Eco odtwarza faszyzm

[Gość: FAKTOTUM]

Pisarzem to był Marka Twain, a Umberto Eco jest facetem który tylko umie
pisać. Tandeciarze.

[Gość: Grigori]

Zastanawia mnie, z jakiego języka (i na jaki) tłumaczył książkę Pan Krzysztof
Żaboklicki: w samych tylko fragmentach cytowanych w Gazecie znajdujemy
kwiatki: 'kobiety ostrzyżone na garsonkę' (na chłopca!), 'jesteś podniecony
erotycznie'... Nie jest to łatwy tekst, i zapewne zabrakło redaktora z
prawdziwego zdarzenia.
Poza tym można też wspomnieć, że jedną z bohaterek książki jest niejaka Sybilla
Jasnorzewska, młoda Polka o dziwnym imieniu, którego nie dało się najwyraźniej
już bardziej spolszczyć.

[hajota]

A co widzisz niewłaściwego w sformułowaniu "ostrzyżone na garsonkę"? To była
modna fryzura w epoce opisywanej przez autora.

garsonka czy chłopczyca

[aaneta]

A jesteś pewna, że tak się wówczas mówiło po polsku? Bo ja się z tym nie
spotkałam, oczywiście w literaturze, jeżeli już, to "na chłopczycę".

[hajota]

Spotkałam się, i to nie raz. I nawet w Słowniku języka polskiego figuruje:
sjp.pwn.pl/haslo.php?id=16239
znaczenie 2. oczywiście

[aaneta]

To, że jest w słowniku, to ja wiem, tylko czy było w potocznym użyciu?

[hajota]

Ja sie zetknęłam z tym okresleniem nie tylko w powieściach międzywojennych, ale
i "w realu" - dla mojej mamy jest oczywiste.

lub 'na garson-a', pewnie po francusku

[Gość: Marek]

"garsonka" w jezyku polsskim - to już chyba tylko częśc garderoby.

[Gość: Factotum]

A ty jesteś tym co to rozstrzyga o takich rzeczach. Rzekłbym do książek
chłopczyku, ale się powstrzymam.

[yanga]

Jako że kiedyś pracowałam w redakcji Słownika JP PWN, stwierdzam, że definicja
każdego znaczenia danego wyrazu opierała się na cytatach z literatury lub/i
prasy, więc i "garsonka" w tym znaczeniu musiała byc w użyciu. Pan Żaboklicki
jest tłumaczem starej daty i być może sam to jeszcze pamięta. Inna rzecz, że ja
sama częściej spotykałam się z francuskim określeniem "a la garconne" albo
polskim "na chłopczycę".

[hajota]

yanga napisała:

> Pan Żaboklicki
> jest tłumaczem starej daty i być może sam to jeszcze pamięta.

Oj Yango, uważaj, bo zaraz ktoś napisze, że tłumaczyć powinni wyłącznie młodzi,
i nie wykraczać poza zasób słów zrozumiałych dla czytelników "Faktu" czy "Pani
Domu" :-)))))
Koleżanka pracująca kiedyś w prasie kolorowej opowiadała mi, że była u nich na
etacie taka pani, która maksymalnie upraszczała teksty dostarczane przez
dziennikarzy (np. nie wolno było używać zbyt wielu słów dłuższych niż
trzysylabowe). No ale to już temat na Prasa i media, a "garsonka" na Fryzjerstwo
(o ile jest takie forum) ;-)

[aaneta]

Bardzo dziękuję, Yango, jak zwykle jesteś nieoceniona :) Nie tylko dlatego, że
Twoje subiektywne spostrzeżenie niejako potwierdza słuszność moich wątpliwości
;) Jednak w dalszym ciągu nie wiem, czy nazwa "garsonka" w znaczeniu fryzury
była używana powszechnie czy tylko sporadycznie, i dalej podejrzewam, że jednak
to drugie, skoro nie przetrwała w tym znaczeniu. Ale traktuję te rozważania
tylko jako ciekawostkę, absolutnie nie chcę nic zarzucać panu Żaboklickiego,
gdzieżbym śmiała. Wiem, że nikt nie jest doskonały, nawet pani
Przedpełska-Trzeciakowska, która w "Miasteczku Middlemarch" zrobiła, moim
zdaniem, rażący błąd, ale to już temat na inną rozmowę.

[yanga]

A w ogóle na piątkę (pardon, szóstkę)to umie tylko Pan Bóg...

[broch]

tekstu polskiego tlumaczenia nie znam. Jesli to byly jedyne bledy (podniecony
erotycznie, fryzura na garsonke) to nie ma o czym mowic.
Imie rozy na francuski i angielski bylo tlumaczone z zachowaniem formy tzn
"staro angielski/francuski" na polski zostalo przetlumaczone jezykiem
wspolczesnym (co w sumie mialo wiekszy sens).
Jesli ostatnia powiesc Eco jest pisana jezykiem nowoczesnym, to logicznie
garsonka jest zbednym anachronizmem.
Zakladajac jednak iz tlumaczenie jest dobre, czepianie sie dwoch "wpadek"
jest... czepianiem sie. Niczym wiecej.

[Gość: jax]

Żyje już wiele lat, ale prawdę mówić, migdy określenia "na garsonkę" nie
słyszałam, ani nie spotkałam w literaturze. Uważa, że współcześnie bardziej
pasuje yu "na chłopczycę", ale to nie jest żaden dowód na nieprawidłowe
tłumaczenie. To naprawdę drobnostka, na którą nie należy zwracać uwagi, skoro
generalnie książke czyta sie dobrze.

[Gość: akamak]

No cóż, pewnie ja żyję jeszcze dłużej, ponieważ moja pierwsza fryzura po
obcięciu warkoczy była właśnie " na garsonkę". Na chłopczycę było to określenie
zdecydowanie pejoratywne, używane przez bardzo konserwatywne, stare damy i
raczej odnosiło się do fryzury " na witaj smutku" lub jak kto woli "na Sagankę"(
odsyłam do literatury).A młodzież musi niestety pogodzić się z tym, że w
książkach używa się określeń z danej epoki. Czyż nie brzmiałoby komicznie, gdyby
uwspółcześniając język w książkach pisać zamiast "włożył szarawary" - "włożył
bojówki"?