gdy zdrada się wyda

[mezatka1971]

czy wśród czytelniczek i aktywistek i aktywistów forum znajdą się pokrewne
dusze i ciała, które mogą dać mi chwilę pewności, że nie ja jedna, nie
pierwsza i nie ostatnia...wróciłam do kochanka

[prosty_facet]

mezatka1971 napisała:

> czy wśród czytelniczek i aktywistek i aktywistów forum znajdą się pokrewne
> dusze i ciała, które mogą dać mi chwilę pewności, że nie ja jedna, nie
> pierwsza i nie ostatnia...wróciłam do kochanka


Wróciłaś po tym jak się wydało ? A mąż ? wybaczył czy po prostu ma to gdzieś ?

[mezatka1971]

opisałam to nieco w innym wątku, wydało się, nie ważne już jak,
wydało się i tyle, były ciężkie dni, kryzys małżeński, mocne słowa,
groźby, tłumaczenia z obu stron , obietnice, zarzuty mojego egoizmu,
dałam szansę mężowi ,liczyłam że to taki zimny prysznic będzie dla
niego...niedopasowaliśmy się sexualnie ale chciałam...ratować (tak
mi się wtedy wydawało małżeństwo) i po pewnym czasie, znowu było jak
kiedyś...nie chcę odchodzić od męża, mamy dzieci, dom, ale chcę być
kobietą, kochaną, pożądaną, wydawałoby się , że żona młodsza o 10
lat to skarb dla mężczyzny...okazało się, że traciłam czas,
choćbyłam pewna że już będzie dobrze, gdybym raz jeszcze miała
okazję, zrobiłabym więcej by romans, zdrada, nie wydały się po
prostu, a z perspektywy czasu, żałuję jedynie , że mężczyzna któy
dał mi dotyk ciepło (i nie był to mąż) spełnienie i rozkwit, uśmiech
co dnia...musiał przejść emocjonalny koszmar..z mojego powodu , ale
wynagroziłam mu to, wróciłam...i jesteśmy razem, jestem doceniona,
spełniona sexualnie, raz na miesiąc, czasem co tydzień, mąż wrócił
do swojego trybu, z obietnic nic nie zostało, mimo że tłumaczyłam
sobie na różne sposoby, dzieci rosną, chodzę do pracy....

[prosty_facet]

Ciesz się, że nie skończyło się rozwodem ... Najczęściej tak się dzieje. Ale są
chlubne wyjątki, że mąż się zgadza jak naprawdę kocha żonę, a nie traktuje ją
jak swoja własność ....

[malgoszac]

> Ciesz się, że nie skończyło się rozwodem ... Najczęściej tak się
dzieje. Ale są
> chlubne wyjątki, że mąż się zgadza jak naprawdę kocha żonę, a nie
traktuje ją
> jak swoja własność ....

dlaczego ma sie cieszyc, ze nie skonczylo sie rozwodem???
co to za chory uklad???
co to za milosc meza??? to raczej wygoda i niechec podjecia wysilku
przorganizowania zycia
lepiej sie rozwiezc i uczciwie zyc z osoba, z ktora sie spelniasz
lozkowo i zyciowo... po co te klamstwa i obietnice?!

[songo3000]

Układ jak układ. Wygodnictwo i minimalizm jest tu z obydwu stron. Osobiście bym raczej nie poszedł na coś takiego, wole jasne sytuacje.
Czy to chory układ? Jaka to miłość? A niby kim Ty jesteś żeby to oceniać i dodawać takie przymioty.

[malgoszac]

> Czy to chory układ? Jaka to miłość? A niby kim Ty jesteś żeby to
oceniać i doda
> wać takie przymioty.

Moim zdaniem uklad jest niezdrowy a milosci w nim nie ma. Po prostu
wypowiadam sie jak inni. Mam do tego takie samo prawo jak Ty.

[bety_sue]

widzisz,tak to jest, że czasem mężowie sami pchają nas w ramiona innych
mężczyzn, rozwód...raczej nie, byłam straszona tym, separacja, utratą
kontaktu z dziećmi, prawda jest taka...dałam mężowi szansę, on mi, nic to nie
dało, z tego co znam ze swojego otoczenia 2-3koleżanek, jest
podobnie...wiesz, żona młodsza o lat 10-15 to...jak tu powiedzieć by nie
urazić instytucji "żony"...ozdoba dla męża, kucharka, pomoc w domu, ktoś kto
załatwi wszystko, a jak mąż ma jeszcze tzw własną firmę i biznes...coż
dowiedziałam się po "wpadce" że jestem nieodpowiedzialna...rozmowy, noce
rozmów, aluzji, czasem uszczypliwości, nieprzyjemności, podejrzeń, ale
entuzjazm i obietnice męża miały trwałość pół roku...miałam to szczęście, że
człowiek który pokazał mi, że mężczyzna może dbać o kobietę...O.K. powiem
tak, kochanek...zrozumiał, był gdzieś w tle , czekał , choć nie oczekiwałam
tego, dziwnie to zabrzmi...miałam do kogo wrócić i raz na jakiś czas
(+/-2-3razy w miesiącu) przytulić sie, będąc przytulana przez parę godzin,
czuć namiętność w mężczyźnie...zdrada się wydała, nic to nie zmieniło poza
nerwami, teraz po prostu bardziej się pilnuję bo warto być szczęśliwą i
spełniona...aże poza małżeństwem...trudno,część spełnia małżeństwo, dom,
mąż,dzieci...a część - ten który tajemnicą w myślach ukrytą jest ;-)))))

