książeczka jest już w drodze do mnie!!!

[Gość: zonekill]

W ksiegarni z ksiazkami fantasy na warszawskim Dworcu
Centralnym ksiazka jest w promocji za 33 zl.

[Gość: drog]

Kupię, dobrze się zapowiada

[Gość: Marta]

RE-WE-LAC-JA! Splakalam sie ze smiechu i juz nie moge sie
doczekac reszty... Chociaz od Wiedzmina sie ciut rozni.

[Gość: k2marcin]

moze byc niezle

Opinia na temat tej ksiazki

[Gość: geagol]

Myslę, ze najnowsza ksiażka Sapkowskiego potwierdza jego niemoc
w wyjsciu poza styl zywo przypominający czytadło dla każdego.
Sztuka pisania powięści a już na pewno powieści historycznej
polega na malarskości i umiejętności zasugerowania świata
którego już nie ma, natomiast Pan Sapkowski jest chyba pierwszym
bodaj człowiekiem, który w swojej drugiej ksiażce wpadł w
grafomaństwo. Jedyne czego nie można odmówic pisarzowi jest
gwałtowna chęć zarobienia coraz wiekszych pieniedzy, ale "na
bogów" lepiej by było i dla polskiej prozy i dla Sląska w XV
wieku, gdyby Pan Sapkowski wrócił do smoków, sypania "kurwami" i
elfów - esesmanów.
Pozdrowienia
Wojtek, lat 24, historyk.

[Gość: giertych]

Kolego zajmij sie historia ! A nie krytyką książki która jest
dla normalnych ludzi!! Sienkiewicz pisał podobnie ocierajać sie
o historie i jakoś nikomu to nie przeszkadza!!

[Gość: mim]

Pan Sapkowski napisał już cos koło 10 książek, sugerujesz więc jak sądzę, że w
grafomaństwo wpadł już przy "Mieczu przeznaczenia".
Jak się okazuje Sapkowski nie pisze w stylu "czytadła dla każdego", czego
dowodem Twoja opinia. To czytadło najwyraźniej nie jest dla Ciebie, więc jest
to styl "czytadło dla każdego minus Wojtek, lat 24, historyk".
Mnie tam Sapkowski świat miniony dosyć wyraziście zasugerował, no ale ja nie
jestem historykiem tylko laikiem, a więc, zgodnie z definicją "każdym".
"Elfy essesmani" - he, he, he... Czy ty aby na pewno Sapkowskiego czytałeś?
Pozdrawiam

Igor, lat 30, inżynier ;-D

[Gość: ratell]

Gość portalu: geagol napisał(a):

> Myslę, ze najnowsza ksiażka Sapkowskiego potwierdza jego
niemoc
> w wyjsciu poza styl zywo przypominający czytadło dla każdego.
> Sztuka pisania powięści a już na pewno powieści historycznej
> polega na malarskości i umiejętności zasugerowania świata
> którego już nie ma, natomiast Pan Sapkowski jest chyba
pierwszym
> bodaj człowiekiem, który w swojej drugiej ksiażce wpadł w
> grafomaństwo. Jedyne czego nie można odmówic pisarzowi jest
> gwałtowna chęć zarobienia coraz wiekszych pieniedzy, ale "na
> bogów" lepiej by było i dla polskiej prozy i dla Sląska w XV
> wieku, gdyby Pan Sapkowski wrócił do smoków, sypania "kurwami"
i
> elfów - esesmanów.
> Pozdrowienia
> Wojtek, lat 24, historyk.
Doprawdy wygłaszając tak radykalne opinie całkowicie mijasz się
z rzeczywistoscią. Po pierwsze Sapkowski nigdy nie był
historykiem (z racji twojego wykształcenia wpadasz chyba w lekka
paranoję), a pisane przez niego powieści to fantasy a
nie "Jasienica". Po drugie plastyczności i malarskości to
Sapkowskiemu odmówić na pewno nie mozna.
Po trzecie Sapkowski pisze dla każdego - więc nie obrażaj jego
ani kilka milionów ludzi.
Po czwarte to ty zapewne tez bierzesz wynagrodzenie za swoja
pracę (jeśli adekwatne do poziomu tej wypowiedzi to za dużo nie
zarabiasz).
Po piąte elfy nie miały negatywnego wydżwieku w prozie żeby
porównywać je do esesmanów (skąd takie skojarzenia? - czytałes w
ogóle SApkowskiego).
NA koniec parafrazując twje stwierdzenie pozwole sobie
spuentować: Lepiej by było dla polskiej historii współczesnej
oraz dla ogółu społeczeństwa żeby młodzi historycy zamiast
zabawiać się w krytyków, zajęli sie badaniem faktów historycznych
Ps. Sapkowski jest znany na świecie, ceniony, został laureatem
PAszortu Polityki, a Ty? (sam sobie odpowiedz na to pytanie.
Pozdrawiam i życzę na przyszłość trochę więcej refleksji nad
sobą szczególnie wtedy kiedy przyjdzie ci ochota napisać na
temat na który masz bardzo blade pojęcie - RATELL

