romans z żonatym mężczyzną... szanse na wspolne zy

[twins_asik]

baardzo długo zastanawiałam się czy powinnam dzielić się swoim "problemem" ale
sytuacja coraz bardziej napina sie i potrzebuje trzeźwych ocen sytuacji. Może
od początku. Poznaliśmy sie ok 4 miesiące temu, to on aranzował spotkania,
dzwonil pod byle pretekstem.. nie szukałam romansu... ale był codziennie,
miły, usmiechniety, pociagający... lgnelismy do siebie strasznie. Tysiace
smsów, godzinne rozmowy przez telfon. Po miesiacu zdecydowalismy sie na cos
wiecej i nastąpiła jeszcze wieksza eksplozja. CUdownie nam razem w łóżku.
KOchamy się kochać i czerpiemy z tego wieką radość. Problem jest w tym że on
jest żonaty, ma dwójke dzieci, ja też jestem mężatka z 2 dzieciaczków. Baardzo
czesto wyznaje mi miłośc, mówi że chciałby żebym byla jego kobieta, żoną,
chciałby żebyśmy razem mieszkali, byli, że nikt nie dał mu tyle szczęscia.
Tysiące słów miłości... ale ostanio powiedział że gdybym kazała mu wybrać, to
został by przy żonie, bo ona nie jest przygotowana do samodzielnego życia
(nigdy nie pracowała, poświęciła się dzieciom). Twierdzi że nie jest z nią
szczęśliwy ale czuje sie za nią odpowiedzialny. Sytuacja do spotkań nam
sprzyja. On mieszka w Warszawie, jego rodzina we Wrocławiu. Ja jestem służbowo
w Warszawie 2 dni w tyg, i wtedy sie widujemy. Bardzo często jak sie
rozstajemy widze łzy w jego oczach... pózniej przesyła smutne smsy... ostatnio
naspisał że "nie obiecuje dziś juto, pojutrze, ale że napewno bedziemy razem"
ze jestem miłościa jego życia. Zastanawiam sie czy sie mną nie bawi, a z
drugiej strony wiem, że cięzko było by zorganizwać wszystko od początku. W
moim małżeństwie też się nie układa i czuje że z nim mogłabybyć o wiele
bardziej szczęśliwa. Ale czy to nie moja wyobraźnia? czy może zbyt
łatwowiernie uwierzyłam w jego słowa? moze on sie doskonale bawi, grając
słówkami, a ja chwytam je i wierze???? pomózcie prosze.... czy zdarzyły się
Wam takie sytuacje? i jak sie zakońćzyłu??

[ewunia541]

Tańcz, głupia, tańcz, swoim życiem się baw...Bilans cie zaskoczy;
mam nadzieję

[twins_asik]

po co tyle jadu? prosiłam o pomoc i opinie a nie krytyke. Nigdy nie zdarzyło CI
sie zakochać? ja też kiedys myslałam że to mi sie nie przytrafi, a jednak.. i
dlatego zwróciłam sie tutaj, do Was..

[zlosnica100]

Głupio zrobiłaś, jak znajde link do podobnego postu to Ci wkleje bo
cos mi sie kojarzy.

[bi_chetny]

byłem w takiej sytuacji. rzadko kiedy coś z tego wychodzi. jest pięknie, ale to
nie trwa długo. przygotuj się na twarde lądowanie.

[zakletawmarmur]

Ja potraktowałabym to tylko jako dobrą zabawę...
Nie miałam nigdy romansu z żonatym (bałabym się że jego żona się
dowie, a wkurzona żona może być upierdliwa). Gdybym kiedyś się
zdecydowała to:
- nie byłabym w stanie wymagać od faceta rozwodu. Bałabym się brać
na swoje barki ciężaru za jego rozwód. Z czasem mogłoby się okazać
że nie było warto...
- nie brałabym na poważnie jego obietnic. Może jestem przesadnie
nieufna, ale myślę, że napalony facet nie myśli racjonalnie i
obiecuje więcej niż jest w stanie zrobić.
- miałabym świadomość, że na początku jesteśmy sobą zauroczeni,
widzimy w sobie same zalety. Delektowałabym się tym stanem do czasu,
aż by mi się facet nie znudził lub ja jemu:-)

[bi_chetny]

czasami facet uwierzy w to że kobieta chce faktycznie zacząć z nim nowe życie.
do czasu postawienia sprawy jasno :)

[glamourous]

zakletawmarmur napisała:

> - nie byłabym w stanie wymagać od faceta rozwodu. Bałabym się brać
> na swoje barki ciężaru za jego rozwód. Z czasem mogłoby się okazać
> że nie było warto...
> - nie brałabym na poważnie jego obietnic. Może jestem przesadnie
> nieufna, ale myślę, że napalony facet nie myśli racjonalnie i
> obiecuje więcej niż jest w stanie zrobić.
> - miałabym świadomość, że na początku jesteśmy sobą zauroczeni,
> widzimy w sobie same zalety. Delektowałabym się tym stanem do
czasu,
> aż by mi się facet nie znudził lub ja jemu:-)


Tez dokladnie tak to widze. Z tym ze akurat mam w moim CV
doswiadczenie w postaci dosc krotkiego romansu z zonatym. Zerwalam
ten kontakt w momencie, kiedy pan oznajmil mi, ze odchodzi od
rodziny, bo chce byc ze mna. Tak jak pisze Zakletawmarmur - nie
chcialam brac na siebie odpowiedzialnosci za rozbicie czyjejs
rodziny, nie znioslabym tego. Nie chcialam tego calego bagazu, tych
komplikacji, wiec ucieklam. Po co komplikowac sobie i komus zycie?

[zlosnica100]

Problem w tym ze Asik zaczyna sie angażowac i snuć wizje a facet
pomału robi krok w tył wstawiając gadkę o niezaradnej żonie./Nie
pracoiwała to niech idzie do pracy, poza tym jeszcze przysluguje jej
alimentacja przez pewnien okres czasu/.
P.S.Asik jeśli facet mówi ze kocha to nie znaczy ze to jest prawda.

[twins_asik]

Nie wiem kto faktycznie sie bardziej angażuje... czasami jak widze jego
załzawione oczy... stesknione smsy... to on pierwszy wyznał mi miłość...
podobno mu pomogłam bardzo... nie tylko w (impotencji) ale w uwierzeniu w
siebie. On zajmuje bardzo wysokie stanowisko w jednej z najwiekszych firm w
polsce.... był strasznie sfrustrowany... powoli wychodzi z tego i dziekuje mi za
to. Kiedyś napisał że żyje dla mnie, i dopiero teraz jego życie ma sens, że
jestem kobietą dla której chciałby zmienić swoje życie i nie pędzić za
pieniędzmi (jego żonie podobno cały czas mało). Ja mu powiedziałam że nie
potrzebuje jego kasy, bo sama nieżle zarabiam i gdyby była taka potrzeba to sami
byśmy sie utrzymali z mojej pensji (w razie jakiegos kryzysu czy coś
podobnego)... te słowa były dla niego szokiem... powiedziałam że w razie
jakiegokolwiek związu wyrzekne sie jego kasy.. bo nic mi po niej,,, chce jego.
jego miłości, naszego szczescia.

[eeela]

Dużo facet gada. Za dużo.

Ja jakoś mam bardziej zaufanie do tych o mniej kwiecistych słowach, za to z
czystym kontem.

Na moje oko to chłop jest pokręcony, ma ochotę sobie przeżyć wymyśloną bajkę,
kit ci wciska, a ty wierzysz. Łzy, zaklęcia to każdy sobie może z siebie
wycisnąć. Ale czyny?

[glamourous]

eeela napisała:

> Ja jakoś mam bardziej zaufanie do tych o mniej kwiecistych
słowach, za to z czystym kontem.


Tez nie lubie takich przewerbalizowanych klimatow jak z Harlequina.
Zwlaszcza w meskim wydaniu jakos to takie przeslodzone, meczace,
nieprzekonujace...
Ogolnie taki przerost formy nad trescia u facetow jakos zawsze mnie
bardzo razil... Facet jak kocha to powienien DZIALAC, a nie lzawo
gadac i w miejscu tkwic.

[eeela]

O to to. Lzawe gadanie w zasadzie u kazdego, niezaleznie od plci,
budzi w najlepszym wypadku moje zniecierpliwienie, a zazwyczaj
rowniez nieufnosc.

[aandzia43]

> Ogolnie taki przerost formy nad trescia u facetow jakos zawsze
mnie
> bardzo razil... Facet jak kocha to powienien DZIALAC, a nie lzawo
> gadac i w miejscu tkwic.

Święte słowa dziewczyny! Ja też cenię u facetów krótkie formy.

[twins_asik]

Piszecie o twardym lądowaniu.... o wykorzystywaniu każdej chwili... a ja czasami
mam wrażenie, że między nami jest prawdziwe uczucie... czy naprawde happy endy
nie zdarzają się ? czy naprawde facet moze byc tak bezlitosny i grać tak
doskonałego aktora? czy naprawde nie myśli o drugiej osobie? czy nie można
naprawde pokochać, zmienić życia i być szczęśliwym, tak naprawde, bez żadnego
udawania, cynizmu, sztuczności??

[zlosnica100]

Przykre mi Asik, ale może.
Znam pare gdzie on ma kochanke od 12 lat i cały czas jej robi wode z
mózgu, jednoczesnie podkreslajac swoje uczucie do niej.
Trudno nam uwierzyc ze mozna miec podwojna moralnosc, ale niestety
można.

[twins_asik]

12 lat??? szok, normalnie szok....
ps. o jakim linku wcześniej pisałaś?

Carpe diem

[songo3000]

Tu nawet nie o to chodzi, ćzy facet (nie)świadomie łże czy nie. TERAZ jest fajnie i TERAZ się liczy. Jeśli chodzi o emocje to żyj tak jakby liczył się tylko dzień dzisiejszy. Moja ulubiona scena z Shogun-a gdzie Mariko (bynajmniej nie stanu wolnego :) mówi do zakochanego w niej (z wzajemnością) głównego bochatera "Jutro nie istneje"...

[zlosnica100]

Tak, 12 lat....Ona mysłala ze sie jakoś ułoży....No i ułożyło sie,
on ma dwa domy, dwie kobiety, rodzine, ona nie ma nic...pozatym ze
po 12 latach ciezko zostawić...
Gdzies widziałam dyskusje o tym jak facet zastanawia sie jak
delikatnie zostawic kochanke bo ona sie zaangazowała , on tez , ale
przeca żony sie nie zostawia.....

[zlosnica100]

Tu masz link, znalazłam;
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=150&w=90732760

[zakletawmarmur]

Tak na logikę. Ma żonę i kochankę. Jest mu dobrze. Żona ugotuje,
wypierze, dziećmi się zajmie. Przy kochance endorfiny się
powydzielają. Po co miałby zmieniać tą sytuacje? Żeby mieć "tylko"
żonę i dwójkę cudzych dzieci na wychowaniu. Mój wewnętrzny realizm
nie pozwalałby mi uwierzyć w takie zakończenie sprawy...

Wcale nie musi to być świadome oszukiwanie kochanki. Facet może być
zaangażowany w ten związek i faktycznie może mieć ochotę na coś
więcej. Ale gdy ten stan stanie się realny do zrealizowania, jego
chęci mogą ulec osłabieniu:-)

Oczywiście życie piszę różne scenariusze...

[eliza330.pl]

Ja miałam identyczną sytuację. Czasami cuda się zdażaja naprawdę. To
ja zwlekalam z rozwodem niestety, a nie on. Teraz jesteśmy
rozwiedzieni. Wierzę w wielką milość. Bylo bardzo ciężko przetrwać
nam tamte czasy i problemy związane z rozwodami , byłymi partnerami
itd. przeszliśmy naprawdę wiele...Pozdrawiam

[eliza330.pl]

twins_asik jesli chcesz napisz do mnie na maila [e-mail]

[twins_asik]

Tak, tak, oczywiście zawsze pojawia się takie pytanie. Ale przeciwwaga
istnieje.. np. zasypainie i budzenie koło kochanej osoby, spedzanie razem czasu,
sprawianie sobie przyjemnoci, z miłosci, a nie bo tak wypada, powrot z pracy do
domu - wiesz ze czeka na CIebie ktoś kto Cie kocha.... On twierdzi że lubi
dzieci i to by mu sie przeszkadzało, ja natomiast nie potrafie sie przemóc aby
wyobraźić sobie, nas we wspolnym domu, jak zareaguja dzieci itp. mysle na razie
ze wspaniale byloby być z nim, ale nie potrafie ułozyć sobie scenariusza jakby
to mialo wygladać. Wiem, ze jego przyjaciel byl w podobnej sytuacji i zdecydowal
odejsc sie od zony (po 6 miesiącach związku). On bardzo czesto na to sie
powoluje, ze skoro jemu sie udało to moze i nam by sie udalo

[glamourous]

twins_asik napisała:

np. zasypainie i budzenie koło kochanej osoby, spedzanie razem czasu
> ,
> sprawianie sobie przyjemnoci, z miłosci, a nie bo tak wypada,
powrot z pracy do
> domu - wiesz ze czeka na CIebie ktoś kto Cie kocha....


