Michael Faber - Pod skórą

[spacey1]

Nie znalazłam na forum wypowiedzi na temat tej książki. Przeczytałam ją latem
tego roku i zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie. Mozna ją odczytywać na wielu
poziomach i każda ze znajomych osób, które ją przeczytały, dostrzegła w niej
coś innego.
Czy ktos z Was ją czytał? Co o niej myślicie i co uważacie za główne
przesłanie ksiązki? A może to zwykłe czytadło, na dodatek silące się na
oryginalność, bez żadnego głębszego sensu?
Chętnie poczytam opinie.

[braineater]

Właśnie raczej chyba czytadło, sprawnie napisane, z ciekawą ostro feministyczną
perspektywą, ale jednak czytadło. Radosne epatowanie przemocą dla czystej
uciechy - i się sprawdza, ale do jakiś refleksji głębszych mnie przynajmniej
nie pobudziło.

P:)

[spacey1]

To ciekawe, mnie pobudziło :)
Myślę, że nie było to epatowanie przemocą dla samego efektu szoku. Zdaje mi sie,
że miało to zwrócić naszą uwagę na to, jak gatunek uważający się za wyższy
traktuje pozostałe gatunki a przy odwróceniu ról pewne rzeczy stają się bardziej
wyraziste.
Dostrzegłam też elementy pochwały życia w naszym świecie, który my często
ignorujemy, gdyż wydaje nam się zbyt oczywisty.

No, ale może ja sie nie znam...
Pozdrawiam
agata

[chiara76]

czytałam , owszem, podobała mi się, ale czegoś mi w niej zabrakło.

[spacey1]

a możesz rozwinąc myśl i napisac czego?

[chiara76]

właśnie niestety nie rozwinę...nie ze złej woli. Po prostu nie wiem, jak to
określić. Miałam wrażenie, że pomysł był dobry, ale jakby nie do końca
wykorzystany...
Hmm, trochę nie na temat, ale zupełnie inaczej czytało mi się "Nie opuszczaj
mnie" , to książka Kazuo Ishiguro, nie wiem, czemu, ale trochę mi się kojarzy
z "Pod skórą". Z tym, że w "Nie opuszczaj mnie" właśnie miałam wrażenie, że
pomysł został wykorzystany do końca, zrealizowane zamierzenie, czego nie
znalazłam w "Pod skórą"...