Geagol lamusem

[Gość: Fan]

Czlowieku troszke szacunku! Skoro pan Andrzej Sapkowski jest
cenionym pisarzem przez kilka milonow osob w Polsce i nie tylko
skoro jego ksiazki rozchodza sie w takim nakladzie i w
biblotekach trudno je spotkac opanuj sie i pomysl. Czytadlo to
cos w stylu bridget jones, p.Sapkowski to cos wiecej, mozna sie
z jego ksiazek wiele nauczyc. A tak poza tym 24 lata i myslisz
ze mozesz sie nazwac historykiem? Smieszne...
Piotr,17 lat,Warszawa

[Gość: GrzeM]

Hej!
Ja bardzo lubię Sapkowskiego, mam wszystkie jego książki, nawet
sprzed czasów "Supernowej", czytałem je po 2-3 razy.
Ale sądzę że każdy ma prawo do swojego zdania.

Poza tym pisanie że "wiele się z Sapkowskiego nauczyłem" nie
świadczy dobrze o autorze tych słów. Sapkowski to literatura w
100% rozrywkowa, a nie edukacyjna.
Zapytaj Sapkowskiego ;-)
Pozdrawiam!
G.

[Gość: Druss]

Gość portalu: GrzeM napisał(a):
Sapkowski to literatura w
> 100% rozrywkowa, a nie edukacyjna.

A przepraszam gdzie jest powiedziane, że jedno wyklucza drugie? Co to jest
literatura edukacyjna? Podręcznik chemii? Encyklopedia??? Poradnik "Jak wpływac
na ludzi?"?????

Ukłony,
Druss

[Gość: Miriam]

Drogi Kolego,
upłynęło już sporo czasu od Twojej wypowiedzi, więc wypowiem się z większym
spokojem: dla Śląska XV w. (a raczej jego historii) ta książka była i jest jak
najbardziej potrzebna. Dla większości współczesnych Polaków zaiste mroki
okrywają tę część Europy czasów wojen husyckich. I wiele się z niej każdy może
nauczyć, nawet historyk. Laik być może zainteresuje się bliżej historią,
geografią, ornitologią etc., a historyk przypomni sobie, że historię można też
opowiedzieć ludzkim językiem. A poza tym, ciekawa jestem co Ciebie zachęciło do
studiowania historii? Nie była to przypadkiem któraś książka pana Sienkiewicza?
Lub innego "profana"?
Więcej radości z czytania życzy Ci
Maria, lat 26, mgr historii :D

[Gość: ratell]

Kupuje na pewno - średniowieczna powieść pisana stylem
Sapkowskiego to będzie super sprawa- tylko żeby były także
elementy magii

[Gość: mim]

Są.

Ciekawa przygoda + dobry seks - TO LUBIE!!!!

[Gość: Johann]

j.w.

