Droga do zagłady?

[3marcus]

Czytam sobie te Wasze posty i widzę, że jestem na drodze do zagłady.
Drogie Pani, w szczególności zwracam się do mężatek.
Mamy z żoną drójkę wspaniałych dzieci i niby wszystko dobrze jest
(na pozór) ale od 7 miesięcy ani razu nie uprawialiśmy seksu. A od
jakiś 2 lat najwyżej raz na kilka miesięcy. Mamy 34/34 lata i zawsze
wydawało mi się, że w sile wieku to takich problemów być nie może. A
jednak. Moja żona od długiego czasu mówi, że ona tego "zwieżęcego
aktu" nienawidzi i niepotrzebuje. Ciekawe tylko że jakieś 7 lat temu
mogliśmy konkurować z niejednym królkiem. Ona twierdzi, że "nie
rozmawiamy" (oczywiście nie zgadzam się, ale możliwe, że nie zdaję
sobie sprawy z tego ile można gadać) a ja nie chcę gadać skoro ona
ze mną nie sypia. No i pat. Przyznam, że już całkiem bliski jestem
poszukania kochanki (a nieskromnie przyznam, że to wcale takie
trudne nie jest) ale uważam, że to nie jest fair i nie po to się
pobieraliśmy i mamy dzieci, żeby teraz tak sobie pokomplikować. Sam
wiem, że żonie niewybaczyłbym zdrady.
Sam znowu mam wrażenie, że Ona ma naprawdę dobre życie. Na szczęście
stan materialny umożliwia nam w zasadzie wszystko co chemy prawie
bez ograniczeń. Ale szczęścia jakby brak...
Ale smutna prawda jest taka, że po 7 miesiącach suszy, to ciężko
jest przyglądać się jak inni piją a puchary pełne wody stoją całkiem
niedaleko...
Chętnie poznałbym Wasze opinie na ten temat (z góry dziękuję za
poświęcony czas). Czy tak jest zawsze? Czy jesteśmy z księżyca? Czy
7 miesięcy to poprostu się niezdarza (niestety czytając te forum
widzę, że się niestety zdarza...)? Czy jestem łotrem skoro już mam
tego dość i zaraz poszukam sobie koleżanki?

[sobakapawlowa]

Tak. Kurs jaki obraliście razem z żoną ( jak widzę to ona trzyma ster)prowadzi wprost do katastrofy. Zmuś połowicę ( prośbą czy groźbą - nieważne)do rozpoczęcia leczenia , inaczej obudzisz się z ręką w nocniku. Nie daj sobie wmówić , że musisz jeszcze poczekać , że to minie i już niedługo będzie lepiej, bo nie będzie. A swoją drogą zawsze mnie dziwiła i chyba nigdy nie przestanie ta fenomenalna cecha pamięci kobiet- zawsze przeszłość jest taka jakiej pragną by była. Mimo wszystko pozdrawiam.

[killarney5]

Odrzucenie przez Twoją żonę seksu z Tobą to podważenie podstaw małżeństwa i
odrzucenie Ciebie jako mężczyzny: masz pełnić rolę użytecznego sprzętu domowego.
Przepraszam za brutalność, ale jak mogłeś to tyle czasu tolerować?
Przez samo takie tolerowanie również przestałeś w pewnym sensie być mężczyzną w
jej oczach, co pogłębiło problem. Według mnie, jedyna szansa to potrząśnięcie
nią. Powiedz jasno, ze tak dalej być nie może - tobie jest potrzebna kobieta w
łóżku, a nie tylko matka dzieciom i pani domu. Więc jeśli ona nie chce już
pełnić tej roli, to poszukasz innej, która da Ci to, czego ona odmawia. Tylko
musisz być twardy - żona musi poczuć, ze zagrożenie utratą wygodnego życia jest
realne. Taka perspektywa nieraz zamienia bryłę lodu w wulkan namiętności. Co ma
to wspólnego z rzeczywistymi uczuciami i jak długo potrwa - zależy od
konkretnego przypadku. Ale innej szansy nie ma - bo po co ona ma coś mieniać,
skoro jej tak wygodnie? A życie masz jedno..

[songo3000]

> skoro jej tak wygodnie? A życie masz jedno..
Ja tam jestem przekonany o istnieniu reinkarnacji ale i tak można powiedzieć, że TO życie masz jedno :DDD

[renebenay]

Przeciez mozna te sprawy zalatwic w dosc dyplomatyczny sposob i wystarczy aby
podsunac zonie powody do podejrzen twojej niewiernosci jak rowniez wyraznych
sygnalow ze,jest ktos inny oprucz niej w twoim zyciu.Poprostu inaczej sie
ubierac(modniej),pozniej wracac z pracy,chodzic czesto zadumany,mozna tez
specjalnie zostawic jakis tygodnik i szczegolnie z widoczna strona opisujaca abc
rozwodow,tez dobry sposob jest na chowanie telefonu czy konczenie rozmowy kiedy
zona wchodzi do pomieszczenia,itd,itd.Przedewszyskim jak najmniej rozmawiac z
zona i stale na jej podejrzenia odpowiadac negatywnie,dajac jej wyrazne
sygnaly(nigdy slowa) zagrozenia waszego zwiazku powinno zmusic zone do jakiejs
refleksji.To nie znaczy zdradzac ale ja pozorowac i w ten sposob upewnisz siebie
w planach na przyszlosc,jezeli zona bedzie sie bic o ciebie to znaczy ze,cie
kocha a jezeli nie to przynajmniej bedziesz mogl pozory zamienic w realna
kochanke i dlaczego nie zyc z inna kobieta.

[murakami2]

renebenay napisał:

> Przeciez mozna te sprawy zalatwic w dosc dyplomatyczny sposob i wystarczy aby
> podsunac zonie powody do podejrzen twojej niewiernosc


Z tym to ja się nie zgadzam w większości przypadków. To może działać na parę,
która się pokłóciła bądź problemy ma z dominacją, natomiast w długotrwałym
związku, z dziećmi, podobne dowody "lojalności" wobec małżonka mogą prowadzić do
utraty zaufania, mimo że paradoksalnie były próbą odzyskania go. Ja bym się
poczuła, niezależnie od reglamentacji seksu, jak idiotka, której mąż nie dość,
że nie rozumie, to jeszcze zdradza, zatem może nie jest to mężczyzna z
prawdziwego zdarzenia? I jeszcze się idiota kiepsko maskuje. Co za barana mam za
męża. Słusznie nie chodzę z nim do łóżka.

