jezyk polski

[Gość: jan]

Czy istnieje forum gdzie mozna rozwiac watpliwosci dotyczace poprawnej
pisowni w ojczystym jezyku.

Albo moze ktos z forumowiczow na "Ksiazce" wyjasni czy poprawne jest uzycie
slowa "mi" w zdaniach typu "Mi sie to podoba", " mi sie rowniez wydaje" itp.,
zamiast mnie sie to podoba, mnie sie rowniez wydaje.

Przez dlugi okres czasu myslalem ze jest to "slang" rozpowszechniony na
przyklad nagminnie na roznych forach GW. Ale ostatnio znalazlem przynajmniej
dwa takie zdania w dokumencie napisanym przez wysokiego hierarche
koscielnego, arcybiskupa aby bylo jasno.

Publikacje znalazlem wczoraj na internetowych stronach GW a dzisiaj jedno
takie zdanie "wisi" jako cytat dnia
"Mi jest żal ks. Henryka, bo to jest człowiek chory i ma pewne ambicje - Abp
Gocłowski"

A moze dwie formy sa dopuszczalne?

[anna_222]

"Mi" używamy po czasowniku: "Podoba mi się to", a "mnie" na początku zdania
(przed czasownikiem, które dopełnia): "Mnie się to podoba".

[alexanderson]

anna_222 napisała:
> "mnie" [używamy] na początku zdania (przed czasownikiem, które
dopełnia): "Mnie się to podoba".

A nie tylko, bo np. "To jest dla mnie".

[anna_222]

Forum zajmujące się ortografią- forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=374 .

[alexanderson]

Obie formy są poprawne, a używa się ich w różnych sytuacjach - "mnie" jest
akcentowane ("Ta paczka jest dla mnie"), a "mi" jest nieakcentowane i tylko tej
formy użyjesz w zdaniu np. "Daj mi trochę czasu". Używa się jej też dla
podkreślenia, że coś nie jest nam obojętne, wyrażenia troski ("Źle mi pan dziś
wygląda"), polecenia ("Żebyś mi zaraz był z powrotem!"), zachwytu, krytyki,
ironii ("Ładny mi sukces"; "W to mi graj!").

[anna_222]

Ale "Mi jest żal ks. Henryka, bo to jest człowiek chory i ma pewne ambicje -
Abp Gocłowski" nie jest dopuszczalne.
Powinno być: "MNIE jest żal(...)" lub "Jest MI żal(...)".

[jan33]

anna_222 napisała:

> Ale "Mi jest żal ks. Henryka, bo to jest człowiek chory i ma pewne ambicje -
> Abp Gocłowski" nie jest dopuszczalne.
> Powinno być: "MNIE jest żal(...)" lub "Jest MI żal(...)".

Dziekuje za wszystkie dotychczasowe wpisy. Oczywiscie rowniez uzywam formy MI;
ale nie na poczatku zdania.
Teraz mam wtorne watpiwosci. Czy arcybiskup jest slaby w polskim jezyku, czy to
dziennkiarz robiac moze skrot listu dopuscil sie wielokrotnej gafy.

Za link do strony serdecznie dziekuje.

pozdrawiam

[ada08]

alexanderson napisał:

> Obie formy są poprawne, a używa się ich w różnych sytuacjach - "mnie" jest
> akcentowane ("Ta paczka jest dla mnie"), a "mi" jest nieakcentowane i tylko
tej
>
> formy użyjesz w zdaniu np. "Daj mi trochę czasu". Używa się jej też dla
> podkreślenia, że coś nie jest nam obojętne, wyrażenia troski ("Źle mi pan
dziś
> wygląda"), polecenia ("Żebyś mi zaraz był z powrotem!"), zachwytu, krytyki,
> ironii ("Ładny mi sukces"; "W to mi graj!").

Autor wątku napisał jednak WYRAŹNIE, że chodzi mu o "mi" , "mnie" na początku
zdania. Tak więc, Twój krótki wykład, Alexanderson, jakkolwiek jest przydatny,
to niekoniecznie w tym wątku :-)
a.

PS "Mi" na początku zdania - okropność! Mnie się jednak zdaje, że przebojem
zdobywa sobie prawo bytu, głównie dzięki Internetowi.
a.

[Gość: Aga]

To nie jest żaden "slang" (bo to słow znaczy coś zgoła innego). Obie formy są
poprawne, ale - "mi" nie powinno występować na początku zdania (ani na końcu),
a "mnie" w środku, zatem w podawanych tu przykładach są błędy. Ale trudno się
dziwić, skoro błędy wszelkiego typu popełniają najwyższe władze państwa...

[Gość: lotto]

Dla mnie jest to język polski z "awansu społecznego".

[lira_korbowa]

Możesz popytać tu:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=10102

[anna_222]

Napisałam wcześniej:
" "Mi" używamy po czasowniku: "Podoba mi się to", a "mnie" na początku zdania
(przed czasownikiem, które dopełnia): "Mnie się to podoba"."

Czemu miała służyć Twoja wypowiedź?

[Gość: Aga]

Uzupełnieniu Twojej. Tak bardzo Ci to przeszkadza?

[saskiaplus1]

Nie wiem, czy to biskup jest słaby z mowy ojczystej, czy dziennikarze napisali,
jak im się podobało, ale znając poziom dzisiejszej prasy obstawiam jednak
dziennikarzy... ;)
Żeby nie było, że jestem gołosłowna: moje podejrzenia wynikają z przykrych
doświadczeń z prasą. Ile razy powiedziałam coś dziennikarzowi, tyle razy nie
mogłam poznać swojej wypowiedzi na piśmie.