dozwolone od lat 18?

[Gość: Escarlata]

Czy uważacie, że rodzice powinni "cenzurować" lektury swoich dzieci?
Mnie rodzice zostawili całkowitą swobodę wyboru, nigdy nie zaklejali kartek,
ani nie chowali książek na niedostępnych półkach ;) Myślę, że to jest
najlepszy system.
Ale może według was są książki, które mogą mieć zły wpływ na młodych ludzi?
Kontrolować czy nie kontrolować?

[spam21]

Gość portalu: Escarlata napisał(a):

> Czy uważacie, że rodzice powinni "cenzurować" lektury swoich dzieci?
> Mnie rodzice zostawili całkowitą swobodę wyboru, nigdy nie zaklejali kartek,
> ani nie chowali książek na niedostępnych półkach ;) Myślę, że to jest
> najlepszy system.
> Ale może według was są książki, które mogą mieć zły wpływ na młodych ludzi?
> Kontrolować czy nie kontrolować?



Myślę, że nie trzeba kontrolować. Najwyżej wskazywać co warto przeczytać.

[Gość: matka polka]

kontrolować? jasne, że kontrolować!!! w ręce moich dzieci nie może wpaść nic
bez uprzedniej, bardzo rygorystycznej cenzury!!! tak więc sklejam, wyrywam,
zamazuje... twoi rodzice o ciebie nie dbali...Zal mi ciebie, dziecko... tacy
jak ty wyrastają na zboczeńcow

[Gość: pilnowana]

Otóż to!!!! Moi rodzice o mnie dbali, na każdy rok mojego życia specjalna
lista - takie książki wolno czytać, a takie nie. i koniec. dzięki temu nie
byłam przedwcześnie uświadomiona przez lolitę nabokova, niebezpieczne związki,
zmory, itd.
rodzicielskiej cenzurze mówimy TAK!!!

[Gość: Escarlata]

Gość portalu: pilnowana napisał(a):

> Otóż to!!!! Moi rodzice o mnie dbali, na każdy rok mojego życia specjalna
> lista - takie książki wolno czytać, a takie nie. i koniec. dzięki temu nie
> byłam przedwcześnie uświadomiona przez lolitę nabokova, niebezpieczne
związki,
> zmory, itd.
> rodzicielskiej cenzurze mówimy TAK!!!

A Ty grzecznie mówiłaś: dziękuję kochani rodzice i trzymałaś się z daleka
od "zakazanych" książek? ;) Jakoś nie chce mi się w to wierzyć. Oczywiście
sposobów wychowania jest tyle co dzieci, ale zakazy tylko rozbudzają ciekawość.
To tak jak z tymi znaczkami w TV. Niby są, no i co z tego? Zwykle stają się
wskazówkami dla małolatów, co jest "warte obejrzenia"...
Najważniejsze jest zaufanie do dziecka i szczera rozmowa.

[karmilla]

rodzice powinni się cieszyć, że dziecko w ogóle chce coś czytać, więc raczej
nie kontrolować (a jeśli, to raczej sprawdzać, co czyta i podpowiadać co warto
niż cenzurować), żeby nie zrazić dziecka do czytania w ogóle ;-))
w każdym razie ja zawsze czytałam to co chciałam...

[sqh]

Dzieci są już na tyle znieczulone telewizją, że chyba bez problemu mogłyby
czytać pierwotne wersje klasycznych bajek, które dziś funkcjonują w wersjach
okrojonych.

Fascynujące jest porównywanie różnych wersji tego samego dzieła. Np. w
oryginalnych "Podróżach do wielu odległych narodów świata" J. Swifta, Guliwer
gasi pożar zamku siusiając na niego, zaś w wersji dla dzieci - puszcza nań
ścieki z kanalizacji. Obie metody wywołują obrzydzenie i niełaskę dworu
królewskiego, ale jedna jest brutalna, a druga łagodna :-) Pomijając
oczywiście to, że w dziecięcych "Podróżach Guliwera" wydawcy ograniczają się z
reguły tylko do krainy Liliput.

Albo takie "Baśnie z tysiąca i jednej nocy" - jakże wiele tracą bez podtekstu
erotycznego...

[Gość: ja]

czy uważasz, że rodzice są w stanie cenzurować ksiązki dzieci? przecież oni nie
wiedzą o czym są książki, które ja czytam!!!
"autocenzura bezlitośnie kastruje, potem już niewiele się czuje" - jesli chcemy
zabić wrażliwość dzieci mówmy im co mają oglądać, czytać, itd.

[hania_76]

Prędzej bym chowała pilota od telewizora do kasy pancernej (gdybym takową
miała) albo zakładała kłódkę na komputer i zabierała do pracy kabel od radia,
niż zabraniała czytać dziecku tych czy innych książek. Moi rodzice nigdy nie
wnikali w to, co czytam i bardzo dobrze robili.

[roody102]

Nalezy sie cieszyc, ze dzieciak czyta. Ewentualnie podpowiadac i podkladac
dobre ksiazki, a do zlych zniechecac, ale nie zabraniac, bo zakazny owoc
smakuje najlepiej, a i tak nie upilnujesz skutecznie. Mozna tez tlumaczyc, ze
na niektore dobre ksiazki jes za wczesnie, ale tez bez cisnienia - najczesciej
sam znudzony odlozy. Za to stanowczo forsowac czytanie, chocby komiksow na
poczatek (ale tez nie tych najglupszych) zamiast telewizora.

