Literatura japońska

[sztuka.latania]

Czytacie?
Ostatnio popularny jest Haruki Murakami, niestety przedział cenowy jego
książek wydawanych w Polsce przekracza moje możliwości finansowe (dorabiającej
dorywczo studentki), bardzo jednak jestem ciekawa, jakie tytuły polecacie.

Moją pierwszą książką japońskiego autora jest "Futbol ery Manen" Oe Kenzaburo,
znaleziony w antykwariacie w zeszłym tygodniu, ale zdecydowanie nie zamierzam
na tym poprzestać :D

pozdrawiam

[chiara76]

"Zerwać Paki, zabić dzieci", tegoż...również "Sprawa Osobista" (uczciwie
powiem, że nie mogę przebrnąć przez nią ...może nie jestem w nastroju na tę
lekturę, już drugie podejście zakończyło się fiaskiem)...
Poza tym, Kawabata Yasunari i jego "Śpiące Piękności. Tysiąc Żurawi".
Również polecam Yoshimoto Banana i jej "Kuchnię" i "Tsugumi> Skrzynka
Duchów"...to tak z pamięci. Resztę na pewno dopiszą forumowicze;)

[Gość: mlle]

"Dziennik szalonego starca” Jun'ichirō Tanizaki
"Jestem kotem", "Sanshirō" i przede wszystkim "Sedno rzeczy" Sōseki Natsume

[blue_a]

dopisuję się - Sedno rzeczy. czytałam rozpalona :)

[cob.don]

A jakie są to książki? Przygodowe, miłosne czy może kryminały? Czekam na tytuły
i "kategorię" książki :)

[skajstop]

Poszukaj w antykwariacie takiego zbioru opowiadań, zwie się "Ballada o
Narayamie". Dużo dobrych nowel tam się znalazło, a widuję go po 10-15 zł, na
pewno to w Twoim zasięgu cenowym.

[braineater]

Mishima Yukio - Złota Pagoda, Na uwięzi.
Klasyk literatury japońskiej. Wariat, poeta, samuraj, samobójca, Pisarz skali
i gęstości Kafki.

Kobo Abe -Czwarta epoka. Kobieta z wydm
Trochę noveau roman, trochę modernizm, troche nudziarstwo, trochę realizm
magiczny. W całości godny uwagi, choć cokolwiek trzeba trafić w nastrój.

Ryunosuke Akutagawa - Rashomon (choćby z ekranizacji Kurosawy). Mnie
nieodparcie kojarzy się z Parnickim, a normalnym ludziom z Hemingwayem. było
nie było, klasyk.

Koji Suzuki - Ring, jesli masz ochote na pop <z tym, że koszmarnie przełozony
na polski, w dodatku chyba przez zapośredniczenie z angielskiego) Historyjka
znana z filmu <któren jest ekranizacją> o morderczej tasmie, co robi kuku
napalonym oglądaczom. Miłe. Jak władasz angielskim to za tanie pieniądze jest w
empikach jego zbiór Dark Water <tyż zekranizowany> i fajne to sa opowiadanka z
morderczą lub demoniczna woda w roli głównej.

Kenzaburo Oe - wspomniano chyba wszystko, wszystko jest równie drętwe co
Futbol. Jakby był Rosjaninem byłby klonem turgieniewa z przeszczepionym mózgiem
Dostojewskiego, ale tak to wszystko tonie w niuansach żapońskiej kultury i
cywilizacj, stając się męczącym i średnio zrozumiałym.

Yasunari Kawabata - Tysiąc żurawii. Śpiące piekności. Zasłużony Nobel za styl i
przecudnej urody delikatnośc opisów. sie to czyta jakby się oglądąło
mistrzowskie kaligrafia, choć jak przy kaligrafiach cięzko powiedzieć o czym
się czytało:)

Yoshimoto Banana - Kuchnia - Pop dla panienek z dobrych domów, co wierzą w
potęgę miłości, więzów rodzinnych i takich tam. Nie będąc dziewczęciem da się
to przeczytać tylko bukwie po co.

Ballada o Narayamie - zbiór japonskich opowiadań grozy, sliczny w każdym calu,
źródło jednego z najbardziej hardkorowych horrorów, jaki widziałem.

Tydzień świętego mozołu - wydana w latch 70' antologia 'współczesnej prozy
japońskiej' ,czytaj do mniej wiećej 1960. Sporo zupełnie nieznanych, nadal,
autorów.