Alez daj spokoj. Codzienne zycie to nie romantyczne weekendy w
hotelu we dwoje, rozedrgane emocje, patrzenie sobie rzewnie w oczy i
caly ten stuff. Jestes doswiadczona mezatka z jakims tam stazem i
wiesz chyba, jak wyglada codziennosc - taka prawdziwa, a nie ta z
Harlequinow - oraz jak wyglada naturalna ewolucja zwiazku z biegiem
czasu. Zwlaszcza, ze oboje macie po 2 dzieci (czyli w sumie razem
czworke) - to nie takie proste tak te rodzinne i uczuciowe puzzle
idealnie dograc i tak sobie po prostu razem "zyc dlugo i
szczesliwie". Nawet jesli na poczatku wszystkim wydaje sie ze mozna
zyc jak to mowia Francuzi "sama woda i miloscia" i oby sie tylko
kochac, to wszystko sie "samo" ulozy...

Oprzytomnij kobieto : romans jest fajna, doladowujaca akumulatory i
uskrzydlajaca odskocznia, ale prawdopodobnie tylko i wylacznie
dlatego, ze to TYLKO romans...

[bi_chetny]

asik - między mną a tamtą kobietą też było uczucie, bardzo mocne. mało brakowało
a zostawilibyśmy naszych partnerów. niestety zabrakło woli. i teraz myślę że
może dobrze się stało ?

[zakletawmarmur]

A może dlatego właśnie tak bardzo chciałeś, bo ona nie chciała?

[bi_chetny]

zakletawmarmur napisała:
> A może dlatego właśnie tak bardzo chciałeś, bo ona nie chciała?

problem polega na tym, że to ona pierwsza wyznała mi miłość, mówiła o sobie że
jest moją drugą żoną, że chciałaby być ze mną. dopiero postawiona pod ścianą
powiedziała, że nie zostawi męża.

[twins_asik]

bi_chetny napisał:

> asik - między mną a tamtą kobietą też było uczucie, bardzo mocne.
mało brakował
> o
> a zostawilibyśmy naszych partnerów. niestety zabrakło woli. i
teraz myślę że
> może dobrze się stało ?
>
>
dlaczego piszesz, że może dobrze się stało? możesz to rozwinąć?

[bi_chetny]

twins_asik napisała:
> dlaczego piszesz, że może dobrze się stało? możesz to rozwinąć?

bo skoro zabrakło woli już wtedy, to pewnie zabrakłoby jej później.
statystycznie jakiś 1% związków po romansowych tworzy nowy związek.
patrzę na sprawę z dystansem, może dlatego tak myślę.

Na wszystkie pytania odp.TAK

[gacusia1]

[anais_nin666]

Asik...Happy end? Nie jest możliwy. Cokolwiek się stanie ktoś ucierpi. Twoja
rodzina, którą rozbijesz. Jego rodzina, którą on rozbije. Będziecie budować nowe
szczęście na smutku innych ludzi. Widzisz tu miejsce na happy? Ja widze jedynie
na end.
Nie twierdzę, że nie ma szans na Wasze wspólne bycie. Jest. Ale ile będziecie
musieli znieść nim to nastąpi. Udźwigniesz swoje wyrzuty? Jego wyrzuty?
Gdy sytuacja jest mniej skomplikowana, czyli romansują osoby, które sa w
związkach bez przyszlosci - jest latwiej. Wiadomo, że się sypie i tylko chwile
dzielą od konca, a w tym przypadku nie ma jaskółek końca. Zona Twego kochanka
pewnie żyje w błogim przeświadczeniu, że ich związek jest super...
On moze Cie kochac wielką miłością, Ty jego też. Ale na happy tu miejsca nie
ma... Nie w tym warunkach...

[sagittka]

Jest cudownie w te dwa dni w tygodniu, gdy żyjecie jak na wakacjach,
z daleka od swoich rodzin.

Wyobraź sobie na zimno wasze wspólne życie. Jak on wyjeżdża w
weekendy odwiedzić swoje dzieci, ty również zapraszasz swoje (bo
skąd pewność że mogłabyś je na codzień wychowywać, przecież to ty
porzucasz rodzinę dla kochanka, a nie maż).
Jak cotygodniowe randki zamieniają się w codzienne życie, pełne
przyziemnych obowiązków, spraw i konfliktów załatwianych z byłymi
małżonkami, problemów (częstych) z psychiką 4 dzieci, ostracyzmu
rodziny. Czy czar nie pryśnie?

A teraz przypomnij sobie, jak było w okresie narzeczeńskim z twoim
mężem. Jak byliście w sobie zakochani, jak wam było dobrze w łóżku.
Jak to wszystko powoli zaczęło się rozmywać i jak to zaniedbaliście,
bo dzieci, praca, obowiązki, brak czasu dla siebie, itp.

A teraz sama odpowiedz sobie na tytułowe pytanie tego wątku.

[ciezka_cholera]

Ja bym sie najpierw zastanowila, czy chce zostawic meza (dokladnie tak, jak
pisze sagittka), jesli doszlabym do wniosku, ze tak, to postawilabym kochankowi
ultimatum - jest to jedyna metoda, moim zdaniem, zeby sprawdzic, czy sa szanse
na wspolna przyszlosc. I nie wkrecaj sie, ze jestes w stanie w ten sposob cos
zepsuc, jesli nie odejdzie od zony teraz, to najpewniej nie odejdzie tez przez
kolejne X lat (cisnie mi sie na klawiature nigdy, ale jestem zbyt ostrozna, zeby
uzywac takich okreslen ;-))- przynajmniej bedziesz mogla sie zastanowic czy
obecny uklad Ci odpowiada w perspektywie dlugoterminowej.

proste pytania

[kawitator]

Sytuacja typowa do obrzydliwości Przewija się w życiu co chwila więc nie będę stawał tu po jednej lub drugiej stronie lub próbował stosować jakieś kryteria przyzwoitości . Przecież się zakochałaś i to wszystko tłumaczy i usprawiedliwia

Interesuje mnie inna sprawa i byc moze mogłabyc odpowiedzieć bo sam nie wyobrażam siebie w takiej sytacji.
Spotykasz się z tym wyśnionym i przez dwa dni jak piszesz żyjesz winnym świecie urok seks radość Potem wracasz do domu Otwiera ci twój facet który w tym czasie jak się domyślam zajmował się „dwoma dzieciaczkami „ I co ??
Uśmiechasz się do nie go opowiadasz zmyślone bajki a potem idziesz z nim do łóżka z oddaniem udając zainteresowanie i orgazm widząc w swojej wyobraźni kochanka?
Zajmujesz się dziećmi wychodzisz z facetm do znajomych.
Grasz cały czas taka fajna przyzwoitą żonę ? Patrzysz mu w oczy ??

Jak się czuje ktoś świadomie ryzykujący całym swoim dotychczasowym życiem Twój facet może jest taki mało podejrzliwy wierzy i kocha ale dziewczyny są podejrzliwe i sprytne Zwykle zaczyna się od podejrzeń żony twojego kochanka Jak już ustali co ma ustalić i odbierze wiernopoddańcze hołdy od męża który będzie zapewniał że kocha tylko ja, dzieci i poprosi grzecznie żeby go zostawiła w domu to na pewno nie zostawi cie w spokoju a zrobi wszystko aby uświadomić twojego faceta kogo to ma w domu. To będzie jej imperatyw bo nie męża ale Ciebie będzie winić za rozpad lub wielki kryzys małżeństwa i swoje cierpienie
Wtedy zaczynasz życie od początku znienawidzona przez dotychczasową rodzinę odrzucona przez kochanka z zerwanym kontaktem z dziećmi To są prawdopodobne koszty tego co robisz .

Oczywiście scenariusz nie jest zdeterminowany może się udać. Może się nie wydać. Może mąż przełknąć fakt że ma rogi. Może dzieci jak się dowiedzą że rozpad rodziny spowodowała puszczająca się matka będą zadowolone ale ryzyko jest olbrzymie o czym świadczy ilość kilkudziesięciu tysięcy rozwodów corocznie z powodu niewierności

[wiek_chrystusowy]

ciesze sie, ze to napisal mezczyzna. To o oczach. Gdyby tak pisala kobieta,
pewnie byloby to odebrane jako ckliwosc i przesada. Dzieki.

[twins_asik]

do kawitatora
Otóż troche sie myslisz ze stwierdzeniami że gram dobrą zonę. NIe
kocham się z mężem od prawie 2 lat. Chociaż nie, mogłabym policzyć
na palcahc jednej ręki ile razy kochalismy sie w ciągu 2 lat. Mało
ze sobą rozmawiamy, a właściwie cały czas walczymy o "niepodległość"
w domu. To ja musze wszystko organizować w domu, w pracy,
przedszkola, lekarzy i wszsytko co sie wokół "domu" kręci. do
zeszłego roku było w miare ok. ale powiedziałam, że miarka sie
przebrała. Wiosna i lato to był dla niego okres ciągłych wyjazdów a
to na rybki, a to na grzybki, wracał po kilku browarach, uchachany a
ja ciągnęłam jedną pracę, drygą pracę, do tego kilka pobytów w
szpitalu z dzieciaczkami i coś sie we mnie przełamało. Pobraliśmy
sie 6 lat temu, bo zaszłam w ciąże. Odkąd pamiętam zawsze sie
kłóciliśmy, zawsze, moj mąz zawsze był wyluzowany i miał na wszystko
czas a ja latałam z wywieszonym jezorem organizujac całe rodzinne
zycie. Ostatnio próbowałam ustalić grafik tygodnia, abym miała czas
raz w tygodniu na wyjście na besen to powiedział, że dom to nie
praca i nie bedzie tworzył organizerów. powiedziałam wtedy KONIEC.
coś sie przełamało. Jestesmy razem, mieszkamy, ale czy się kochamy?
nie wiem, na pewno po tylu latach jest przywiązanie, dzieci, ale
miłość, tęsknota? nie, to co czuje do "mojego kochanka" mogłabym
nazwać zauroczeniem, moze nawet miłością. WIem, ze to są dopiero
początki i moze wszystko sie rozmyć, ale mam wrażenie że ten
człowiek potrafi mnie docenic i szanować. Przykładów mogłabym
podawać tysiące, róznic w ich zachowaniu. Wiem, wiem.... powiecie po
orgazmach można wiele zrobić i obiecać kobiecie... ale czy zawsze
trzeba sie tak kierować?

[glamourous]

Aha, czyli malzenstwo Ci sie sypie, bo szwankuja sprawy
organizacyjne, kuleje podzial obowiazkow. No dobra. Ale czy myslisz
czasami, JAK to by bylo gdybys rzucila wszystko i zamieszkala ze
swoim kochankiem? Jak wtedy wygladalaby organizacja? Bo rozumiem, ze
Twoje "dzieciaczki" zamieszkalyby z wami? Czy jestes pewna, ze nowy
facet spelnialby sie w 100% jako opiekun dla Twoich dzieci i czy
wzialby na swoje barki wszystkie obowiazki z nimi zwiazane, w
dodatku tak jak sobie zyczysz, czyli fifty-fifty - zebys miala
rowniez czas dla siebie? Czy myslisz, ze nowy partner tworzylby z
Toba jak Ty to mowisz "organizery" Twojego zycia rodzinnego, majac w
dodatku na glowie swoja odpowiedzialna prace oraz wlasna rodzine???

> ale mam wrażenie że ten
> człowiek potrafi mnie docenic i szanować. Przykładów mogłabym
> podawać tysiące, róznic w ich zachowaniu

Kobieto, zejdz na ziemie, to sa dopiero POCZATKI, to normalne ze
sa "roznice w zachowaniu" pomiedzy starym mezem a nowym kochankiem,
ale nie mozna wszystkiego brac za dobra monete na tym etapie
znajomosci!!

> Wiem, wiem.... powiecie po
> orgazmach można wiele zrobić i obiecać kobiecie... ale czy zawsze
> trzeba sie tak kierować?

No niestety, this is not Hollywood, ze powtorze za Cranberries.
Pomysl racjonalnie, na chlodno, jezeli potrafisz - jakie ten zwiazek
ma szanse powodzenia na dluzsza mete. Przeciez nawet nie znasz
faceta na codzien. Skad wiesz, ze nie wpadlabys z deszczu pod
rynne?? Facet bajeruje, Ty lykasz wszystko co Ci mowi i na podstawie
okazjonalnych spotkan seksualno-rekreacyjnych snujesz szczytne i
dalekosiezne plany zyciowe z dwiema rozbitymi rodzinami i czworka
dzieci w tle. Az sie nie chce wierzyc jakie kobiety potrafia byc
naiwne...

[aniorek]

> No niestety, this is not Hollywood, ze powtorze za Cranberries.

Wiem, ze nie w temacie watku, ale milo mi, ze wspomnialas te piosenke. :D

Domyslam sie tez, ze z tego samego pokolenia jestesmy, co w podstawowce "jaralo sie" albumem "No need to argue" (jakies 15 lat temu, OMG). :)

[bi_chetny]

twins_asik: mam przyjaciółkę, która przechodziła podobny schemat. skończyło się
jej rozwodem, tamten nie dość że nie odszedł [mimo wielkiej miłości], to ma
teraz drugie dziecko [chyba wiatropylnie]. Obecnie jest z trzecim facetem, który
też jest po rozwodzie. i jest w miarę szczęśliwa. ale sporo przeszła.

[kawitator]

Potrzeba dodatniej samooceny jest nasza pierwsza i największą potrzebą . Aby ją zaspokoić będziemy kłamać, konfabulować zmieniać nasza przeszłość i rzeczywistość w ten sposób aby tylko móc we własnych oczach uchodzić za kogoś przyzwoitego A by to osiągnąć skwapliwe wierzymy w to co nam posuwa nasza usłużna wyobraźnia i gotowi jesteśmy sie przysiąc ze to najprawdziwsza prawda i oczywista oczywistość Ludzie którzy nas znają osobiście widzą taka gwałtowną zmianę i całość naszych konfabulacji ale to nie ich interes więc sie tylko śmieją z takich opowieści.
Lansowane współcześnie zachowania kulturowe i z naciskiem na JA na to że absolutnie społeczeństwo nie może nikogo do niczego zmuszać, na co ten ktoś w tej chwili nie ma ochoty bo to będzie opresyjność powodują ze coraz mniej przejmujemy się świństwami wyrządzanymi innym do przecież ja jestem najważniejszy.

