"Gra Anioła" Zafona, czytał juz ktoś?

[hulinka1]

Warto?

[inez21]

Niżej załozyłam taki sam wątek i czekam na odpowiedż ale niestety
nikt mi nic nie odpowiedział.Czyżby nikt nie czytał??? to dziwne
patrząc na to jaka popularność zdobył "Cień wiatru". A może wszyscy
sa tak zaczytani,ze nie zagladaja na forum???:)

[scoutek]

tez zalozylam i cisza...

[Gość: iwka]

ja wlasnie czytam i rewelacja:D:D:D

[Gość: mielonka]

Ja czytałam i jestem pod ogromnym wrażeniem:) Wcześniej przeczytałam
Cień wiatru, który zachwycił mnie m. in. swoim klimatem i kupując
grę anioła myślam, że pewnie nie dorówna wcześniejszej książce.
Okazało się, że byłam w błędzie! Moim zdaniem Gra Anioła jest
jeszcze lepsza. Nie tylko zachowany jest ten tajemniczy, niesamowity
klimat ale także akcja jest jeszcze bardziej wciągająca:) Goroąco
polecam

[1karolok]

Ja jestem w trakcie czytania. Książka zapowiada się interesująco - wciągnęła
mnie i czytam ją wszędzie gdzie się da :)

[inez21]

Ooo i to już brzmi zachęcająco:)

[cecyl]

Quentin Tarantino w kostiumie onegdajszej literatury brukowej z
metafizycznym dnem. Historia pisarza, który odnosi komercyjny sukces
pisząc seryjne "brukowce", ale sprzedaje duszę, żeby napisać Księgę
nad Księgami. Nie ma "współprzeżywających" emocji "Cienia", za to
masę utajonej ironii i "puszczania oka". Ostatnie dwiescie stron -
jazda bez trzymanki (o ile włączy sie poczucie humoru). Podejrzewam
kilka poziomów lektury. Np. opis pisarskiej schizofrenii. Albo
karykaturalna analiza sukcesu "Cienia wiatru". Przypuszczam, ze do
Anioła bedą strzelac z grubej rury. A poza wszystkim czyta się
znakomicie. I jest Cmentarz Zapomnianych Książek.

[la.bruja]

Czytalam :) Większość w pociągu i chłonęło się pięknie. Opanowała
mnie złość, gdy dojechałam do miejsca docelowego ;) W którymś
momenencie jednak narracja wyhamowuje, tzn. akcja jest nadal wartka,
ale mnożą się niestety nieprawdopodobne zdarzenia. Tak, jakby Zafon
bał się, że zrobi się nudno. Nie zrobiło się, ale tak jak napisal
ktoś w poprzednim wątku, książka zamieniła się w ;jazdę bez
trzymanki'. Wiadomo..co kto lubi..:) Jak dla mnie, natłok zdarzeń
był nieco męczący.
Puenta: warto przeczytać :)

[Gość: anuszszka]

Czytałam. Jestem pod duzym wrazeniem. Gdy tylko dowiedzialam sie ze
jest juz na rynku, pobieglam do ksiegarni. Ksiazka wciaga, chociaz
nie tak od razu jak "Cien...". Tak jak ktos wspomnial wczesniej, od
ok 200 strony zaczyna sie ostro dziac i ciezko sie oderwac.
Historia bardzo tajemniczna, troche zakrecona. Na pewno warto
przeczytac.

[Gość: mielonka]

Dokładnie! mnie tak wciągnęła, że nie zdałam makroekonomii:( Po
prostu nie mogłam sie od niej oderwać, przez co nie zdązyłam się
nauczyć... nie polecam zaczynanania jej w trakcie sesji;)

[Gość: jhdw]

Książka niesamowita.Uwielbiam. Polecam każdemu, naprawdę warto :)

[Gość: Mała mi]