[krissdevalnor100]

A z czego tu sie cieszyć??? Przedłużanie agonii i taplanie w
życiowym bagnie. Chyba, że ktoś się podświadomie boi, ze jak
naprawdę zacznei żyć z kochankiem, to przestanie byc tak kolorowo a
szczypta antycznje tragedii potrzebna do zycia jak powietrze. Wtedy
tak, dobrz, ze nie było rozwodu i siedzimy dalej w syfie :/

[songo3000]

Zapominasz o klimatach S/M. Tam im gorzej tym lepiej :)))

[mezatka1971]

bagno, agonia, chyba nie wszyscy zrozumieli stani sytuację,
ma ktoś doświadczenie i przeżycie obok żony , męża wiecznie
zmeczonyhc, zapracowanych, mających każdy temat na
usprawiedliwienie, że dziś sexu nie, że czułości też nie, nie liczą
krótkiego , cześć kochanie wróciłem, lub kochanie będę dziś później,
można kłaść się spać o różnych porach...iel można prosić o czułość,
ile można przypominać , że chce się być dotykaną ? a czy nie jest
łatwiej jeśli on pamięta że jest mężem i dotknięcie czułe żony nie
boli, iel można przytulać się do męża, kusic go, inicjować....?
otrzymując właściwie zgodę na przytulenie się..i za chwilę
usypianie...przepraszam...moze zgłosi się do wypowiedzi ktoś , kto
przeszedł to o czym mówię a nie jest kibicem na nie swoim meczu...
dziękuję za uwagi i przemyślenia, absolutnie nie obrażam się ale
życie zgotowało mi to co mam, może sama sobie naważyłam, gdybyśmy
wiedzieli jacy będą nasi małżonkowie, może nie robilibyśmy pomyłek,
może tego tematu wogole nie byłoby...ale niestety...mylim sie,
wierzymy w obietnice, wierzymy, ba...mamy pewność, że w końcu , że
teraz, że może nareszcie...ale nic, entuzjazm, dużo słów, obietnic,
czasem gróźb , niemiłych słów....a przecież to nie ja
odtrąciłam...to ja zostałam odtrącana...to mi któs tłumaczy że mam
za duże potrzeby, żebym zajęła się dziećmi...czy obiektywnie...raz w
miesiącu 30 minut...i spać...to jest to o czym marzą oburzeni moja
postawą panowie, zgorszone żony ? może tak...czy jestem nimfomanką
bo oczekuję ciepła...czułości, dotyku...przepraszam ale tłumaczyłam
sobie wiele razy, długo myślałam, zastanawiałam się , dwałam szansę
za szansą...mąż uznał że przestraszył mnie rozwodem, namieszaniem w
moim życiu, w relacjach z dziećmi...a sam, zapadł po kilku
tygodniach w fotel, mecz, kapcie, prace, zmęczenie...mogę przejśc
nago czy sexi bieliźnie..a on nie zobaczy tylko powie , nie
zasłaniaj ...przepraszam, wolę raz na tydzień, raz na dni parę ,
wtulić się w ramiona czułe i prawdziwie namiętne...być sobą ,
kobieta pożądana, spełniona...tak...kobieta która pragnie sxu, któs
tu chyba nawet powiedział gdiześ, porządnie przelecieć i być
przytuloną...ja nie żałuję , mąż żyje swoim przekonaniem, że jestem
po prostu żona , do opieki nad dziećmi, zawieź, przywieź, ubierz,
nakarm, wyjedź z nimi, posprzątaj, ugotuj, załatw jeszcze parę
zakupów, zrób remont...i tak dalej i tak dalej...wzięłam dla siebie
kawałek , kawąłek kilku godzin, bo to nawet nie są dni ....kawałek
kilku godzin, braku których mąż nawet nie zauważył...

[prosty_facet]

Ja akurat Cię rozumiem i nie potępiam ....

