ernest69
12.11.10, 16:29
od kilku dni mam prawdziwy spokój w pracy, by nie rzec absolutną nudę, więc z ogromną uciechą zaczytuje się w forum. ja zauważyłem, najbardziej oblegane wątki dotyczące pożycia małżeńskiego traktują o zdradzie. czego się więc dowiedziałem? otóż, niewierność seksualna w związku jest najgorszym z przewinień, rzeczą wręcz niewybaczalną, traumą tak wielką, że trzeba podzielić się nią z całym forumowym światem. najczęstszym zaś pytaniem zdradzających i zdradzanych jest: i co dalej? zauważyłem, że dominującą poradą jest 'rozwód' szeroko pojęty. oczywiście przy tym pojawiają się świetne propozycje typu: prywatny detektyw, szpiegujące oprogramowanie i bolesne, brutalne konfrontacje z oprawcą tudzież ofiarą.
zastanawiam się więc, czy jednak nie jest to nieco smutne. takie napompowane a w gruncie rzeczy sztuczne i małostkowe, by radzić osobom dotkniętym zjawiskiem tak radykalne rozwiązania? czy nie rozsądniej, mądrzej i by powiedzieć górnolotnie, bardziej humanistycznie nie byłoby, zalecać przede wszystkim dystans do siebie i całej sytuacji? czy faktycznie warto z taką konsekwencją , dramatyzmem i bezwzględnością kończyć związek tylko dlatego, ze któreś z parterów skoczyło w bok? oczywiście doceniam różnicę pomiędzy przelotnym, 'niewinnym' numerkiem a długotrwałym romansem, prowadzącym do poniżenia i rozkładu związku. ale czy w innych sytuacja nie mądrzej i łatwiej przymknąć oko? żyjemy raz, nie ma innego życia. żadnej pośmiertnej nagrody za życie w zgodzie z przymusem kulturowym i religijnym także nie ma.
czy wymaganie absolutnej wierności nie jest przypadkiem zawłaszczeniem człowieka, będącego z natury rzeczy istotą złożoną, raczej cierpiącą, ułomną i niedomagającą? czyż niej jest okrucieństwem zabraniać drugiemu człowiekowi odrobiny radości i prawdziwej przyjemności, jaka bez wątpienia płynie z niezobowiązującego seksu? poza tym zostaje co? praca, ból pleców, ból egzystencji, frustracje i kredyty? w imię czego zabraniać sobie i osobom nam najbliższym szczęścia, odprężenia, zapomnienia? w imię własnego ego? zaborczości? chęci podporządkowania i dominacji?
o co więc to wielkie halo?