Warto, ale...Gra anioła to dobra książka na długie, pochmurne wieczory, ale raczej do niej już nie wrócę. Zraziła mnie przede wszystkim przewidywalność zdarzeń i postaci. Zapewne większość z czytelników szybko domyśliła się kim jest pryncypał, jaką podjął grę z bohaterem. większość z zaprezentowanych pomysłów już dawno kiedyś wykorzystano - mam tu na myśli przede wszystkim dwa popularne filmy o podobnym stylu narracji, których tytułów nie wymienię, żeby nie psuć przyjemności, tym, którzy jeszcze nie czytali. Czasami irytowało mnie też tłumaczenie - może jestem za bardzo wymagającym odbiorcą, ale język polski ma naprawdę sporo synonimów, które mogą zastąpić często powtarzane w książce różne wyrażenia np.zdawać sobie sprawę. Ale może się czepiam:)? Cień wiatru był świetny. Gra anioła - w porządku.

[nioma]

ja mam zamiar zaczac dzisiaj

[Gość: lila]

Gra Anioła mimo, że w podobnym stylu co Cień Wiatru jest zupełnie inną książką,
jeszcze bardziej tajemniczą i właśnie nie przewidywalną (tak jak to było w
Cieniu), a przede wszystkim jest świetne zakończenie, nie tak szczęśliwe, ale
powalające.

[Gość: dorota]

Rano przeczytałam i tak na gorąco. Po zakończeniu Cienia czułam się
opuszczona, smutna. Teraz jakby inaczej. Druga połowa książki bardzo
niepokojąca... Zakończenie nie spodobało mi się- trochę bezpłciowe
w porównaniu do napięcia w jakim trzymała powieść. Niemniej jednak,
bardzo dobrze mi się Zafona czyta. Polecam

[Gość: moni]

Ja właśnie przeczytałam. Nie jestem całkiem usatysfakcjonowana, "Cień wiatru" był dużo lepszy. Jednak polecam każdemu komu się podobała pierwsza książka. Ale jednak wyłuszczę swoje "ale...: ;].
"Cień wiatru był dla mnie całkowicie nieprzewidywalny, za to w "Grze anioła" nic mnie tak bardzo nie zaskoczyło, pewne wątki bardzo szybko da się przewidzieć, a za to inne są dla mnie zagadką nawet po skończeniu :|. Pewnie jestem za mało bystra, ale tak naprawdę gdyby mnie ktoś spytał to nie wiem co tam tak naprawdę się stało i o co konkretnie chodziło... Dużo się działo i nie potrafię połączyć tego w jedną spójną całość. Może powinnam przeczytać jeszcze raz.
Jednak styl Zafona, Barcelona i te wszystkie zagadki i tajemnice zawsze mnie wciągną :)

[Gość: Smok]

Ludki, ale wyjaśnijcie trochę tych zagadek... Tu jest trochę moich
pytań: www.forumksiazki.pl/topics7/carlos-luis-zafon-gra-
aniola-vt9407.htm - uwaga, jak nie czytaliście, to nie zaglądajcie,
bo za dużo zdradzam.

[Gość: bergamoth]

nie jeszcze ale ostatnio czytalem cien wiatru
kipme.pl/dzielo/shadow-of-the-wind/57134.html po angielsku. super sie
czyta...

[skrybcia]

Nie warto:
czytelnia.onet.pl/0,1517814,0,0,0,cien_drugiej_ksiazki,artykuly.html

[cecyl]

No popatrz, a w ostatnim numerze "Literaturen" pani Sigrid Löffler
(redaktor naczelna tego pisma i znamienita krytyczka literacka)
poświęciła Zafonowi ogromny artykuł, choć wydawałoby się, iż nie
jest to literatura, w której mogłaby gustować. Widocznie coś w jego
książkach znalazła.

www.literaturen.de/

[laperla]

cecylu,

moze badz laskaw dodac, ze pani loeffler calkiem niedawno zdecydowala sie na opuszczenie redakcji czasopisma literaturen, uznala bowiem, ze w ostatnim okresie dolaczylo ono do kawalkady subiektywnie redagowanych prospektow, bedacych niczym innym jak tylko reklama bestsellerow.

natomiast ocene owego czasopisma oraz jego ewentualna utrate profesjonalizmu czy tez obiektywizmu pozostawie innym. prosilabym jednak, abys nie stawial bekrytycznie na cokole jakichs krytykow, ktorzy notabene w polsce sa raczej niklym pojeciem. :)

[Gość: A.]

