Nienacki

[misiek991]

Czytaliście Nienackiego po serii z Panem Samochodzikiem?
Co myślicie o Skiroławkach, Wielkim Lesie i Dagome Iudex?

[Gość: ECH]

Dziwaczny styl, toporne odniesienia do róznych nurtów psychoanalizy.

[Gość: yaga]

"Skiroławki" są znakomitą powieścią, o której pisałam na wątku o "Ułamku
sekundy" Kavy. Bardzo podobne w pomyśle do "Dotyku zła", ale o niebo lepiej
napisane!!! Kiedyś "Skiroławkom" przyprawiono gębę pornografii, a
felietonista "Polityki" cytował z lubością wyrwane z kontekstu fragmenty.
Wytworzyła się taka atmosfera wokół tej książki, że ludzie wstydzili się
przyznawać do jej czytania, coś jak kiedyś z "Trędowatą". Mnie poleciła ją
koleżanka o sprawdzonych gustach literackich i tylko dlatego kupiłam. Są tam
wspaniale zarysowane postacie, nastrój, dopracowane realia i w ogóle, w ogóle.
Nienackiego spotkała wielka krzywda, dlatego gdzie tylko się da, staram się o
tym pisać. A ta rzekoma "pornografia"? Mój Boże, wtedy jeszcze nie wydawano u
nas amerykańskich romansideł z dorobionymi na siłę "momentami", więc nawet
psychologicznie uzasadnione opisy budziły u co poniektórych zgorszenie.

[misiek991]

Mnie Skiroławki bardzo przypominają Chłopów, może przez te pory roku.
Problem mam z Wielkim Lasem - to jest o "Wielkiej Miłości", nie wiem do czego
porównać, ale z mojego samczego punktu widzenia - 100% zgodności z własnymi
licznymi doświdczeniami.
Dagome czytałem ostatnio jak tylko wyszła afera Rywina - i ta główna myśli -
prawdą jest to co właściwy człowiek nazwie i oceni. Zachęcam do tej książki,
czyta się świetnie mimo że to trzy choć niezbyt grube tomy.

[Gość: Janek]

Zgadzam się z wypowiedzią Yagi w całej rozciągłości.

[Gość: Kasiencja]

Poza P. Samochodzikiem czytałam tylko Skiroławki i bardzo mi się ta książka
podobała. Od pornografii to dalekie i kompletnie nie rozumiem nerwowych
chichotów niektórych osób na samo wspomnienie tego tytułu. Napisane fajnym
językiem, świetne opisy przyrody i dobrze oddana atmosfera zagrożenia
towarzysząca jednemu z wątków. Książki Kavy nie czytałam, ale post Yagi bardzo
mnie zachęcił porównaniem do Skiroławek.

[Gość: yaga]

To miało być na odwrót. Tych, co zachwycają się Kavą, chciałam zachęcić
do "Skiroławek". Kava też dobra, ale daleko jej do tamtego nastroju. Chodziło
mi o to, że "cudze chwalicie itd". Dzięki za dobre słowo.

[Gość: Kasiencja]

Sorry, widac cos mi się w mojej biednej głowce poplątało. Ale skoro Skiroławki
juz za mną, to Kavy też spróbuję.

[chaladia]

Dla mnie w Skiroławkach erotyka, która tak wszystkich epatowała, była wątkiem
drugoplanowym. Najciekawszym było studium stosunków ludności tubylczej,
potomków Prusów, Niemców, Polaków i napływowej, tak rzuconych na te ziemie
przez wojnę kresowych chłopów, jak i inteligencji, czy wręcz intelektualistów.

Po raz pierwszy chyba w polskiej literaturze czytanej w większych nakładach
ktoś poruszył ten temat... za PRL-u Polska była jednonarodowa, bez mniejszości,
a jak już - to tylko Górole w stylu Sabały lub Tetmajera, Kaszebe, jak
z "Znaczy Kapitan" i Ślązoki... w stylu "Soli Ziemi Czarnej".

[yanga]

O, przepraszam. Był taki - dziś niesłusznie zapomniany - pisarz Eugeniusz
Paukszta. Czytałam kilka jego książek, ale tak dawno temu, że nie potrafię dziś
wymienić żadnego tytułu, ale opowiadał w nich bardzo ciekawie o konfliktach
ludności tubylczej z napływową na Pomorzu. Poszperaj w sieci, może znajdziesz
jakieś tytuły, a może ktoś pamięta?

Paukszta

[Gość: m]

popełnił niegdyś "trylogię" o przygodach archeologicznych pewnego chłopca. Czy
ktoś pamięta tytuł?
A z konfliktów tubylców pamiętam jedynie "Przejaśnia się niebo" i to zdaje sie
było bardziej o Lubuskiem niż Pomorskiem, ale mogę się mylić, bo dawno to
czytałam

[yanga]

A Tetmajer i "Znaczy kapitan" to przecież nie PRL!

Fakt!

[chaladia]

Mnie nie chodziło o to, co kto kiedy napisał, ale co w PRL-u promowano.
Przed wojną o mniejszościach przepięknie pisał Wańkowicz, ale sporo czasu mi
zająło skompletowanie jego dzieł w czasach mojej młodości...