[urquhart]

murakami2 napisała:
> Z tym to ja się nie zgadzam w większości przypadków. To może działać na parę,
> która się pokłóciła bądź problemy ma z dominacją, natomiast w długotrwałym
> związku, z dziećmi, podobne dowody "lojalności" wobec małżonka mogą prowadzić d

Opcja planu B działa, działa w większości przypadków, nie tylko w związkach ale i w różnych innych relacjach np zawodowych. Prawodawca jeżeli tylko zauważy że sypia się oferty dla jego pracownika, błyskawicznie znajduje pieniądze na długo oczekiwana podwyżkę, a zonie nagle pojawiają się chęci na figle. Tu chodzi żeby pokazać widzisz mam plan B na wyciągniecie reki ale wolałbym być z Tobą, ale musisz spełnić moje oczekiwania.
Ale to działa jedynie jeśli pokaże się swoją wartość, a nie jest się osobnikiem łatwym do wymiany na inny model jak kasjerka w markecie, że faktycznie partner czy pracodawca utraci coś. Drugi warunek: należy pokazać że nie boje się ryzyka zmiany które paraliżuje tak wiele osób.

[murakami2]

Prawodawca jeżeli tylko zauważy że
> sypia się oferty dla jego pracownika, błyskawicznie znajduje pieniądze na dług
> o oczekiwana podwyżkę, a zonie nagle pojawiają się chęci na figle. Tu chodzi że
> by pokazać widzisz mam plan B na wyciągniecie reki ale wolałbym być z Tobą, ale
> musisz spełnić moje oczekiwania.

No dobra, ale przyznasz, że praca to nie dom. Można pracownikowi dać podwyżkę i
już. Pracodawca nie rozsypie się psychicznie w takiej sytuacji. A Ja tu mówię o
kryzysie zaufania w związku. Powiedzmy, że rzeczywiście żona jest w stanie
dostrzec, że to jej błędy powodują interakcję. Ale może sobie pomyśleć wtedy i
zapamiętać na zawsze, że mąż jej najpierw "przyłożył", a potem wyjaśnił, dlaczego.
Ja twierdzę, że naturalną ludzką reakcją na próbę zdrady - nawet fałszywej -
jest poczucie krzywdy. Refleksja może nadejdzie później, ale wcale nie musi.
Ludzie po takich aktach udawanej zdrady wcale nie muszą nagle odzyskać związek.

[mujer_bonita]

murakami2 napisała:
> Ale może sobie pomyśleć wtedy i zapamiętać na zawsze,
> że mąż jej najpierw "przyłożył", a potem wyjaśnił, dlaczego.
> Ja twierdzę, że naturalną ludzką reakcją na próbę zdrady - nawet
fałszywej -
> jest poczucie krzywdy. Refleksja może nadejdzie później, ale wcale
nie musi.

Dokładnie. Szczególnie, że tu sytuacja jest dwostonna - oboje mają
do siebie o coś pretensje. Sytuacja jest taka: 'dlaczego ja mam Ci
dawać to czego chcesz, skoro Ty nie dajesz mi tego, czego ja chcę'.
Rozwiązanie sprawy 'pogrożeniem' kochanką wywołać może właśnie w
pierwszej kolejności poczucie krzywdy. Dalej poczucie krzywdy będzie
rozło jak ona będzie robić to, czego on chce nie dostając nic w
zamian (bo po co coś robić, skoro można użyć argumentu kochanki). To
raczej prosta droga do kompletnego zepsucia relacji między nimi.

[songo3000]

Zauważcie, że 'poczucie krzywdy', nawet takie za mgłą zawsze wystąpi jeśli tylko się nagniemy do potrzeb partnera ze swojej wygodnej pozycji. Nawet jeśli chęć zmiany czy dania czegoś z siebie wyniknie z nas samych gdzies tam we wnętrzu będzie kołatało "a właściwie po cholerę to robię, przecie wsio było OK".

[urquhart]

Nie zapominajcie że z reguły jeżeli ktoś szuka rozwiązaniu w postaci
przygotowywania planu B to też ma poczucie krzywdy ignorowania swoich potrzeb
czy bycia wykorzystanym, druga stona dopóki wszystko idzie po jej myśli jest
przekonanaze wszystko jest ok.
Zatem możemy mówić o równym rachunku poczucia krzywdy.

[mujer_bonita]

urquhart napisał:
> Zatem możemy mówić o równym rachunku poczucia krzywdy.

Czyżby?

On - poczucie krzywdy wynikające z braku seksu
Ona - poczucie krzywdy wynikające z braku bliskości (rozmów)
Wzajemne pretensje.

Plan B polegający na polepszeniu jego sytuacji w efekcie prowadzącym
do zwiększenia jej poczucia krzywdy nazywasz 'równym rachunkiem
poczucia krzywdy'?

[urquhart]

mujer_bonita napisała:
> On - poczucie krzywdy wynikające z braku seksu
> Ona - poczucie krzywdy wynikające z braku bliskości (rozmów)
> Wzajemne pretensje.

Brak rozmów bliskości z partnerem można etycznie rekompensować sobie w innych relacjach np z przyjaciółkami, rodziną, dziećmi.
Braku seksu nie da etycznie przenosić na inne relacje. Szuka się innego partnera. Albo godzi się na zaspokajanie ich w burdelu.
To na pewno nie jest równe.

[mujer_bonita]

urquhart napisał:
> Brak rozmów bliskości z partnerem można etycznie rekompensować
sobie w innych
> relacjach np z przyjaciółkami, rodziną, dziećmi.

To ma być żart? Ma budować bliskość z przyjaciółką i uprawiac seks z
obcym facetem jakim staje się dla niej mąż? Czy Ty naprawdę myślisz,
że bliskość z mężem może zastąpić rodzina????

Dla Twojej informacji - jest sporo ludzi (szczególnie kobiet),
którzy do pójścia z kimś do łóżka potrzebują bliskości z tą osobą.
Nie z rodziną i przyjaciółmi.

To facet ma sie dostosować!

[urquhart]

mujer_bonita napisała:
> Dla Twojej informacji - jest sporo ludzi (szczególnie kobiet),
> którzy do pójścia z kimś do łóżka potrzebują bliskości z tą osobą.