[sagittka]

Małżeństwo autorki nie jest idealne, bo brakuje jednego elementu w
tej układance. Dylemat polega na tym, czy zadowolić się takim
niekompletnym obrazkiem, czy ten brakujący puzzel wziąć z zewnątrz.
Małżeństwo-układanka nadal pozostanie niekompletna, ale autorka
będzie spełniona i bogatsza o tę sferę życia.
Oczywiście można tez rozwalić układankę i spróbować ułożyć nową. Bez
gwarancji, że w nowej wszystkie puzzle będą idealnie pasować. Jest
wybór, ale każdy ma inne oczekiwania w tworzeniu tego obrazka.

[anais_nin666]

Nadal nie rozumiem jednego. Dlaczego nie rozwiedziesz się i nie zaczniesz żyć z
kochankiem?
Bo masz dzieci? Przecież to absurdalny powód. Dzieci widzą, że matka żyje w
innym świecie, myślami daleko...Sa inne powody? Kochanek też ma rodzinę?

[san1]

Rozumiem bo to przeżyłem ,tak samo jak ty czekalem prosiłem ,a ona
niedostępna i zimna ,teraz jestem wolny mogę znlezżc kogos kto
potzrebuje ciepła i takiego seksu jak ja lubie.Pozdrawiam i wierze
ze i Tobie dane bedzie takie życie.

[krissdevalnor100]

Nie chodzi o zdziwienie potrzebami, tylko o zdziwienie uporczywym
trwaniem w tak dalece niesatysfakcjonującym związku. Zauważ, że ja
akurat wyraziłam zdziwienie (niemałe, niemałe) przeczytawszy jakie
to szczęście, ze uniknęłaś rozwodu. Rozwodu jako takiego nikomu nie
życzę, ale powiedz sama: co Ty masz z tego małżeństwa????

No chyba, że to "post gorszego dnia" i poza fizicznymi potrzebami
mąż zaspokaja liczne inne, w tym psychiczne potrzeby. Ale coś mi na
to nie wyglądało...?

[maki434]

Doskonale Cię rozumiem.Sam miałem podobne przekopy.Ale,zacznij z kochankiem
dzielić obowiązki,problemy itd.a szybko go zaczniesz traktować jak męża.Po
prostu człowiek z natury szuka ciągle czegoś innego.Pytanie czy czy nas boli
zdrada?Czy wygodnie z tym żyć.Czy nie fajniej by było się budzić co rano u boku
tego ukochanego?A po jakimś czasie okaże się że to tak jak z
mężem:obowiązki,problemy,nuda....

[wawrzyniecpruski]

prosty_facet napisał:

> Ciesz się, że nie skończyło się rozwodem ... Najczęściej tak się
dzieje. Ale są
> chlubne wyjątki, że mąż się zgadza jak naprawdę kocha żonę, a nie
traktuje ją
> jak swoja własność ....

Zaraz, zaraz...Chyba śnie...Jeśli mąż kocha żonę to ma sie zgodzić
na kochanka? Naprawdę to napisałeś?
Jezu, kolego, gdzie Ty kupujesz ten towar, ja też chce...
LSD czy marycha?

[nerika]

Rozumiem i pochwalam.

[nerika]

A ja rozumiem i pochwalam.

[matkapolka2]

masz rację ...i sporo szczęścia

[dor-ti]

matkapolka2 napisała:

> masz rację ...i sporo szczęścia

Pewnie,że tak...masz sporo szczęścia. Niestety nie znalazłam takiego przyjaciela a szkoda, bo moze byłabym teraz spełnioną mężatką a nie rozwódką....no cóż tak to bywa.

"ten który tajemnicą w myślach ukrytą jest ;-)))))" pięknie ujęte..i to jest chyba to.

[anna_z_wawa]

zapewniam, nie pierwsza i pewnie nie ostatnia ;-) trudne to ,
ciężkie, rozdarte, z mojej storny były jeszcze emocje, czystego
zaangażowania się, bliskości z kochankiem, czego bałam się, żyłam w
dwóch światach...ale zdecydowałam się o tym mówić , dałam czas
mężowi, jak to mówią, znowu było jak zwykle, mimo bezpieczeństwa
jakie mi daje, różnicy wieku, potrzeb jakie zaspokaja mi i dzieciom,
to brak tej cząstki sexulaności kobiecości, mimo,że przykrywany
przez męża stosem wyrzutów, uwag, upomnień, wręcz ojcowskich nagan,
uwag, ochrzanienia, wręcz awantury...naprwadę, zależało mi, bardzo,
nie dopuszczałam innych myśli, że musi się udać...wiedziałam, że on,
ten trzeci, kochanek, dał mi wiele, dał mi odetchnąc, że i ja nie
byłam mu obojętna, wróciłam, były rozmowy, układanie tego,
niepewności, strach przed mężem....można, uwierzcie , mężatki,
kobiety niespełnione - nie namawiam do bezsensownej zdrady skakania
na boki, ale do pójścia w ramiona tego, który dała nam ujrzeć świat
w innych kolorach tych pożądanych kobiecych....narażam się zapewne
wielu takimi wypowiedziami, ale wolałam wrócić do kochanka,
poukładać, wyjaśnić, rozumieć, niż szukać gdzieś nowych
wrażeń...pozdrawiam wszystkie odrzucone ...bądźcie sobą, dajcie
sobie chwile zapomnienia, uwodzenia przez kochanka...oni (tak jest w
moim przypadku) tak samo są odtrąceni i szukają zapomnienia,
uwiedzenia w tej jednej części życia, dającej motor i siłe na resztę
dni kolejnych do następnego spotkania, jak widać, żyję -