Ja wlasnie wczoraj przeczytalam i prawda jest to, co napisano powyzej,ze wciaga
dopiero ostatnie 200 stron. Poprzednie 500 to malo akcji, wydarzenia i dialogi,
ktore wydaja sie czytelnikowi niepotrzebne i niezrozumiale. Mysle,ze
rzeczywiscie ksiazka jest duzo slabsza niz Cien wiatru, duzo epizodow jest
zagadkowych i nie wnosi wiele do fabuly. Generalnie cala intryga wydaje mi sie
lekko bez sensu. Podsumowujac : zawód:(.

[Gość: e-bookowo.pl]

Warto, warto. Realizm mistyczny w pełnym wydaniu. Czyta się
znakomicie. Polecam, choć zakończenie co najmniej dziwne

[nioma]

Podobala mi sie calosciowo
Bardzo dobrze sie czyta, podoba mi sie niezmiernie ten sposob
narracji, piekna historia
I postac Daniela :)
Juz sie nie moge doczekac na kolejna ksiazke Zafona

[Gość: Ivona:)]

Kochani przeczytałam Cień wiatru - dla mnie wspaniała książka, potem usiadłam do
Szyfru Szekspira - męczyła, ciężko się czytało i na pewno nie skuszę się na
przeczytanie czegoś podobnego pani dr JL Carrell, ale ostatnio zarywam noce i
czytam Grę Anioła - książka wspaniała, ciekawa i porywająca, wprost nie mogę się
od niej oderwać... gorąco polecam, sami zobaczycie, że ponad 600 stron w tym
przepadku mija nazbyt szybko...

[koko8]

bez sensu jest porownywac obie ksiazki, bo sa po prostu inne, choc
maja podobny styl narracji, tematyke, wspolne miejsca i postaci...
"gra aniola" jest wsymienita lektura, nie wiem jakim slowem
najlepiej opisac fabule, moze "soczysta"?
polecam, polecam nawet bardziej niz "cien wiatru"

[glima]

Sądzę, że Zafon wybrał trochę przewrotnie miejsce akcji "Anioła" -
tak jakby chciał sprostać oczekiwaniom tych, którzy czytali "Cień".
Klimat Barcelony, starych kamienic, mroku etc. w "Aniele"
znajdziemy, ale na tym kończą się analogie. Pierwsza ksiażka
przesycona była pozytywnymi wibracjami, pięknie ukazanym uczuciem
przjaźni, miłości. Druga wręcz przeciwnie. Zagłębiamy się w psychikę
bochatera, która jest raczej mroczna. Ja podczas czytania przez cały
czas czułam tę samotność i smutek, jaki odczuwał Dawid. Miłość też
nie jest tu powodem do radości i uniesień, tylko główną przyczyną
rozpaczy bohatera.
Mnie w przeciwnieństwie do przedmówców właśnie najmniej podobało sie
ostatnich 200 stron. Tu kulminacja była całkowicie przewidywalna
więc ciekawsze było powolne dochodzenie do niej niż samo rozwiązanie.
Ogólnie, książka bardzo dobra, choć zapewne wiele osób rozczaruje.
Zwykle nie lubimy takich zakończeń...