Pewno ty z kolei nie zwróciłaś uwagi na drugą część tej wyświechtanej reguły że większość mężczyzn do wyrażania i budowania bliskości potrzebuje seksu i a kobieta jak sama zauważyłaś odwrotnie.
Bo widać patrzysz na świat jednostronnie oczami kobiety dla której nie ważne są odczucia męskiego świata i budowanie pomostu,kompromisu pomiędzy nim a twoim światem. Ważne żeby to facet się dostosował. Każde inne rozwiązanie jest uwłaczające i upokarzające kobiecie i pachnie zdradą feministycznych ideałów.
Tylko zwróć uwagę na rozczarowującą regułę że nawet jak się tacy pantoflarscy faceci trafią, którzy nie są sobą dla wygody i dadzą się zdusić i faktycznie podporządkują są szybko odstawieni od łoża, pogardzani i żałośni dla kobiet.

[mujer_bonita]

Naprawdę współczuję Ci krzywdy, której jakiej doznałeś od kobiety,
że tak sie na nich wyżywasz :/

> Bo widać patrzysz na świat jednostronnie oczami kobiety dla której
nie ważne są
> odczucia męskiego świata i budowanie pomostu,kompromisu pomiędzy
nim a twoim ś
> wiatem

No właśnie ja mówię o KOMPROMISIE. Kompromis Twoim zdaniem ma
ploegać na rezygnacji z tego czego potrzebuje kobieta. Chce
bliskości z mężem? Niech sobie poszuka u rodziny czy koleżanki. To
jest kompromis?

Kompromis to coś za coś - on jej więcej bliskości - ona jemu więcej
seksu. To jest kompromis i partnerstwo.

Jeżeli ona swoją potrzebę bliskości będzie załatwiać 'poza'
małżeństwem to szybko dojdzie do wniosku, że mąż jest zbędny a wręcz
uciążliwy z ciągłym domaganiem się seksu nie dając nic z siebie. To
co proponujesz to nie kompromis tylko prosta droga do rozwodu.

[gardenersdog]

>> Brak rozmów bliskości z partnerem można etycznie rekompensować sobie w innych
relacjach np z przyjaciółkami, rodziną, dziećmi.
Braku seksu nie da etycznie przenosić na inne relacje. Szuka się innego
partnera. Albo godzi się na zaspokajanie ich w burdelu.
To na pewno nie jest równe.


lol! Tylko facet mógł napisać coś tak "etycznie" pokrętnego!

konsekwencja

[urquhart]

> lol! Tylko facet mógł napisać coś tak "etycznie" pokrętnego!

No jasne. Bo wymaga to minimum męskiej konsekwencji.

Albo trzymasz się koncepcji religijnych dogmatyków że związek jest wartością nadrzędną, nierozerwalną. Wtedy odmawianie współżycia jest niedopuszczalne, a jak to nie wystarczy to akceptujemy do wyżycia się burdel (wide Tomasz z Akwinu).
Albo nadrzędną jest wolność i samostanowienie jednostki, która ma prawo odmówienia seksu, ale wtedy związek jest jedynie umową i druga jednostka ma prawo szukać innego partnera jeżeli kiedy ten narusz te umowę i ogranicza prawo i jego cel do zrealizowania się w nim miedzy innymi seksualnie.

[gardenersdog]

Tomasza z Akwinu to może zostaw w spokoju, bo zaplączemy się w klincz, w którym
mężczyzna to forma, a kobieta materia, i dzięki temu tworzą jedno...Dziękuję.

[murakami2]

songo3000 napisał:

> Zauważcie, że 'poczucie krzywdy', nawet takie za mgłą zawsze wystąpi jeśli
tylko się nagniemy do potrzeb partnera ze swojej wygodnej pozycji. Nawet jeśli chęć
> zmiany czy dania czegoś z siebie wyniknie z nas samych gdzies tam we wnętrzu
będzie kołatało "a właściwie po cholerę to robię, przecie wsio było OK".


Mniejsza jednak szansa, jeśli człowiek zostanie uprzedzony, że druga strona
naprawdę cierpi i niedługo coś zrobi, jeśli wspólnie problem nie zostanie
rozwiązany. Uderzanie od razu w oczy radykalnym rozwiązaniem nie prowadzi do
dialogu. Tylko w serialach na polsacie prowadzi.
Swoją drogą, jeśli ktoś czuje się dobrze w związku, to mniejsza jest szansa, że
zrozumie drugiego, według starej zasady "najedzony nie rozumie głodnego". Może
taka postawa wydać się skrzywdzonemu egoistyczna, ale radykalne cięcia w stylu
udawana zdrada do oświecenia nie zaprowadzą. No mnie by nie zaprowadziły.

[aandzia43]

Ona twierdzi, że "nie
> rozmawiamy" (oczywiście nie zgadzam się, ale możliwe, że nie zdaję
> sobie sprawy z tego ile można gadać) a ja nie chcę gadać skoro ona
> ze mną nie sypia. No i pat.

A dlaczego, jeśli można wiedziec, nie chcesz z nią porozmawiac? Hę? Może w
trakcie tej rozmowy coś by cię oświeciło w kwestii waszych problemów? No nie? A
może guzik cię obchodzi to, co ona ma do poweidzenia? Bo może według ciebie WY
nie macie żadnych problemów? Problemem jest tylko twoja niezapokojona potrzeba
wyruchania kogoś? Czyżby następny chłopczyk tupiący nóżką, mający do powiedzenie
tylko jedno: JA chcę, JA chcę!!!

Zwracasz się do pań i mężatek, to ci odpowiadam. Jak podejmiesz trud, by
dowiedzeic się (na tyle, na ile to jest możliwe), o co chodzi twojej żonie, to
możesz dyskutowac na forum. Na razie, tylko wylewasz żale. I szukasz
rozgrzeszenia szykując się do skoku w bok. Nie zawracaj głowy.

[killarney5]

Andziu, bądź poważna - przecież już mu powiedział najważniejsze: że seks to
zwierzęcy akt, i ze ona go nie potrzebuje. O czym tu według ciebie jeszcze
rozmawiać? Przecież to typowy syndrom modliszki, sto razy opisywany na forum:
wielka miłość do poczęcia potomka - a potem tylko rola bankomatu, symbolu
statusu i pomocy domowej.