[Gość: Dorota]

I jeszcze do tego elementy magii... PYCHA!

[Gość: ja]

Sapkowski pisze dalej, tak jak pisał (tzn. kiepsko). Jak nie ma
o czym pisać to najlepiej wcisnąć gołą babę i przekleństwa.
Sprawdzało się do tej pory - sprawdzi się i teraz. Dawniej takie
motywy pojawiały się kilka razy w trakcie akcji, ale jak widać
teraz ma to akcję napędzić. Jak widać ludzie kupują, czytają i
bronią pana S., którego nie wolno krytykować. HEJ!!! To jest do
bani - takie jest właśnie moje zdanie.

[Gość: ula]

No cóż, ja to pewnie przeczytam, tam jak przeczytałam całą sage, chociaż nie
ukrywam, że Wieżę Jaskółki i Panią Jeziora zmogłam już z trudem (nic nie
pochrzaniłam z tytułami? Chodzi mi oczwartą i piątą część sagi). Też jestem
historykiem, mimo prezydenckiego ciągle wykształcenia ;-), ale w odróżnieniu od
Wojtka nie przeszkadza mi tu specjalnie mieszanie faktów, poza tym zgadzam się,
że to powieść dla mas, a nie monografia XV-wiecznej Oleśnicy. Natomiast, co
mnie razi w tym rozdziale (a tylko to na razie przeczytałam) to straszliwe
żyłowanie, taka "nasilność", no a poza tym- całkowita wtórność tej sceny wobec
Imienia Róży. Jednakze scena erotyczna u Eco (a zaznaczam od razu, że fanką Eco
nie jestem i- po Baudolinie sądząc- raczej już nie zostanę) jest moim zdaniem
mistrzowska, odwołania do Biblii i do Pieśni nad Pieśniami mają tam walor nie
tylko przybliżenia mentalności człowieka śrendiowiecznego, którego krąg
skojarzeń był wytyczony głównie Biblią właśnie, ale też dają wgląd w myslenie
młodego chlopca, któremu wraz z pierwszym orgazmem świat się przewrócił do góry
nogami i gorączkowo szuka słów, którymi mógłby to wyrazić. Innymi słowy- cytaty
z Piesni (i nie tylko) są tam uzasadnione psychologicznie, są ważne dla spójnej
sylwetki bohatera. Oczywiscie, nie moge się w pełni kompetentnie wypowiadac o
sylwetce bohatera Sapkowskiego, skoro czytalam tylko fragment, jednak nawet z
niego wynika, że był to niezgorszy jebaka, choćby tylko "młodzik buzujący
testosteronem". W tej sytuacji porównania te robią na mne wrażenie popisu
erudycji li tylko. A jeśli powiecie, że nie można porównywać Sapkowskiego z
Eco, to przypomnijcie sobie zachęty, autrostwa Parowskiego bodajże, na
okładkach sagi. Cóż, bardzo bym chciała przeczytać kolejną dobrą książkę
autorstwa S., bo do opowiadań mam wciąż stosunek niezwykle życzliwy, ale cos mi
się nie widzi, żeby Narrenturm spełniło moje oczekiwania.....

Niestety przynajmniej czesciowo sie zgadzam...

[Gość: Nilfgaarder]

Sage mam za utwor doskonaly, i to nie tylko poszczegolne lecz
calosc. Co do Wiezy Glupcow (Narrenturm), po tym fragmencie
uczucia mam mieszane. Scen erotycznych mi u Sapkowskiego nie
trzeba, od tego jest www.playboy.com, i mam nadzieje ze Mistrz
nie szafowal nimi zbyt hojnie. To samo dotyczy scen walki, co
za duzo to niezdrowo. Poza tym, schematyzm w opisach jest
nazbyt widoczny Opisana scenka smierci najmlodszego z braci
('spojrzal na swoj brzuch i zaczal krzyczec' zywo przypomina mi
smierc jednego z osilkow z szajki Renfri (patrz
opowiadanie 'Mniejsze zlo').
Od Sapka oczekuje przede wszyskim barwnych opisow, soczystych
dialogow i wartkiej adcji.

