No i co Wy na to?

[lee7]

11 lat małżenstwa.Można by powiedziec że szczęśliwego tzn.na pewno na
początku,dużo planów,marzeń itd.A potem zwyczajne życie i
rzeczywistość.Pobralismy się z miłości to napewno jest pewne po niedługiej
znajomości.W zasadzie ze wszystkim się zgadzaliśmy ,wspólne decyzje dotyczące
spraw codziennych,wyjazdów,zakupów,wszyscy moi znajomi uważali że jesteśmy
wzorem dla innych.Ale był jeden szkopuł-ja miałam mniejsze potrzeby
seksualne.Oczywiście że czasami szłam na kompromis ale on zawsze wyczuł,że
robię to dla niego,albo odmawiałam nie dlatego że był złym
kochankiem ,niejednokrotnie tłumaczyłam że przy moich małych potrzebach tak
potrafil mnie zaspokoić,że wystarczało 2 razy w miesiącu.potem przyszły
rozmowy o drugim dziecku/jedno wspaniale juz jest-11-lat/,kategorycznie
odmówił-to pierwsza decyzja z którą nie potrafił ze mną porozmawiać i
wysłuchać moich argumentów-bolało mnie bardzo ,ale miałam nadzieję że zmieni
zdanie ,po awanturach,płaczach itd,niejednokrotnie niepotrzebnie
powiedzianych przykrych słowach doszło do tego ,że unikałam seksu w
zasadzie''za karę'',bo po co jak i tak z kolejnego''kochania'' nie będzie
mojego upragnionego,o ktorym sniłam po nocach dziecka...Aż pewnego dnia
obudziłam się ''z ręką w nocniku''.Zauważyłam,ze mąż nic ode mnie nie
chce,unika rozmów,znika z domu na kilka godzin,a jak siedzi w domu to tylko z
komórką w dłoni.Oczywiście bez dostępu dla mnie.pomyślałam ze ma inną
kobietę.Znowu płacze,spazmy,awantura a wreszcie na spokojnie prośba
o ...prawdę.Powiedział że nikogo nie ma że sam zauważył ze sę od siebie
oddaliliśmy,że odstawiłam go od seksu,że teraz nie potrafi mieć na mnie
ochoty,że jak chce to on odejdzie ale nie dlatego że sam tak chce tylko żeby
nie marnowac mi życia.bo przecież jestem jeszcze młoda i mogę mieć dziecko z
innym meżczyzną...Odpowieź dałam na drugi dzień żeby było
rozsądnie,bez ''chorych''emocji -nie ma mowy o rozstaniu przynajmniej z mojej
strony,kocham go mocno i nie mam ochoty szukać kogoś inego,że może by poszedł
do specjalisty nawet ze mną ,ale o tym nie chce słyszeć Mówi ze mnie
kocha,ale śpimy w jednym łóżku przytuleni mocno ale bez seksu...Wiem że nikt
nie da mi lekarstwa,poniekąt czuję się winna nawet bardzo za zaistniałą
sytuację ale co mam zrobić?Czekać cierpliwie?Na razie okazuję ze mi na nim
zależy,że myślę o nim i tęsknię gdy nie jesteśmy razem ,Ale co zrobię jeśli
sytacja nie ulegnie poprawie i mąż zechce poszukać ''innej''lekarki?może
podpowie mi coś jakiś mężczyzna to mogę zrobić?

[tina1]

Nie będę się silić na kurtuazję . Współczuję Twojemu mężowi i podziwiam Go za
to,że jeszcze z Tobą jest. A to ,że nie chce drugiego dziecka - słusznie ! Po
co ma unieszczęśliwiać drugie , pewnie niebawem zdecyduje się na odejście! To
Ty powinnaś się leczyć.

[juna_bis]

Moze jednak mial i ma inna kobiete, tylko nie chcial ci powiedziec.

Co mozesz zrobic? Na pewno nie czekac cierpliwe, raczej zdobywac go cierpliwe i
na nowo.