Wyszłaś za mąż Ślub był przyspieszony w powodu ciąży a myślę ze nie poszłaś do łóżka z byle chłystkiem. Co więcej zdecydowałaś się na drugie dziecko z tym facetem
O popełniał wielkie przestępstwa Poszedł na ryby i raz nawet napił sie piwa (taka moja mała złośliwość ) Poza tym to co ja robię w związku jest trudne skomplikowane i męczące to co robi partner robi się samo
Ile kobitek usłyszało od facetów ze on pracuje a wychowanie dzieci i praca w domu to przecież nic nie jest takie samo rozumowanie

Od dwóch lat zmarło wasze życie seksualne Kochacie się z rzadka ale nie jestem pewien czy to nie twoja wina Po dzieciach to się zdarza Może Twój facet gdzieś pisze o zamianie fajnej dziewczyny w zimna rybę po dzieciach

Takie typowe Po 6 latach małżeństwa z dwójka dzieci nagle twoja podświadomość zapragnęła trzeciego dziecka ale z kimś innym Taktyka „na romantyka” pozwoliła facetowi załatwić sobie dupę na boku. Ty nią właśnie jesteś i nie będziesz niczym więcej A twoje rojenia to nic więcej jak działanie serotoniny na korę mózgową Przejdą bo nie mają nic wspólnego z rzeczywistością o czym cierpliwe acz bezskutecznie piszą ci tu dziewczyny.

A o spoglądaniu w oczy nie napisałaś. Wstyd ?

[ciezka_cholera]

Asiku, przyznam, ze w swietle powyzszego tym bardziej Cie nie rozumiem.
Z mojego punktu widzenia wyglada to tak - jesli uwazam swoj zwiazek za
kompletnie nierokujacy, to go koncze - w przypadku malzenstwa z dziecmi
podejmuje co najmniej kilka prob reanimacji. Jesli jednak te proby sie nie
powiada, to koncze zwiazek. I jest to zupelnie niezalezne od relacji z kochankiem.
Jako wolna osoba mozesz postawic kochankowi ultimatum (wtedy bedziesz wiedziala,
co on naprawde do Ciebie czuje), mozesz zachowac status quo - jesli Ci to
odpowiada, mozesz sobie znalezc jeszcze kogos innego, mozesz pozostac samotna
matka i korzystac z urokow przygodnych znajomosci, albo i nie korzystac, jesli
nie lubisz - masz tak wiele mozliwosci.
Jesli kochanek bedzie chcial sie dla Ciebie rozwodzic - dobrze, jesli nie -
trudno, wszak nie rozstalas sie z mezem dla niego, tylko dlatego, ze Wam bylo
zle razem, prawda? Tak samo jak zostal Twoim kochankiem, nie dlatego, ze uleglas
pospolitej rzadzy, tylko dlatego, ze Twoje malzenstwo bylo w rozsypce? Wiec albo
idziesz za ciosem i:
1) rzucasz kochanka i probujesz naprawiadz malzenstwo - ryzyko jest takie, ze
tracisz kochanka, zas nie masz pewnosci, czy z mezem Ci sie uda,
2) rzucasz meza i postanawiasz co dalej z kochankiem - ryzyko jest takie, ze
tracisz nieudane, ale jednak malzenstwo, a nie wiadomo, czy kochanek bedzie
chcial sie z Toba zwiazac,
albo musisz uczciwie przyznac, ze jestes asekurantka i nie podejmiesz zadnego
ryzyka w celu poprawy sytuacji, gdyz, najwyrazniej sytuacja Ci az tak mocno nie
doskwiera.
Pisze to z perspektywy osoby, ktora rozstawala sie juz z ojcem swojego dziecka
(nie byl moim mezem, wiec przynajmniej formalnie bylo o wiele prosciej) i wiem
jak bardzo jest to trudne, i jak czlowiek ludzi sie po pietnascie razy, ze
bedzie lepiej, ale skoro jest nadzieja, to po co Ci kochanek, zas jesli jest
beznadziejnie, to po co Ci maz?

[sagittka]

> skoro jest nadzieja, to po co Ci kochanek, zas jesli jest
> beznadziejnie, to po co Ci maz?

Bo tak jest efektowniej. Bo kochanek zyskuje na tle męża. Bo
konspiracja jest niezbędna, a brak odwagi do odpowiedzialnego
pójścia na całość.

[ciezka_cholera]

sagittka napisała:

>(bo skąd pewność że mogłabyś je na codzień wychowywać, przecież to ty
> porzucasz rodzinę dla kochanka, a nie maż).

Sagittko, to chyba nie tak wyglada. Prawa do opieki nad dziecmi nie odbiera sie
za kare malzonkowi podejmujacemu decyzje o rozstaniu, nie przyznaje sie
malzonkowi porzuconemu jako zadoscuczynienie doznanej krzywdy. Sady powinny
patrzec na to wylacznie z perspektywy dziecka, czyli opiekunem na codzien
powinien zostac ten rodzic, z ktorym dzieko jest bardziej zwiazane emocjonalnie.
I chyba tak wlasnie robia, dodatkowo domniemujac najczesciej, ze tym rodzicem
jest matka. Czy slusznie czy nieslusznie, to temat na osobna dyskusje :-).

[bi_chetny]

postawienie ultimatum faktycznie daje dobrą odpowiedź. ja takie postawiłem i
okazało się że ona nie zostawi swojego męża. życie :)

[kaachna1]

Ja uważam,że romanse zazwyczaj nie kończą się dobrze,kiedy zamieszkacie razem,a
problemy są nie do uniknięcia wciąż będziecie sobie zadawać pytania czy dobrze
zrobiliście,burząc wasze rodziny,taka odskocznia od rzeczywistości potrafi
przysłonić oczy na pewne sprawy,widzicie siebie na razie tylko w samych
superlatywach.Na twoim miejscu skupiłabym się teraz na twoim związku z mężem i
próbowała go jakoś odbudować,bo przecież wychodząc za niego też go
kochałaś.Dostrzegasz teraz w nim same wady,ale pomyśl jakbyś się poczuła gdyby
mąż ci dziś oznajmił,że już cię nie kocha i poznał wspaniałą kobietę z którą
chce spędzić resztę życia?Spójrz na swojego męża z innej perspektywy,wyobraź
sobie,że jest czyimś kochankiem,że ta kobieta go docenia,akceptuje takim jakim
jest,kocha go,czy nie wydaje ci się,że mogłabyś stracić coś bardzo cennego?Jest
sporo facetów,którzy zostawili swoje żony i bardzo tego żałują czy chciałabyś
aby twój kochanek był jednym z nich?
Przeżyliście bez wątpienia wspaniałe chwile,ale pora wrócić na ziemię jego żona
może próbować go odzyskać i być może uda jej się to,a wtedy to ty będziesz tą
przegraną.

[zdzichu.ok]

twins_asiku : Odpowiedziało ci już wiele osób, odpowiem i ja, po
swojemu: Facet jest romantyk, to sie tobą zachwyca, łzy wylewa, do
tego sobie nieźle porucha..., całkiem klawe ma gość życie, jak sie
odezwiesz że chciałabyś z nim coś wiecej niż tylko robić mu laske i
dawać tyłka, to gość sie wystraszy i z podkulonym ogonem wróci do
żony, i będzie wyciszał telefon i miał nadzieje że nie będziesz do
niego dzwonić, w razie czego zmieni numer, a potem po cichu w
ubikacji będzie sie podśmiechiwał, "alem jest gość!, nie dość że
prezes, to jeszcze poruchałem na boku niezłą babke, w domu jest tak
jak bylo, nikt nic niewie, ale mi sie "gratis" trafił!", jemu z
wrocławia do ciebie to by sie niechciało fotela przewieźć, a co
dopiero życie całe zmieniać, także jak chcesz fajnego bzykania to
korzystaj dalej, i nie pieprz o fajnym życiu razem, bo szanse na to
=0, pozdrawia Zdzisek

[twins_asik]

zdzichu.ok napisał jemu z
> wrocławia do ciebie to by sie niechciało fotela przewieźć"

otóz powiem Ci że był u mnie kilka razy i zawsze wychodziło to z
jego iniciatywy. Po prostu chciał mnie zobaczyć, przytulić,
pocałować, chociaż na 30 min. Czasami nawet spotykaliśmy się w
połowie drogi naszych miast. Zdesperowani tęsknotą. Pisząc aż sama
sie dziwie ile wydarzyło sie w ciągu tych 3-4 miesięcy,

Farsa raz!

[gardenersdog]

Kolejny raz potwierdza się teza, że to kobieta w takim układzie jest bardziej
zdeterminowana do rewolucyjnych zmian i legalizacji "sielanki". Bo
facet-konformista nie ma w tym ABSOLUTNIE ŻADNEGO interesu: odbudowałaś wiarę w
jego męską potencję, ma duuuuuużo seksu reglamentowanego tylko
czasoprzestrzenią;), żyje w nimbie jedynego żywiciela rodziny i cierpiętnika, co
za "miljony" (no prawie;) kocha i cierpi katusze...etc etc. Żyć, nie umierać.

P. S. Facet zapewne ochoczo będzie chciał się rozwieść wtedy, gdy od niego
odejdziesz, czyli gdy realne widmo rozwodu zostanie zażegnane:)
Życzę odwagi i wytchnienia w uszczęśliwianiu Was obojga.

[anais_nin666]

gardenersdog napisała:

> Kolejny raz potwierdza się teza, że to kobieta w takim układzie jest bardziej
> zdeterminowana do rewolucyjnych zmian i legalizacji "sielanki". Bo
> facet-konformista nie ma w tym ABSOLUTNIE ŻADNEGO interesu: odbudowałaś wiarę w
> jego męską potencję, ma duuuuuużo seksu reglamentowanego tylko
> czasoprzestrzenią;), żyje w nimbie jedynego żywiciela rodziny i cierpiętnika,
co za "miljony" (no prawie;) kocha i cierpi katusze...etc etc. Żyć, nie umierać.

Ano racja.
Kobieta z reguły ma odwagę zmienić życie. Facet nie. Kocha wygodę i żonglowaniem
słowem "odpowiedzialność', którego sens jest mu obcy skoro naraża rodzinę z
powodu seksu na boku, ale zapewne setki razy wspomni o odpowiedzialności za
rodzinę, gdy tylko usłyszy słowo "rozwód" i będzie się czuł rzgrzeszony;) To, że
chrzani zycie jakiejś kobiecie po drodze, bo nie ma dośc jaj, by zakończyć coś
co podobno mu tak nie pasuje (obecna żona, hehe) to drobiazg. Bo przeciez jest
odpowiedzialny. Za zone, ktorej tak nie kocha... Norma.

[zakletawmarmur]

> Kolejny raz potwierdza się teza, że to kobieta w takim układzie
jest bardziej
> zdeterminowana do rewolucyjnych zmian i legalizacji "sielanki". Bo
> facet-konformista nie ma w tym ABSOLUTNIE ŻADNEGO interesu:

Obciążenie genetyczne?

Mężczyźni-siewcy nasienia i kobiety, które o plony muszą dbać...

Swoją drogą nie rozumiem, dlaczego w dobie antykoncepcji, dojrzałe
kobiety nie potrafią się pobzykać dla samej przyjemności z tego
płynącej? Czy zawsze musimy mieć z tego jakieś większe korzyści?

[gacusia1]

Jak mozna byc tak naiwnym/naiwna? Moje spojrzenie na ta sprawe?
Facet trzyma cie bo mu wygodnie. W domu zonka,ktora bzyka jak ciebie
nie ma w poblizu. Potem wyskok do innego miasta i ty-dla
urozmaicenia,a ze facet ma gadanego to ci bajer na uszy nawija i
mydli oczy co,bys go kantem nie puscila. No a ty? Twoej maz w ogole
istnieje jakos w twoim zyciu? Napisalas jedynie,ze jestes mezatka i
NIC poza tym. Masz dzieci,meza i ot,tak sobie spotykasz sie z innym.
Uczciwe? A jesli twoj maz bylby w roli twojego kochanka to jako
zdradzana zona bylabys szczesliwa z tego powodu?
Jestem przeciwna zdradom,romansom i innym daleko posunietym flirtom.
To wlasnie moje zdanie. Gdy ty i twoj kochanek bylibyscie pewni w
100% to kochanek nie mowilby,ze nie odejdzie od zony. Taki tekst
daje tobie obraz jego "milosci" do ciebie i to powinno otworzyc ci
oczy a nie zyc zludzeniami.

[gardenersdog]

Jak ja uwielbiam sformułowanie: " W moim małżeństwie się nie układa". Takie
uniwersalne, można nim wytrzeć gębę wzdłuż i wszerz.
Jak w nim nie układacie, to się samo nie ułoży.
A w Twoim poście mąż to figurant, wiemy o nim tylko, że jest i sam ten fakt
komplikuje sytuację.

[eeela]

> Jak w nim nie układacie, to się samo nie ułoży.

Bardzo trafnie i zgrabnie powiedziane :-)

[syrius23]

> A w Twoim poście mąż to figurant, wiemy o nim tylko, że jest i sam ten fakt
> komplikuje sytuację.

