Kwinkunks, Charles Palliser - kto czytal?

[keszmik]

Zastanawiam sie czy kupic. Niewiele wiem - znalazlem tylko mala notke w
Internecie, z ktorej tak naprawde niewiele wynika, podobnie jak z notki na
okladce. Nie slyszalem o autorze. Moze ktos przeczytal i napisze mala
recenzje?

[Gość: yaga]

O "Kwinkuksie" pisałam na tym forum parę stron wstecz - założyłam mu wątek, ale
jakoś nikt oprócz mnie nie przyznał się do przeczytania. Pisałam też o nim w
wątku "książka na długie zimowe wieczory" - bo to jest właśnie tego typu
powieść. Przeczytałam z zachwytem, a o autorze nikt nie słyszał, bo to jego
debiut beletrystyczny, a w dodatku plon wieloletniej pracy. Dla mnie
fenomenalna rzecz: powieść w stylu Dickensa, ale jakaż przewrotna! Pisana z
wielką znajomością realiów, które autor poznawał m.in. studiując stare
pamiętniki z epoki (początek XIX w.)I ta kompozycja - na bazie kwinkunksa
właśnie, tzn. układu pięciu elementów, takiego jak w piątce na karcie do gry.
Po prostu wgniotło mnie w fotel z podziwu - dziś takich książek nikt nie pisze,
bo też wydawcy nie chcą ponosić ryzyka. Kup, czytaj, delektuj się! I koniecznie
przestudiuj wszystkie wyjaśnienia autora - są bardzo ważne.

[keszmik]

Dziekuje Ci bardzo - lece do ksiegarni, kupuje i czytam.

[Gość: yaga]

I to lubię, i o to chodzi! Napisz potem, czy ci się podoba, nawet jeszcze w
trakcie lektury, bo do końca daleko! :-)))

[keszmik]

Mialem szczescie - dopadlo mnie jakies przeziebienie i moglem sobie trzy dni
lezec w lozku i czytac, czytac, czytac...:-))))
Wspaniala ksiazka, rzeczywiscie - teraz tak nikt juz nie pisze. Bez fajerwerkow
postmodernistycznych, po prostu ksiazka "do czytania", ale jak napisana! Czapki
z glow przed autorem, ktory poswiecil kawalek swojego zycia. Juz mi smutno, ze
bede musial ja skonczyc. I co wtedy?

[Gość: yaga]

A nie mówiłam?! :-)))) Dokładnie te same odczucia... Jak widać, mimo że nikt
już tak nie pisze, prawdziwa literatura obroni się sama, no, może z małą
pomocą. Swoją drogą, trochę się bałam, co powiesz, gdyby jednak rzecz nie była
w Twoim guście, to tak trudno przewidzieć. Dzięki, że się odezwałeś.

[Gość: Kasiencja]

Zachęcona Waszymi opiniami kupiłam sobie Kwinkunksa i wczoraj skonczyłam
czytać. I też pieję z zachwytu. Niedawno ukazała się inna książka Pallisera,
niestety nie pamiętam tytułu. Czytaliście może?
Pozdrawiam
Kasia

[Gość: nova]

Ja czytałam:) Ostatnia powieść Pallisera to "Zmory dalekiej
przeszłości"...Szczerze? Niezła, ale mnie nie powaliła:( Suspens, w XIX
wiecznym klimacie... elegancko napisany kryminalny wątek... akcja wciąga,
trzyma, ale końcówka troszkę rozczarowuje... Spodziewałam się czegoś więcej...
Troszeczkę mię to podejszło pod Ostatnią bitwę Templariusza... oczywiście nie
czas akcji, ale sam klimat i wątek... jakiś taki nieobcy, hmmm, może się
czepiam? Ale swoimi komentarzami o Kwinkunksie mnie zachęciliście... Chyba
podreptam do ksiegarni jutro, to połknę w ferie:)
Pozdrawiam
nova

[yanga]

Już ładnych kilka osób udało mi się przekonać do zakupu i jak dotąd wszyscy
byli zachwyceni. Czyż nie należy mi się podziękowanie od wydawcy?! Oczywiście
zawodowi krytycy wolą pisać o Wiśniewskim. Ale ja furt powtarzam swoje:
Czytajcie "Kwinkunksa", kochani. Czytajcie, do jasnej cholery! :-)))
PS. yanga=yaga zalogowana

[Gość: Kasiencja]

Należy Ci się, należy. A póki co, ja Ci dziękuję za podsunięcie wspaniałej
lektury. Niestety z wydawcą nie mam nic wspólnego.
Pozdrowienia
Kasia
P.S. A co teraz czytasz?

[yanga]

"Ducha z przeszłości" Joanne Harris (tej od "Czekolady", a nade wszystko
od "Świata w ziarnku piasku"). Dopiero zaczęłam, więc jeszcze nie mam zdania,
ale jeszcze się na tej autorce nie zawiodłam. Szczerze polecam także "Przeklętą
krew" Daphne du Maurier - to powieść w stylu "Sagi rodu Forsythów". Dzięki za
dobre słowo.

