Ratunkuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu uuuuuuuuuuuuuu

[poetkam]

Matko kochana, moja lekarka jest na urlopie, co robić, co robić!
Będzie dopiero w poniedziałek...A mnie lęki znowu dopadły!!!!!!!!!!
Mam w domu paxtin, którego biorę obecnie pół dawki. Jest i tranxenne
męża. Nie wiem, tak się waham czy do poniedziałku pozażywać to
tranxenne? Help!!!!!!!!!!!!!!
Umieram....Wylękniona Magda

[dr.zabbon]

Magduś,
tylko spokojnie.
Doraźnie możesz wziąć Tranxene, spróbuj zacząć od dawki 5 mg, jeśli nie
poskutkuje, zwiększ do 10 mg. Obserwuj siebie uważnie. Tranxene to świetny lek,
na pewno Cię wyciszy.
Nie masz możliwości iść do innego lekarza?
Ile bierzesz Paxtinu teraz?
Ile Depakiny?

[poetkam]

Żabonku, nie zauważyłam, że pytasz mnie o leki, przepraszam. Zażywam: paxtin 10
mg rano, depakine chrono 300 mg wierczorem.

[dr.zabbon]

A, i może popisz tutaj, czego dotyczą Twoje lęki - będzie taka psychoterapia na
odległość...
Trzymaj się, nie panikuj, działaj powoli.

[poetkam]

Dzięki, Żabuńcu. Jestem teraz w pracy. Zażyłam całą dawkę paxtinu. W
domu wezmę tranxenne. Myślę, że przez parę dni nie uzależnię się?
Nie wiem, czy mogę obarczać tu obecnych swoimi problemami? I tak
pełno mnie tu i z pewnością niektórych już przynudzam swoją osobą.
Ja też chcę pomagać!

Ten cholerny lęk jest wszechogarniający, czasem nie pozwala mi
oddychać. Parę razy z jego powodu zemdlałam...Czego dotyczy? Cholera
go wie. Jest bliżej nie zidentyfikowanym ciałem obcym w mojej
psychice, ale czuję go również fizycznie. Nie wiem, czy lękam się
przyszłości, czy terazźniejszości? Na pewno nałożyły się na niego
moje idiotyczne wyrzuty sumienia z byle głupot. Potem rosną,
nazbierało się ich i buch! Atak lęku. To są naprawdę idiotyczne
wyrzuty sumienia...Nie odpisany przeze mnie mail w porę, krzywy
uśmiech w stronę czytelnkia, etc....

[miriam11]

Madziu kochana, nie można w kółko pomagać innym, a o sobie nie myśleć! Teraz
jest czas dla Ciebie! Na pewno nie uzależnisz się od Tranxene w kilka dni, nie
ma mowy! Bierz spokojnie, potwierdzam, to jest świetny lek, wyciszy Cię, dzięki
niemu przetrwasz do wizyty u lekarki. Teraz myśl tylko o sobie, proszę Cię o to!
Pomyśl: jeśli Ty będziez w złej formie, to źle płynie na tych, których kochasz,
i na odwrót, prawda? Więc spokojnie, łykaj Tranxene, kiedy potrzebujesz, łykaj
Paxtin normalnie, rób sobie jakieś małe przyjemności i bądź po prostu "małą
egoistką". To naprawdę czasami jest potrzebne. Kochana, będzie dobrze, tylko
dbaj teraz o siebie. My tutaj mocno o Tobie myślimy i jesteśmy z Tobą.

[dr.zabbon]

Pomagasz.
Dobrym słowem,
tym, że jesteś.
Pomagasz tam u siebie w realu
i tu na forum wirtualnie, jednak nie mniej namacalnie.
***
Pamiętam jak mdlałam w szkole,
nie wiedziałam dlaczego,
a teraz już sobie uprzytamniam,
że to mogło być z lęku.
***
Wyrzuty sumienia z powodu głupot.
Myślałam, że to ja jestem mistrzynią świata w tej dziedzinie,
a dzisiaj okazuje się, że nie jestem sama
i Ty odbierasz mi wydumaną przez siebie palmę pierwszeństwa.
***
Myślę, że takiego drugiego forum jak to,
to nie ma ani jednego.
Nie ma nigdzie tyle ciepła, życzliwości,
wzajemnego zaufania.
Dołączyłam dopiero miesiąc temu,
ale poznaję Was coraz bliżej
i trwam w podziwie.
Dobrze tu być.
Pozdrawiam wszystkich.