Roody
___________

"Oddychasz warszawskim powietrzem
To zupelnie tak jak ja"
Partia.

[starshine]

dokladnie.
chociaz mowie tak pewnie, bo sama nie mam dzieci.
Chociaz z drugiej strony pamietyam, ze to co czytalam majac lat 15 bardzo na
mnie wplynelo
Mam wiec nadzieje, ze kiedy bede miala watpliwosci co do tego, czy to
odpowiednia lektura dla moich dzieci po pierwsze znajde czas, zeby sama to
przeczytac i rozmaweiac z dzieckiem o tresci ksiazki, albo znajde cos lepszego,
co je zainteresuje.
Zakazac najlatwiej.

[Gość: Lala Laleczna]

Podejrzewam, że reprezentujemy inne pokolena i inne podejście do wychowania.
Moi rodzice kontrolowali zarówno to, co czytałam, jak i to, co oglądałam, i
jestem im za to wdzięczna. Dziecięciem młodym będąc, przeczytałam (w tajemnicy,
w ogródku) "Dziennik panny służącej". BARDZO tego potem żałowałam (ciekawe, czy
wiecie czemu? jest tam taka bardzo drastyczna scena). Podobnie żałowałam, gdy
pod nieobecność rodziców obejrzałam "Złoty kask". Mylicie, kochani, zamordyzm z
kontrolą. Jeśli rodzice dyskretnie nie czuwają nad wychowaniem dziecka i jego
rozwojem intelektualnym, to od czego oni są? Od dawania papu? Aby stymulować
rozwój intelektualny latorośli, musicie wszak wiedzieć, czy pasjonuje się
wyłącznie komiksami, czy też w wieku 6 lat sięga po "Medaliony?" Nie odpowiada
mi hasło "dobrze że czyta cokolowiek".
Ja również będę się interesować tym, co czyta mój synek.
Pozdrawiam pokolenie z lat sześćdziesiątych!

[Gość: Escarlata]

No właśnie, to jest dość ciekawy problem. Często ta szeroko rozumiana
tolerancja rodziców, "róbta co chceta" jest po prostu dowodem lenistwa. W
niektórych przypadkach daje to świetne efekty, ale są przecież książki ciężkie,
powiedzmy - toksyczne, po których np. chciałoby się popełnić samobójstwo, traci
się wiarę w podstawowe wartości, etc.
Może napiszecie o książkach, które jednak nie powinny trafić do młodych ludzi
(chodzi mi o młodzież, nie o dzieci) przed ukończeniem 17, 18 lat? Jakieś
propozycje?

[Gość: korek78]

Gość portalu: Escarlata napisał(a):

> No właśnie, to jest dość ciekawy problem. Często ta szeroko rozumiana
> tolerancja rodziców, "róbta co chceta" jest po prostu dowodem lenistwa. W
> niektórych przypadkach daje to świetne efekty, ale są przecież książki
ciężkie,
>
> powiedzmy - toksyczne, po których np. chciałoby się popełnić samobójstwo,
traci
>
> się wiarę w podstawowe wartości, etc.
> Może napiszecie o książkach, które jednak nie powinny trafić do młodych
ludzi
> (chodzi mi o młodzież, nie o dzieci) przed ukończeniem 17, 18 lat? Jakieś
> propozycje?


"Szklany klosz" - małolaty i tak za często wpadają w depresje

[Gość: castorp7]

Aby rodzice mogli miec kontakt z dzieckiem musza wiedziec co ono robi.
Jesli czyta ksiazki to rodzice powinni czytac te same ksiazki zeby miec jakas
plaszczyzne do dyskusji , a wiec po pierwsze musza wiedziec co dziecko czyta.
Oczywiscie jesli beda za duzo zakazywac to sie tego nie dowiedza.
A wiec dyskusje, zachecanie, zniechecanie.

A czy mozna zakazac?
Moim zdaniem jesli sie osiagnie zaufanie dziecka jako partner w czytaniu to
dziecko zaakceptuje taki zakaz.

Moj syn zaczal kiedys czytac jakies broszury o produkcji bomb. Najpierw
staralem sie go zniechecic ale bylo trudno bo on twierdzil ze czyta to tylko
dlatego ze go chemia interesuje.
Ale wzmoglem czujnosc i gdy znalazlem 2 kg saletry w garazu to odbylismy
powazna rozmowe i po dlugich targach jednak zdolalem go przekonac aby
zaprzestal tych eksperymentow.

Moze mialem tylko szczescie ale szczescie sprzyja tym ktorzy probuja.

[absurd]

Lala laleczna, Escarlata, castrop7, całkowicie macie rację. Jakaś kontrola
powinna istnieć. Doskonale, jeśli można czytać razem z dzieckiem te same
książki, bo z tego wynikają same dobre rzeczy: dziecko uczy się myśleć,
dyskutować, wyciągać wnioski, umacniają się więzi rodzinne, a na koniec
pozostają niesamowite wspomnienia. Ja takie właśnie mam z dzieciństwa.
Sądzę, że problem kontroli znika, jeśli w domu panuje otwarta i przyjazna
atmosfera, jeśli rodzice i dzieci stają się dla siebie partnerami. Sam jeszcze
nie mam dzieci, ale jeżeli będę je miał, powielę dobre wzory, które
zapamiętałem z własnego dzieciństwa. Pozdrawiam.

ewidentnie NIE!!!!!!!

[Gość: olcia]

po co? przecież ci ludzie (chociaż młodzi) mają już swój rozum! co zresztą
możnaby cenzurować????????