P:)

[waldemar_batura]

braineater napisał:

> Mishima Yukio - Złota Pagoda, Na uwięzi.
> Klasyk literatury japońskiej. Wariat, poeta, samuraj, samobójca, Pisarz skali
> i gęstości Kafki.
>
> Kobo Abe -Czwarta epoka. Kobieta z wydm
> Trochę noveau roman, trochę modernizm, troche nudziarstwo, trochę realizm
> magiczny. W całości godny uwagi, choć cokolwiek trzeba trafić w nastrój.
>
> Ryunosuke Akutagawa - Rashomon (choćby z ekranizacji Kurosawy). Mnie
> nieodparcie kojarzy się z Parnickim, a normalnym ludziom z Hemingwayem. było
> nie było, klasyk.
>
> Koji Suzuki - Ring, jesli masz ochote na pop <z tym, że koszmarnie przełozo
> ny
> na polski, w dodatku chyba przez zapośredniczenie z angielskiego) Historyjka
> znana z filmu <któren jest ekranizacją> o morderczej tasmie, co robi ku
> ku
> napalonym oglądaczom. Miłe. Jak władasz angielskim to za tanie pieniądze jest w
>
> empikach jego zbiór Dark Water <tyż zekranizowany> i fajne to sa opowia
> danka z
> morderczą lub demoniczna woda w roli głównej.
>
> Kenzaburo Oe - wspomniano chyba wszystko, wszystko jest równie drętwe co
> Futbol. Jakby był Rosjaninem byłby klonem turgieniewa z przeszczepionym mózgiem

Brawo za zgodność poglądów, braineater! Sam chcę dopiero pogłębić znajomość
Japończyków - widzę, że mogę bez większego ryzyka kierować się Twoimi radami.;-)

[belinks]

braineater napisał:

Yasunari Kawabata - Tysiąc żurawii. Śpiące piekności. Zasłużony Nobel za styl i
>> przecudnej urody delikatnośc opisów. sie to czyta jakby się oglądąło
> mistrzowskie kaligrafia, choć jak przy kaligrafiach cięzko powiedzieć o czym
> się czytało:)

Autora tego uwielbiam, jego Spiące piękności czytałem chyba 4 razy. Jeden z
tych autorów, przed którymi padłem na kolana i dotąd nie wstałem.
Zanurzone mocno w filozofii zen.
I

[blue_a]

popieram przedmówcę :)

dopisuję Głos góry

[ben-oni]

Dodałbym jeszcze Natsume Soseki - np. "Jestem kotem"... był jednym z pierwszych
Japończyków...

[itek1]

Moj nr 1 literatury japonskiej to bez watpienia Sprawa osobista Kenzaburo Oe.
Bardzo ciekwa jest Zlota pagoda Mishimy.
Interesujaca jest rowniez tworczosc angielskiego japonczyka Ishiguro-najbardzie
japonski jest Malarz swiata uludy, ewentualnie Pejzaz w kolorze sepii.

[waldemar_batura]

ztuka.latania napisała:

> Czytacie?
> Ostatnio popularny jest Haruki Murakami, niestety przedział cenowy jego
> książek wydawanych w Polsce przekracza moje możliwości finansowe (dorabiającej
> dorywczo studentki), bardzo jednak jestem ciekawa, jakie tytuły polecacie.
>
> Moją pierwszą książką japońskiego autora jest "Futbol ery Manen" Oe Kenzaburo,
> znaleziony w antykwariacie w zeszłym tygodniu, ale zdecydowanie nie zamierzam
> na tym poprzestać :D
>
> pozdrawiam

To w pewnym sensie Cię podziwiam - dla mnie to jedna z najbardziej obrzydliwych
książek, jakie czytałem (chyba tylko "Pod słońcem szatana" Bernanos było
zdecydowanie gorsze). Osobiście radziłbym Ci raczej zwrócić się w kierunku Yukio
Mishimy - pisarz, który zdołał objąć swoją wrażliwością zarówno japońskiego
"Obcego" ("Na uwięzi"), jak i historię niemal w stylu "Sonaty kreutzerowskiej"
("Ballada o miłości"), w obu przypadkach osiągając znakomite rezultaty
artystyczne, IMHO zdecydowanie bardziej zasługuje na uwagę. A jaka to była
barwna postać!

pl.wikipedia.org/wiki/Yukio_Mishima
Oczywiście poza literaturą gość był zupełnym świrem, ale za to genialnym. ;-)
Gdzie do niego naszym rodzimymi reakcjonistom-grafomanom w stylu Łysiaka czy
Ziemkiewicza...