[aandzia43]

O czym tu według ciebie jeszcze
> rozmawiać? Przecież to typowy syndrom modliszki, sto razy opisywany na forum

Jesteś tego pewna na 100%? Hmmm... tak mi się przypomniało, jak wiele lat temu
zwróciłam się do małża podobnymi słowy (zwierzęcy seks, czy cos w tym rodzaju).
Czemu? Nie dlatego, ze nie lubie czasem ostrzejszej i mniej skomplikowanej formy
seksu. Dlatego, ze malz byl wowczas kompletnie niezainteresowany tym, jakie sa
moje wymagania i potrzeby lozkowe. I rozmowy tez go nie interesowaly (bo ilez
mozna rozmawiac, nie). I pozycia nie bylo miesiacami. Dlaczego? Bo byl lozkowym
burakiem, a ja z okopowymi nie sypiam. Ale gdyby wysmazyl zalosliwego posta na
tym forum, to znalezliby sie tacy, co bez refleksji pocieszaliby go, nei zadajac
zadnych niewygodnych pytan. Rozmowa prowadzaca do jakichkolwiek sensownych
wnioskow musi zawierac niewygdne pytania.

[urquhart]

aandzia43 napisała:
> Jesteś tego pewna na 100%? Hmmm... tak mi się przypomniało, jak wiele lat temu
> zwróciłam się do małża podobnymi słowy (zwierzęcy seks, czy cos w tym rodzaju).
> Czemu?

Zespół modliszki jako taki wynika akurat konkretnych przyczyn, co pewno łatwo sprawdzić i ocenić. Wychowanie przez dominującą matkę w negacji i lekceważenia świata męskiego. Samotną, albo żyjącą z wycofanym partnerem. Wtedy urodzenie dziecka dla jej córki staje się katalizatorem nieświadomego przelania tych wszystkich wpojonych w dzieciństwie złych uczuć na męski świat na partnera, niezależne od jego pozytywnych czy negatywnych cech.
Smutne to ale i częste biorąc pod uwagę jak często samotne matki przelewa swoją nienawiść i rozczarowania względem partnera na córkę. Oczywiście tworzy to błędne koło, bo cierpliwość facetów ma granice i następna kobieta zostaje sama z dzieckiem i jeżeli to córka zaszczepia jej nienawiść do mężczyzn która wybucha nieuświadomiona i jest tłumaczona że się taki świnia trafił.

[aandzia43]

Hmmm... cos ci się Urquhart źle podpięło. Domniemywam, iż z przypadku, a nie z
głupoty. Bo wielka byłaby to głupota dopisywac dramatyczny ciąg dalszy mojej
historii, jeśli została ona już dawno dopisana przez życie. I nijak ma się do
twoich "modliszkowych" insynuacji.
Poza tym dokonałeś manipulacji wycinając moje wyjaśnienie opisanej wyżej
sytuacji. Zatrzymałeś się na moim "czemu?", podczas, gdy ja wyraźnie wyjaśniłam
"czemu?".

Jednym słowem: tekst pełen truizmów i oczywistości nie pod tym adresem. Jeśli
nie znasz mojej historii, to postaram ci się raz jeszcze wytłumaczyc, że jednak
nie jestem wielbłądem:
Nie jestem samotną matką, nie zostałam nią po urodzeniu dziecka, nie zionę
nienawiscią do partnera,nie jestem modliszką, jestem z tym sam facetem prawie
cwierc wieku, w porywach tak satysfakcjonjąco, ze życzyałbym kazdemu na tym
forum. Zmień adres.

[urquhart]

aandzia wyluzuj, rozdrapałaś chyba jakieś swoje złe wspomnienia, przecież to wątek o jakiejś sytuacji nie zaraz wszystko o tobie
kwestionujesz że to że autor może być symbol modliszki, bo niechęć może mieć przyczynę gdzie indziej jak u ciebie, ja odniosłem się jedynie do tego że czy w danym przypadku autora wątku można mówić czy nie o zespole modliszki czy o innych przyczynach obrzydzenia łatwo ocenić jeżeli się wie co to w zasadzie jest (czyżby faktycznie uważasz że to truizmy? nie spodziewam się)

[aandzia43]

urquhart napisał:

> aandzia wyluzuj, rozdrapałaś chyba jakieś swoje złe wspomnienia,
przecież to w
> ątek o jakiejś sytuacji nie zaraz wszystko o tobie

Ponieważ, jak zauważyłes, jest to watek "o jakiejs tam sytuacji",
a "nie zaraz wszystko o mnie" to nie wstawiaj bezsensownie tekstu w
mój, stanowiący całość tekst, traktujący o mojej sytuacji.
Nieeleganckie aluzje do hipotetycznych "złych wspomnienień"
przemilczę.

> kwestionujesz że to że autor może być symbol modliszki, bo niechęć
może mieć pr
> zyczynę gdzie indziej jak u ciebie,

NIE KWESTIONUJĘ! Nie manipuluj. Zwróciłam uwagę na to, że zbyt mało
wiemy, by tak radośnie wypowiadac się na temat tego, czy u żony
założyciela wątku to syndrom modliszki, czy cokolwiek innego.
Zdenerwowała mnie ta lekkość wydawania wyrokow na podstawie jednego
zdania, które mozna interpretować na sto sposobów. Jeden z
alternatywnych sposobów podsunęłam.


(cz
> yżby faktycznie uważasz że to truizmy? nie spodziewam się)


Masz rację, to nie takie truizmy, by nei było warto o nich pisać.
Ale w odpowiednio sformułowanym i podpiętym poście. Wtedy spełniają
swoją rolę.

[urquhart]

aandzia43 napisała:
> Zdenerwowała mnie ta lekkość wydawania wyroków na podstawie jednego
> zdania, które można interpretować na sto sposobów. Jeden z
> alternatywnych sposobów podsunęłam.

Ja tez podsunąłem. Pomocą w interpretacja jest dodatkowe zapytanie o relacje małżonki z matką. Pasuje albo nie pasuje do opisu zespołu modliszki.

> Nieeleganckie aluzje do hipotetycznych "złych wspomnienień"
> przemilczę.

Ja też sugerowanie mi głupoty prawie już zapomniałem.

[papuga66]

To normalne. Seks spowszedniał (wcześniej) małżonce i dlatego ją nie
kręci.

[3marcus]

To może jako autor wątku dodam kilka słów.
Widzę, że pojawił się wątek modliszki, skoku w bok oraz wątek
spowszechnienia.

Ano co do modliszki, to przyznam, że zawsze podejrzewałem. Jeśli
chcecie zadać kilka pytań to możemy wspołnie przeprowadzić test
modliszki. Obiecuję szczere odpowiedzi.

Co do szukania rozgrzeszenia co do skoku w bok, to pewnie nieraz i
miałbym ochotę (z czasem coraz baaaaaardziej). Jednak m.in. mój wpis
na tym forum ma mi podmóc podjąć tę decyzję - tzn. czy jest
nadzieje, czy lepiej nie marnować czasu tylko pomoc sobie.