[lis888]

Mi się bardzo nie podobała. Cały czas w trakcie czytania miałam
wrażenie, że autor powiela te same sztuczki kuglarskie, które uszły
w Cieniu wiatru (nota bene, dla mnie znakomity w swoim gatunku),
lecz w tej ksiązce sprawiały wrażenie przerostu formy nad treścią.
Podobał mi sie na początku punkt wyjścia, autor miał chyba pomysł
stworzenia pastiszu bulwarowej powieści gotyckiej (może się mylę),
ale oprócz smakowitych perełek stylistycznych (brawa dla tłumacza!),
nie porwał się na więcej. Nie wyszła mu gra kontekstami, wprost
utonęła w niedorobionej intrydze, pełnej dziur i nieścisłości.
Płaskie postaci przerzucane szczodrą ręką autora z kąta w kąt
Barcelony sprawiają wrażenia na siłę dodanych do historycznego
przewodnika po mieście (komu, poza rodowitym Barcelończykiem, mówi
cokolwiek ta obfitość nazw ulic, placów, parków?).
Ktoś na pewno powie, że te wszystkie zarzuty można zadtosować pobec
pierwszej powieści, i zapewne ma rację, lecz ona była okraszona
niejakim powiewem nowości, natomiast druga ksiązka jest wg mnie, jak
to mawiał kierownik bufetu w "Mistrzu i Małgorzacie" - "drugiej
świeżości" i tak samo smakuje:(

[Gość: zabka]

Cień wiatru był fantastyczny i z większym sentymentem będę wspominać niż "Grę
Anioła", gdyż zostawił to pierwsze niezatarte wrażenie. Choć nie mogę
zaprzeczyć, że nowa książka Zafona równie mi się podobała. Może trochę za dużo
niepotrzebnej krwi się rozlało na stronach powieści, ale tak miało być w
wyobrażeniu autora więc ok. Trochę jednak mam mieszane uczucia co do
zakończenia, obawiam się że mogłam mylnie je zrozumieć dlatego chciałabym aby
ktoś podzielił się swoimi przemyśleniami na ten temat. Chodzi mi konkretnie o to
zdjęcie z Cristiną na moście i zakończenie książki... ah no i to super że
dowiedzieliśmy się o przeszłości matki Daniela Sempere :)

'Cień wiatru' lepszy!!

[vkaa]

Ja mam mieszane uczucia... Nadal świetnie się czyta, wciąga, ale
prawdą jest, że trudno jest 'pobić' własne arcydzieło.
Nie jestem osobą niekumatą a jakoś chyba nie zrozumiałam zakończenia
O_o Może trochę przerost formy nad treścią.... Ostatnie 100 stron
strasznie dynamiczne... Książka gorsza, ale naprawde warto
przeczytać :)

[Gość: Magda]

Mnie się bardzo podobała oprócz 150 ostatnich stron ... spodziewałam
się innego zakończenia. Czy możecie mi wyjaśnić jak się ta książka
skończyła? np. kto był odpowiedzialny za śmierć wydawców Davida
którzy spłonli- Pryncypał czy Diego Marlaca? jaka wogóle była rola
Marlacki? ja chyba niekumata jestem...:(

[Gość: Iza]

Podczas lektury Gry anioła wiele razy miałam wrażenie że pewne wydarzenia
splatają się z wydarzeniami z Cienia wiatru lub są opisane z perspektywy innego
bohatera, zakończenie wyjaśniło że autor cofnął się w czasie. Cień wiatru jest
rewelacyjny, ujęły mnie zwłaszcza komiczne sceny i śmieszne dialogi
(zatrudnionego w ksiegarni Fermina) których zabrakło w Grze anioła. Ale książka
pochłonęła mnie całkowicie, nie mogłam się od niej oderwac. Jak zrozumieliscie
koncową scene? pryncypał przyprowadza Cristinę-dziecko która ma dorastac przy
Dawidzie? i której zycie zalezy od dawida? jak to zinterpretowaliście?

[Gość: marcin]

Cień Wiatru lepzy. Gra Aniola niemal rownie doskonala, chociaz nie dotarlem jeszcze do konca, to moge stwierdzic, ze to jedna z tych najlepszych ksiazek, ktore w zyciu czytalem.

to zależy...

[vintagepoint]

Zafon jest pisarzem, który sprawnie operuje warsztatem. Książka mnie wciągnęła -
jest ładnie opowiedzianą historią. Do pewnego momentu - od strony 500. zaczyna
się taka jazda, że włosy dęba stają - jakbym nagle zaczęła czytac inna książkę,
lub jakby inny autor pospiesznie wymyslil i opisał pierwsze lepsze zakończenie...
W trakcie czytania miałam dobre zdanie o tej książce (do owej 500. strony) - ot,
takie ambitne czytadło. Po jej skończeniu uważam, że jest przeciętnym czytadłem.