No wiemy jeszcze, że ma kolegów z którymi łowi ryby. Na dodatek pije piwo:)

[sagittka]

Do moich wcześniejszych pytań dołożę jeszcze zadanie.
Przeczytaj wątek "jak odróżnić zauroczenie od miłości" i wtedy się
zastanów czy 4-miesięczna znajomość napędzana chemią i endorfinami
poorgazmowymi jest już miłością.

[twins_asik]

sagittka napisała:

> Do moich wcześniejszych pytań dołożę jeszcze zadanie.
> Przeczytaj wątek "jak odróżnić zauroczenie od miłości" i wtedy się
> zastanów czy 4-miesięczna znajomość napędzana chemią i endorfinami
> poorgazmowymi jest już miłością.

Nasz współny czas to nie tylko sex. Razem gotujemy, spedzamy razem
czas, ogłądamy filmy, baardzo dużo rozmawiamy, wiem że to inaczej
wygląda, bo wtedy możemy poświęcić sobie 100% czasu, nie angażując
sie w opiekę nad dziecmi. ale i tak jest wspaniale.

[bi_chetny]

asik, naprawdę bardzo chciałbym żeby tobie się udało - ale pamiętaj, zawsze
będzie to poranione i trudne. i nie ma wyjścia, lizać rany będziecie długo. To
trwa 4 miesiące ? To myslę że za 2 maksymalnie coś się wydarzy

[eeela]

> Nasz współny czas to nie tylko sex. Razem gotujemy, spedzamy razem
> czas, ogłądamy filmy, baardzo dużo rozmawiamy,

Kobieto, ile ty masz lat? To co opisujesz nie daje ci żadnego pojęcia o tym,
jaki ten człowiek byłby w codziennym pożyciu. Oglądanie filmów, gotowanie,
rozmowy, to wszystko są wciąż elementy zwykłego randkowania, i miło jak zostają
w związku na dłużej, ale ani nie jest powiedziane, że zostaną, ani ty żadnych
konkretnych informacji z świergolenia przy zabawach w kuchni nie wyciągniesz.
Hormony ci uderzają do głowy i gadasz jak siksa. A poza tym patrząc po twoim
stosunku do obecnego swojego małżeństwa i twojej w nim roli, to jeśli nie
zrozumiesz pewnych podstawowych rzeczy, to i ewentualne drugie wcale dobrze nie
rokuje. Jak wyżej pisała Gardenersdog, w małżestwie SAMO się nie układa, a
układanie małżeństwa nie polega na tym, że sama piszesz domowe orgenajzery i
zmywasz głowę chłopu, że się do nich nie stosuje.

[eeela]

Aha, jeszcze jedno - skoro mąż taki cwany, że nawet jednego popołudnia na basen
nie chce dla ciebie w domowym grafiku uwzględnić, to jak ty to robisz, że masz
całe weekendy na baraszkowanie z kochankiem?

[sagittka]

Po tym, jak opisałaś swoje małżeństwo, widać że faktycznie jest to
kiepski związek, choć wpływ na to ma nie tylko twój mąż. Masz
kochanka, bo potrzebowałaś dowartościowania, czułości, adoracji. Nie
będę rzucać w ciebie kamieniami za to, ze chciałaś poczuć się
szczęśliwsza chociaż przez te dwa dni w tygodniu.
Jednak powinnaś sobie zdawac sprawę z kosztów takiego romansu
(oszukiwani partnerzy, może rozbite 2 rodziny) oraz przede wszystkim
nie usypiaj resztek rozsądku wierząc, że na etapie romantycznych
początków romansu można planować wspólną przyszłość.
Jeśli robisz sobie wizualizację waszego przyszłego sielankowego
życia we dwoje, to dla równowagi zrób sobie symulację efektów
wyjścia na jaw waszej zdrady w twoim i jego małżeństwie (chodzi o
spodziewane konsekwencje i możliwe straty).

[sagittka]

Sama muszę siebie zganić: sagittko droga, odwoływanie się do
rozsądku osoby w pierwszej fazie zakochania nie ma sensu!
Nawet jeśli nie jest to niedojrzała nastolatka, to jest silnie
znieczulona na sygnały z zewnątrz. Docierają do niej jedynie "łzy w
jego oczach" oraz "smutne smsy".

[wers-alik]

Niezbyt często tu zaglądam, jednak przeczytałem ten wątek z uwagą. Oceniając jedynie komentarze, bo to co pisze twins jest absolutnym banałem. Niestety, wybaczcie ostrość sformulowania, jest to pieprzenie kotka za pomocą młotka. Kompletnie nietrafne. Jest tylko jeden wyjątek: sagittka, która przypomniała autorce wątku o czasie
zauroczenia swoim mężem (a nawet wcześniej), że tak "dawała" mu, iż
zmajstrowali 2 progenitury. To istotne dla rozważań o NOWYM zauroczeniu, miłości(???)

Ja im wierzę obojgu. Ten nowy facet nie jest cynicznym satyrem. On miał poważne kłopoty. Na tyle poważne, że doprowadziły go do blokady
psychicznej skutkującej impotencją. Teraz odczuwa szczęście topielca,
któremu po traumie udało się zaczerpnąć powietrza. Cieszy się z powrotu do życia, do oddychania. Z nią jest trochę podobnie: libido
w rozkwicie, a niechęć psychiczna nie pozwala realizować. Więc... zakochała się.

Oczywiste i proste jak cep jest to, że do oddychania można się przyzwyczaić: w pracy poukładać, z żonką poprawić technikę bzykanka, zajmowanie się (własnymi!) dziećmi też może ubarwić życie. I co potem zrobić z kulą u nogi w postaci kochanki?

[twardycukierek]

Amen, wersalik.

'I co potem zrobić z kulą u nogi w postaci kochanki?'

I o to właśnie pyta założycielka wątku.

[loppe]

Jak ludzie z dwójką i nawet czwórką dzieci znajdują w sobie siły do
romansów/rozwodów is beyond me.

[avide]

o tego co napisali inni dorzucę jeszcze swoje 3 grosze.

Przede wszystkim nie myl zauroczenia i miłości.
Następnie pamiętaj, że cokolwiek będziesz budować będzie to na zgliszczu dwóch
rodzin.

Teraz coś na temat Twojego faceta.
Ludzie non stop się zakochują. Nie twierdzę, że Twój amant udaje, kręci,
kombinuje itp. On faktycznie mógł się zakochać i ja mu wierzę. Choć to czasem
nieprawdopodobne to jednak i facet też człowiek czasem ma prawo się szczerze
zakochać ;-)))) Choć bardziej wersja z zauroczeniem mi tutaj odpowiada.

Facet z tego co piszesz wygląda na romantyka. Aż się chce powiedzieć "to be or
not to be" ;-).
Romantyzm to piękna cecha, ponoć często ceniona przez kobiety, jednak musisz o
czymś wiedzieć. Czasami bywa wada nie do przeskoczenia. Takie osoby niezwykle
trudno podejmują cyniczne decyzje mogące zranić inne osoby. Ich po prostu na to
nie stać, są na to za słabe.
Dlatego mimo łez, smsów obawiam się, że odejście od rodziny, dzieci dla tak
wrażliwego faceta może w rzeczywistości okazać się ponad siły. Prędzej to żona
go wykopie z domu jak się dowie o romansie niż on od niej odejdzie. To raz.

Czytałem kiedyś statystyki na temat ludzi żyjących w takim układzie jak Twój.
Dane były następujące. Jeżeli w ciągu pierwszych dwóch lat facet nie odejdzie do
kochanki jego szanse odejścia do niej spadają drastycznie do zera. A tak
naprawdę jest to pewna zależność liniowa.
Im dłużej romans trwa w czasie tym mniejsze prawdopodobieństwo że odejdzie od
żony z wartością graniczą 2 lat. Oraz punktem kulminacyjnym w okresie 12-15
miesięcy od nawiązania romansu.

W przypadku mężczyzn romantyków sprawa jest o tyle trudniejsza, że ich naturalna
trudność w podejmowaniu takich decyzji komplikuje sprawę. Pamiętaj że musi
skrzywdzić 3 osoby a to jest sprzeczne z natura romantyka, prędzej sam będzie
"cierpiał", weźmie to "cierpienie" na siebie będąc Twoim kochankiem :D:D:D, by
nie ranić innych, do momentu aż wszystko się skończy ;-))) ups zycie.

Dlatego taki facet jest zdolny do takiej decyzji jedynie pod wpływem silnych
endorfin, gdy liczysz się tylko TY. Taki stan zaś w człowieku trwa max do 2 lat
(zaskakująca zbieżność ze statystyką odejść od żon >2 lat -> 0 szans ;-)) czyżby
klapki opadły ? ;-))), a w przypadku Twojego amanta skróciłbym ten czas do 1 roku.

Zatem, pomijając rozterki natury moralnej i całą resztę o której pisali inni.
Na Twoim miejsc cieszyłbym się romansem skoro nie chcesz go kończyć ale z
odpowiednim dystansem. W końcu 2 dni w tygodniu znowu czujesz się kobietą. Twój
mąż sobie na to zapracował by mieć rogi (lub nie, nie wiem ;-)). Poczekaj
jeszcze 4-6 miesięcy. Po prawie roku powoli pojawia się odrobina miejsca w
umyśle zakochanego człowieka na zdroworozsądkowe myślenie którego wcześniej
zwyczajnie nie ma (czytaj post Sagitki ;-) ). Po tym czasie jeśli będziesz
chciała go, postaw mu sprawę jasno:
1) Zapewniasz go że chcesz z nim być
2) On mówi żonie, że chce odejść (warunek konieczny), że to koniec.
3) Na dowód tego wyprowadza się od żony do Wawy (warunek konieczny)
4) Ty oznajmiasz mężowi i dzieciom że się wyprowadzasz z domu i idziesz do niego
do jego mieszkania w którym on już na Ciebie czeka. W końcu facet powinien mieć
jaja. Jak kocha, zrobi tak. Jeśli nie zrobi tego, cóż... ach ten piękny
romantyzm i łzawe sms-y oraz smutne oczy ;-)) oraz umiejętności aktorskie ;-).

[kici10]

Tysiące słów miłości... ale ostanio powiedział że gdybym kazała mu
wybrać, to
został by przy żonie, bo ona nie jest przygotowana do samodzielnego
życia
(nigdy nie pracowała, poświęciła się dzieciom). Twierdzi że nie jest
z nią
szczęśliwy ale czuje sie za nią odpowiedzialny

W tym momencie powinna Ci się zapalić czerwona lampka.


---------------
Lajf is brutal and full of zasadzkas

[gardenersdog]

>> Twierdzi że nie jest z nią
> szczęśliwy ale czuje sie za nią odpowiedzialny
>
> W tym momencie powinna Ci się zapalić czerwona lampka.

Właśnie szkopuł w tym, że czerwona lampka powinna się zapalić również w
momencie, gdyby facet gotowy był z miejsca na odejście od żony i dzieci. Tu nie
ma decyzji nieobciążonych, nikt nigdy nie zatryumfuje, wszystko jest kosztem
kogoś innego

[asiek25]

Życie plecie różne historie i bywa, że kochankowie zostawiają swoje rodziny dla
tej wielkiej, cudownej miłości.
Tak było w moim przypadku. On żonaty, niepracująca żona, dwoje dzieci, dobrze
zarabiał. Z żoną się nie układało od dawna, od momentu, gdy złapał ją na
zdradzie. Zostali razem, ale nie potrafił jej wybaczyć. I spotkał mnie. Wybuchła
wielka miłość, setki godzin rozmów, nieziemski seks, takiego porozumienia dusz
żadne z nas wcześniej nie czuło. Wyprowadził się z domu po 3 miesiącach naszego
romansu. Wynajęliśmy mieszkanie i zamieszkaliśmy razem. Mój Boże, cóż to były za
cudowne miesiące... Nareszcie cały czas razem, seks, seks, seks, kolacje przy
świecach, śniadania w łóżku, rozmowy, rozmowy, rozmowy. Po jakimś czasie dotarło
do mnie, że dopiero wtedy zaczęliśmy się poznawać, bo wcześniejsze spotkania to
były po prostu takie "wakacje". Po kilku miesiącach idylli powoli do naszego
związku zaczęło wkraczać zwykłe życie z problemami.
Pierwszym i najważniejszym, który nie znikł nigdy było jego poczucie winy w
stosunku do dzieci i ogromna tęsknota za nimi. Nie raz słyszałam w nocy jak
płakał w poduszkę, jak rozdzierający był dla niego żal, że nie jest z nimi, że
nie będą rosnąć przy nim. Do tego po jakimś czasie zaczęła wkradać się
frustracja, że jeśli jego zona sobie kogoś znajdzie to tak naprawdę obcy facet
będzie wychowywał jego dzieci.
Kolejnym problemem zaczęły być z czasem pieniądze. Mimo że dobrze zarabiał, to
trudno było utrzymać tak naprawdę dwa domy, choć i ja się dokładałam w dużej
mierze do naszego budżetu. A rozwścieczona duma skrzywdzonej żony nie miała
żadnych skrupułów w wyciąganiu ile tylko się dało. I zapowiedzeniu, że nigdy nie
pójdzie do pracy. Potem był rozwód, z jego winy (wszystkie koszty po jego
stronie), wysokie alimenty na 2 dzieci oraz alimenty na niepracującą żonę, która
systematycznie co pół roku wnosiła sprawy o ich podwyższenie. Bywały miesiące,
że po opłaceniu wszystkich kosztów pieniędzy zostawało nam akurat tyle, żeby
przeżyć byle jak. Dla faceta, który wcześniej nieźle sobie finansowo radził, to
był ogromny cios. A jego frustracja, że nie jest w stanie zapewnić ani swoim
dzieciom, ani mi takiego poziomu życia jaki miał wcześniej zaczęła odbijać się
na naszym związku. Już nie było w nim tyle radości, a ciągły smutek i zniechęcenie.
Po rozwodzie doszły kolejne problemy. Żona zaczęła utrudniać kontakty z dziećmi,
nie życzyła sobie aby przychodziły do nas. On w tygodniu sporo pracował, więc z
dziećmi widywał się w weekendy. Przez lata musiałam się przyzwyczaić, że
weekendy nie są nasze, że spędzam je sama, bez niego. Żal mnie ściskał gdy
widziałam pary spacerujące po parku w niedzielę, bo ja musiałam spacerować sama.