A co do spowszechnienia to (zwracając się znów do doświadczonych
mężatek i nie tylko) jeśli tak niby jest i to jest powszechne, to
chyba zdrada jest jedynym wyjście (znów, nie żebym szukał
rozgrzeszenia itp. ale na poważnie, niezaspokojona potrzeba musi
znaleźć ujścia a przecież żony gwałcić nie będę...). Jasne jest, że
z czasem z tą samą osobą to faktycznie robi się rutynowe etc. etc.
etc. Ale jednak w naszym przypadku to (moim zdaniem oczywiście) było
na tyle nagłe, że wydaje mi się, że wątek modliszki wydaje się warty
rozpatrzenia. Bo to było tak: przed śłubem (hmmm... jakieś 8-9 lat
temu), brakowało wszystkiego ale nie seksu w naszym związku (do bólu
normalnie...). Potem po pierwzym dzieciu (6 lat temu), pierwsza
zapaść, zdecydowanie słabiej, ale 2 razy na tydzień pewnie było.
Potem drugie dziecko. Dół. Sporadycznie, może raz na 2 miesiące. No
a ostatnie 7-8 miesięcy to susza kompletna.
Żona obstaje przy tym, że życie ma tyle obowiązków i że jest
zestresowana i wogóle jest ciężko. No niby tak, ale kurczę, komu
jest lekko? Tyle ludzi ma dzieci, pracę, musi zrobić obiad, wynieśc
śmieci, etc. I tak mamy opiekunkę do dziecka (12h dziennie,
codziennie) oraz Panią od sprzątaka i prasowania (1 pełny dzień w
tygodniu) i super obsługowe przedszkole, które o wszystkim na
przypomina. Więc chyba bez przesady, takie poprostu jest życie!?

[mujer_bonita]

3marcus napisał:
> Żona obstaje przy tym, że życie ma tyle obowiązków i że jest
> zestresowana i wogóle jest ciężko. No niby tak, ale kurczę, komu
> jest lekko? Tyle ludzi ma dzieci, pracę, musi zrobić obiad,
wynieśc
> śmieci, etc. I tak mamy opiekunkę do dziecka (12h dziennie,
> codziennie) oraz Panią od sprzątaka i prasowania (1 pełny dzień w
> tygodniu) i super obsługowe przedszkole, które o wszystkim na
> przypomina. Więc chyba bez przesady, takie poprostu jest życie!?

Żona nie pracuje zawodowo? Ma czas dla siebie, na odpoczynek, relaks?

W takim układzie 7 miesięcy to rzeczywicie jakieś kuriozum. Albo ma
do Ciebie o coś baaardzo silny żal albo przestałeś ją pociągać
(uwaga dla panów, którzy zaraz mnie zlinczują - nie mówimy o winie
tylko o powodzie).

Piszesz, że ma do Ciebie pretensje, że za mało rozmawiacie.
Pieniądze szczęścia nie dają - 'przed ślubem brakowało wszystkiego
tylko nie seksu'. Pieniądze, wygoda nie zastąpią bliskości, która
jak widać gdzieś po drodze się zagubiła (nie mówię, że z Twojej
winy).

Do Markusa

[papuga66]

Drogi Markusie
To nie jest droga do zagłady. Na tym "świat" się nie kończy.
Ale ......? przeczytaj, proszę dokładnie mój wątek z 19.01. Są to głębokie
przemyślenia bardzo doświadczonej osoby (z dużym stażem małżeńskim), osobiste -
to prawda, ale także w oparciu o przeżycia moich rówieśników.
Coś w tym musi być skoro problem istnieje i na tak szeroką skalę. To co powiem
teraz to oczywiście banał ale.. Na początku zawsze jest pięknie, cudownie,
kolorowo, bo jesteśmy sobą zafascynowani, zauroczeni, poznajemy siebie, uczymy
się siebie, swojego ciała i to jest PIĘKNE!, bo nic innego się nie liczy i nie
ma większego znaczenia. Ale po pewnym czasie(i tu uwaga!u każdego przychodzi to
w innym etapie życia) bańka mydlana pęka. Powody właściwie nie mają tu już
znaczenia, bo każdy jest dobry ( chroniczne przemęczenie, choroba, dzieci,
problemy zawodowe, kłopoty rodzinne, skok w bok, czy moja sugestia- nawet w
dobrym związku -naturalne wypalenie i zanik pożądania), gdy priorytety życiowe
się zmieniają a pożycie schodzi na drugi plan.
Tak naprawdę, nikt nie jest w stanie podać dobrego rozwiązania na Twój(i nie
tylko) problem, bo jak widać po wypowiedziach - sa skrajnie różne, skrajne,
głupie, niepoważne. Ale

[papuga66]

cd ....Tak naprawdę, nikt nie jest w stanie podać dobrego rozwiązania na Twój(i
nie tylko) problem, bo jak widać po wypowiedziach - są skrajnie różne, skrajne
głupie, niepoważne i niedojrzałe.
Ale powiem na koniec, że jesteś najnormalniejszym facetem pod słońcem,
absolutnie nie z księżyca i to co przeżywasz jest zjawiskiem "pospolitym".
Decyzja, jaka podejmiesz, powinna być wynikiem wyłącznie Twoich przemyśleń,
Twojego sumienia i Twoich potrzeb.
Życzę powodzenia, głowa do góry!!

[aandzia43]

Po prostu bądź tak miły i nie manipuluj cudzymi wypowiedziami. Bo to
JEST głupie. Poza tym jest zbyteczne, niczego do dyskusji nei wnosi
i zaciemnia obraz.

[prosty_facet]

aandzia43 napisała:

> A dlaczego, jeśli można wiedziec, nie chcesz z nią porozmawiac? Hę? Może w
> trakcie tej rozmowy coś by cię oświeciło w kwestii waszych problemów? No nie? A
> może guzik cię obchodzi to, co ona ma do poweidzenia? Bo może według ciebie WY
> nie macie żadnych problemów? Problemem jest tylko twoja niezapokojona potrzeba
> wyruchania kogoś? Czyżby następny chłopczyk tupiący nóżką, mający do powiedzeni
> e
> tylko jedno: JA chcę, JA chcę!!!
>
> Zwracasz się do pań i mężatek, to ci odpowiadam. Jak podejmiesz trud, by
> dowiedzeic się (na tyle, na ile to jest możliwe), o co chodzi twojej żonie, to
> możesz dyskutowac na forum. Na razie, tylko wylewasz żale. I szukasz
> rozgrzeszenia szykując się do skoku w bok. Nie zawracaj głowy.
>


Święte słowa - brawo ....