[jacekplacek7]

no, rzeczywiście tina napisała jakby była facetem. Ale to tak właśnie jest,
dokładnie. Wydaje mi się, że statystycznie mężczyźni są bardziej i dłużej
aktywni seksualnie, ale to nie w tym rzecz. Dla każdego człowieka (niezależnie
czy to kobieta czy mężczyzna), który ma pewien poziom libido - niezaspokajanie
tego popędu na tym właśnie, właściwym dla niego poziomie jest dużym problemem.
Problem jest jeszcze większy kiedy ten poziom jest wysoki w porównaniu,
powiedzmy, ze średnią. Uwierz mi, że może to spowodować niezłe problemy.
Dlaczego ten człowiek ma nie zaspokajać swoich podstawowych potrzeb? Przecież
to jest potrzeba niższego rzędu, jak jedzenie lub sen. Druga strona może
powiedzieć: "ale to jest moje ciało i będę z nim robiła co zechcę, nie mam
ochoty na seks i mam do tego prawo". No dobrze, ja to rozumiem, ale dlaczego
wtedy mają nadal traktować tę sferę jako zakazaną? W tym sensie, że zaspokajać
ją można tylko w związku? OK, nie masz ochoty, więc powinnaś zaakceptować fakt,
że twój mężczyzna ma kochankę. Mało tego, powinnaś cieszyć się z tego, że ją
znalazł i że jest zadowolony z życia. Przecież go kochasz - więc pragniesz aby
był szczęśliwy. Jeśli nie możesz zdobyć się na to, aby okazywać mu czułość i
miłość w taki sposób, jakiego on oczekuje (rzeczywiście zbyt wiele by to cię
kosztowało?) - to dlaczego żądasz od niego, aby on wiecznie się poświęcał? Czy
to jest równowaga i harmonia w związku? Boisz się że jeśli będzie miał
kochankę, to wcześniej czy później odejdzie do niej? Wcale nie koniecznie.
Zależy od tego czy to, co określasz jako "kocham go mocno" rzeczywiście
istnieje, czy jest tylko twoim pobożnym życzeniem. Być może on też bardzo cię
kocha i nie wyobraża sobie życia bez ciebie. Ale zrezygnować z seksu nie jest
łatwo pomimo wszystko, zwłaszcza jeśli zadamy sobie na spokojnie pytanie:
dlaczego? Przecież właśnie twoje życie świadczy o tym, że miłość niekoniecznie
musi wiazać się z seksem, a więc - z całą pewnością jest też na odwrót: seks
niekoniecznie musi wiązać się z miłością. Zastanów się na spokojnie i spróbuj
odpowiedzieć: byłabyś w stanie tolerować i traktować jako rzecz normalną fakt,
że twój mężczyzna zaspokaja potrzeby w sferze seksualnej "na mieście"?
Zakładamy że on cię kocha i nie ma zamiaru cię opuścić. Godzi się na drugie
dziecko i w ogóle na co dzień jest słodki i wesoły, radosny i ogólnie
zadowolony z życia. Ale raz na tydzień znika na trzy godziny. Odpowiedz
szczerze: idziesz na to?

Nawarzyłaś piwa to je teraz pij.

[xapur]

Wiem, że mogę cię urazić, ale moim zdaniem potraktowałaś męża jak dziecko. Nie
robi coś po twojej myśli to nie dałaś cukierka. Przy okazji wyszło, że seks dla
ciebie to raczej nie spełnienie w miłości lecz jakiś element codziennego
wspóżycia, który może być, ale nic się nie stanie jak go nie będzie. Coś jakby
prezent dla namolnego męża - no dobra, już ci się oddam skoro tak marudzisz.
Nie sądzisz, że brzmi to co najmniej dziwnie? Szczerze mówiąc nie sądzę, by
twój facet nie ulżył sobie na boku. Możliwe, że nie, ale mało prawdopodobne.
Przy czym wcale nie musi mieć kochanki. Od czego są agencje. Przyzwyczaił się
do takiej sytuacji i najwyraźniej uznał, że skoro go nie chcesz to nie. Nie
wiem czy w waszym przypadku można to jeszcze nazwać miłością. Niemniej zawsze
można spróbować coś naprawić, ożywić lub zwyczajnie zakochać się od nowa.
Spróbuj.

[tina1]

Wiesz xapur, jesteś genialny! Tego już chyba faktycznie nie można nazwać
miłością ! Bo jak dwoje ludzi się kocha ,przez duże K, to naturalną jakby
rzeczą jest ,że te łóżkowe przytulanki kończą się tak , jak kończyć się powinny
(ale Amerykę odkryłam!:))) ) A tu ???To jakieś wynaturzenie!Ale wredna
jestem!!!:)))

do tiny

[jacekplacek7]

wredna wredna, ale temperament masz wspaniały!
:)
Zauważyłem, że odczuwam przyjemność o charakterze erotycznym czytając twoje
komentarze;
(mam nadzieję, że mój wpis nie zostanie uznany przez admina za
pornograficzny :)

[tina1]

ło Matko!!!!:)))W zasadzie ,powinien(admin) uznać z to co mówisz:)))
Jacku , jestem wściekła , ...... ,......, ......,mogę ewentualnie gryźć
ścianę! Tylko po co? :((((

[jacekplacek7]

taaak, też nie wiem, po co miałabyś gryźć ścianę? Może jakieś inne formy upustu
złej energii byłyby rozsądniejsze, lub chociaż przyjemniejsze w realizacji?
Nno nie wiem...

