Lux Perpetua Sapkowskiego

[Gość: tosca]

Sapkowski jest niesamowity. Po prostu świetne. Szkoda, że to koniec przygód
Reynevana. Wypada mi czekać na kolejna porcję dobrej lektury spod pióra
Sapkowskiego, bo wierzę, że wkrótce czymś znowy zaskoczy.

[gehamorus]

Witaj,
podzielam Twoje zafascynowanie Sapokowskim.Pracuję w księgarni i z tego co
doniosła mi poczta pantoflowa to możemy oczekiwać zaskoczenia....:)

[Gość: foniok tupaczek]

Będzie zaskoczenie:
www.rzeczpospolita.pl/News/1,70,46682.html?rss=1
;p

[gehamorus]

a znasz powiedzenie "tylko krowa nie zmienia zdania?:))))

[Gość: foniok tupaczek]

Marzyciel z ciebie ;p

[gehamorus]

Raczej człowiek długo pracujący w branży księgarskiej:)

[Gość: Mwaruwari]

Zaskoczenie ? No tak. Pozytywne ? Bynajmniej nie. Znów te same grzechy główne
Sapkowskiego: nie potrafi sobie poradzić z interesujacym rozstrzygnięciem losów
głównych bohaterów, nieprawdopodobne zwroty akcji gonia jeszcze bardziej
nieprawdopodobne - co chwila bohater wpada w czyjes rece, juz prawie umiera i
zawsze ktos go ratuje. proponuje policzyc ile razy ma to miejsce w ksiazce.
Lubie sapkowskiego, ale ostatni tom Narrenturm jest najsłabszym w serii, tak jak
Pani Jeziora - rowniez ostatni tom serii - jest najslabszym tomem sagi o
Wiedzminie. Przy czym niestety Lux Perpetua jest znacznie gorszą książką niż
Pani Jeziora...

[Gość: zaba-agata]

Pozwalam sobie mieć odmienne zdanie.

[bumm]

Nie można ganić Sapkowskiego, że w jego trylogii przygoda goni przygodę, a
bohater nieustannie wpada w tarapaty. Taką sobie autor wymyślił konwencję, ma
to być łotrzykowska powieść opowiedziana z dystansem, a poetyka "zabili go i
uciekł" jest tu niewątpliwie świadoma i celowa. Czepiać sie tego, to jak
narzekać, że w powieści science fiction ludzie latają w kosmos, w romansie się
kochają, a w kryminale są poszlaki i ciągle jakieś śledztwo. Można natomiast
nie przepadać za takim typem fabuły, ale to już kwestia czytelniczego gustu, a
nie jakości tekstu.

[Gość: Urban Horn]

Czekałem na Lux Perpetua z niecierpliwością. Przeczytanie jej zajeło mi
kilkanaście godzin i...książka jest dobra ale spodziewałem się czegoś więcej.
Mam wrażenie że ostatnie rozdziały pisane były w pośpiechu. Co więcej czytanie
ostatnich rozdziałów przychodziło mi z trudem, co nigdy wcześniej mi się nie
przytrafiło z książkami Sapkowskiego.
Gdybym miał ocenić to nerrenturum było na piątkę, boży bojownicy na doba
czwórkę a lux na trzy plus. Wniosek - Pan Andrzej zdał egzamin u swojego
czytelnika :-)
Pozdrawiam

[Gość: elencza]

Alleluja! Jestem dokładnie tego samego zdania! Reynevan ewolucje przechodzi na 25 ostatnich stronach chyba. Przez cały trzeci tom jest takim samym naiwnym smarkaczem, przez którego upór giną jego bliscy. Sapek mnie rozczarował i to bynajmniej nie dlatego, że zabrakło "żyli długo i szczęśliwie". Gmatwał przez trzy grubaśne książki po to żeby w trzech zdaniach, idąc po linii najmniejszego oporu, usmiercić i w ten sposób rozwiązać kilka trudnych spraw? Ja dziekuję za takiego mistrza. I takiemu mistrzowi też już dziękuję.

[onion68]

Nie rozumiem. Jeżeli jedynie rozwój akcji stanowi dla Was wyznacznik wartości
książki, dlaczego nie pozostaniecie przy dziełach p. Howarda albo wręcz przed
ekranem telewizora.

dylemat durny mam: zjeść na raz,

[e.lalka]

upust łaknieniu dać natychmiastowy, czy sączyć cierpliwie, z wolna smakując
zdanie każde? (kurde! już mi nawet w prostej wypowiedzi Sapkowski namieszał!).
Bo w połowie jestem a już się boję, że z każdą stroną zmniejszam sobie to danie
szczególne, zbyt długo wyczekiwane.
Tak zwyczajnie, to wzięłabym tę lichą wymiarowo książczynę i w jeden dzień
przeczytała, ale przecież już wiadomo, że ostatnia. Że koniec. I dlatego żal
zwielokrotniony szczególnie, że o moich ziemiach pisze. Pisał.
Inaczej chyba teraz nawet patrzę na te pagórki okoliczne Homole i Hradec
okalające.

[monia145]

Byłaś na zamku Homole? A raczej w tym, co z niego zostało? Ja byłam w tym roku,
w wakacje..nie ukrywam, że pod wpływem prozy Sapkowskiego:))))))Taki maraton
zrobilismy sobie po zamkach Dolnego Śląska:)

Przeczytałam

[rixa]

raz, wbiło mnie w fotel;) potem minęło. Gdyby napisał to ktoś inny,
powiedziałabym, że świetne, ale Sapkowski pisał lepsze rzeczy jak dla mnie. Ale
ci, co czytali LP, wiedzą, po kim mam imię.

[inaa1]

Jakoś dziwnie ,,Lux perpetua" w wątku miłośći Reynevana i Jutty przypomina
mi ,,Krzyżaków"... generalnie spodziewałam się czegoś lepszego

[waldemar_batura]

Niestety, o ile wiedziałem, że cykl o Reynevanie jest słabszy od sagi o
wiedźminie, i dodatkowo spodziewałem się, że ostatni tom będzie najsłabszy, jak
to było i z wiedźminem, o tyle "Lux Perpetua" rozczarowała mnie
ponadprzeciętnie; Sapek wyraźnie nie miał pomysłu, jak zakończyć sagę (przykład:
zupełne nierozegranie tajemnicy otaczającej postać Samsona Miodka).

[Gość: sylwia1]

Czy to nie jest dla dzieci?