[Gość: ania999]

ja czytalam te ksiazke.Wszyscy mowia,ze bardzo podobna jest do cien
wiatru>ja niestety nie moge sie wypowiedziec na ten temat,gdyz nie
czytalam cien wiatru!moim zdaniem gra aniola jest bardzo dobra
ksiazka...jest duzo fragmentow,tekstow ktore aby zrozumiec nalezy
pomyslec i przeanalizowac wszystko od nowa...jest to ksiazka mroczna
lecz fascynujaca.Opowiaa o ksiazkach,milosci iinnych dziwnych
zjawiskach!bardzo ja polecam naprawde swietna kasiazka:)

[Gość: Magda]

Mnie się bardzo podobała oprócz 150 ostatnich stron ... spodziewałam
się innego zakończenia. Czy możecie mi wyjaśnić jak się ta książka
skończyła? np. kto był odpowiedzialny za śmierć wydawców Davida
którzy spłonli- Pryncypał czy Diego Marlaca? jaka wogóle była rola
Marlacki? ja chyba niekumata jestem...:(

[kerry_weaver]

Podobała mi się pierwsza połowa.
Dalej - ogromne rozczarowanie. Wygląda tak jakby autor sam nie
wiedział co chce napisać i zaplątał się we własne dziwaczne pomysły.
Zamiast "klimatycznego" horroru wyszło nie wiadomo co, pod koniec
nudne, niespójne, chaotyczne, z beznadziejną końcówką rodem z
głupawych filmów akcji (bijatyka w kolejce linowej).
Masa nierozwiązanych zagadek i strzelb, które nie wypalają.
Żałuję bo kupując książkę nastawiałam się na świetną lekturę i dałam
autorowi ogromny kredyt zaufania. A "Cień wiatru" bardzo mi się
podobał.

[Gość: nn0]

ogólnie książka bardzo mi się podobała. Jest wciągająca i ciekawa, jednak pod
koniec-racja-staje się dość chaotyczna. Czytając zakończenie miałam wrażenie,że
autor spieszył się z jego napisaniem. Natomiast historia z pewnością jest
niebanalna i daje dużo do myślenia. Mimo zakończenia jestem zdecydowanie na
'tak' jeśli chodzi o "Grę Anioła". i polecam:)

[Gość: sens]

Po prostu wagonowe czytadło, trochę niespójne o nierównym rytmie
narracji, tyle mogę powiedzieć.

[vertigo5]

Najpierw sięgnąłem po "Cień wiatru" - pozyczyłem niedawno od
koleżanki która kupiła też "Grę Anioła" którą od razu sobie u niej
zarezerwowałem. Ale po lekturze "Cienia" po "Anioła" nie miałem już
ochoty sięgać. W "Cieniu" zniechęciły mnie przede wszystkim
przerażająco jednowymiarowe postaci; tam prawie wszystkie
najważniejsze osoby (główny bohater i jego przyjaciele, Julian
Carax, Nuria) są skrzyżowaniem św. Franciszka z Matką Teresą -
wcielem szlachetności, dobroci i platynowego (bo nie złotego
przecież) serca. I na tle tych wzorów ich przeciwieństwo - Fumero,
czyli niemal skrzyżowanie Belzebuba z Hitlerem. Koszmarnie się czyta
takie książki.
Nie wiem czy w "Aniele" jest podobnie, ale Zafona i tak juz wciagam
na osobisty indeks.

[art-tu]

potwierdzam, miałam podobne odczucia- jednowymiarowe postaci.
Ale Cień wiatru był fajny na swój sposób. Gra aniola-beznadziejna.

[funkcjonariusz_angua]

Ja też się pod tym podpiszę.Porzuciłam książkę koło 90 strony bo nie
mogłam znieść głównego bohatera.