CORAZ WIECEJ LUDZI PISZE....

[Gość: fanta9]

...a coraz mniej ludzi czyta.......skad to sie bierze? Według mnie wynika to
z tego, ze nasze czasy mają to do siebie, ze usiłuje sie wmówić ludziom, ze
każdy może wszystko. W jeden weekend nauczyc sie grac w tenisa, narkować,
wspinać itd. Każdemu sie wydaje, ze wystarczy przeczytac jakiś poradnik i
zostanie sie z miejsca pisarzem. SSSSorrrrrrrrrrry, ale jak tak dalej
pójdzie, to bedzie więcej pisarzy niz czytelników. ...a to dobrego niczego
nie wróży...

[ydorius]

żeby dobrze pisać trzeba naprawdę dużo czytać. Kto tego nie zrozumie pozostanie
zwykłym grafomanem. A to, że czasem czytający sam chwyta za pióro nikogo nie
dziwi, a czasem wychodzą dzieła genialne (mam na myśli na przykład oczytanych
akademików: Eco i Borgesa, którzy potrafią zaczarować swoimi wizjami i
horyzontami)

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

nie duzo, tylko dobrych autorow

[Gość: good son]

ydorius napisał:

>
> żeby dobrze pisać trzeba naprawdę dużo czytać


To nieprawda, ydoriusie, co wiecej - historia literatury tego nie potwierdza.
Nie znosze wiekszosci ksiazek pisanych przez autorow przeuczonych i absolwentow
filologii. Przypominaja mi one mysl Leca: "byla w nim olbrzymia pustka
wypelniona po brzegi erudycja."
Prawdziwa jest za to inna inna zaleznosc... nie pamietam, kto to napisal, chyba
Levi-Strauss: zeby sie nauczyc dobrze pisac, trzeba czytac dobre ksiazki. A
naprawde znakomicie napisane ksiazki to zawsze zdecydowana mniejszosc.
Uwazam, ze system panujacy na studiach filologicznych - lektura absolutnie
wszystkiego (na ile to w ludzkiej mocy), co napisano w danym okresie czy
jezyku, dziel pierwszorzednych, drugorzednych i trzeciorzednych - czytania i
pisania wrecz oducza. Bolesnych przykladow jest dosyc i sam mialem okazje
zgromadzic dosc obserwacji.
Pozdrawiam,
czepialski Good Son

[Gość: fanta9]

Dobry synu...owszem, studia filologiczne nie maja zadnego przełożenia na to,
czy sie pisze dobrze, z polotem, finezyjnie itd. To zadna tajemnica. Ale tego
typu studia uczą dwóch rzeczy potencjalnych pisarzy - tajników literatury i
pokazuja to, co juz było napisane kiedys. Niech nikomu sie nie wydaje, ze
odkrył proch!POza tym arcyważna sprawa - ustalaja i podtrzymuja hierarchie. A
to jest niesamowicie istotne w dzisiejszych czasach...
pzdr

[Gość: good son]

Gość portalu: fanta9 napisał(a):

>POza tym arcyważna sprawa - ustalaja i podtrzymuja hierarchie. A
> to jest niesamowicie istotne w dzisiejszych czasach...


a tu nie calkiem sie zgadzam. Hierarchie musisz sobie ulozyc sam, zwlaszcza
jezeli masz zamiar byc dobrym pisarzem. I z natury rzeczy bedzie ona
fragmentaryczna, subiektywna i osobista.
ydorius, dzieki, oczywiscie ze mam zamiar dalej sie czepiac! ;-) :D
pozdro
a swoja droga nie mam pojecia, w jaki sposob serwer gazety uklada moje
odpowiedzi w tym watku...