[vanin]

Gość portalu: Nilfgaarder napisał(a):

> Od Sapka oczekuje przede wszyskim barwnych opisow, soczystych
> dialogow i wartkiej adcji.

Zapewniam Cie ze wszystko to w "Narrenturm" znajdziesz. A nawet wiecej.
Wlasnie zabieram sie za drugie czytanie :)

[Gość: jk]

PORAZKA!!!!!!!

Wybaczcie ale przeraza mnie to co Pan Sapkowski robi, a
wlasciwie pisze ostatnimi czasy.
Po sukcesie Wiedzmina uznal wyraznie ze jest NAJLepszy i pisze
co popadlo i wlasnie efektem tego jest "Narrenturm"
Wybaczcie ale jest wiele ambitniejszych i pisarzy i ksiazek na
ktore warto poswiecic swoj czas...

POZDRAWIAM

Jk

PS. Czasami wydaje mi sie ze ludzia juz przestal sie podobac
Sapkowski, no ale udaje ze on ciagle jest najlepszy bo jakze to
tak "mistrza" zrzucac z piedestalu

[druss_]

Gość portalu: jk napisał(a):


>
> PS. Czasami wydaje mi sie ze ludzia juz przestal sie podobac
> Sapkowski, no ale udaje ze on ciagle jest najlepszy bo jakze to
> tak "mistrza" zrzucac z piedestalu

"Ludzia juz przestal", "udaje ze on ciagle" (kto udaje???? Sapkowski,
czy "ludzia"????
Tak tylko, tytulem szyderstwa (bo do meritum wypowiedzi nawet nie ma sie jak
odniesc...)

Uklony,
Druss

[Gość: fungus]

To straszny bełkot i nic poza tym.

[Gość: Albionus]

A dla mnie fenomenalna rozrywka - choć tylko rozrywka. Do
wszystkich szukających w Sapkowskim tzw. głębi - ludzie,
przecież on chce bawić, pokazuje życie normalne, proste, bez
wielkiej "problematyki", a jeśli już, to "problematykę" traktuje
z przekąsem, robi sobie z niej jaja. To nie jest imię róży,
chroń Panie Boże Sapkowskiego przed takimi ambicjami. Bliżej do
Fr. Villona - o ile można to zestawiać. Nie psychologiczna
głębia postaci tylko dystansik, ocierający się o kpinę z
wzniosłych, filozoficznych tekstów. Też sobie kupię.

[Gość: Druss]

Gość portalu: Albionus napisał(a):

> A dla mnie fenomenalna rozrywka - choć tylko rozrywka. Do
> wszystkich szukających w Sapkowskim tzw. głębi - ludzie,
> przecież on chce bawić, pokazuje życie normalne, proste, bez
> wielkiej "problematyki", a jeśli już, to "problematykę" traktuje
> z przekąsem, robi sobie z niej jaja.

To chyba do mnie :-) Może to jakieś skrzywienie czytelnicze, ale ja tą głębię
znajduję. Już wiele razy na tym forum odpowiadałem w podobnym stylu... Powtórzę
raz jeszcze: rozrywka nie wyklucza głębi. Książka, którą fajnie się czyta nie
musi być od razu czytadłem traktowanym z pogardą przez "yntelektualystów".
Sapkowski pokazuje życie proste - to fakt - ale jakaś problematyka chyba tam
jest (uczucia, rys historyczny hmm...) A że napisane z przekąsem czy leciutką
ironią? Chyba dobrze, że bez popadania w patetyczne uniesienia, prawda?