[jedenon]

Witaj pewnie za dużo mądrego nie powiem ale może znajdziesz coś dla siebie i coś
z tym zrobisz.
Według mnie pierwsze co powinieneś zrobić to znaleźć punkt zwrotny. Na pewno był
taki moment od którego było tylko gorzej w moim przypadku były to narodziny
dzieci. Myślę że każda kobieta ma po urodzeniu dziecka taki czas że musi zostać
sama tzn nie dosłownie ale mąż musi dać jej trochę czasu fizycznego i
psychicznego u mnie problem polegał na tym że ten czas trwał kilka lat.
Zgubiliśmy się po drodze mieszkaliśmy razem spaliśmy w jednym łóżku ale tak
naprawdę byliśmy daleko od siebie. Dodam że zapewne tak jak Ty nie jestem za
bardzo rozgadany. Pomogła rozmowa a właściwie trzy w odstępach miesięcznych.
Powiedziałem że mi jej bardzo brakuje ona odpowiedziała że przecież jest
codziennie ja odpowiedziałem że wcale jej nie czuję . Powiedziałem że tęsknię do
niej. To była pierwsza rozmowa. Później była rozmowa o co chodzi i czego
brakuje. Zrozumiała że jeśli mamy być razem jesli ma to jakiś sens trzeba nad
sobą popracować Ona stara się zmieniać ja również wrócił sex. Między nami nie
jest tak jak było kiedyś kiedy byliśmy sami ale jest dobrze i to wystarczy a
może będzie jeszcze lepiej. -) Postaraj się porozmawiać powiedz najpierw coś
żeby wiedziała że Ci zależy (bo z tego co czytam to tak jest) Daj jej czas do
namysłu porozmawiajcie wieczorem na bardzo spokojnie i postaraj się zmieniać
choć trochę -) Będzie dobrze tylko na to potrzeba zaufania , uporu w działaniu i
dużej cierpliwości.
Nie wyskakuj z sexem na pierwszym planie to nie może być na siłę ona musi tego
chcieć a będzie chcieć jeśli poczuje do Ciebie to co czuła wcześniej jesli
będzie wiedziała że może na Ciebie liczyć że będziesz jej oparciem. Powodzenia -)

Głos rozsądku ;) n/t

[mujer_bonita]

[urquhart]

Piękne to i szlachetne ale jeśli uważasz że rozsądne i sprawiedliwe
to nie mam więcej pytań.

Romantyczny ideał opiekuńczego i wytrwałego Wokulskiego czekającego
latami że może jednak w zimnej pannie Izabeli obudzi się uczucie
wiecznie żywy.

[jedenon]

teoretycznie można się z Tobą zgodzić jeśli przyjmiemy że nie zależy nam na
drugiej osobie (w tym wypadku żonie) to ok po cholerę się męczyć. Ale jeśli
weźmiemy pod uwagę że autorowi zależy (a w tym przypadku widzę że tak jest) to
należy podejmować próby naprawy tego co się popsuło. Może powiem w ten sposób
mnie się udało -) Bo mi zależało wiem że autorowi też zależy inaczej nie wołałby
o pomoc. Przy odrobinie szczęścia cierpliwości i wyrozumiałości uda się.
Pozdrawiam

[mujer_bonita]

Jedenon,

Nie przejmuje się urquhqrtem - on jest zwolennikiem własnej teorii,
że seks ma tak silną rolę 'więziotwórczą' dla mężczyzny, że jak go
nie ma to facet nic nie musi (nawet zajmować się własnymi dziećmi).

Najważniejsze, że wam się udało to, co nie udaje się wielu parom.
Kompromis to trudna kwestia ale tak naprawdę jedyna skuteczna i
możliwa do zaakceptowania droga dla obu stron.

Dla mnie najważniejsze z Twojej wypowiedzi jest zdanie:
'Ona stara się zmieniać ja również wrócił sex'

[urquhart]

mujer_bonita napisała:
> Nie przejmuje się urquhqrtem - on jest zwolennikiem własnej teorii,
> że seks ma tak silną rolę 'więziotwórczą' dla mężczyzny, że jak go
> nie ma to facet nic nie musi (nawet zajmować się własnymi dziećmi).

To jedynie wg ciebie urquhqart ma takie teorie. Według zaś urquharta, ty jedynie personifikujesz w urquhqarcie seksistowskie męskie jedynie cechy i poglądy żywcem wyjęte z feministycznej broszurki o seksualnym wyzysku kobiet i pod tym kątem go prześwietlasz pytaniami.

Bo w kontekście tego co mężczyzna i kobieta musi uważam i powtarzam to że nieodpowiedzialne kobiety odpuszczają sobie seks i bliskość w związku typowo po dziecku, a nieodpowiedzialni ojcowie obowiązki względem dzieci. Jedno ze sobą się ściśle wiąże, ale nie wynika. Jednych i drugich sytuacji bardzo dużo.
Mężczyźni w związkach gdzie kobieta stara się zaangażować w ich potrzeby, maja szanse nauczyć się wcale nie wrodzonej (jak widać na podstawie ściągalności alimentów) troski i miłości do dzieci. I na odwrót , tam gdzie mężczyźni się zaangażują głęboko, mają szanse i przywrócić na dawne tory miłość i uczucia zastąpione przez biologiczny silniejszy imperatyw relacji z dzieckiem, co jak bumerang wraca na to forum.

Ale miło mi poniekąd że sama kończysz podsumowaniem że w partnerstwie należy wymagać takiego samego zaangażowania od jednej i od drugiej strony. A nie bronisz już tezy że to oczywiste jest że kobieta której zależy na związku może wycofać zaangażowanie a wiec i seks tylko dlatego że nie ma ochoty. Może, ale jeśli nie trafi na romantycznego bohatera jak w historii powyżej przegra związek.
Pozdrawiam na koniec.

[mujer_bonita]

urquhart napisał:
> Bo w kontekście tego co mężczyzna i kobieta musi uważam i
powtarzam to że nieo
> dpowiedzialne kobiety odpuszczają sobie seks i bliskość w związku
typowo po dzi
> ecku, a nieodpowiedzialni ojcowie obowiązki względem dzieci. Jedno
ze sobą się
> ściśle wiąże, ale nie wynika.

Bo nie wynika. Nie rozumiem dlaczego odmowa seksu przez żonę ma się
odbijać na dziecku. Ono nie jest stroną w tym problemie.