[Gość: fanta9]

zależy wszystko od tego, jak rozumiemy hierarchie. Zgadzam się z tym , co
piszesz. Hierarchie tworzymy sami i dlatego powinniśmy polegac na własnych
osądach a nie opiniach podrzędnych recenzentów tworzących co chwile mode na
jakieś "dzieło". Z dugiej strony pewnien ład i pokazanie danej książce jej
miejsca w szyku jest najzdrowszy sposobem na jakiekolwiek porządkowanie
literatury. Nie można stawiać wyżej jakiegoś powieścidł Grocholi czy
innej "Samotności w sieci" niż tomu Szymborskiej czy Miłosza lub Lipskiej. To,
o czy piszesz, może być ustalaniem sobie kanonów wg. gustu i smaku, a to juz
zupełnie inna bajka.
pzdrawiam

[ydorius]

Dobry Synu, miłośniku Strasznego Nicka :-)
Czepiaj się, ja sam bardzo lubię się czepiać :-)

Czytam książki stosując hermeneutykę; każdą książkę filtruję przez siebie
samego pytając, co z tego, co przeczytałem mnie buduje, co jest mi z gruntu
obce, a co odrzucam (czyli, de facto, mnie buduje). Ciężko jest mi się wyrazić
na temat literatury "złej" czy "dobrej". Część rzeczy po prostu jest przydatna,
część bezwartościowa. To, ze czasem idę za ciosem i wypowiadam sądy o
charakterze ogólnym (ta książka jest do dupy), świadczy tylko o tym, że jestem
w sobie zadufany i wydaje mi się, że wiem.
Nie akceptuję przekładania ilości nad jakość. Faktem jest, że czytam nieco
więcej niż przeciętny Polak (choć podejrzewam, ze nieco mniej niż przeciętny
użytkownik tego forum), jednak nie staram się czytać wszystkiego, co mi wpadnie
w ręce. "Naładowanie" literaturą daje (a przynajmniej może dawać) efekty
podobne do przejedzenia...

Tak więc, nie sądzę, by nasze postulaty miały się wykluczać: czytajmy dużo
dobrej literatury. Na złe nie wyjdzie. O ile tylko będziemy potrafili coś z
tego dla siebie wyciągnąć. :-)

m,
.y.


----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: fanta9]

trudno sie nie zgodzic...pzdr...

kim jest zatem dobry autor?

[lena_magda]

?

Zgodzę się z Wami, tylko gnębi mnie myśl, czy aby dobry autor to ten, który
jest intelektualistą (vide Eco), czy ten, który znakomicie buduje suspensy
(king), czy ten który jest sprawnym rzemieślnikiem (Fowles)
czy......czy.........itp ;))

pozdr

[maly.ksiaze]

ydorius napisał:
> żeby dobrze pisać trzeba naprawdę dużo czytać.
No dobrze, ale czytać CO? Kogo? Ambitny pisarz nie powinien czytać wcale.
Lepszych nie, bo lepiej się nie frustrować. Gorszych też nie - bo i po co?

Pozdrawiam,

mk.

PS. Oddał bym chętnie cześć autorowi powyższego, ale nie pamiętam już, gdzie
to przeczytałem...

[ydorius]

maly.ksiaze napisał:

> ydorius napisał:
> > żeby dobrze pisać trzeba naprawdę dużo czytać.
> No dobrze, ale czytać CO? Kogo? Ambitny pisarz nie powinien czytać wcale.
> Lepszych nie, bo lepiej się nie frustrować. Gorszych też nie - bo i po co?
>
> Pozdrawiam,
>
> mk.
>
> PS. Oddał bym chętnie cześć autorowi powyższego, ale nie pamiętam już, gdzie
> to przeczytałem...

Wklejam Twoją wypowiedź, bo nie zgadzam się z całością :-)

a) co i kogo zależy wyłącznie od wrażliwości i zapotrzebowania. Czasem sięga
się po Pożegnanie z bronią, bo ma się ochotę na krwisty befsztyk, czasem po
Steinbecka, bo trzeba sprawedzić jak to jest, gdy świat naprawdę okropnie
wygląda, a czasem po Macieja Wojtyszkę, ny się przekonać, czy Pciuch wreszcie
dotarł, gdzie trzeba. :-P

b) pomijając nawet fakt, że cholernie trudno jest okreslić kto jest lepszy a
kto gorszy, bo bardzo często pisarze piszą "w różnych kategoriach wagowych",
nawet to pomijając, warto jest czytać "lepszych", by wiedzieć co należy u
siebie poprawić. Uczyć się od nich, może próbować nawet jednym czy drugim
pisać, by wyrabiać warsztat. Albo zarzucić pisanie doszedłszy do wniosku, że
inni robią to duuużo lepiej. A "gorszych"? Jeżeli są tacy... :-)))

c) kto jest autorem czego? :-))

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

Ale, pse pana...