[17.a]

Bierz Tranxene. Doraźnie. I uśmiechy dla Was obojga.
Albo szybciutko do internisty. Powinien przepisać
coś przeciwlękowego.

Mam o tyle podobny problem, że nie jestem w stanie
istnieć bez antydepresanta (odstawionego kilka dni temu).
Coś sobie zrobię, jeśli nie będę go brać, więc bez niczyjej
zgody biorę. I do lekarza też biegnę w najbliższych dniach.
Masochistką nie jestem. Też nie bądź. Buziaki.

P.S.

[17.a]

Podeprę się moją miłością. Zapewne masz gdzieś
na półce w pracy. "Biegnąca z wilkami". Estes
pisze wprost, że świat nie może wymagać naszej
ciągłej obecności, cytuje DOSADNE przysłowia
różnych narodów nt. wyczerpania. Poczytaj.
Odpuść sobie. I napisz "Czasem mam w dupie
czytelników"

[poetkam]

Dzięki dziewczyny! Jesteście kochane. A ja moich czytelników kocham
nad życie Przed chwilą dosłownie dwie czytelniczki bardzo
dziękowały mi za pomoc, życząc miłego dnia. Mam tak prawie co dzień.
Życzę wszystkim takiej pracy, która daje satysfakcję. Co z tego, że
mało kasy. Bogactwa należy szukać gdzie indziej.

Widzisz...

[17.a]

to trochę nie tak, bogactwem jest wzajemny uśmiech:
ta pani się uśmiechnie, więc ja czy też na odwrót,
ale i możliwość (bo mi się nie chce np.) braku uśmiechu
przez cały boży dzień.

mogę się mylić, ale pomyślałam, że Twoje problemy mogą
wynikać z chęci uszczęśliwienia całego świata. raz:
tak się nie da, dwa: będziesz wiecznie gonić w piętkę,
trzy: dopadną Cię leki, że nie jesteś tak perfekcyjnie
miła, jak chciałoby otoczenie, ale myślę, że przede wszystkim
Ty sama. ile w tym prawdy? usłyszałam kiedyś paradoksalne:
ten kto chce nieba przychylić innym, przychyla je tak
naprawdę sobie. skąd wiadomo, czy i jaka nasza pomoc innym
jest konieczna?

nie uzależniłaś się cokolwiek od sympatii innych? --> lęki,
gdy nie dajesz rady (za późno odpowiadasz na maila czy tp).

to moja prawda - w dużej mierze warto żyć dla siebie. tylko
wtedy będziemy mogli coś z siebie przekazać innym. nawet
nie dbając o to.

pozdrowienia

[dr.zabbon]

Bardzo mi się podoba to, co napisałaś.

Zwłaszcza o uzależnieniu od sympatii innych
i pomaganiu, żeby pomóc sobie.

Dobrze napisane.

[poetkam]

Dziewczyny, jesteście bardzo mądre...
Od dziecka uczono mnie, że trzeba być dla wszystkich miłym, bez
względu na to, co ja czułam...Staram się być sobą, ale...To uczucie
jest takie silne...
Ja jako dziecko musiałam pomagać chorej mamie, rodzeństwu- właściwie
byłam pozbawiona dzieciństwa...Tak boję się, że skrzywdzę małą...
Matko kochana, czy to znowu depresja wraz z lękami skrada się do
mego serca?.....Nie! Zabraniam! Tak się boję....