Nasz związek przetrwał 4 lata. To ja od niego odeszłam, bo dopiero z czasem, gdy
opadły wszelkie emocje związane z zakochaniem, dostrzegłam, ze tak naprawdę on
jest słabym człowiekiem, nie potrafiącym rozwiązywać swoich problemów, zawsze
idącym z wiatrem. A do niego dotarło, że wcale nie jestem taką księżniczką, jaką
mnie widział na początku. Nigdy mi tego nie powiedział, ale wiem, że decyzję o
odejściu od żony uważał za najgorszą w swoim życiu. Oczywiście ten związek miał
i dobre strony, ale celowo piszę o tych gorszych, abyś się dobrze zastanowiła
zanim podejmiesz decyzję.

Nie twierdzę, że Wam się nie uda. Ale wiem, że Wasz związek będzie niósł jeszcze
więcej problemów niż nasz, bo Ty też masz dzieci. Nie twierdzę, że każde
małżeństwo trzeba na siłę utrzymywać, dlatego że ma się dzieci. Ale trzeba mieć
ogromnie dużo siły, aby pokonywać trudności. I jeśli się chce naprawdę odejść od
męża/żony to trzeba to zrobić wyłącznie dla siebie, a nie dla drugiej osoby.
Zanim cokolwiek zrobisz zadaj sobie choć kilka pytań:
- czy jestem gotowa zostawić swojego męża i swój dom?
- czy jestem gotowa powiedzieć dzieciom, że już nie kocham ich taty i że już nie
będziemy mieszkać wszyscy razem?
- czy jestem gotowa znieść rozpacz i rozdarcie moich dzieci, bo one swojego tatę
nadal bardzo kochają?
- czy jestem gotowa dźwigać ból moich dzieci sama, bo mój partner prawdopodobnie
mnie w tym wspierać nie będzie, bo będzie miał taki sam problem ze swojej strony?
- czy jestem gotowa i czy potrafię przewidzieć reakcje i zachowania mojego męża,
gdy mu powiem o końcu naszego małżeństwa?
- czy jestem gotowa dźwigać przez całe życie rolę "tej złej", przez którą
rozpadła się nasza rodzina?
- czy jestem gotowa zostać zupełnie sama, jeśli się okaże że mój partner nie
podoła i wróci po jakimś czasie do żony?
- czy jestem gotowa powiedzieć dzieciom, że w moim życiu jest innym mężczyzna?
- czy jestem gotowa borykać się z ich niechęcią bądź nawet wrogością w stosunku
do niego, z sytuacjami gdy będę musiała wybierać - czas spędzony z dziećmi lub
czas spędzony z nim?

Takich pytań powinnaś sobie zadać jeszcze setki. Tylko obawiam się o rzetelność
odpowiedzi w momencie gdy jesteś zakochana...

[bi_chetny]

asiek25 - piękne podsumowanie wątku.

[avide]

bi_chetny napisał:

> asiek25 - piękne podsumowanie wątku.
>

Zgadzam się,

PS. Uderzył mnie tekst byłej żony "nigdy nie pójdę do pracy". Na coś takiego
moja odpowiedź była by prosta. Zwalniam się z pracy i idę w szara strefę. Żyję z
oszczędności tak długo jak się da. Aż w końcu s..ka by zmiękła jakby jej głód
do oczu zajrzał.
Ludzie jednak potrafią być wyrachowani na maxa.

[asiek25]

avide napisał:

> PS. Uderzył mnie tekst byłej żony "nigdy nie pójdę do pracy". Na coś takiego
> moja odpowiedź była by prosta. Zwalniam się z pracy i idę w szara strefę. Żyję
> z
> oszczędności tak długo jak się da. Aż w końcu s..ka by zmiękła jakby jej głód
> do oczu zajrzał.

To nic nie da.
Mój partner w którymś momencie stracił tę dobrą posadę. W sumie dość szybko
znalazł następną pracę, ale już za sporo mniejsze pieniądze. Złożył wówczas
wniosek do sądu o zmniejszenie alimentów. Sąd wniosek odrzucił, uzasadniając go
tym, że jest młody i wykształcony i powinien znaleźć pracę adekwatną zarobkami
do tej, którą utracił. Sądzę, że gdyby był bezrobotny to również nie zostałby
zwolniony ze swoich zobowiązań.
BTW, od jego rozwodu minęło już 9 lat. Była żona nadal nie pracuje, mimo że
zrobiła w międzyczasie nawet doktorat :)

[avide]

NIe znam się na prawie ale nic się na taką sytuację nie da zrobić ?
A załóżmy że tracę pracę. Sam nie mam się z czego utrzymać. Co się dzieje wtedy
z alimentami ? jakieś odsetki mi narastają itp ?

No i do jasnej choler kobieta jest tak samo równorzędnym człowiekiem jak facet.
Niech ruszy d..ę i zarobi na siebie. Czy w świetle prawa facet całe życie ma ją
utrzymywać ?

[asiek25]

> NIe znam się na prawie ale nic się na taką sytuację nie da zrobić ?
> A załóżmy że tracę pracę. Sam nie mam się z czego utrzymać. Co się dzieje wtedy
> z alimentami ? jakieś odsetki mi narastają itp ?

Wtedy trzeba się zwrócić do sądu o zmniejszenie alimentów. Sąd albo się do tego
przychyli, albo nie. Jeśli alimenty nie będą płacone, to żona może się zwrócić
do Funduszu Alimentacyjnego i wówczas stamtąd dostaje pieniądze. Ale
jednocześnie rośnie tam dług w stosunku do tego, który alimenty płacić musi. I
dług trzeba spłacić, bo inaczej można iść do pudła :)


>
> No i do jasnej choler kobieta jest tak samo równorzędnym człowiekiem jak facet.
> Niech ruszy d..ę i zarobi na siebie. Czy w świetle prawa facet całe życie ma ją
> utrzymywać ?

Z tym się absolutnie zgadzam. Z tym, że w życiu różnie bywa. W przypadku mojego
partnera sąd napomniał żonę i nakazał jej podjąć pracę, z uwagi na to, że po
pierwsze ma również obowiązek utrzymywać dzieci, a po drugie jest młoda i bardzo
wykształcona (2 fakultety, doktorat, 2 języki obce). Na nakazie się skończyło,
żona do pracy nie poszła.
Między innymi dlatego również warto dobrze przemyśleć sprawę rozwodu :)

[zakletawmarmur]

Kobiety potrafią być złośliwe:-) To i tak nic w porównaniu z
utrudnianiem kontaktów z dziećmi, nastawianiem ich przeciwko ojcu...
Trzeba brać to wszystko pod uwagę...

Sąd oceni możliwości zarobkowe faceta. Uzna, że może pracować więc
alimenty płacić musi... Jak nie płaci to komornik wsiada mu na
samochód (z którego korzysta, może być na nową żonę lub kolegę),
dvd, telewizor a nawet mieszkanie. Jedynym rozwiązaniem jest
bezdomność:-) Jeśli facet nic nie ma to nic mu nie zabiorą, ex do
pracy będzie musiała iść. Zresztą ex może wtedy wystąpić o alimenty
nawet do rodziny faceta np. jego rodziców. Jednak to już
skomplikowana sprawa i bardziej czasochłonna...

Dlatego trzeba umieć się rozwodzić... Facet wyprowadził się do
kochanki, czyli był dowód, że wina była po jego stronie. Rozwód z
orzeczeniem winy niestety ułatwia przyznanie alimentów na byłą żonę.

[bi_chetny]

wzgardzona kobieta [a jak pisał Szekspir, to najgorszy kataklizm :)] uderzy
zawsze w obie sfery w które zabolą faceta najbardziej - kasę i dzieci. Info od
eksperta :)

[sagittka]

> PS. Uderzył mnie tekst byłej żony "nigdy nie pójdę do pracy". Na
coś takiego
> moja odpowiedź była by prosta. Zwalniam się z pracy i idę w szara
strefę.

Dlatego, teraz sądy biorą pod uwagę nie tylko zaświadczenie o
dochodach, ale także potencjalne możliwości zarobkowe.

[avide]

Sagittka ja na swoje dzieci był dawał z przyjemnością. Ale hasło "alimenty dla
niepracującej żony" powoduje że ciśnienie mi skacze dość niebezpiecznie. A co
jak rozchoruję się, stracę pracę i nie będę miał z czego żyć ? Ona mi wtedy
wypłaci alimenty ???????

[zakletawmarmur]

A co
> jak rozchoruję się, stracę pracę i nie będę miał z czego żyć ? Ona
mi wtedy
> wypłaci alimenty ???????

Teoretycznie masz prawo tego dochodzić:-)

[sagittka]

Jeżeli rozwód został orzeczony z twojej winy, to jeśli z tego powodu
sytuacja żony się pogorszyła, to przysługują jej alimenty.
Możesz zawsze już po rozwodzie wnioskować o ich zmniejszenie lub
zniesienie, jesli wykażesz, że sytuacja żony się poprawiła i np.
zarabiacie podobnie.
Niestety wiele byłych żon nie stara się poprawić swojej sytuacji,
często żyje bez ślubu z nowym partnerem, tylko po to by jak
najdłużej doić starego - formalnie winnego rozwodu.

> A co jak rozchoruję się, stracę pracę i nie będę miał z czego
żyć ? Ona mi wtedy wypłaci alimenty ???????

Jesli rozwód z twojej winy, to nie.

Małżeństwo rodzi prawne konsekwencje, ale jego zerwanie jeszcze
większe.

[zakletawmarmur]

Fakt, a w przypadku braku orzekania o winie jeszcze przez pięć lat
można się starać o alimenty na siebie (to samo dotyczy żony).

[urquhart]

avide napisał:
> Sagittka ja na swoje dzieci był dawał z przyjemnością. Ale
hasło "alimenty dla
> niepracującej żony" powoduje że ciśnienie mi skacze dość
niebezpiecznie. A co

Nie ma tu żadnego równouprawnienia, w polskiej sfeminizowanej
sądowej rzeczywistości mężczyzna jest dojną krową i ma głownie
obowiązki, a kobieta głownie prawa.
Jak ktoś się o tym odważy w mediach napisać dostanie łatkę
antyfeministki jak Milska :)

Ci co obrotniejsi faceci co ich taka sytuacja skręca w takiej
sytuacji podobno masowo emigrują.

[twins_asik]

Avide, Saggitka, wers-alik, ciezka_cholera, fasolka3, asiek25,
zakletawmarmur dziękuję Wam wszystkim za posty,dziekuje wszystkim,
którzy poświęcili swój czas i odpisali na mój post. Wiem, że
sytuacja nie jest łatwa, rzekłabym nawet cho...nie trudna, bo ciężko
mi przenieść się w czasie i wyobraźić jakby wyglądały nasze rodziny.
To coś o czym czasami myślimy, marzymy... ale fakt jest taki i
zgodze sie z osobami które pisały, że to co jest teraz to są
wakacje, a jak zacznie sie codzienne zycie moze zrobic sie szaro i
ponuro. DZIĘKUJĘ WAM, ochłonęłm troche i wydaje mi się że nabieram
do tego dystansu. Myślę, że najlepszym rozwiązaniem będzie czas,
któy pokaże jak silne jest nasze uczucie, i czy bedzie potrafiło
przetrwać koszmar jakim jest rozbicie dwóch rodzin. NIe chce jednak
czekać dłużej niż rok, bo wiem, tak jak pisał avide, że po pewnym
czasie cytując "Dlatego taki facet jest zdolny do takiej decyzji
jedynie pod wpływem silnych
endorfin, gdy liczysz się tylko TY. Taki stan zaś w człowieku trwa
max do 2 lat
(zaskakująca zbieżność ze statystyką odejść od żon >2 lat -> 0
szans ;-)) czyżby
klapki opadły ? ;-))), a w przypadku Twojego amanta skróciłbym ten
czas do 1 roku. "
Wiem, ze może być ból i rozczarowanie i nie nastawiam się na żadne
rozwiązanie, poczekam co przyniesie los.
To co pisaliście o żonach.. porażające.... ja odkąd pamiętam, kiedy
wkroczyłam w dorosłe życie musiałam i chciałam pracować. Nie
wyobrażam sobie życia bez pracy. Fakt czasami jest cięzko ale co
tam.... właśnie przypomniała mi sie jedna z naszych rozmów, kiedy ON
mówił że niemógłby zostawić żony bez pomocy, że ona nie dałaby sobie
rady, bo jest (k...wa) przyzwyczajona do luksusów. Zadałam mu tylko
jedno pytanie: "Zastanów się co zrobisz jak ją całkowice od siebie
uzależnisz, od swoich pieniędzy" i nagle zachorujesz?, stracisz
prace, majatek (bo np koszty leczenia beda drogie) i co wtedy? Czy
można być taką egoistka i mysleć tylko o sobie? a mąż niech robi jak
wół bo to jego obowiazek. Straszne to jest. Wiecej na ten temat sie
niewypowiadałam, bo teraz to nie ma sensu, ale czasami różne rzeczy
sie zdarzają. i jeszcze jedno. Dobrym sprawdzianem będą kolejne 2
miesiące, jestem 2 tygodnie po operacji, i nie możemy kochać sie
przez przynajmniej 2 miesiące. Jak wytrzyma to .... coś to też
będzie znaczyło. Mimo, że nie kochaliśmy się 2 tygodnie, jego
stosunek nie zmienił się, baardzo dużo rozmawiamy, śmiejemy się i
spedzamy czas tak jak dotychczas i niczego nie próbuje bo wie, ze
nie może.... Trzymajcie się Wszyscy, od usłyszenia na forum.