[chiara76]

to jeszcze "Ostateczne Wyjście", Natsuo Kirino (thriller) i "Koniec
Niewinności" Ami Sakurai.

[Gość: samuraj]

Lafcadio Hearn czyli Koizumi Yakumo 1850-1904 - po polsku chyba tylko: Kwaidan
czyli opowieści niezwykłe, Wyd. Łódzkie 1984, coś około 200 stron. Bardzo
ciekawy życiorys, syn Greczynki i Irlandczyka. Między innymi był dziennikarzem
w Ameryce, a w wieku prawie 40 lat trafił jako korespondent do Japonii, został
tam, ożenił się i zmienił nazwisko. Uczył angielskiego, pisał tam po japońsku.
Dużo japońskich obyczajów i folkloru. W tej chwili to on poza Japonią jest już
raczej zapomniany.

[Gość: lu]

Wydawnictwo Dialog ma w ofercie sporo literatury japońskiej- w bardzo
przyzwoitych cenach. Polecam

[sutekh1]

mam Hearna jakoś mnie odstrasza
miałkość?

[sztuka.latania]

Bardzo dziękuję wszystkim za odzew, jestem zaskoczona, że jest tu tyle
kompetentnych w tej dziedzinie osób :) Będę miała podręczne kompendium na długi
czas ;)

Póki co zapisałam się w bibliotece w kolejce do Haruki Murakami "Kroniki ptaka
nakręcacza", bo nie sposób doczekać się aż to trafi na półkę :)

[sutekh1]

lepiej sobie kup na allegro
ja tak zrobiłem z ubytkiem 38 stron
ale ponad 50% taniej

[blue_a]

jeśli chodzi o Murakami (czy nazwisko się odmienia?) zapisz się też na dwie mniej znane:
Sputnik Sweetheart i Na południe od granicy, na zachód od słońca.

[sztuka.latania]

N razie dostałam "Norwegian wood". Przeczytałam w 2 dni, po prostu "pożarłam" tą
książkę, dawno mi się nic tak dobrze nie czytało; choć, gdy skończyłam czytać
uderzyło mnie, że w książce nie znajdują się żadne opisy uczuć, myśli bohatera.
Opisuje, co robi i mówi, a nie, co czuje (najczęściej).

pozdrawiam

[joanka_c]

Norwegian wood podobala mi sie najbardziej...popieram polane przez blue_a i od
siebie dorzucam "Przygode z owca" tego samego autora

[waldemar_batura]

A czytaliście "Zatonięcie Japonii"? Podczas lektury lat mogłem mieć ze 13 i
pewnie teraz na mnie książka by tak wielkiego wrażenia nie zrobiła, ale
doceniłem katastrofizm wizji - może jeszcze kiedyś do niej wrócę.

[sztuka.latania]

Nie pamiętasz autora? Nie zetknęłam się niestety z tym tytułem, ale zawsze warto
dopisać do listy "do przeczytania" :)

wesolych swiat

[chiara76]

autorem "Zatonięcia Japonii" jest Sakyo Komatsu.

[braineater]

Sayko Komatsu, wyszło sto lat temu w serii SFowej wydawnictwa Poznańskiego,
lezy w prawie każdym znanym mi antkwariacie. Sympatyczna pierdoła, trochę
nadęta i patetyczna jak druga część Battle Royale <film taki>, ale czyta się to
przyjemnie mimo rozbudowanych wstawek w stylu 'musimy sobie pomagać' i 'Japonia
przetrwa każda katastrofę dzieki pracowitości i patriotycznemu oddaniu
Japończyków.'

P:)

[waldemar_batura]

Co Ty wygadujesz, braineater: przecież Japonia właśnie tam NIE przetrwała, a
razem z nią i połowa Japsów. ;-)

[braineater]

ale gadania w temacie przetrwania było, jak w Dziadach Mickiewicza:)

P:)

[waldemar_batura]

braineater napisał:

> ale gadania w temacie przetrwania było, jak w Dziadach Mickiewicza:)
>
> P:)

To teraz wysłuchamy herezji na temat naszego misterium narodowego? Zawsze Cię
podejrzewałem o zaprzaństwo ideologiczne, braineater. A i nazwisko jakiś takie
niepolskie! :-)

[braineater]

Ależ skąd:)
Zatonięcie Japonii co prawda ciekawsze niz nasze misterium narodowe, ale
przecież wcale sie nie czepiam:)

