150. rocznica śmierci Adama Mickiewicza

[bdx65]

26 XI minie 150 rocznica śmierci A.M.
Mało o jego twórczości i życiu piszą PT Forumowicze. Napiszcie o
swoich "spotkaniach z Mickiewiczem" w szkole i później...

[ada08]

Moje pierwsze spotkania były wtedy gdy jeszcze nie umiałam czytać i mama mi
czytała "Lilije". Do dziś doznaję sensacji, gdy sobie przypominam:

Zbrodnia to niesłychana
pani zabija pana ...

No, ale jednocześnie ta pani przecież:

Liliami grób zasiewa,
zasiewając tak śpiewa ...

Podobało mi się to, że ta pani taka miła, no owszem - zabiła tego pana, ale
teraz liliami tego pana grób zasiewa i jeszcze śpiewa ....

Potem były inne fragmenty, dla mnie kompletnie niezrozumiałe, więc je sobie na
swój sposób tłumaczyłam. Na przykład słowa "... mąż z królem Bolesławem poszedł
na Kijowiany...". Ponieważ nie rozumiałam słowa "kijowiany" wyobrażałam sobie,
że mąż tej pani i król Bolesław poszli gdzieś za dom i okładają się kijami :-))

Albo o tym starcu, do którego poleciała pani dokonawszy zbrodni:

Kto tam? - spadła zapora
wychodzi starzec, świeci...

No, z tym kawałkiem to miałam ogromny kłopot, ale też sobie poradziłam.
Zapora, wiadomo, widziałam w telewizji jak zapora na rzece spada, a że
tego starca nie zalała ta rzeka, to przecież w bajkach wszystko jest możliwe.
No i jeszcze ten starzec - świeci ... Wytłumaczyłam sobie, że on był taki sam z
siebie świecący, taki świecący staruszek, no świecił się po prostu
całym sobą :-))

I tam dalej jeszcze jakieś interpretacje robiłam :-)
Swoją drogą myślę, nie od teraz :-), że dziwną lekturę mama wybrała, musiała
chyba być zła na tatę stąd " .... pani zabija pana ..." :-))), przynajmniej
werbalnie :-)))

A poza tym to może jeszcze będzie okazja, żeby coś napisać, fajnie żeś
przypomniała tę rocznicę, bdx :-)
a.

[zaba_pelagia]

a ja poznałam Pana Tadeusza dziecięciem przedpodstawówkowym będąc (a więc
trochę starszym niz to ofiarowane i podnoszące powiekę ;-)
patriotyczna ciocia czytała mi ksiąg 12
tak więc można powiedzieć, że wzrastałam razem ze świerzopem i gryką

[zaba_pelagia]

a jak byłam większym dziecięciem, w którym zaczęla budzić się kobieta, to
niezwykle lubiłam historyjkę, o tym jak to w zamieci ktoś tam leci i pod burką
coś tam chowa
a to nie kubeł bursztynu, tylko Laszka-synowa
jakoś mi to przemawiało do wyobraźni, zupełnie nie wiem dlaczego ;-)

[ben-oni]

Jedyny wiersz (oprócz Słonia Trabalskiego) jaki znam na pamięć to "Reduta
Ordona".

[mamarcela]

Miałam dwóch znacznie od siebie starszych kuzynów. Ci kuzyni mieli ojca, a ten
ojciec był mickiewiczowskim maniakiem. Toteż i kuzyni, i ja w wieku
wczesnoprzedszkolnym musieliśmy podczas rodzinnych spotkań recytować "stary
Budrys trzech synów tęgich jak sam Litwinów na dziedziniec wywołał i rzecze".
Nienawidziłam wuja nienawiścią wprost potworną, bo nie rozumiałam niemal ani
słowa. Ale wiersz pamiętam do tej pory. "Bo nad wszystkie ziem branki milsze
Laszki kochanki." No.

[bdx65]

A ja najbardziej pamiętam z dzieciństwa śpiewany przez Mamę taki oto tekst:
"Z ogrodowej altany wojewoda zdyszany
Bieży w zamek z wściekłością i trwogą.
Odchyliwszy zasłony, spojrzał w łoże swej żony,
Pojrzał, zadrżał, nie znalazł nikogo."
Nie wiem, kto napisał muzykę do "Czatów", ale melodia do dziś błąka mi się po
głowie i do teraz pamiętam dziwny uśmieszek na twarzy śpiewającej Damy. Wtedy
czułem, że o wszystkim to się nie dowiem, co z tym wojewodą i jego żoną się
dzieje...
Zawsze czekaliśmy na koniec:
"Kozak odwiódł, wycelił, nie czekając wystrzelił
I ugodził w sam łeb - wojewody."
Pozdrawiam.

[Gość: Mea]

Pierwsze spotkanie było w podstawówce z "Panem Tadeuszem" i skończyło się
piękniej niż u innych rówieśników. W liceum nie było gorzej. Na studiach
dowiedziałam się, że Adam Mickiewicz był największym geniuszem od czasów
neardeltalczyków, zaś jedyną zasługą, której nie da się żadną miarą przypisać
romantyzmowi jest wynalezienie szczoteczki do zębów. Minie wiele czasu, nim
przestanę o to obwiniać pana Adama.

Mój Adam

[no-surprises]

1. Dr Bortnowski na zajęciach z metodyki mówi, że "Pana Tadeusza" zrozumiał i
pokochał po trzydziestce.
Przypomniałam sobie jego słowa, czytając "P.T." przed lekcjami na ten temat.
Pokochałam. Zorientowałam się wówczas, że trzydziestka stuknęła mi jakiś czas
wcześniej :)

2. "Reduta Ordona" kojarzyć mi sie będzie z Jackiem, drugorocznym uczniem.
Słuchał, zainteresowało go. Dostał dobrą ocenę :))

3. "Świteź" w podręczniku dla kl. VI "Między nami" GWO. Totalnie niezrozumiała
:( a piękna.