> Mężczyźni w związkach gdzie kobieta stara się zaangażować w ich
potrzeby, maja
> szanse nauczyć się wcale nie wrodzonej (jak widać na podstawie
ściągalności al
> imentów) troski i miłości do dzieci.

No właśnie nie zgadzam się, że seks z matką nauczy mężczyznę być
dobrym ojcem! Mało tego na forum jest baaardzo wielu facetów z
problemami z seksem, którzy trwają w swoich związkach właśnie z
miłości do dzieci. Jakieś wybrakowane egzemplarze?

A co to tych alimentów - rozumiem, że wszyscy Ci faceci rozwiedli
się, bo żona odmówiła seksu? Nie było seksu to miłość do dziecka się
nie pojawiła? Przeceniasz!

Relacja matki z dzieckiem jest silniejsza, chociażby z bilogicznego
punktu widzenia, jednak uczucia ojcowskich nie ojciec nie uczy się
od matki dziecka! I nie zależy to od tego, czy jest seks czy nie -
patrz forum!

Coś w tym jest

[jedenon]

urquhart trochę racji ma.
Po pierwsze na szczęście nie jesteśmy zwierzętami w przyrodzie często jest tak
że samica musi bronić przed samcem soje dzieci czemu? I tu właśnie jest
podobieństwo dziecko zabiera facetowi kobietę (o tym będzie trochę później)
Ponieważ człowiek jest istotą rozumną wie o co w tym wszystkim chodzi ale
podświadomie może robić coś co da się odczuć.
Po drugie w dużym uproszczeniu dla faceta sex to takie trochę uzależnienie
wyobraź sobie że palisz i ktoś zabiera Ci papierosy choć nie dotyczy to innych
to na pewno odczują rozdrażnienie i złość.
Tak jest i w tym przypadku.

Generalnie myślę że tu nie chodzi tylko o sex to tytuł przewodni. Problem polega
na tym że w życiu praktycznie każdej rodziny przechodzą zmiany. Największą
zmianą są... dzieci. Problem jest w tym ze mężczyzna i kobieta zupełnie inaczej
widzą te zmiany. Wróćmy do punktu zero Rodzina składa się z dwóch osób on i ona
są dla siebie wszystkim właściwie świat to oni. Są na każde swoje zawołanie. Są
sobie najbliżsi na świecie. Rodzi się dziecko i co się dzieje? Dla każdego to
piękny moment ale. Nagle okazuje się że ich świat przewrócił się do góry nogami
i to żeby było ciekawiej dla faceta bardziej dlaczego? Bo został wyrzucony poza
nawias Bo najbliższe osoby mogą być tylko dwie a teraz mamy sytuację że
najbliższa osoba to matka i dziecko on ? on też ale ale już nie tak. Dla niej
można powiedzieć że ma nową miłość jego też kocha przecież on o tym wie. Do
tego dochodzi jeden fakt facet na początku stara się trzymać trochę z boku tzn
pomaga i wogóle ale chce dać trochę spokoju nowej mamie bo tak należy problem
polega na tym kiedy ten czas przedłuża się w nieskończoność. Nagle okazuje się
że są pretensje i z jednej z drugiej strony. Bo Ty teraz tak dużo pracujesz bo
Ciebie nie ma przymnie bo to bo tamto. Drogi zaczynają się rozchodzić. Wracając
do sexu ponieważ kobiety (najczęściej) do sexu potrzebują czułości miłości jeśli
tego nie ma sex staje się coraz gorszy aż wreszcie zanika. Dla faceta sex znaczy
zupełnie co innego więc nie rozumie dlaczego tak się dzieje. Jedynym ratunkiem
jest rozmowa (oczywiście o ile zależy na związku) jeśli uda się wrócić do punktu
zero zobaczyć błędy i choć nad częścią ich popracować to wróci równowaga ona
znów zobaczy w nim swojego partnera wróci sex może jeszcze lepszy niż był ale
to co ważniejsze wrócą oni. Nie będzie już tak jak było ale może być podobnie. A
to wystarczy.

[urquhart]

jedenon napisał:
> teoretycznie można się z Tobą zgodzić jeśli przyjmiemy że nie zależy nam na
> drugiej osobie (w tym wypadku żonie) to ok po cholerę się męczyć.

Jeżeli komuś nie zależałoby na drugiej osobie napisałby że rezygnowanie z siebie bo "każda kobieta ma po urodzeniu dziecka taki czas" na niewiadomo ile lat to głupota i naiwność.

Ja napisałem że to piękne i szlachetne.

Niektóre kobiety uważają zaś że to normalne i rozsądne bo taka jest poniekąd podrzędna rola i odpowiedzialność mężczyzny w związku i miłości. Dbanie i zabieganie zarówno o seks jak i bliskość. O tym rozmawialiśmy właśnie powyżej.

[mujer_bonita]

urquhart napisał:
> Niektóre kobiety uważają zaś że to normalne i rozsądne bo taka
jest poniekąd po
> drzędna rola i odpowiedzialność mężczyzny w związku i miłości.
Dbanie i zabiega
> nie zarówno o seks jak i bliskość. O tym rozmawialiśmy właśnie
powyżej.

Dbanie o bliskość i seks to zadanie obu stron związku. Jeżeli jedna
ze stron ma jakieś kłopoty to druga automatycznie powinna starać się
bardziej. Na tym polega miłość i związek. Po to się wiążemy, żeby
przechodzić przez trudniejsze okresy RAZEM.

W sumie jak tak czytam Twoje wypowiedzi to naprawdę zaczynam
zastanawiać się po co kobiecie mężczyzna. Naprawdę nie widzę sensu
bycia w związku z takim 'modelowym' facetem według Ciebie. Co
kobieta może z niego mieć? Za wszystko musi zapłacić seksem (bo
inaczej pan się nie kwapi nawet do własnych obowiązków
rodzicielskich). To się zwyczajnie NIE OPŁACA!

[krzysztof-lis]

> Dbanie o bliskość i seks to zadanie obu stron związku. Jeżeli jedna
> ze stron ma jakieś kłopoty to druga automatycznie powinna starać się
> bardziej. Na tym polega miłość i związek. Po to się wiążemy, żeby
> przechodzić przez trudniejsze okresy RAZEM.

Czy to dotyczy również dbania o porządek w domu?

Bo moja żona wcale nie uważa, że jeśli ja nie radzę sobie z wypełnianiem
obowiązków domowych (zapominam, nie wyrabiam się), to ona powinna w domu
pracować więcej.