P:)

[waldemar_batura]

No to peace. ;-) Osobiście zresztą zawsze wolałem "Kordiana"... ale teraz już
nie czas na literaturę; ważniejsze zgadywanie, ile dostanie się prezentów! :-)

[braineater]

nie ile, a jakie i czemu Antologię poetów amerykańskich 'O krok od nich',
której połowę już przeczytałem:)
P:)
P.S. i tak 'Król-duch':)

[martolka]

> Sayko Komatsu, wyszło sto lat temu w serii SFowej wydawnictwa Poznańskiego,
> lezy w prawie każdym znanym mi antkwariacie

O, a ja szukałam tej "sympatycznej pierdoły" i nigdzie nie było. Te znane
antykwa. są może w Wawie gdzieś?

[chiara76]

przy okazji wpisu o najważniejszych książkach minionego roku przypomniałam
sobie coś, co polecam. Wiersze, poezję, dzieła wybrane Misuzu Kaneko "Ptaszek,
dzwonek i ja". Polecam!

Kiedyś w "czarnej serii" PIW

[Gość: ddr]

ukazało się kilka japońskich książek. warto poszperać w antykwariatach. można
bardzo tanio kupić. pomyślnych łowów

[broch]

można dodac Endo "Milczenie"
Tanizaki "Dziennik szalonego starca"

w sumie największe dzieło Mishimy nie zostało przetlumaczone: tetralogia Sea of
fertility (Spring snow, Runaway horses, Decay of an angel, Temple of dawn)
Mishimy której ukończenie było przyczyną samobójstwa,

[waldemar_batura]

broch napisał:

> można dodac Endo "Milczenie"
> Tanizaki "Dziennik szalonego starca"
>
> w sumie największe dzieło Mishimy nie zostało przetlumaczone: tetralogia Sea of
> fertility (Spring snow, Runaway horses, Decay of an angel, Temple of dawn)
> Mishimy której ukończenie było przyczyną samobójstwa,

O ile wiem, przyczyną jego harakiri było raczej niepowodzenie puczu wojskowego,
którym kierował - chyba że wiesz o czymś, o czym ja nie wiem, np. że to
ukończenie tej tetralogii popchnęło go do puczu (byłabyż aż tak pobudzająca do
czynu? Muszę kiedyś przeczytać. ;-) ).

[broch]

aha,.. i dlatego przygotowywał się do seppuku przez cały rok..
Mishima zdawał sobie sprawę że cup d'etat nie wypali. Można uznać iż z góry
niepowodzenie próby przewrotu mialo być pretekstem.
Można uznać że zakończenie tetralogii oznaczało wypełniene obowiązku (samuraja -
kod bushido) do końca. Pozostawła już tylko śmierć. Faktycznie ostatnie strony
tetralogii wylądowały na biurku wydawcy w dzień (?) po śmierci Mishimy.

Wspomnienia Donalda Keene, przyjaciela Mishimy:
www.yomiuri.co.jp/dy/features/essay/20061014dy01.htm
"We talked about his tetralogy "The Sea of Fertility" that was approaching
completion. He said he had put into the work everything he had learned as a
writer, adding with a laugh that the only thing left was to die. I laughed too,
but I must have sensed something was wrong.Violating our pledge not to discuss
"sticky" matters, I asked, "If something is troubling you, why not tell me?" He
averted his glance and said nothing. But he knew that three months later he
would be dead."
John Nathan inny przyjaciel Mishimy powyższe potwierdza.

A tetralogia jest interesująca.

Ciekawe skąd wziąłes teorię o tym iż przyczyną samobójstwa był nieudany pucz?
Mam nadzieję że to nie jest opinia naszych japonistów?

Nawiasem mówiąc samobójczą śmiercią zakończyło się również życie Kawabaty,
Akutagawy.
Oczywiście somobójstwo w kulturze japońskiej ma inne znaczenie niż w kutlurze
chrześcijańskiej.