[tina1]

Jacku , ja wiem :))) I też nic z tego nie wynika:))))

[anula36]

tomoze umowcie sie juz poza forum:)
Ja jestem tolerancyjna ale MArcin tez tu czasem zaglada.

w sprawie obaw anuli

[jacekplacek7]

> tomoze umowcie sie juz poza forum:)


eee tam, mówiłem przecież, że jesteśmy teoretykami (przynajmniej ja)
to po co się umawiać?
na seminarium, lub sympozjum?
przeciecież referat w razie potrzeby tutaj można wygłosić, a i dyskusja nad
tezami też się wywiąże
:p

[juna_bis]

He, he, mi tina tez sie podoba, ale nie mam zwiazanych z tych doznan
erotycznych:)

[tina1]

Dzięki juna_bis :)))))Dziwię się dlaczego nie możesz mieć?:)))))))

[anula36]

ale Juna napisala ze nie ma a nie ze nie moze miec:)

[tina1]

ANULA , to kamień z serca!:)))Nie mogę dojść skąd te erotyczne doznania???
Straszysz mnie Maercinem! Czy ja zrobiłam coś złego?:))))Marcin to piffffffko
powinien podtawić ,że mu frekwencję robię (zresztą zgodnie z
zainteresowaniem) :)))))

[anula36]

a ja nie strasze:)
tylko osttrzegam ze Marcin jak admin grozny jest:)

[tina1]

Ja się chyba Ciebie bardziej boję:)))) Ale ja od godziny umarłam , nie ma
mnie!!!!!:(((((((

[anula36]

hehe to lubie strach i posluch wzbudzac:)

[tina1]

... a mi to wzbudzanie przeszło trzy lata temu i......jestem wolna!!!! :))))

[anula36]

ja musze trenowac bo w pracy musze utrzymac na wodzy 150 wscieklych dziadkow;)

[tina1]

:)))))ja trenowałam na tej samej liczbie ,demencja jednak była chyba sporo
mniejsza!:)))

[anula36]

a moje z demencja ale zywotne i upierdliwe.

[tina1]

:))))

A jednak...

[xapur]

Z kolejnego wpisu Lee wnoszę, że jednak coś tam zostało z miłości i nawet
zaczyna się ożywiać. Tak trzymać. :)

[lee7]

No dzięki,potraficie podtrzymać na duchu!No nie tylko troszkę żartuje bo
oczywiście nie liczyłam na''lekarstwo cud'',ale czasami potrzeba się wygadać
poza tym co innego jak na sprawę popatrzy ktoś z boku może bardziej
obiektywnie.No cóz tina nie szczędziła przykrych słów ale przynajmniej ja
potrafiłam się przyznać do swoich błędów!A przecież z podobnymi problemami
piszą i inni na tym forum.A nigdy tak naprawdę nie ma winy po jednej stronie.U
mnie troszkę lepiej jesteśmy po ''setkach''rozmów z mężem i postanowieniu zmian
w naszym życiu /w rozsądnych granicach/.Chęci są po obu stronach/mam nadzieję
że szczere poniewaz seks też był i żadna ze stron napewno nie zmuszała się do
niego.Mam nadzieję że z miłością i cierpliwością,małymi kroczkami dojdziemy do
porozumienia,najważniejsze że oboje chcemy rozmawiać
i ''oczyścić''atmosferę.Mogłabym się nie odzywać ale po pierwsze chcialam
podziękować za odzew,a po drugie potwierdzić że cuda się zdażają tylko chciejmy
im pomóc.Odrzućmy wrogość,upartcwo i głupią ambicję /jeśli naprawdę nam
zależy/bo po co skolei okłamywać siebie i innych.Narazie .życzę innym
powodzenia również

[tina1]

Lee 7 jesteś szczęściara:))))Nie bocz się na mnie ,ja tylko chcę by nie
popełniano podobnych do moich błędów :))))
Pozdrawiam:))

