Po raz ostatni...

[Gość: Alifio]

"Uściskałam Władka po raz ostatni i wsiadłyśmy z matką do samochodu. Mój mąż w
mundurze i w czapce na głowie, stał na trotuarze i patrzył na nas uśmiechając
się. Zasalutował, kiedy samochód ruszył, a my z matką zamachałyśmy mu rękami
na pożegnanie. Widziałam go wówczas po raz ostatni."
To "MOje złote lata" (1913-1939), Krystyny Libiszowskiej- Dobrskiej i
pożegnanie z mężem w ostatnich dniach sierpnia 1939 roku.
U Magdaleny Samozwaniec w "Marii i Magdalenie" sierpniowe skwarne popołudnie w
Juracie i Lilka w sukience w grochy znikająca za rogiem ulicy. Nie zobaczyły
się już nigdy więcej.
Irena Krzywicka w "Wyznaniach gorszycielki" - pospieszny wyjazd z Zakopanego w
tamtych dniach. Boy widziany po raz ostatni w oknie pociągu, a potem mąż
żegnany u furtki willi w Podkowie Leśnej. Też po raz ostatni.
Motyw ostatecznego pożegnania w przededniu dziejowej burzy towarzyszy
wszystkim wspomnieniom z tamtych lat.
Tragiczny los pokolenia, ich świata który zakończył się bezpowrotnie 1
września 1939 roku.

[Gość: dorota]

Witam
Chetnie odkupie ksiązke Libiszowskiej-Dobrskiej. Jak sie z Toba skontaktowac?

[Gość: kawka]

Tak, muszę przyznać, że od niedawna jestem w transie czytania literatury o
tamtych czasach. Za każdym razem chodzę jak struta i serducho boli mnie okrutnie.
A jak jeszcze posłucham tego...
www.youtube.com/watch?v=lPkOeUELczk
II wojna to było jedno wielkie pożegnanie się ze wszystkim: dla niektórych z
życiem, z bliskim, z dobytkiem, wolnością, ojczyzną, ideałami...

[Gość: kawka]

Albo tutaj:
www.wykop.pl/ramka/119826/katyn-1940-pamietamy
Wkurza mnie, gdy mówię komuś o dobrej książce w której poruszany jest temat
wojny i słyszę tekst "nie czytam takich książek, nie lubię się dołować".
Mam w sobie poczucie, że jesteśmy winni tym ludziom "podołować się" czasem, żeby
zrozumieć jak dużo posiadamy.

Takie moje przemyślenia...