[aurelia_aurita]

Poetko - a CO się stanie, jeśli czasem będziesz dla kogoś niemiła? (np jak ktoś
Ci będzie za bardzo wchodził na głowę?) myślę, że w ostatecznym rozrachunku
bycie od czasu do czasu niemiłą może wyjść na dobre i Tobie i osobie, która
akurat jest adresatem.
a małej nie skrzywdzisz. nawet jeśli nie zawsze będziesz dla niej idealna.
od prawdziwego krzywdzenia są ci rodzice, którzy NIE Są śWIADOMI własnych
problemów i zaburzeń.

a odnośnie głównego wątku - popieram to, co napisały dziewczyny. do poniedziałku
możesz spokojnie sobie pojeść tranxene, na pewno się nie uzależnisz. a potem idź
do lekarza. szkoda Twojego zdrowia i energii na lęki.
trzymaj się.

[17.a]

dzięki...chociaż nie pisałam pod publiczkę

szczerze mówiąc, to liczę się z tym, że życie po swojemu
(znaczy się, pogodna jestem, ale i potrafię pokazać
środkowego palca przynajmniej w przenośni) daje także
siniaki. nie unikam ich. PoetkoM, przestań się bać. Nawet
jeśli kogoś niechcący skrzywdzisz, jest zwykle szansa
naprawienia, ba, zadośćuczynić można. Hm...rzadko kto
miał rodzinę idealną. Mówią, że przeszkody to rozwój,
więc taka idealna rodzina byłaby raczej przeszkadzaczem
w dorastaniu. Banalnie: bądź sobą.

[czareg]

Naucz się być egoistką. Nawet wbrew sobie. Wtedy będziesz miała możliwość wyboru sposobu zachownia.

Czareg

[poetkam]

Ale to trudne! Jak osoba mająca 32 lata, prawie od urodzenia uczona brzydzić się
egoistwem, a wszelkie jego małe sygnały zabijane były w zarodku...Jak osoba,
która grzecznie jako dziecko prowadziła mamę do lekarza psychiatry, bo mama sama
się bała, a mnie kiszki marsza grały z głodu, bo trzeba było zaraz po szkole
pędzić z mamą do ośrodka na umówioną wizytę. Musiałam opiekować się młodszym
rodzeństwem, w tym siostrą młodszą ode mnie o 11 lat. Opiekowałam się teściową,
która chorowała na raka, teraz chorym mężem, teściem, córą, domowymi
zwierzętami...Nie daję rady...Ja mam na czole wypisane:bezkonfliktowa
samarytanka czy co? A może po prostu teraz dopiero nadszedł w moim życiu okres
buntu, który dotyczy nastolatków? O, jakże jestem opóźniona.
Chyba faktycznie psychoterapia mi potrzebna, nie udźwignę się sama...

[czareg]

Ale możliwe. Ja od Ciebie uczę się ciepełka i uśmiechu. Wcale lekko nie jest. Ale już widzę wymierne efekty. Dzięki.

[poetkam]

Dziękuję. Łezka zakręciła mi się w oku...
Czym skorupka za młodu nasiąknie...Ale będę się starać, obiecuję, Ty też
zuważysz u mnie efekty swojej psychoterapii wirtualnej, obiecuję!

Poetko

[dr.zabbon]

Słowo "egoizm" jest tu pewnym symbolem. Bo nie chodzi chyba o to, żebyś teraz
zaczęła myśleć tylko o sobie, mając wszystko i wszystkich w nosie. Ważne, abyś
była świadoma swoich potrzeb i umiała o nie dbać. Trzeba się nauczyć siebie,
zyskać samoświadomość, wiedzieć, co jest ważne dla Ciebie i gdy można i gdy
trzeba, dążyć do zaspokojenia. Może zamiast słowa "egoizm" lepiej użyć słowa
"asertywność" - masz prawo mieć swoje poglądy, potrzeby, pragnienia i, gdy
chcesz, masz prawo ich bronić i nie dawać innym wejść w Twoje życie za daleko.
Ja tak trochę pod siebie piszę, bo mi te umiejętności też są potrzebne.
A psychoterapię polecam. Postaraj się może znaleźć dobrego psychologa w swojej
okolicy i pogadać o swoich problemach. Może to być dobre ćwiczenie na początek
uczenia się "egoizmu" - zadbasz o potrzebę psychoterapii.
Pozdrawiam, nie daj się!