[gardenersdog]

Jesteś naiwna do granic. Tak dobrze już wiesz, co jest czarne, a co białe? Zła
żona, która uporczywie nie pracuje i "doi" męża, gnuśny Twój mąż, co lubi
wyskoczyć na rybki i grzybki, cierpiętnik kochanek i dzielna asia.
Żenada.

[ciezka_cholera]

jak godzisz w swojej glowie takie opinie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=89860850&a=90094293???

poniewaz dyskusja przebiega bardzo jednostronnie, to ja z koleji sprobuje wejsc
w buty porzuconych zon -
sytuacja kiedy zona nie pracuje zawodowo, tylko zajmuje sie dziecmi i domem jest
zazwyczaj decyzja wypracowana przez oboje malzonkow. Jest to deal, ktory niesie
korzysci obu stronom - mezczyzna moze skupic sie na karierze (mba, delegacje,
spotkania biznesowe) i nie musi martwic (w sensie organizacyjnym) opieka nad
chorymi dziecmi, glowic kto je zaprowadzi i odbierze ze szkoly, zwalniac z
waznego zebrania, bo jest wywiadowka itd. zas kobieta, jesli takie ma
wyobrazenie macierzynstwa, moze sie cieszyc z pelnoetatowego wychowywania swoich
dzieci. Jednak, jak to zwykle w zyciu bywa, wszystko ma swoja cene - dla
mezczyzny ta cena jest ciezar samodzielnego utrzymywania rodziny (nawet jesli
jego dochody sa swietne, jest to duze obciazenie psychiczne), mimo to wydaje mi
sie, ze wieksze koszty ponosi kobieta - rozwiazanie takie niesie bardzo duze
ryzyko dla niej, poniewaz wyjscie z rynku pracy na kilka lat niesie ze soba
powazne konsekwencje, brak doswiadczenia zawodowego, nawet w przypadku b.
dobrego wyksztalcenia, sytuuje ja na znacznie nizszym szczeblu rozwoju
zawodowego, niz gdyby te kilka lat poswiecila na prace zawodowa, jesli przerwa
byla odpowiednio dluga, taka pani moze miec w ogole problemy ze znalezieniem
pracy. Koszty psychiczne tez sa: osoba rezygnujaca z rozwoju zawodowego
rezygnuje z realizacji potrzeb szacunku i uznania (codzi o szersze gremium niz
jeden maz, o ile przynajmniej on uwaza, ze jej praca jest warta szacunku i ze w
ogole jest praca). Wierzcie mi lub nie, ale trzeba naprawde duzego zaufania do
meza (ze nie zachowa sie w sposob opisany przez panow powyzej i nawet jesli sie
odkocha, to nie pozostawi z dziecmi z dnia na dzien bez srodkow do zycia) i
bardzo duzej checi bycia z dziecmi, zeby sie na powyzsze zdecydowac.

Zalozmy jednak, ze objgu malzonkow taki podzial rol w rodzinie odpowiada,
zastanowmy sie co sie dzieje w ich glowach w sytuacji, kiedy maz postanawia
opuscic lono rodziny i zwiazac sie z inna kobieta (poniewaz do przyznania
alimentow na zone potrzebne jest orzeczenie o wienie meza, wiec zakladam, ze
rozstanie bylo spowodowane jego zainteresowaniem inna pania). Wiec on uwaza
zapewne, ze skoro sytuacja ulegla zmianie, zona powinna sie do tej zmiany
dostosowac i poniekad ma racje, ale co moze sobie myslec o tym porzucona zona?
Ona zapewne mysli sobie:
1) jezeli dotychczas uwazal, ze dzieciom potrzebna jest moja uwaga i czas w
pelnym etacie, to dlaczego z powodu odkochania sie we mnie zmienil zdanie?
2) dlaczego ja mam ponosic konsekwencje w postaci pracy duzo gorszej, niz gdybym
pracowala przez caly czas, kiedy on mogl sobie pozwolic na niezaklocony niczym
rozwoj?
3) zapewnienie dzieciom opieki, w przypadku samotnej matki szczegolnie trudne,
bo wiekszosc dodatkowych przypadkow losowych (choroba itd) spada na jej barki,
duzo kosztuje, bardzo czesto wiecej, niz jedna osoba jest w stanie zarobic
(zwlaszcza jesli jest wiecej niz jedno dziecko).
4) tu dochodza emocje - zlosc, poczucie rozczarowania, zal itd., one tez nie
sklaniaja do pojscia na ustepstwo.

Tak ja to widze. Lepiej sie nie rozwodzic ;-)

[ciezka_cholera]

I jeszcze jedno:
5) porzucona zona pewnie mysli sobie - to byla tylko jego decyzja, ktora
niekoniecznie jest mi w smak - wiec niech ponosi 100% jej konsekwencji, ja mu
ulatwiac nie bede.

[avide]

Mądrze napisane.
Faktycznie z takiego punktu widzenia, gdy facet postanawia przejąć na siebie
rolę żywiciela domu a kobieta siedzi w domu i opiekuje się dziećmi odejście męża
może być dla niej niejako dramatem.
I właśnie dlatego jestem za tym by po okresie macierzyńskim tudzież 1 max 2
letnim wychowawczym kobieta wracała do pracy.
Raz że jest zwyczajnie atrakcyjniejsza dla swojego faceta bo ma jakieś własne
życie = nie jest dostępna non stop = trzeba uważać by ona nam rogów nie
doprawiła = większe zainteresowanie ze strony męża. Dwa, w razie czego nie jest
zdana na łaskę sądu.

Przypadek zaś opisywany przez asiek25 jest dla mnie porażający z innego względu.
Kobieta, 2 fakultety, doktorat 2 języki obce i facet musi na nią łożyć bo się
s..ka zawzięła. No sorry, nie mów mi ze ona takie biedna pokrzywdzona jest.
A jak facet chciał się z nią bzyknąć to pewnie ją głowa bolała.
I to jest fair ?

W przypadku zaś autorki wątku cóż... tam faktycznie może być problem. Jeżeli
kobieta poświęciła się dzieciom to lepiej żeby gości zarabiał naprawdę dobrze.

Znam jeden przypadek kiedy świetnie zarabiający facet zrobił dwójkę dzieci, po
czym postanowił zaszaleć. Żona tego nie zniosła i wykopała faceta za drzwi. I
teraz on ma nową kobietę, kolejne dziecko, i utrzymuje dwa domy bo alimenty
jakie płaci na dzieci są gigantyczne. Ale gość jest na prawdę dziany więc może
sobie na to pozwolić, bo nawet za bardzo pewnie nie odczuwa tych pieniędzy a
rodzina, którą zostawił może za nią żyć na bardzo przyzwoitym poziomie. Myślę że
niewielu na to stać. Ale to wyjątki.

Wniosek: trzeba wiedzieć z kim się rozmnażasz ;-))).

[anula36]

oj trzeba,zeby nie trafic na faceta ktorego zainteresowanie ewentualna eks zona ogranicza sie dotego,zeby nie byla skazana na laske sadu.
Ciekawe ze panuje ogolne przekonanie ze ograniczenie dochodow wiaze sie z kobieta i dziecmi, facet tez moze wyladowac na groszowej rencie lub zasilku rehabilitacyjnym i cienko przasc kiedy zona zmieni meza na nowy model.

[twins_asik]

sex w małżeństwie i frustracje z tym związane ... depresja...
niechęć do seksu z małżonkiem, ciekay wątek podsunełaś.
a wracając do Twojego postu, to zgadzam sie z Twoją opinia, jak
najbardziej, wiesz na poczatku kazdego zwiazku człowiek widzi tylko
siebie i zaspokojenie swoich potrzeb. Przez ostatni tydzień baardzo
duzo myslalam na temat jego rodziny, zony, dzieci, i sama zaczelam
sie zastanawiac, czy przypadkiem za pare lat nie znalazlabym sie w
podobnej sytuacji. Wiem, ze pewnie jego zonie moze byc ciezko, ale
porownujac, ona nie pracuje, ma do pomocy tesiowa, która prowadzi
caly dom (zeby synowa sie nie przemeczala) a inne kobiety, muszą
pracowac, wychowywac dzieci i radzic sobie same ze wszystkimi
problemami. Starałam sie troche ochlonac i na trzeźwo rozpatrzec
sytuacje, i zrozumiałam, że oprócz całej tej otoczki, jaką ON
zbudował miedzy nami nie ma nic realnego. Zrozumiałam, że ON nigdy
od niej nie odejdzie, a JA musze probować ratować moje małżeństwo.
Nie wiem czy mi sie uda, bo moj mąż okazuje totalne znudzenie
rodziną. Nawet nie probuje zachowywać pozorów. Oj ciezkie, to jak
serce ciągnie do kogos innego, a trzeba otrząsnąc się i wrócić do
rzeczywistości.... wiecie tak sie zastanawiałam. Nie widzilismy sie
kilka dni, wiem ze cały weekend moj kochanek spedzil z zona, 3 dni
milczenia, dzis zadzwonil, zaszczebiotał jak słowiczek, "moja
kochana asienka, jak ja za Tobą teskniłem"... radosc w głosie, i za
chwile "myslałem o tobie przez cały czas"... byłam wtedy cyniczna i
odpowiedziałam " nawet jak lezałeś w łóżku z żoną??" na to
on "przeciez wiesz ze nie mogłbym CIe zdradzic, jestem tylko Twoj"
wszystko to wydaje mi sie szyte grubymi nićmi. Gdyby tak było, czy
nie spróbował by zadzownić? wysłać smsa? podjac jakiejkolwiek próby
kontaktu? zastanawiam sie czy to mozliwe, siedziec koło dzieci, zony
i myslec o kochance cały czas? na moje to kłamie. Po prostu KŁAMIE,
a ja chciałabym mu wierzyć, ale zaczynają mi sie zapalac czerwone
lampki i przygotowuje sie powoli do ucieczki. Przestaje wierzyc, że
to moze miec dobre zakończenie. On przywyknie do sytuacji, nauczy
sie grać przed żona i przede mna, a poźniej ja bede cierpiec. Nie
dobrze mi, jak tak zaczynam o tym bardziej mysleć, to mi cholernie
niedobrze. I w tym momencie zazdroszcze tym, którzy potrafia nie
angazowac sie w zwiazki i tak po prostu byc ze soba dla paru fajnych
chwil. Zadaje sobie pytanie PO CO SIE ANGAZOWAŁAM..... po jasny
gwint.... dobrze że przychodzi opamietanie, bo jak pomysle o
wszsytkim..... nie wierze już, że on mógł sie naprawde zakochac...
zabawil sie rekinek biznesu. Dzis mam pierwszy taki dzień kiedy
mysle w ten sposob. Troche sfrustrowana ze nie odzywal sie tyle dni.

[kici10]

Problem w tym Asik, że ty juz cierpisz. Siła twojego marzenia o
wielkiej miłości jest równa iluzji jaką sobie stworzyłaś.
W Twoim małżeństwie nie może układać się dobrze, jeśli wycofałaś z
niego swoją energię i umieściłaś ją w związku z kochankiem. To, że
ktoś jest obecny, nieprzytomny czuje się przez skórę.
A rekiny zwykle pożerają małe rybki na śniadanie.

[aandzia43]

> W Twoim małżeństwie nie może układać się dobrze, jeśli wycofałaś z
> niego swoją energię i umieściłaś ją w związku z kochankiem

Ale tam juz od pewnego casu było kiepsko. Czy angażawała energię,
czy nie.

[kici10]

Ale tam juz od pewnego casu było kiepsko. Czy angażawała energię,
> czy nie.

Na to, to może jedynie szczerze odpowiedzieć sobie autorka wątku.
Kiedy opadną klapki z oczu i kiedy zniknie chęć wybielania siebie.
Czy faktycznie było kiepsko, czy tak jej się tylko wydawało. Wiesz
ludzie potrafią sobie nawkręcać różne rzeczy. Z pewnością była
przemęczona pracą, wyjazdami, dziećmi, domem. Stąd już niedaleka
droga do obarczenia winą za to partnera. Zwróć uwagę na zarzuty.
Pojechał sam na ryby. Śmie mieć jakieś inne zainteresowania, niż
kobitka i dzieciaki. I pewnie jeszcze przywiózł te ryby do domu,
kazał przyrządzić i zjeść. No cham i prostak. Albo pojechał na
grzyby, które potem Asik musiała czyścić. Zgroza. Ale Asik nie
pomyślała, że może wyrwał się na trochę z domu, aby ukoić skołatane
nerwy, odetchnąć. Powinien zabrać ze sobą całą rodzinną zgraję i
potem szukać ich po lesie. Asik mogła na dwa dni w tygodniu
wyjeżdżać w delegację i się rozrywać. A jego chciała zabetonować w
domu.
Było źle, czy tak jej się tylko wydawało?