[maly.ksiaze]

Czytanie po to, żeby pisać (to znaczy - żeby doskonalić
tzw. warsztat, jak przypuszczam) nie rozwiązuje
podstawowego problemu. Trzeba mieć coś do powiedzenia.

ydorius napisał:

> c) kto jest autorem czego? :-))
Cytowanego z pamięci pasażu, z którym byłeś łaskaw się
nie zgodzić. Przychodzą mi do głowy dwa możliwe źródła -
albo Tuwim ('Cicer cum caule'), albo Jerzego Wittlina
'Vademecum grafomana'. Ze wskazaniem na to drugie.

Pozdrawiam,

mk.

[ydorius]

maly.ksiaze napisał:

> Czytanie po to, żeby pisać (to znaczy - żeby doskonalić
> tzw. warsztat, jak przypuszczam) nie rozwiązuje
> podstawowego problemu. Trzeba mieć coś do powiedzenia.

Nie sugerowałem, że samo czytanie dużej ilości dobrych książek uczyni z Ciebie
Mistrza Słowa Pisanego. Oczywistym jest, że trzeba mieć coś do powiedzenia, to
w ogóle poza dyskusją jest...
Uważam jednak, że nawet mając coś ciekawego do powiedzenia, ale czyniąc to w
sposób zupełnie niestrawny (wynikający z braków warsztatowych) można zostać
olanym, krótko mówiąc. Bo ważna jest nie tylko treść, ale i forma...

> Cytowanego z pamięci pasażu, z którym byłeś łaskaw się
> nie zgodzić. Przychodzą mi do głowy dwa możliwe źródła -
> albo Tuwim ('Cicer cum caule'), albo Jerzego Wittlina
> 'Vademecum grafomana'. Ze wskazaniem na to drugie.

Z Tuwima tego nie pamiętam, więc pewnie rzeczywiście Wittlin (którego z kolei
nie znam).

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: jojop]

A ja właśnie przeczytałbym książkę troglodyty, czyki kogoś takiego co nic nie
przeczytał. Zresztą cały ten podział na dobre ksiąki i złe jest do pici, jak
mówią Słowacy. W tej dziedzinie panuje chyba subiektyeizm. Myślę, że lepiej
było by to podzielić na uznane i nie.

kup sobie wspomnienia "Dziada"...

[Gość: good son]

... w ksiegarniach w ogole znajdziesz sporo pozycji interesujacych z Twojego
punktu widzenia

[Gość: jojop]

zaraz lece do ksiegarni po wspomnienia, dzieki. Może jeszcze coś mi polecisz?

strzał w 10, dobry synu :-)))) (n/txt)

[ydorius]

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

Masz na myśli 'Dziady'?

[maly.ksiaze]

Jeśli chcesz przestępcze relacje z pierwszej ręki (trochę wiekowe, ale...), to
polecam 'Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy' Sergiusza Piaseckiego.
Ciekaw jestem, ile Piasecki czytał... W sumie, miał na to duuużo czasu.

Pozdrawiam,

mk.

vide wątek

[moony7]

"Napiszmy razem powieść..."

strzal w dziesiatke...

[Gość: good son]