Ukłony,
Druss

[Gość: deidre]

Zgadzam się z przedmówcą, któremu jak widzę nie brakuje dystansu ani do Sapka
ani do autorów wcześniejszych wypowiedzi. I Bóg ci zapłać za ten zdrowy
rozsądek. Na dzień dzisiejszy mam za sobą 3 rozdziały Narrenturm i wydają mi
się ździebko przegadane, ale mam do książek Sapka tyle sympatii, że
cierpliwości starczy mi z pewnością jeszcze na kilkadziesiąt kolejnych stron.
A dla fanatyków AS-a mam jedną radę: trochę więcej tolerancji dla innych, w
końcu tego uczą książki Sapkowskiego. Świat byłby nie do zniesienia gdyby
wszyscy mieli jedno wspólne zdanie na każdy temat. A już z pewnością istnienie
forum mijałoby się z celem.
Pozdr

[Gość: judash]

'Narreturm' jest rzeczą świetną, bo inną. Sapkowski dał pstryczek w nos swoim
fanatykom, którzy zapewne oczekiwaliby od niego ciągłych powtórek z Wiedźmina
[pamiętam jakie głosy oburzenia się odezwały gdy opublikowano "Coś sie konczy
coś się zaczyna" - niby rozczarowujące itp...].
Lektura niełatwa, ale rozrywkowa, ale jak już kilka osób wspomniało -
rozrywkowość wcale niejakiej głębi wykluczac nie musi. Podobnie jak w Sadze
obecna jest cała masa dwuznaczności, nawiązań [neiwinnych] do
współczesności... Poza tym książka napisana dobrze, z polotem, pióro
Sapkowskiego działa znakomicie, a wszelkie narzekania schowac należy głęboko:)

[Gość: Christo26]

kup - warto - przeczytałem ją w tempie ekspresowym i nie mogę się doczekać na
kolejną część...
pozdrawiam

[Gość: fiefiura]

język piękny jak zawsze kupuję to

Dlaczego Sapkowski jest hochsztaplerem ?????

[Gość: real]