[viillemo]

dużo mądrych rzeczy tu napisano, pośmiano się, poplotkowano, ale do cholery
jesteście strasznie jednostronni:((( Lee popełniła straszny błąd, ale dlaczego
NIKT nie zwrócił uwagi na to dlaczego ten błąd popełniła????? Tak się
zachowała bo bardzo chciała mieć dziecko, ale mąż kategorycznie stwierdził, że
nie. Myślę, że to w jakimś sensie ją usprawiedliwia, rozumiem ją jednoczesnie
zdając sobie sprawę z tego, że zachowanie po rozmowie z mężem (brak seku) to
nie było najmądrzejsze:( w każdym razie cieszę się, ze zwrotu akcji:)), myślę,
że może się udać... Pozdrawiam serdecznie;))

[misiek991]

Małżeństwo to w pewnym sensie matematyka. Każdy kompromis musi zostać
zrównowazony drugim. Jak policzysz ile razy on miał ochotę na seks, a ty byłaś
w stanie dać mu tylko 2 razy w miesiącu, to policz sobie ile razy on szedł na
kompromis. Ciekawy jak mu to zwrócisz. Sugeruję, żebyś nie dociekała czy ma coś
na boku, w ten sposób oddasz mu to co mu się słusznie należy.
Ja patrzę na to z drugie strony - kiedyś dużo piłem - to, że moja żona
wytrzymywała (czyt. kompromis) to tylko zasługa jej uczucia. Kiedy przestałem
pić doceniłem to, wiem ile jestem jej winien. Ale z kolei jej potrzeby
seksualne też nie są takie jak bym chciał i tu ona ma poczucie winy.
Takie i jeszcze wiele innych spraw kumulują się małżeństwie i tylko od mądrości
partnerów zależy to czy szczęśliwie dożyją starości, czy będą sobie na starość
skakać do oczu.

[wott]

Gdyby zamin ludzie się pobiora robiono testy na dopasowanie seksualne - pewnie
więcej niz połowa małżeństw nie zostało by zawartych. Mój problem jest trochę
podobny do Twojego- nie bedę wchodzić w szczegóły - w każdym razie moje
zapotrzebowanie na seks jest takie jakie było Twoje. - czyli można powiedziec
minimalne. Ale cóż takie jesteśmy, akurat taki mamy temperament , chociaż to
nie bardzo tak , bo jak już dochodzi do spotkania na szczycie - to mój
temperament jest bardzo ognisty. A;le wypala się jak duż a pochodnbnia by
zapalić się za 2 lub 3 tygodnie. Jak facet Cię nie rozumie - to dlaczego ty
masz zrozumieć jego. Kompromis dobre słowo ale dla obojga.

[lee7]

No i znowu tu wracam.Nic nie jest takie proste.Piszę bo ciężko mi,po
rozmowach,dobrze mówiłam,że jedna jaskółka wiosny nie czyni.Ja pełna miłosci a
on...Ciężko,biorąc pod uwagę że zawsze trudno coś było z niego wyciągnąć to
dobrze że teraz powiedział co go boli.No i nie ma ochoty na
seks.powiedziałam,że będę cierpliwa ,zaproponowałam w ogóle zmiany w naszym
życiu ,w seksie też .wiadomo że po tylu latach nuda może się wkraśc szczególnie
do tej sfery życia.Tylko jak długo wytrzymam?Doprowadziłam się do takiego stanu
psychicznego że nie potrafię o niczy innym myśleć,a tu nauka,egzaminy i
praca...dziecko ,które też widzi że coś jest nie tak.Najgorzej się boję że
dojdę już w ogóle do jakiejś obsesji.Już nie chodzi o sam seks tylko obawa że
za miesiąc czy dwa powie mi że już nie chce ze mną być.Gdybym nie kochała to
jeszcze, ale jak mam mu pozwolic spokojnie na odejscie jak nie wyobrażam sobie
życia bez niego.no właśnie i tu ta obsesja ,bo planuje remont w mieszkaniu i
powiedział że nikogo nie ma, nie szuka i nie ma takiego zamiaru przynajmniej
narazie,no i przytula i całuje na dzień dobry i po przyjściu z pracy.Staram się
trzymać,tylko w nocy obok niego nie mogę spać tylko myślę.Jak mogłam
doprowadzić do takiej sytuacji!!!!Dlatego kochani rozmawiajcie od samego
początku,jeśli Wam zależy na kimś to nie odkładajcie problemu na potem ,wiem to
już teraz .Rozmawiajcie.