Czy to dotyczy również zarabiania pieniędzy?

Na zasadzie, że jak żona straci pracę to mężczyzna musi zarabiać więcej, żeby to
zrównoważyć?

[mujer_bonita]

krzysztof-lis napisał:
> Czy to dotyczy również dbania o porządek w domu?

Jeżeli przyczyną są niezależne od Ciebie rzeczy to jak najbardziej
(zapominanie i 'nie chce mi się') się nie liczy. Jeżeli np. masz
okresowo namiar pracy zawodowej, siedzisz po godzinach, wyjeżdżasz
to jak najbardziej. U nas tak to działa - podział obowiązków jest
równy (nie znaczy symetryczny) ale jak jedna strona nie może, to
robi to druga. Staramy się o równowagę.

> Czy to dotyczy również zarabiania pieniędzy?

W miarę możliwości tak - choć jak wiadomo, nie jest to zależne tylko
od nas. Jeżeli np. żona straci pracę i nie może z jakichś powodów
znaleść nowej a mąż ma np. możliwość wzięcia nadgodzin to jak
najbardziej powinien (no chyba, że i tak wyrabiają się finansowo).
Oczywiście powinno to oznaczać przeniesienie większej części
obowiązków domowych na żonę.

Do jedenon

[aandzia43]

Jedenon, czy mógłbyś napisać coś więcej na temat swojego małżeństwa
i odnowienia intymnhyc relacji miedzy tobą i żoną? Przede wszystkim,
jak długo ten przyjemny stan trwa? Na ile ty jesteś
usatysfakcjonowany, jak zachowuje się żona?
Urquhart i Bonita toczą dyskusję na bazie twojego postu, a ja
cierpię na niedosyt konkretnych informacji. Bo na razie wygląda na
to, że twoja zimna Izabella nieco się rozgrzała. Co Urquhart zdaje
się kompletnie zignorował (nie po linii partyjnej?). A może twoje
zwycięstwo jest chwilowe i nietrwałe? Napisz, jeśli oczywiście
możesz:-)

[mujer_bonita]

urquhart napisał:
> Piękne to i szlachetne ale jeśli uważasz że rozsądne i
sprawiedliwe
> to nie mam więcej pytań.
>
> Romantyczny ideał opiekuńczego i wytrwałego Wokulskiego
czekającego
> latami że może jednak w zimnej pannie Izabeli obudzi się uczucie
> wiecznie żywy.

POGIEŁO CIĘ????

Gdzie Ty widzisz niesprawiedliwość? Jedenon dobrze opisał co dzieje
się w wielu związkach - ludzie oddalają się od siebie, znika
bliskość, znika seks. Jemu udało się to przełamac rozmową,
wzajemnymi ustępstwami. WZAJEMYMI a nie 'czekaniem aż w zimnej
pannie Izabeli obudzi się uczucie'. On na nic nie czekał tylko
DZIAŁAŁ!

Jaki Wokulski??? Oczywiście Ty widzisz tylko tyle, że on czekał na
seks. To, że ona czekała na bliskość już jakoś nie jest ważne?. Ja
rozumiem, że w Twoim świecie kompromis to dawanie dupy przez kobietę
na zawołanie bo to 'więziotwórcze'. Tylko niech do Ciebie dotrze, że
z kolei takie działanie dla kobiety jest często upadlające. A
KOMPROIMS polega na tym, że obie strony coś z siebie dają. OBIE
STRONY.

Na szczęście są ludzie, którzy nie myślą tak jak Ty!

[krzysztof-lis]

> Ja rozumiem, że w Twoim świecie kompromis to dawanie dupy przez
> kobietę na zawołanie bo to 'więziotwórcze'. Tylko niech do Ciebie
> dotrze, że z kolei takie działanie dla kobiety jest często
> upadlające. A KOMPROIMS polega na tym, że obie strony coś z siebie
> dają. OBIE STRONY.

Przepraszam, czy transakcja na zasadzie:
* facet daje czułość,
* kobieta daje seks,
nie jest kompromisem?

Obie strony z siebie coś dają.

[mujer_bonita]

krzysztof-lis napisał:
> Przepraszam, czy transakcja na zasadzie:
> * facet daje czułość,
> * kobieta daje seks,
> nie jest kompromisem?
> Obie strony z siebie coś dają.

Jak najbardziej. W mojej wypowiedzi odnosiłam się do innych
wypowiedzi urqhuarta, gdzie stwierdził, że dla mężczyzny seks
odgrywa ważną rolę więziotwórczą. Dlatego jeżeli kobieta czegoś od
niego chce (bliskości, opieki nad dzieckiem, pomocy w domu) to
powinna się z nim przespać bo inaczej on nie będzie
wystarczająco 'zachęcony'. Czyli de facto kobieta powinna 'kupić'
sobie seksem wypełnianie przez męża obowiązków domowych i
rodzicielskich.

Ja się z tym nie zgadzam. Obie strony powinny dawać sobie to czego
potrzebują - w miarę możliwości równocześnie.

[olaj]

Może powinniście usiąść i porozmawiać.
Powiedz jej to, co tu piszesz.
Ciekawe, co ona odpowie... i jak to wygląda z jej punktu widzenia
Olenka

[toy.a]

Kiedy ostatni raz dałeś żonie kwiaty, kiedy powiedziałes jej,że
ładnie wygląda? Jak spędzacie wolny czas, może tak zastanów się co
Ty wnosisz do małżeństwa oprócz pieniędzy. A może przyda sie wspólna
terapia, spróbuj namówić na nia żonę, a przee wszystkimto
porozmawiajcie o problemie.Jedni mówią - jaka noc taki dzień,inni
jaki dzień taka noc.Zastanów sie jak jest u Was.

[ignatio.ch]

Może po prostu pokaż żonie ten wątek ze słowami: "zobacz, ktos ma
podobny problem co my!" I zachęć ją do czytania postów na tym forum?

[kicia031]

Rozmawiac z zona nie chcesz, podzial obowiazkow domowych zalatwiles niania i
pania do sprzatania raz w tygodniu i nie mozesz biedaku pojac, ze zona nie
odczuwa wiezi, a co za tym idzie, nie ma ochoty na sex...

ja piorkuje...

[prosty_facet]

3marcus napisał:

> Czytam sobie te Wasze posty i widzę, że jestem na drodze do zagłady.


Czytając posty na różnych forach a także z własnego doświadczenia wiem, że każdy
ma to na co sobie zasłużył i nie ma co histeryzować ;-)