[bi_chetny]

myślę że było. to spowodowało romans, a nie romans to że było źle

[glamourous]

bi_chetny napisał:

> myślę że było. to spowodowało romans, a nie romans to że było źle


Bi, przesadzasz. Nie zawsze ludzie podejmuja romanse dlatego, ze w
stalym zwiazku jest ewidentnie ZLE. Czasami zle nie jest, ale jest
po prostu NUDNO. Dom, dzieci, praca, ciagle ten sam maz ktory
zapomina prawic komplementy i nie znosi juz kwiatow - codziennosc i
szarzyzna. A romans to odskocznia od tej - nawet wcale nie takiej
zlej lecz nudnej szarzyzny. Sa ludzie ktorzy wplatuja sie w romanse,
bo "tak wyszlo", albo dlatego ze spragnieni sa dreszczyku oraz
motylkow. A nie dlatego ze staly partner jest calkowicie do
odstrzalu.

[bi_chetny]

w tej sytuacji chyba jednak tak było. facet dostał praktycznie kopa w tyłek, to
co miał zrobić ?

[kici10]

Temat jest ciekawy, więc pozwolę sobie założyć nowy wątek.

[twins_asik]

Wczoraj podjełam próbe walki o moje ralacje małżeńskie w domu.
Śmiałam się sama w duchu, że "podjęłam męską" decyzję, ponieważ w
ubiegłym tygodniu postanowiłam zrezygonować z jednej pracy, żeby
mieć więcej czasu dla rodziny. I wiecie, co. Zajebiście przyjemnie
wracało mi sie do domu, nie myśląć że bede musiała siedzieć po nocy
nad jakims bzdurnym sprawozdaniem, obiad miałam wcześniej
przygotowany, wiec zjedliśmy razem obiadek, posiedzieliśmy na
kanapie, powygłupialiśmy sie. Moje dzieciaczki w pełni zadowolone,
mąz nie narzekający :-) aż byłam w szoku. Stwiedziłam, że czasami
dobrze, dostać od życia troche zimnego prysznica.... Miłego dnia Wam
życzę....

[twins_asik]

aaaa i jeszcze. moje delegacje zaczeły sie w październiku .... a
rybki, wyjazdy itp męza toleruje od dobrych kilku lat....
ps. skrobałaś kiedyś taką śmierdzącą rybkę??? prałaś ciuszki po
takiej imprezce???? chyba nie...

[fasolka3]

Jako dziecko, ktore mialo przyjemnosc przezyc ere "nowego tatusia" - moge Ci
tylko poradzic -zastanow sie bardzo dokladnie nad twoja decyzja. Tu tez chodzi o
twoje dzieci. Moj zal, chwilami wrecz nienawisc, ze to z mamy winy musialam
akceptowac obcego faceta - ojczyma (fajny z niego facet, mam z nim jako dorosla
dobry kontakt), nie tylko akceptowac, ale zyc pod jednym dachem, robic co chce,
spedzac czas w weekendy z jego dziecmi, brrrrr koszmar! Dopiero po jakichs
trzech latach go zaakceptowalam. Ich zwiazek i tak sie rozwalil.

Musisz znalezc faceta, ktory nie tylko zakocha sie w tobie, ale tez w twoich
dzieciach, a twoje dzieci w nim. I to jest chyba najwieksza sztuka... Co
zrobisz, jak zacznie po nich krzyczec ( bo lazienka jest zalana, bo drzwi przed
nosem zatrzasniete?) Tu chodzi o niesamowite emocje, twoje dzieci beda w szoku,
ze tata zniknie z ich zycia a na jego miejsce wkroczy kompletnie obcy facet, z
ktorym beda musialy cie dzielic. Na pewno nie wystarczy, ze twoj facet dzieci
"lubi". Czy to "lubienie" wystarczy na przezycie wszystkich codziennych konfliktow?

Zycze Ci tego, ale ... Takie polatane (patchwork) rodzinki, to tylko na filmach
fajnie wygladaja.

FFF

[sexy_ola]

Czesc , przepraszam , ze od razu uzyje niezbyt milych slow , bynajmniej Ciebie
nie zadawalajacych... z calym szacunkiem , ale to chory zwiazek , czasami zdarza
sie , ze pchamy sie w cos takiego , byc moze dlatego , ze sprawa wydaje sie
bardzo prosta i klarowna , Ty mezatka , on zonaty , wydawaloby sie "idealne
rozwiazanie" , mowimy sobie czasami glosno , czasami ciszej , ze to cos bez
zobowiazan , potem nadchodza takie dni , ze nie widzimy bez tej osoby sensu
zycia , bo to ona nam je zapelnia i wydaje sie nam tylko , ze lepiej od
czlowieka , ktory z nami jest ...szczerze mowiac to tylko ILUZJA i jestem tego w
pelni swiadoma , poniewaz znalazlam sie w podobnej sytuacji , nagle w facecie ,
ktorego wlasciwie nie znamy widzimy wszystko to , co nas ominelo , zaczynaja sie
wyrzuty , z kim ja teraz jestem , czy nie moglam Cie znalezc troche wczesniej i
jest na to odpowiedz , widocznie ktos tam u gory daje Ci takie pole manewrowe ,
zebys sama mogla zadzialac swoja intuicja , ale uwierz mi , facet zawsze wroci
do swojej zony , bo to dla niego znacznie bardziej wygodne , gorzka prawda , ale
jednak prawda ...wiec radze Ci nie pchaj sie w zwiazki , ktore jeszcze
podtrzymywane sa przez dzieci

[misiakowalska]

nie ma sensu taki zwiazek.kazdy z was ma swoja rodzine, on jest odpowiedzialny
za swoja rodzine, a ty za swoja.on, nie jest szczery w tym co robi,oszukuje
swoja zone, rodzine, z ktora byl przez tyle lat, dlaczego z toba po kilku latach
mialbyc inaczej.a co twoja zdrade tlumaczy?

[aandzia43]

Cześć Asik. Dużo tu już mądrych rzeczy napisano, niewiele mam do
dodania.
Zastanawiam się nad twoim małżeństwem. Teraz, w endorfinowym amoku,
nie poświęcasz pewnie zbyt wiele uwagi tym sprawom. Jakim ojcem jest
twój mąż? Z tego, co napisałaś, można wnioskować, że nie całkiem
odpowiedzialnym i zaangażowanym w życie rodzinne (rodzina z
naciskiem na dzieci). Jakim jest/był kochankiem? Jaki jest jego
stosunek do ciebie, jako człowieka i kobiety? Postaraj się, choć
wiem, że to bardzo trudne, dokonać analizy, rachunku własnego
sumienia, zrób bilans, po jednej stronie za, po drugiej przeciw.
Teraz uciekasz w romans. Uciekasz od przykrej sytuacji domowej, od
niesatysfakcjonującego małżeństwa. Ale konfrontacja z tym cię nie
minie. Czy jest co ratowańć? W tym momencie pewnie powiesz, że nie.
Ale czy na pewno? Zastanów się nad tym, keidy ochłoniesz i zanim
podejmiesz jakiekolwiek decyzje.

Powodzenia:-)

[kici10]

Cokolwiek by się tu mądrego napisało, to i tak nie ma to większego
znaczenia. Fakty są takie, że Asik kochanka chce, a męża nie chce.
Jedyny dylemat to taki, czy spadnie na cztery łapy, czy nie. Czyli
brutalnie mówiąc wyrachowanie. Ze strony autorki nie było ani jednej
wzmianki o cierpieniu dzieci, cierpieniu partnerów. Tak, jakby to
były sprawy nieistotne w tym ogromie szczęścia, jakiego doświadcza.
Asik robi negatywne PR partnerom, aby usankcjonować swoje prawo do
zrobienia ich w ch... . No bo skoro tacy źli, to można im jeszcze
dowalić. A co, niech mają. Żona kochanka nie pracuje, więc jest
zależna finansowo, ale to Asik specjalnie nie obchodzi. Nich idzie
do roboty. A ta żona Asik to młoda jest, czy stara? Odnajdzie się
jeszcze na rynku pracy, czy niewielkie ma szanse? Ważne, że Asik
dobrze zarabia i ewentualnie może utrzymywać swoje dzieci i
kochanka. He, he he, w takie cuda to ja nie wierzę.
Jedyne co Asik interesuje, to czy kochanek nie kopnie jej w dupę,
kiedy ona zdecyduje się zostawić rodzinę. I czy przypadkiem wtedy
nie zostanie z ręką w nocniku. Jak mówią statystyki szanse masz 10%.
Ale każdy ma prawo do szczęścia, tak samo jak i do nieszczęścia.




-------------
Life is brutal and full of zasadzkas.

[anais_nin666]

Kici, Asik w swoim poście roztrząsa jedynie swoje szanse. O to jedynie pyta.
Gdyby chciała pisac jeszcze o tym co żona kochanka, co mąz, co dzieci to
musiałaby jeszcze ze 3 posty wysmarować. Ograniczyła się do zapytania nas o
szanse swego nowego ewentualnego związku.

Gdyby kochanek Asik rozszedł się z żoną nie dla Asik tylko dlatego, że po prostu
nie kocha żony i nie potrafi szczęśliwie z nią żyć byloby jej lżej sadzisz? Nie
wiem...

[kici10]

Gdyby kochanek Asik rozszedł się z żoną nie dla Asik tylko dlatego,
że po prost
> u
> nie kocha żony i nie potrafi szczęśliwie z nią żyć byloby jej lżej
sadzisz? Nie
> wiem...

Dla mnie miałoby to znaczenie. Czy dla Asik, nie wiem. Nie sądzę.

[twins_asik]

Kici10 ... nie masz racji że jego rodzina, żona mnie nie interesuja.
Wrecz przeciwnie. Zdaje sobie sprawe ze byłabym główną przyczyną
rozpadu jej dotychczasowego życia. A to nie jest przyjemne uczucie,

[twins_asik]

jakim jest ojcem?? ... dobrym... kochankiem .... srednim (nigdy nie
było miedzy nami wybuchów eksplozji) jakie ma podjescie do mnie?
takie jak wiekszosc mezczyzn do kobiet: ja mam wrazenie ze mnie nie
docenia i nie potrafi zauważyć że obowiazków mam 70% wiecej niz on.
Ostatnie dni jednak dały jemu do zrozumienia, ze cos jest nie
halllo, wiec zamierzam to wykorzystac i sprobowac ponaprawiac nasze
relacje zeby w domu byla lepsza atmosfera... jednak wybuchu milosci
i namietosci nie spodziewam sie... nie lezy to w jego naturze, jest
strasznie powsciagliwy.

[kici10]

jakim jest ojcem?? ... dobrym... kochankiem .... srednim (nigdy nie
> było miedzy nami wybuchów eksplozji)

Wiesz, niektóre, żeby mieć coś takiego dałyby się pochlastać.
Zwłaszcza, że piszesz to, w momencie kiedy Wam się nie układa, a
więc masz tendencje do zaniżania jego zasług.

ja mam wrazenie ze mnie nie
> docenia i nie potrafi zauważyć że obowiazków mam 70% wiecej niz on

Gdybyś go zapytała o jego odczucia, to prawdopodobnie usłyszałabyś
to samo, tylko w odwrotną stronę. Choćby tylko fakt, że na dwa dni w
tygodniu zostawiasz go ze wszystkim samego. I to on wtedy ma dzieci
i dom na głowie. A Ty wtedy przyjemnie spędzasz czas.

jednak wybuchu milosci
> i namietosci nie spodziewam sie... nie lezy to w jego naturze,
jest
> strasznie powsciagliwy.
Nigdy nie wiesz co siedzi w drugim człowieku i kiedy eksploduje.

[twins_asik]

do Kici10 "Choćby tylko fakt, że na dwa dni w
> tygodniu zostawiasz go ze wszystkim samego. I to on wtedy ma
dzieci
> i dom na głowie. A Ty wtedy przyjemnie spędzasz czas" - cały mój
wyjazd jest przygotowany, ubrania, jedzenie, do 17:00 jest
opiekunka, po 17 przychodzi moja mama i zajmuje sie dziecmi, wiec to
nie tak że on pełne 2 dni spedza biedny z dziecmi.

[sagittka]

> zastanawiam sie czy to mozliwe, siedziec koło dzieci, zony
> i myslec o kochance cały czas? na moje to kłamie.

Możliwe.

Jeśli kochanka jest jedynie atrakcyjnym dodatkiem do
ustabilizowanego życia rodzinnego, to nie ma powodu, żeby w weekend,
który jest czasem dla rodziny, on leżał w łóżku, w ciemnym pokoju, z
paczką chusteczek i wielkim pudłem lodów czekoladowych i rozczulał
się nad swoją nieszczęśliwą miłością. To facet.

Skończy się weekend, to zaczną się sms-y i czułe słówka. Musisz znać
swoje miejsce w szeregu.