Jestem świeżo po lekturze ostatniej produkcji Sapkowskiego. I coż mogę
powiedzieć. Ano nic; czyli utwiedziłem się w przekonaniu, którego nabierałem w
miarę czytania kolejnych częci "Wiedźmina" produkowanych przez Sapkowskiego na
zamówienie Novy, iż autor jest hochsztaplerem całą gębą. Zręcznym, oczytanym,
niemniej jednak hochsztaplerem - rzemieślnikiem. Rozrywka, którą dostarczają
książki A.S. jest niewątpliwa, czyta się je na tzw modłę "lekką, łatwą i
przyjemną" i ok. Niczego innego od takiej literatury nie oczekuję, bawię się
świetnie. Problem zaczyna się w momencie kiedy ktoś zaczyna twierdzić, że
Sapkowski to mistrz; "Wiedźmin", a teraz "Narrentum" to absolutne novum, a pod
zgrabnie opowiedzianą fabułką kryję się "coś, metaforyka, alegoria i symbole,
drugi albo trzeci sens". Tymczasem tam nie ma NIC, pustka, kupa, gówno. A pana
Sapkowskiego należałoby za oszukiwanie czytelników należałoby "wyhędożyć w
rzyć" parafrazując słowa "mistrza". A teraz rzeczowo i merytorycznie spieszę z
wyjaśnieniami dlaczego...
Zacznijmy od tego w jaki sposób A.S. kreuje swoje światki. Nic prostszego,
literatura zna ten chwyt od tragedii antycznej. "Coś się kończy, coś się
zaczyna". Łatwe, prawda... A jakie chwytliwe. Stary świat odchodzi, czas
wymusza zmiany, nadchodzi nowy porządek, poprzedzony globalnym
zawirowaniem. "Czas pogardy". Narodziny i śmierć. Śmierć i narodziny.
Metafizyka. Absolut. Nowy porządek. Inkwizycja. Ble, ble, ble, rzygać się chce..
Dobrze. Mamy zatem ukonstytuowany jako tako świat, atrakcyjny i wesoły okres.
W "Narrentum" na czytelnika czeka dodatkowa atrakcja. A.S. rzuca nas na Śląsk,
dawne Państwo Wielkomarawskie. Przecież to u nas, zaraz za miedzą, nie nie
zaraz , jak to za miedzą. Nie. To u nas. Tylko granice troszkę się
poprzesuwały. Dla nas bardzo atrakcyjne prawda ??? Czytelnik inaczej percypuje
historię El Cida, którego Reynevan leczy z wrzodów na dupie przejeżdżając
opodal Sewilli; inaczej zaś pachną bąki z Zawiszowej dupy cuchnące w dorzeczu
Odry nieprawdaż??
Ok. Teraz bohater. Najprostsze wyjście czyli umieszczamy delikwenta w szarej
strefie, z domieszką czegoś niezwykłego /Toledo/, dodając mu kompanów o
podobnie "nieskomplikowanej" proweniencji. Bohater "diametralnie różniący się"
od imć Geralta BUHAHAHAHAHAHAHAHA
Trzy ulubione gierki językowo-składniowo-etymologiczo-frazeologiczo-
morfologiczno-semantyczne to:
- idiomy, neologizmy bu A.S., odwołujące się do wiedzu o takowych czytającego
- budowanie sytuacji humorystycznych, napięcia, akcji na bazie antynomii:
kultura wysoka:niska, dowcip plebejski:wysublimowany, ludzkie:nieludzkie,
straszne:niestraszne czyli kwiatki z cyklu
"Mijajac siedemnastego wisielca Sapkowski się zaniepokoił. Poruszył się nerwowo
w kulbace, włosienica coraz bardziej zaczęła kleić się do pleców. Palce
szybciej zaczęły przesuwać różane paciorki jednego różańca. Usta wymawiały
kolejne Pater noster. Zaniepokojenie nie wynikało z faktu samej obecności
wisielców. Nie wynikało również z tego, że wszyscu wiszący mieli wydłubane
oczy. Nawet nie z tego, że byli mnichami. Ale tego, że osiołek na którym jechał
okulał i cuchnęło mu z rzyci, Sapkowski znieść nie mógł.
-At spiritus sanctus amen - zakończył różaniec przeciągłym beknięciem. Mijając
dwudziestego pierwszego wisielca zwlekł sią zmęczony na ziemię, szepcząc do
osiołka - Stój Morus, zostaniemy tu na popas....."
A.S. uwielbia nam również wyjaśniać etymologię i genezę wszelkich mniej i
bardziej znanych podań i legend, przysłów, dementując w parazabawny sposób
pewne przekonania czy wyobrażenia, często wplatając w owe dykteryjki osoby
historyczne. Ubaw zależy od tego jak bardzo jesteś wyrafinowany czytelniku.
Możesz robić biznes z diabłem, tam gdzie mówi dobranoc, możesz pohandlować z
Gutenbergiem, albo zostać idiotą, błędnym rycerzem.
-Lubimy również popisać się w sposób nieuzasadniony swoją erudycją, czynimy to
namiętnie osiagając jak na razie w Narrentum apogeum, chodź do Eco nam daleko.
Pewnie to jakiś kompleks....

Hochsztapler - czyli oszust

[maly.ksiaze]

To wlasnie oznacza to slowo. Czy czujesz sie oszukany? Rozumiem, ze znajac
kilka poprzednich ksiazek A. Sapkowskiego, znajac jego maniere, znajac recenzje
nowej ksiazki - kupiles ja i teraz czujesz sie oszukany. Marzylo Ci sie dzielo
na miare Biblii, a tu, panie, to co zwykle. Oszust?!

Nic mnie tak nie rozsmiesza jak przerost ambicji nad zdrowym rozsadkiem. Unreal!

Pozdrawiam,

mk.