...a ten stan rzeczy przewidzieli juz filozofowie przed przeszlo stuleciem. Dla
przykladu mysl Nietzschego (cytuje z pamieci, moge znieksztalcic): "ksiazka
powinna wolac o stol i papier do pisania, a dzis to czesciej stol i papier do
pisania wolaja o ksiazke. Dlatego dobre ksiazki sa takie rzadkie."
Moge sporzadzic dluzsza liste takich kasandrycznych przepowiedni, ktore
niestety w duzej mierze sie sprawdzily.
Bardzo niewiele jest w dzisiejszym pisaniu z jednej strony dyscypliny i
dystansu, z drugiej - wyobrazni i wizji. Zyjemy w epoce biografii, wyznan,
wspomnien, wywiadow, zagladania, podgladania, gadulstwa. Troche zbyt latwo
przychodzi wszystkim dzielenie sie swoimi doznaniami, odczuciami, przezyciami
bez powaznej artystycznej obrobki. Zbyt latwo przychodzi nam uznac, ze to sa
rzeczy istotne. Zbyt lapczywi jestesmy na cudza prywatnosc i zbyt latwo
pozbywamy sie wlasnej. Moze pod wplywem radia, telewizji, Internetu - ale to
byloby zbyt powierzchowne i niewyczerpujace wyjasnienie.
Emocje i osobiste przezycia same w sobie z punktu widzenia sa z punktu widzenia
sztuki zawsze najwyzej szlamem, surowcem, nawozem, materialem do przetworzenia.
Dzis na nich zbyt czesto wszystko sie zaczyna i konczy.
A poza tym dochodzi jeszcze zwyczajny czynnik demograficzny. Ludzi jest coraz
wiecej. Wsrod zawsze pewien niewielki odsetek stanowia osobnicy, ktorzy maja
cos do powiedzenia. Wniosek stad, ze liczba zdolniachow i geniuszy mimo
wszystko ciagle rosnie, zwlaszcza ze w wiekszosci krajow sa coraz rzadziej
paleni na stosie, wysylani do obozow koncentracyjnych czy w inny sposob
pozbawiani mozliwosci wypowiedzenia sie. A przeciez zycia nie starczyloby
nawet, zeby przeczytac najwazniejsze i klasyczne dziela z historii literatury,
mysli i kultury.
Ale w sumie czemu mamy sie tym wszystkim martwic? Najlepiej trzymac sie
sprawdzonych recept, uprawiac swoj ogrodek i starac sie nie zawrac sobie
przesadnie glowy reszta.

[martolka]

Gość portalu: good son napisał(a):

> Zbyt lapczywi jestesmy na cudza prywatnosc i zbyt latwo
> pozbywamy sie wlasnej. Moze pod wplywem radia, telewizji, Internetu - ale to
> byloby zbyt powierzchowne i niewyczerpujace wyjasnienie.
> A poza tym dochodzi jeszcze zwyczajny czynnik demograficzny. Ludzi jest coraz
> wiecej. Wsrod zawsze pewien niewielki odsetek stanowia osobnicy, ktorzy maja
> cos do powiedzenia. Wniosek stad, ze liczba zdolniachow i geniuszy mimo
> wszystko ciagle rosnie,

a równocześnie zwiększa się liczba tych, którzy powiedzieć mogą niewiele, tych
którzy potrzebują "zastępczych przeżyć" skoro nie mają własnych bądź nie
potrafią ich dostrzec, nazwać, wyciągnąć wniosków. Z drugiej strony wraz z
liczbą ludzi wzrasta analfabetyzm.
Nie sądzę abyśmy osiągnęli punkt, w którym więcej będzie piszących niż
czytających, ale od zawsze człowiek wolał słuchać swojego własnego głosu
aniżeli innych. Niewielu jest dobrych słuchaczy (czytaczy). Człowiek pragnie
dzielenia się swoimi przeżyciami, więc gdy ma możliwość to je upublicznia. Ale
ponownie, wcale nie jest łatwo o wydanie książki, a i ludzie coraz biedniejsi
en masse i nie kupują papieru zapisanego odczuciami innych ludzi aż tak chętnie.

[Gość: good son]

>Z drugiej strony wraz z
> liczbą ludzi wzrasta analfabetyzm.

Nie sadze, zeby to byla prawda, chyba ze masz na mysli analfabetyzm wtorny albo
funkcjonalny. ;-) Musielibysmy sprawdzic w danych UNESCO... albo w czyms takim.

> Nie sądzę abyśmy osiągnęli punkt, w którym więcej będzie piszących niż
> czytających, ale od zawsze człowiek wolał słuchać swojego własnego głosu
> aniżeli innych. Niewielu jest dobrych słuchaczy (czytaczy). Człowiek pragnie
> dzielenia się swoimi przeżyciami, więc gdy ma możliwość to je upublicznia.

Nie wiem, czy Cie dobrze rozumiem. Jedna rzecz to lapczywosc na cudze przezycia
i emocje - tego u ludzi nie brakuje; dowodza tego nie tylko listy bestsellerow,
ale i popularnosc programow telewizyjnych w rodzaju... no, wszyscy wiemy w
jakim rodzaju. Druga rzecz - to umiejetnosc dobrego i uwaznego czytania i
sluchania. Czasami pierwsze jest wrecz odwrotnie proporcjonalne do drugiego.