[jedenon]

A ja powiem tak. Szanse są naprawdę marne wiem co przeżywasz wiem co On przeżywa
ale niestety spotkaliście się w momencie kiedy wasze życie jest pozamiatane On
ni rozwiedzie się i nie dlatego że Ciebie nie kocha ale dla tego bo jest
odpowiedzialny szczególnie za swoje dzieci i w pewnym sensie za żonę. Na tym
polega odpowiedzialność. Co innego chcieć co innego móc. Nawet gdyby to się
udało później przyjdzie czas tęsknoty za dziećmi będzie "co ja zrobiłem dla
samego siebie zostawiłem swoje dzieci". Z tego co pisałaś on faktycznie jest w
Tobie zakochany i nie udaje ale jeszcze raz co innego chcieć a co innego móc.
Jeśli mogę coś poradzić zajmij się swoją rodziną daj swojemu mężowi jeszcze
jedną szansę postaraj się nie zrażać pierwszymi niepowodzeniami może zróbcie
sobie wakacje w neutralnym miejscu? Gdzieś gdzie codzienność wygląda inaczej.
Wiem że faceci nie lubią rozmawiać (ja też) ale między Tobą a Twoim mężem
poprawi się jeśli porozmawiacie powiecie co was boli jest szansa że wszystko
będzie dobrze trzeba się tylko postarać i mieć cierpliwość -).
Powodzenia Asik -)

[twins_asik]

Ciężkie, ale jakie prawdziwe jest to co piszesz.... Ostatnio bardzo
dużo czasu spedziłam na rozmyslaniu o sensie naszego zwiazku i
przyszłosci....Sens to ma, bo pomaga nam uwierzyc w siebie i lepiej
sie czuc w życiu codziennym.... ale przyszłosci raczej niema.
Przykro mi, bo jak ja nie bede w to wierzyc to kto w to uwierzy?
Chce sie cieszyc tym co mam, a jak przyjdzie czas rozstania, bede
musiala to przezyc.... smieszne, ale czasami sobie mysle, ze moze
los poloczy nasze drogi za jakies parenascie lat, jak nasze dzieci
dorosną? Dziękuje Ci za dobre rady...


jedenon napisał:

> A ja powiem tak. Szanse są naprawdę marne wiem co przeżywasz wiem
co On przeżyw
> a
> ale niestety spotkaliście się w momencie kiedy wasze życie jest
pozamiatane On
> ni rozwiedzie się i nie dlatego że Ciebie nie kocha ale dla tego
bo jest
> odpowiedzialny szczególnie za swoje dzieci i w pewnym sensie za
żonę. Na tym
> polega odpowiedzialność. Co innego chcieć co innego móc. Nawet
gdyby to się
> udało później przyjdzie czas tęsknoty za dziećmi będzie "co ja
zrobiłem dla
> samego siebie zostawiłem swoje dzieci". Z tego co pisałaś on
faktycznie jest w
> Tobie zakochany i nie udaje ale jeszcze raz co innego chcieć a co
innego móc.
> Jeśli mogę coś poradzić zajmij się swoją rodziną daj swojemu
mężowi jeszcze
> jedną szansę postaraj się nie zrażać pierwszymi niepowodzeniami
może zróbcie
> sobie wakacje w neutralnym miejscu? Gdzieś gdzie codzienność
wygląda inaczej.
> Wiem że faceci nie lubią rozmawiać (ja też) ale między Tobą a
Twoim mężem
> poprawi się jeśli porozmawiacie powiecie co was boli jest szansa
że wszystko
> będzie dobrze trzeba się tylko postarać i mieć cierpliwość -).
> Powodzenia Asik -)

[sagittka]

> Wiem że faceci nie lubią rozmawiać (ja też) ale między Tobą a
Twoim mężem poprawi się jeśli porozmawiacie powiecie co was boli
jest szansa że wszystko będzie dobrze trzeba się tylko postarać i
mieć cierpliwość -).

Tu nie wystarczy porozmawiać i trochę się postarać, bo w tym związku
już doszło do regularnej ZDRADY.

Wyobraź sobie, ze rozmawiają szczerze i ona mówi, że najbardziej
boli ją to, że nie może być ze swoim ukochanym, z którym ma romans
od 4 miesięcy. Co na to mąż?

[jedenon]

są rzeczy o których nie wolno mówić to co się wydarzyło Asik musi rozważyć w
swoim sercu. Jeśli chce uratować związek nie może mu powiedzieć o zdradach to
raz, dwa musi niestety wybrać albo związek bez większej szansy na powodzenie
(choć nie wiem jak piękny) albo ratowanie na poważnie swojej rodziny. Ja na jej
miejscu wyjechałbym z rodziną np w góry przypatrzyłbym się wszystkiemu trochę z
boku ochłonął z takiego codziennego dnia porozmawiałbym z dziećmi co u nich czy
są szczęśliwe czy wszystko jest oki porozmawiałbym (no w moim przypadku z żoną)
o tym co mi nie pasuje wysłuchałbym drugiej strony i wtedy podjął decyzję w
którą stronę iść ale warunek jest taki że jeśli już bym wybrał robiłbym to na
100% kończymy z jedną stroną bo jeśli będą dwie strony nigdy cokolwiek się
wydarzy nie będzie dobrze osoba w środku jest rozrywana wszystkiego niestety nie
da się mieć ale zawsze można się starać wycisnąć z tego co się ma jak najwięcej.

[stokrotka_pospolita]

To jest takie piękne tylko dlatego, że jest nieosiągalne.
Gdyby rzucił rodzinę i zamieszkał razem z Tobą, po pewnym czasie okazałby się
być zwykłym facetem, takim jak każdy inny, a Ty zastanawiałabyś się, dlaczego w
imię takiej bylejakości rozbiliście dwie rodziny. Nawet,jeśli też są byle jakie....
Miłość tak naprawdę nie istnieje, to zwykła fikcja.
A skoro jest wam dobrze, sypiajcie sobie ze sobą nadal.

[jedenon]

widzisz to nie jest tak do końca co to znaczy zwykły facet? Nie ma czegoś
takiego? Ludzie w tym faceci -))) są różni jeden uwali się w fotelu odpala
telewizor i o świecie zapomina, drugiego wogóle nie ma w domu inny po powrocie z
pracy wita się z żoną i dziećmi pomaga w kuchni a na wieczór przytuli. Wszystko
to faceci są tak różni jak różne są kobiety. Od razu mówię że nie ma ideałów
każdy człowiek ma plusy i minusy tylko pytanie czego jest więcej i jakie są
plusy a jakie minusy.
Miłość istnieje stokrotko tylko nie za często zdarza się że jest spełniona.

[twins_asik]

do jedenon: to co piszesz jest takie realne. Zrozumiałe. Tak samo
jak kobiety różnią sie charakterem, tak samo i mężczyźni... i wiesz
co Ci powiem,,, ja to widze, mam porównanie... wiem, że może to sie
zmienić, ale ja mam wrażenie, że znalazłam faceta, z którym mogłabym
być szczęśliwa, który ma podobne marzenia, potrzeby, pragnienia. Nie
wiem jak sie potoczy nasz los, ale dziekuje za to że mogłam sie
przekonac, ze obraz TAKIEGO mężczyzny nie jest moją chorą
wyobraźnią, ale moze byc realny... szkoda tylko ze tak poźno go
poznałam..


jedenon napisał:

> widzisz to nie jest tak do końca co to znaczy zwykły facet? Nie ma
czegoś
> takiego? Ludzie w tym faceci -))) są różni jeden uwali się w
fotelu odpala
> telewizor i o świecie zapomina, drugiego wogóle nie ma w domu inny
po powrocie
> z
> pracy wita się z żoną i dziećmi pomaga w kuchni a na wieczór
przytuli. Wszystko
> to faceci są tak różni jak różne są kobiety. Od razu mówię że nie
ma ideałów
> każdy człowiek ma plusy i minusy tylko pytanie czego jest więcej i
jakie są
> plusy a jakie minusy.
> Miłość istnieje stokrotko tylko nie za często zdarza się że jest
spełniona.

[dorata351]

Jak Ty mozesz tak zyć , kłamać oszukiwać, no chyba, ze Twój mąż wie
o wszystkim. "Podziwiam" takich ludzi. Życzę Ci aby ten pan, jeśli
bedziecie kiedys razem, zrobił Ci to samo co teraz robi swojej
zonie. Dobrze byłoby poznać odczucia drugiej strony. Egoizm, egoizm
i jesczez raz egoizm. Nie obchodzi was , że krzywdzicie tyle ludzi
dookoła, obrzydliwe.

[jedenon]

Dorata nic o niej nie wiesz a już na nią jedziesz. Nie nam oceniać to co robi
kiedyś przyjdzie czas że sama będzie siebie oceniała tak bo to my będziemy
najsurowszymi sędziami samych siebie. Nie pochwalam tego co robi ale jestem w
stanie ją zrozumieć. Każdy człowiek pragnie szczęścia więc jeśli nie znajduje go
w domu to szuka gdzie indziej winne są dwie strony zawsze lub prawie zawsze.

[romulus11]

Dostalas motylkow,kochasz,czujesz to samo od niego.No to najwyzszy
czas usiasc i konkretnie porozmawiac.Co z nami dalej? Mysle ze nie
odwazy sie odejsc od zony,no wiec sprawa jasna,albo sie bawisz jak
dotad,albo odchodzisz.Facet kreci Cie przez pozycje,kase,bo sama
piszesz ze seks jest sredni.
W zwyklym szarym zyciu okulary rozowe moga szybko spasc.No i wtedy
pozostaje bol i zal.Tak czy inaczej jakas depresja Cie nie
ominie,gdyz w kazdym kierunku czeka Cie sporo bolu.
Ale takie jest zycie,takie nasze wybory. Czasem w naszym bohaterze
odezwie sie duch Kazia Marcinkiewicza i bedziesz budowac swoje
szczescie od podstaw.Ale bol bedzie zawsze...

[twins_asik]

do romulus11
nie przeczytałeś tego co napisałam od początku, więc może zanim
zaczniesz mnie krytykować cofniesz sie do samego początku i
przeczytasz. ale sprostuje: sex z moim kochankiem jest boski. Jego
kasa mnie nie kręci, zarabaiam wystarczająco. Kocham go za to jakim
jest, za to jak on mnie kocha. COraz częściej źle nam bez siebie. A
depresja... juz przychodzi bo niestety cierpimy wszyscy..

[twins_asik]

do dorata351: Masz racje. Zawsze istnieje ryzyko że kiedyś zachowa
sie tak w stosunku do mnie jak do swojej żony. Ale czy decydując się
na związek z kimś zakładasz najgorsze? Raczej NIE, bo wtedy nic by
nie miało sensu.,

[kasia0273]

witaj,
hmm.. może i ja jestem poniekąd w podobnej sytuacji...
mam romans z żonatym facetem.Spotykamy sie od 3 miesiecy.Jest
cudownie, on jest w delegacji,a na weekendy wyjeżdża do domu.
Widujemy sie 2 razy w tygodniu....mniodzio.Ale cóż w każdy weekend
jestem sama, świeta bez niego...Sama jednak zdecydowałam sie na taki
układ, jemu też on odpowiada. Podobnie jak u Ciebie, pojawiają się
słowa wspólnej ptzyszłości, zapewnienia o wyjątkowści....eskalacja
uczuć i namiętności. Ale sama wiem ,że taki układ może isnieć tylko
pod osłoną nocy i nigdy nie może ujrzec światła dziennego...
Pytanie ...czy długo tak wytrzymamy?

[paulina7171]

Powinno ono brzmieć: czy długo tak wytrzymam? Bo on póki mu się nie
znudzisz, póki nie przestraszy się konsekwencji... Wtedy powie:
sorry kochana, ale zawsze wiedziałaś, że jestem żonaty.

[twins_asik]

Kasik,
dobre pytanie... ja coraz częściej zastanawiam się jak ja długo
wytrzymam, bo dlaczego stawiać pytanie jak długo wytrzymamy?? Facet
ma zupełnie inne podejście do tego niż kobieta. Utwierdzam się w tym
każdego dnia. Facet nigdy nie zostawi żony, bo tak mu jest po prostu
wygodniej. Moj miał wczoraj dziwną schize, wyjechałam w delegacje i
pierwszą noc spędzałam sama. Dzwonił co chwile, chyba nawet
szlochał, mówił ze tak tęskni, kocha, i żebym przypadkiem na nikogo
nie spojrzała i go zdradziła. Później dziwne smsy, podciągnięte pod
tragizm... i co z tego? jak mu zaproponowałam w żartach
żebyśmy "piepszyli cały świat i byli tylko razem" to on
odpowiedział "tak piepszmy się" i tu wyszło szydło z worka. Kobieta
zawsze bardziej angażuje się emocjonalnie niż mężczyzna, i scenki
odgrywane przez mężczyzn są parodialne. Bo jak inaczej to nazwać.
Gdyby tak było, że mnie kocha i nie może żyć beze mnie to zrobił by
wszystko żeby tak było. Ja powoli otrząsam się z myśli o wspólnej
przyszłości, ciesze się że mogę poczuć to co czuje. Wiem, że jak
dojdzie do rozstania (a wcześniej czy później tak będzie) to
strasznie bede to przeżywać. Ale mam nadzieje, że moje chłodniejsze
podjeście złagodzi mój ból.


kasia0273 napisała:

> witaj,
> hmm.. może i ja jestem poniekąd w podobnej sytuacji...
> mam romans z żonatym facetem.Spotykamy sie od 3 miesiecy.Jest
> cudownie, on jest w delegacji,a na weekendy wyjeżdża do domu.
> Widujemy sie 2 razy w tygodniu....mniodzio.Ale cóż w każdy weekend
> jestem sama, świeta bez niego...Sama jednak zdecydowałam sie na
taki
> układ, jemu też on odpowiada. Podobnie jak u Ciebie, pojawiają się
> słowa wspólnej ptzyszłości, zapewnienia o wyjątkowści....eskalacja
> uczuć i namiętności. Ale sama wiem ,że taki układ może isnieć
tylko
> pod osłoną nocy i nigdy nie może ujrzec światła dziennego...
> Pytanie ...czy długo tak wytrzymamy?