[gorcula]

Skoro to tylko rozrywka, to skąd te nerwy, ta piana na ustach? I ojej
wulgaryzmy! A ja w ciąży jestem! Chociaż muszę przyznać z przyjemnością że jest
to najrzetelniejsza recenzja (czy coś) powieści, i to z naleciałościami
postpolonistycznymi tudzież propolonistycznym (zależy czy ukończyłeś
polonistykę), ale tym bardziej powinno się wiedziec że porównanie Sapkowskiego
i Eco jest - delikatnie mówiąc - niefortunne, aż się nie chce tego komentować.
Fakt, Sapkowski zaczyna się kręcić w kółko, ale... czyta się dobrze,
nieprawdaż? I dobrze.

[Gość: Miriam]

Ależ to uczone... Widzę, że Tobie jakoś (własna) erudycja nie przeszkadza.
Uśmiechnij się czasem, to Cię wyleczy z kompleksów, że ktoś może czytać więcej
niż Ty i bawi się plątaniem wątków i stylów. A innych bawi ich rozplątywanie i
rozwiązywanie. Jeśli nie należysz do tej grupy ludzi, cóż... Wolno. Tylko nie
rozumiem skąd wziął Ci się ten hochsztapler? Czyżby pan Andrzej coś Ci obiecał?
A tak na marginesie: z tym Państwem Wielkomorawskim to trochę, słonko,
przegiąłeś... Może by tak trochę poczytać zanim się coś chlapnie tak uroczo?
Życzę miłego dnia!

[robgoblin]

Język i humor ratują książkę. Ale poza tym kiepściutko: dzieje się dużo, ale
powtarzalnie i przewidywalnie, bohaterowie drugoplanowi irytująco podobni do
postaci z sagi o Wiedźminie - widać Sapkowski przywiązał się do nich. Nadmiar
łaciny nie wnosi niczego, jak dla mnie to niepotrzebna stylizacja przy bądź co
bądź czytadle. Wiedźmin wniósł coś nowego do polskiej fantasy, choćby właśnie
ironię i humor. Pokazał też, że fantasy i dobry styl się nie wykluczają, a i
rozrywki dostarczać można na wyższym poziomie intelektualnym niż naśladowcy
Howarda czy Piekara Jacek, by daleko nie szukać.
"Narrenturm" pod żadnym względem odświeżający nie jest - dzięki stylowi wchodzi
gładko, dzięki głównym bohaterom i zgrabnie wplecionej fantastyce momentami
wciąga, otoczenie dolnośląskie budzi sentymenty, ale czuję zawód, ponieważ
oczekiwałem "ciosu" na miarę opowiadań o Geralcie, a dostałem podrasowaną
opowiastkę na poziomie ostatnich tomów sagi.
A to dopiero tom pierwszy, z reguły w cyklach najlepszy, więc boję się, że
następne to będą już flaki z olejem.
Ale to niestety bolączka autorów, którzy nadmiernie stawiają na doskonałość
rzemiosła i jadą po wypracowanym schemacie, który przynosi kaskę - cierpiał na
to czasami King, chyba zawsze Eddings, no i Sapkowski - zobaczymy jak długo.

[Gość: Rekinek]

Zgadzam się w zupełności. No może tylko tego "humoru" nijak w tej książce
znaleźć nie mogę. Naiwne to i naciągane. Forma, owszem, imponująca. Trochę mnie
tylko denerwują te popisy Sapka, co do swojej wiedzy historycznej, jakby żywcem
przepisane z gotowych opracowań. Bo jeśli porównuje miłość Reynevana i Adeli do
Tristana i Izoldy, to mógłby sobie darować wymienianie pozostałych (wszystkich
chyba!) średniowiecznych literackich par miłosnych. O opisach detali rycerskiej
zbroi nawet nie wspomnę...
Akcja jest natomiast nudna, bez polotu i związku, postacie wyskakują jak
króliki z kapelusza i równie bezsensownie znikają. Relacje między bohaterami
wynikające z dialogów są inne, niż komentarze narratora. Jednym słowem książka,
moim zdaniem, nieprzemyślana i niedopracowana. A, co najgorsze, zbójecko
droga!!!