[Gość: Kasiencja]

No proszę, nic tych autorek nie czytałam. Czekoladę mam, ale czeka na pólce.
Może ją przesunę o kilka miejsc do przodu.
K.

[broch]

Oto skromna lista.
Iain Pears:
The Dream of Scipio, 5th (obrona granc Rzymu, przed Barbarzyncami), 14th (Wojna
stuletnia/Czarna Zaraza - w Avinion, WW II (rzad Vichy)
An Instance of the Fingerpost by 17th England (Prawie plagiat Imienia Rozy)
Matthew Pearl:
The Dante Club : - XIX wieczny Boston
David Liss:
The Coffee Trader - XVII wiek Amsterdam,
A Conspiracy of Paper - XVIII wiek Londyn
Charles Palliser:
Quincunx - by XIX wiek Londyn

Wszystke charakteryzuja sie gestym watkiem, mnagascia spiskow. Wszystkie sa
napisane przez pisarzy z bardzo dobrym warsztatem. Bez watpienia literatura na
dlugie wieczory, do komina, konaku i kawy. Ale w sumie bez wielkich porywow

[yanga]

Tamtych nie znam, ale wszystko przede mną. Życia nie starczy na przeczytanie
wszystkich ciekawych książek. W "Kwinkunksie" jednak wcale nie chodzi ani
go "gęstość wątków", ani o spiski, ani w ogóle o fabułę, chociaż staranność w
przedstawieniu realiów powala na ziemię. Całe mistrzostwo kryje się w
kompozycji. Czy na pewno przeczytałeś posłowie autora?

[broch]

yanga napisała:

> Tamtych nie znam, ale wszystko przede mną. Życia nie starczy na przeczytanie
> wszystkich ciekawych książek. W "Kwinkunksie" jednak wcale nie chodzi ani
> go "gęstość wątków", ani o spiski, ani w ogóle o fabułę, chociaż staranność w
> przedstawieniu realiów powala na ziemię. Całe mistrzostwo kryje się w
> kompozycji. Czy na pewno przeczytałeś posłowie autora?

Nie, nie czytalem poslowia. Naprawde przeczytalem 3/4 powesci. Nie dlateto aby
mnie znudzila. Bylem raczej rozczarowany wlasnie "mistrzostwem" kompozycji.
Jest delikatna roznica pomiedzy szczypta geniuszu a bardzo dobra szkola. W
wypadku ksiazek ktore wymienlem (Palisser mial "pecha", byl ostatni z serii)
mialem poczucie techniki na wysokim poziomie ale bez tej odrobiny czegos co
sprawi ze bede ksiazke pamietal. Jest to literatura ktora sie przyjemnie czyta
bez watpienia. Na koncu jednak mam poczucie oszustwa (bez urazy dla autorow)
poniewaz przez pierwsze kilkadziesiat stron ksiazka wzbudzla we mnie
oczekiwanie i zostalo to juz do konca. Nie czulem zalu ze ksiazka sie konczy,
raczej zniecierpliwienie. Dobry warsztat to troche malo abym stracil poczucie
czasu. O ile postmodernizm Bartha mnie bawil ("Bakunowy faktor" byl uklonem w
strone "Tristrama Shandy" a "Listy" zartem z epistolografii) poniewaz autor od
razu dawal do zrozumienia ze dzisaj poswiecimy sie np wariacjom na temat
Sterne'a a proza Eco byla odkrywcza, tak czytajac powiesci Pearsa, Lissa czy
Pallisera mam uczucie iz celem powiesci bylo napisanie bestseller'a. Nie uwazam
aby bylo to cos zlego, sadze nawet powstana kluby wielbicieli tego typu prozy
ale sa to ksiazki ktore nie przezyja autorow ponewaz zonglowanie technicznymi
sztuczkami to troche za malo.
Palliser na pewno byl wielbicielem Eco (czytal go bardzo uwazne ..i za duzo) i
bez watpienia studiowal Scotta, James'a i Dickensa (12 lat spedzonych na
studiowaniu XIX Anglii - brawo), jednak jego proza zostawia wrazenie "Powtorki
z Rozrywki". Atmosfera zakurzonych dokumentow, map i lacinskich epigramow czyni
z tej ksiazki bestseller bo autor potrafil stworzyc sugestie skomplikowanej
fabuly XIX wiecznej prozy dla czytelnika z XX wieku (ach te szczegolowe opisy
architektury i XIX wiecznych technik mycia naczyn - jesli pamietam dobrze to
bylo u Pallisera - dajace poczucie uczestnictwa/odkrycia). Dlatego dzisiaj ktos
szybciej siegnie po Pallisera niz po Jamesa lub Dickensa. Technika budzi
szacunek, powiesc nie budzi entuzjazmu.