>Ale ponownie, wcale nie jest łatwo o wydanie książki,

Polemizowalbym. Nie jest oczywiscie latwo o wydanie ksiazki w dobrym
wydawnictwie i w duzym nakladzie, choc czasami wrazenie, ze i o to za latwo.
Natomiast w dzisiejszych czasach jaka-taka ksiazke mozna sklecic - jak slusznie
zauwazyla ada08 - nieledwie na domowym komputerze i wydrukowac na domowej
drukarce. Swoja droga przyczynilo sie to do strasznego obnizenia poziomu wielu
wydawnictw - nawet naukowych.

> a i ludzie coraz biedniejsi en masse

Masz na mysli Polske czy swiat? I jakimi danymi mozna taka teze uzasadnic?


Zebym pomalu zaczac podsumowywac moj wklad do tego watku: wiekszym problemem
wydaje mi sie to, ze tylu ludzi pisze nieraz niepotrzebne ksiazki, niz to, ze
te ksiazki nie sa czytane.

[martolka]

Może się mylę, nie mam danych z UNESCO, tak sobie zgaduję :-)), ale mając
ujemny przyrost naturalny w krajach, gdzie książka jest przedmiotem, powiedzmy,
nie luksusowym, a przyrost dodatni tam, gdzie raczej jest biednie i gdzie
więcej analfabetyzmu 'zwykłego', dorzuciwszy do tego analfabetyzm wtórny oraz
fakt, że dużo osób, które czytają, sięga po tandetę, i jeszcze to, że piszący
piszą tandetę, bo jest chętnie czytana, podlewając ogólną komputeryzacją i
przyprawiając tym, że mniej ambitna literatura ma często dobrą reklamę,
wymieszajmy i pewnie wyjdzie z tego postępujące zwiększenie grafomańskich
wypocin względem czytelnictwa ogólnie.

> Natomiast w dzisiejszych czasach jaka-taka książkę można sklecić nieledwie na
domowym komputerze i wydrukować na domowej drukarce. Swoja droga przyczynilo
sie to do strasznego obnizenia poziomu wielu wydawnictw - nawet naukowych.

Tylko, myślę, że im większa łatwość produkowania książek tym większe
przesycenie rynku bzdetami i gorszy zbyt. Co prowadzi nas znowu do punktu
wyjściowego: więcej piszących, mniej czytających.

[ada08]

Narzędzie czyni ''pisarza'' :-)

Coraz więcej ludzi dysponuje komputerami.
Mam wrazenie, ze sam fakt posiadania tego edytora wyzwala
u wielu chęc pisania.

Gdyby tak kandydatom na przyszłych noblistów odebrać
komputery, a w zamian wręczyć małą kartke i ołówek -
liczba piszących zmalałaby wybitnie.

a.

[Gość: laki]

A według mnie to dobrze. Dobrze, że pisze coraz więcej, pisze się coraz więcej
i wydaje się coraz więcej itp. Bo wraz z tym rośnie szansa, że ktoś, kto ma w
sobie zadatki na twórcę tzw. "Dobrej Literatury" literaturą zajmie się właśnie.
A złych tak czy siak odrzuca krytyka, rynek, środowisko, a w końcu i
ostatecznie - historia.

[Gość: jeky]

co złego jest w pisaniu?niech pisza wszyscy, wszedzie,w kazdej chwili.może
wreszcie ktos napisze ciekawą ksiązkę po polsku?może wreszcie będzie co
poczytać.a nie tylko zagranica, która bije nas na łeb, na szyje!

[lena_magda]

Gość portalu: jeky napisał(a):

> co złego jest w pisaniu?niech pisza wszyscy, wszedzie,w kazdej chwili.może
> wreszcie ktos napisze ciekawą ksiązkę po polsku?może wreszcie będzie co
> poczytać.a nie tylko zagranica, która bije nas na łeb, na szyje!


skąd te kompleksy?
niuzasadnione

[Gość: te_sa]

Nie mam zamiaru pisać książek, zaq to uwielbiam czytać. Nawet na święta
odłączyłam telefon, prawie nie włączm telewizora, tylko czytam, czytam, czytam
i boję się, że nie starczy mi życia, by przeczytać to wszystko, co chciałabym
przeczytać.