[robgoblin]

Wątki można będzie ocenić w kolejnych tomach i nie spodziewam się, żeby zostały
pozostawione bez ładu i składu - Sapkowski jest na to zbyt dobrym fachowcem.
Pytanie podstawowe - po co tyle tego bigosu, bez nowej jakości? Przecież faceta
stać na więcej niż w kółko opisywać jak to "pojechał tu, złapali go i uciekł,
pojechał tam, pochędożył, znowu go złapali i znowu uciekł, przy okazji co krok
spotykając znajomych ...". Przy takiej treści bronią się tylko smaczki poboczne.

Trafna uwaga!

[Gość: maly.k]

robgoblin napisał:

> Przecież faceta
> stać na więcej niż w kółko opisywać jak to "pojechał tu, złapali go i uciekł,
> pojechał tam, pochędożył, znowu go złapali i znowu uciekł, przy okazji co
> krok spotykając znajomych ...". Przy takiej treści bronią się tylko smaczki
> poboczne

Bardzo trafne. W pewnym momencie, podczas czytania wiedzminskiego piecioksiegu,
zauwazylem, ze znacznie bardziej interesuja mnie knowania Dijkstry, niz jego
rebalska znamienitosc Geralt.

Pozdrawiam,

mk.

[to_jaaa]

moim zdaniem - znakomite! (cała książka)
przeczytałam w dwa wieczory

[Gość: Cichy]

Super książka,Sapkowski po raz kolejny mnie zaskoczył.Jestem juz
w połowie i nie moge wyjść z podziwu.Jestem wielkim fanem Pana
Anderzeja i mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć - po raz
kolejny Autor stanął na wysokości zadania,a poprzeczkę postawił
sobie bardzo wysoko! Wiedźmin jest arcydziełem,ale zdaję sobie
sprawę że dużo trudniej jest napisać powieść tak ściśle osadzoną
w realiach historycznych,którą każdy może weryfikować.Jestem pod
wrażeniem ogromu pracy Autora.I mam tylko nadzieję że nikt nie
wpadnie na pomysł sfilmowania "Narrenturm" :)

PRZEROST formy

[Gość: rst]

Wybaczcie, ale nazywanie "Narrentum" arcydziełem jest naprawdę śmieszne. Jeżeli
miałbym najprecyzyjniej określić tę książkę - rzekłbym: PRZEROST FORMY NAD
TREŚCIĄ. Latynizmy, zabawy konwencjami, rozliczne nawiązania do innych dzieł
literackich świadczą tylko o tym, że tak naprawdę Pan Sapkowski niewiele ma
istotnego do powiedzenia. Cóż popisac sie erudycją fajna rzecz, i jak widać
wystarcza by sporej grupie bibliofilów zaimponować

[lalka_01]

Przeczytalam "Wieze blaznow" oraz Wasze do niej komentarze i mam jedna uwage -
ksiazka nie jest dla historykow zajmujacych sie sredniowieczem, bo moga
rozbolec ich zeby.
Cala reszta powinna byc zadowolona, choc niektore sceny (np. sabat czarownic)
troche kiczowate.

[pdkasprzak]

Polecam wszystkim miłośnikom nie tylko " Wiedźmina" oraz
literatury fantasy ale również tych którzy lubią inteligentnie i
dowcipnie obudowaną literaturę sensacyjną gdzie oprócz
malowniczych ucieczek i gonitw toczą się zasadnicze spory
bohaterów o naturze etyczno-religijnej zabarwione
charakterystycznym dla literatury Sapkowskiego gorzkim i
dosadnym niekiedy szyderstwem , gdzie konflikt jak zwykle u
Sapkowskiego wielowątkowy i wielopłaszczyznowy toczy się również
w płaszczyźnie nadprzyrodzonej.Intensywność i
wielowymiarowość ...dramat wymieszany z tragedią ... fakty
historyczne doprawiane olśniewającą wyobraźnią autora . Trudno
się oderwać od lektury a to dopiero pierwsza część trylogii...