[kaachna1]

ja akurat być może nie pochwalam tego,ale też cię doskonale rozumiem,gdybym nie
widziała już sensu na ratowanie czegokolwiek pewnie postąpiłabym tak samo,o ile
trafił by się ktoś taki- póki co jestem na etapie kolejnej szansy,czekam i
jestem ciekawa co z tego wyniknie,póki co widzę,że się stara,w innych sferach
dogadujemy się bardzo dobrze więc może i tu w końcu zaświeci słońce na
dłużej:)każdy ma prawo do szczęścia,ty również,gdyby mężowi zależało nie
pozwoliłby na coś takiego,trzymaj się

[aandzia43]

ale wolałam wrócić do kochanka,
poukładać, wyjaśnić, rozumieć, niż szukać gdzieś nowych
wrażeń...

...niż znaleźć sobie następnego kochanka? Dobrze zrozumiałam?
Poukładać i wyjaśnić - co? Czego nie wyjaśniłaś sobie za pierwszym
podejściem, czyli pierwszym romansem ze swoim etatowym kochankiem?

[anna_z_wawa]

wyjaśniam ;-)
romans się wydał - owszem uważałam, że dla męża to będzie sygnał,
mocny, kop, który poukłada nasze życie, pomyślałam odetnę się od
kochanka, szok, awantura w domu, trochę niemiło, wymówki, dałam
spokój, wtedy nie myślałam o nim (kochanku) mimo że dał mi to czego
mąż nie umiał, nie chciał, uniesienia, kobiecość, adorację w sexie,
namiętność - dużo ? mało ? dla mnie to było coś czego brakowąło -
bez czego umierałam - liczyłam że mąż się otrząśnie, że życie w domu
z mężęm będize lepsze - ale ...ale wróciło do punku wyjścia, nic
lepiej, tłumaczyłam sobie, szukałam zajęć, obwiniałam siebie - by
nie myśleć nie wspominać kochanka - zrozumiałam też , że w romansie
traktowałam go wspaniale, gdy pojawił się strach i awantura,
uciekłam - troche tak odtrącając człowieka, który bądź co bądź dał
mi wiele - gdy czas mijał , mąż nadal był jaki był, a ja znowu
czułam że nie jestem kobietą, że jestem tylko jego wizytówką,
jeszcze jednym dzieckiem w jego poukładanym domu....wróciłam do
człowieka który potrafił mnie przyjąć, nie pytać , dać zapomnienie,
poczuć się kobietą , usłyszeć to, zobaczyć w jego oczach...-
wyjaśniłam, przeprosiłam że zostawiłam go tak po prostu, uciekłam,
tak wolałam wrócić do kogoś kogo znam, byłam pewna, ufałam zamiast
szukać kolejnego , innego....taka..wierna kochanka ze mnie ;-)

[songo3000]

Dodaj tylko jasno, że jest to układ gdzie mąż-bankomat, stabilizator i codzienna pomoc a kochanek od doznań 'wyższych' i będzie gitara :)

[heterosapiens]

Zazdroszczę ci...
Ja nie mam do kogo wrócić choć tak cholernie bym chciał.
W połowie pakowania walizek stchórzyłem, wmówiłem sobie że jednak
powinienem zostać. Bo dzieci, bo tyle wspólnych spraw, bo tyle
obietnic, szczerego zrozumienia, energii i chęci zmiany.
Uwierzyłem, podjąłem kolejną najważniejszą decyzję w życiu.
Powiedziałem JEJ że nie dam rady, że nie zostawię rodziny.
Minęło kilka miesięcy. Bardzo małe kilka.
Żonie skończyła się energia, wiara, miłość. Została chłodna
podskórna wściekłość i skuteczna umiejętność powolnego wyniszczania
resztek jakiejkolwiek radości.
Mi skończyła się nadzieja, wrócił rozum i depresja. Zostałem sam.
Naprawdę ciesz się że masz do kogo wracać.
U mnie nic się nie wydało...

[biegam-boso]

ja wrocilem...oczywiscie do kochanki ;)
i nie zaluje...z tym ze zbliza sie nieublaganie koniec naszej
znajomosci...niewazne dlaczego

[lunatic_ann]

Dlaczego?