[waldemar_batura]

broch napisał:

> aha,.. i dlatego przygotowywał się do seppuku przez cały rok..
> Mishima zdawał sobie sprawę że cup d'etat nie wypali. Można uznać iż z góry
> niepowodzenie próby przewrotu mialo być pretekstem.
> Można uznać że zakończenie tetralogii oznaczało wypełniene obowiązku
(samuraja
> -
> kod bushido) do końca. Pozostawła już tylko śmierć. Faktycznie ostatnie strony
> tetralogii wylądowały na biurku wydawcy w dzień (?) po śmierci Mishimy.
>
> Wspomnienia Donalda Keene, przyjaciela Mishimy:
> www.yomiuri.co.jp/dy/features/essay/20061014dy01.htm
> "We talked about his tetralogy "The Sea of Fertility" that was approaching
> completion. He said he had put into the work everything he had learned as a
> writer, adding with a laugh that the only thing left was to die. I laughed
too,
> but I must have sensed something was wrong.Violating our pledge not to discuss
> "sticky" matters, I asked, "If something is troubling you, why not tell me?"
He
> averted his glance and said nothing. But he knew that three months later he
> would be dead."
> John Nathan inny przyjaciel Mishimy powyższe potwierdza.
>
> A tetralogia jest interesująca.
>
> Ciekawe skąd wziąłes teorię o tym iż przyczyną samobójstwa był nieudany pucz?
> Mam nadzieję że to nie jest opinia naszych japonistów?
>
> Nawiasem mówiąc samobójczą śmiercią zakończyło się również życie Kawabaty,
> Akutagawy.
> Oczywiście somobójstwo w kulturze japońskiej ma inne znaczenie niż w kutlurze
> chrześcijańskiej.

Tak, w polskich tekstach o Mishimie, ktore czytalem, pokutuje ta "opinia" i nie
wiem, czy to tylko opinia. Teorie, ze Yukio wiedzial na pewno, ze pucz sie nie
powiedzie, uwazam za nieprzekonujace (co nie zmienia faktu, ze mogl
przygotowywac sie do harakiri NA WYPADEK porazki), a po samobojstwie kazdego
wielkiego czlowieka mozna znalezc opinie jego znajomych, jak to przeczuwali, ze
to sie stanie i widzieli groze smierci w jego oczach juz na 5 lat wczesniej.
Ale nie uzurpuje sobie wiedzy, jak bylo naprawde; tyle ze prosty i bezposredni
powod smierci Mishimy - kleska puczu - wydaje sie znacznie bardziej
przekonujacy niz powod zagmatwany i posredni - ukonczenie tej tetralogii.

BTW, podobno Mishima powiedzial Capote'owi, ze to tamten skonczy
samobojstwem... troche sie jednak pomylil, choc w pewnym sensie (wplyw alkoholu
i dragow) nie do konca. ;-)

[broch]

sugeruję "Journal of American Academy of Psychoanalysis" (Yamamoto and Iga) do
poczytania. Mishima był artystą, nawet śmierć musiała być wyreżyserowana. Nie
mógł przeżyć faktu iż ni dostał Nobla (a Kawabata dostał). No i miał fioła na
punkcie bushido (za wszelką cenę chciał umrzeć za Cesarza). Co więcej samo
ukończenie powieści nie bylo przyczyną samobójstwa co dość wyraźnie wynika z
przytoczonego tekstu.
Twoje tłumaczenie śmierci Mishimy wynika z bardzo chrześcijańskiego rozumienia
śmierci.

[waldemar_batura]

> sugeruję "Journal of American Academy of Psychoanalysis" (Yamamoto and Iga) do
> poczytania. Mishima był artystą, nawet śmierć musiała być wyreżyserowana. Nie
> mógł przeżyć faktu iż ni dostał Nobla (a Kawabata dostał). No i miał fioła na
> punkcie bushido (za wszelką cenę chciał umrzeć za Cesarza). Co więcej samo
> ukończenie powieści nie bylo przyczyną samobójstwa co dość wyraźnie wynika z
> przytoczonego tekstu.

Więc ciekawe, czemu tak sformułowałeś swój pierwszy post:

"tetralogia Sea of
fertility (Spring snow, Runaway horses, Decay of an angel, Temple of dawn)
Mishimy której ukończenie było przyczyną samobójstwa,"

Choć oczywiście nie ma co kruszyć kopii...

> Twoje tłumaczenie śmierci Mishimy wynika z bardzo chrześcijańskiego rozumienia
> śmierci.

A to dla mnie pewne novum, szczególnie że chrześcijaństwo odrzuca samobójstwo
jako takie, niezależnie od powodów. Ale kończę już tę dyskusję: chyba
powiedzieliśmy, co było do powiedzenia, a kiedyś może i sięgnę po ten "Journal
of American Academy of Psychoanalysis", który z taką elokwencją zachwalasz. ;-)

[broch]

przyczyną śmierci, było wykonanie zadania, zakończenie dzieła, dopełnienie
powinności.

Nie powieść sama w sobie.

No cóż w Biblii paru samobójców znajdziesz (nie szło o pochwałę samobójstwa ale
próby zrozumienia ktore są dalekie od kultury japońskiej). A ten artykuł polecam
jak i tetralogię.

[ash3]

Może nieco obok właściwego tematu, ale natrafiłam niedawno na zbiór japońskich
baśni "Zasmarkane dziecko bogów" Kazuko Adachi i myślę, że warto polecić.

Musashi

[sztuka.latania]

Mogę się pochwalić? Mogę, mogę? :)
Dostałam od chłopaka ostatnio książkę Miyamoto Musashi "The book of five rings",
niestety nie miałam czasu jej zacząć, także póki co przeczytałam tylko
wprowadzenie i żeby ją spokojnie przeczytać będzie mi potrzebny słownik i dużo
cierpliwości:) Bo książka po angielsku.
A autor to zmarły przed 400stu laty wojownik, myśliciel, poeta, malarz,
recytator, mistrz parzenia herbaty ... :)

pozdrawiam

[waldemar_batura]

sztuka.latania napisała:

> Mogę się pochwalić? Mogę, mogę? :)
> Dostałam od chłopaka ostatnio książkę Miyamoto Musashi "The book of five rings"
> ,
> niestety nie miałam czasu jej zacząć, także póki co przeczytałam tylko
> wprowadzenie i żeby ją spokojnie przeczytać będzie mi potrzebny słownik i dużo
> cierpliwości:) Bo książka po angielsku.
> A autor to zmarły przed 400stu laty wojownik, myśliciel, poeta, malarz,
> recytator, mistrz parzenia herbaty ... :)
>
> pozdrawiam

Ależ możesz, możesz. :-) Też muszę kiedyś upolować ten tytuł. O Musashi,
zwycięzcy w 60 pojedynkach, czytałem parę opowieści - o tym, jak ścigał mordercę
swojego ojca i w końcu zabił go w dramatycznej walce na plaży podczas tajfunu
(dlaczego nikt nie zrobił jeszcze superprodukcji z tak idealnej do filmu
biografii?). Albo jak spotkał się przypadkowo w gospodzie z innym wybitnym
szermierzem Japonii (Yagyu Jubei chyba mu było). Popatrywali na siebie koso,
więc właściciel chcąc rozładować napięcie zaproponował im grę w go. Znów bardzo
filmowo-książkowo; pojedynek pozostał nierozstrzygnięty, a oponenci rozstali się
pokojowo i z szacunkiem...

Nawiasem mówiąc, imieniem Musashiego nazwano jeden z dwóch japońskich
superpancerników podczas II w. św. To haniebne, ale nie zginął on w otwartej,
romantycznej walce, ale zatopiony przez samoloty; coś jakby jego patrona nie
zabił godny rywal, ale wzięła na widły gromada rozwścieczonych chłopów. :-)

[pomme]

wydrukowałam sobie ten wątek i zakreśliłam pare pozycji do koniecznego
przeczytania bo na razie za soba mam tylko Abe Kobo i murakamiego ( wielkie
rozczarowanie)
fajne są takie wątki:-)

[sztuka.latania]

A właśnie we wstępie czytałam o tej biografii napisanej przez Eiji, ale została
tam nazwana historyczną fikcją :) moze to i lepiej, że nie powstała żadna wielka
superprodukcja o jego życiu, bo gdyby to zrobili amerykanie, to zepsuliby
wszystko, co tylko sie da dodając zbędnego dramatyzmu tam, gdzie go nie potrzeba :)

pozdrawiam

[waldemar_batura]

sztuka.latania napisała:

> A właśnie we wstępie czytałam o tej biografii napisanej przez Eiji, ale
została
> tam nazwana historyczną fikcją :) moze to i lepiej, że nie powstała żadna
wielk
> a
> superprodukcja o jego życiu, bo gdyby to zrobili amerykanie, to zepsuliby
> wszystko, co tylko sie da dodając zbędnego dramatyzmu tam, gdzie go nie
potrzeb
> a :)
>
> pozdrawiam

Ale film mogliby zrobic i Japonczycy; kreca o glupim Zatoichim, to nie
nakreciliby czegos lepszego o wielkim Musashim? ;-) A co powiesz na koprodukcje
w rezyserii Anga Lee - to moglby byc niezly kawalek!

[rixa]

"zatonięcie Japonii"
autora zapomniałam:(