[17.a]

dopiszę się tu

Jeśli DDA to dorosłe dzieci alkoholików, to jak można
nazwać dzieci, które musiały zmagać się z chorobą psychiczną,
któregoś z rodziców? bo "symptomy" masz podobne. chcesz
być dobra dla wszystkich. nie da się i nie jest to potrzebne.

musiałaś być jako dziecko dorosła i odpowiedzialna nad wiek -
teraz całe forum (zgadzacie się, prawda?) pozwala Ci odpuścić
co dzień kapkę.

o tych zwierzętach domowych. do papużek doholowałam rybkę. a dziś
pewnie jeszcze ze dwie doholuję* to moja mikroskala, zaznaczam.
taka praca ma sens. Twój mąż czuje się potrzebny, karmienie
zwierzaków daje jakiś dobry rytm. Rano trzeba sprawdzić, czy
żyją pogłaskać po płetwachitd.

* jako hipomaniak muszę strasznie uważać, aby nie przesadzić
w ilości nie kupić od razu 30 rybek i najdroższego dla nich
sprzętu. na razie wszystko w normie, a nawet trochę poniżej.

[poetkam]

Coś w tym jest, A. ......Ordynator szpitala psychiatrycznego, w
którym leżał mój mąż powiedział , że jestem współuzależniona od
choroby mamy i męża, też porównał to współuzależnienie do
współuzależnienia od alkoholu.
Jestem pod wrażeniem Waszej wiedzy. Ja sama znowu czuję się taka
malutka, nic nie warta....

[dr.zabbon]

Magduś!
To nie o to chodzi na forum, żeby sie czuć gorzej, tylko, żeby czuć sie lepiej
))))))))
Jedni wiedzą to, inni wiedza cos innego i się nawzajem tym wymieniamy i
ubogacamy. Ja też uważam, że forum nasze jest na bardzo wysokim poziomie
merytorycznym, ale dzieje się tak dzięki WSZYSTKIM uczestnikom.
Nie daj sie tym swoim wątpliwościom, lękom i gorszej samoocenie!
Nie jestes sama, ja też przeżywam teraz trudne dni: mam lęki, płaczę, dobieram
Relanium do swoich leków.
Uszy do góry, trzymajmy się!

[micra_easy]

Jak to jest możliwe, że na tym forum jest tyle fanastycznych osób?
Co jakiś czas zaglądam na to forum odkąd ktoś mi bliski zachorował,
ale stwierdzono u niego coś innego. Zamiast na terapię powinnam
wysłać go do czytania tego forum. Tyle, że on nie chce. Ja zaglądam
tu aby zobaczyć, że są jeszcze ludzie, którzy sobie pomagają i
wspierają się, a nie tylko oceniają. Pozdrawiam WAS serdecznie
życzliwi ludzie!

Dziękujemy

[poetkam]

W imieniu Całego FORUM dziękuję Ci, życzliwa kobieto!
Jest mi niezmiernie miło, czytając takie słowa. Ludzie z kłopotami
psychicznymi nie są jednak na marginesie społeczeństwa? A zresztą,
kto nie ma jekichś kłopotów ze sobą, prawda?
Pozdrawiam Cię życzliwa dziewczyno. Oby więcej takich ludzi!
))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[micra_easy]

z pewnością nie są, dla mnie poprostu osoby z problemami
psychicznymi są bardziej wrażliwe na świat ( to nie tylko moja
opinia). Ale po to są leki i lekarze oraz ludzie, którzy wspierają i
potrzebują wsparcia, aby ta wrażliwość tak Was nie męczyła.
Pozdrawiam serdecznie.

[micra_easy]

przepraszam, że tak na raty. To pawda stres i tempo życia nie
oszczędza nikogo. Bardzo dziękuję za dobre słowo, o które ostatnimi
czasami nie jest również łatwo. Dla mnie ważna jest choć najmniejsza
próba życzliwości, zapytanie co u ciebie? Wiem jak trudno przełamać
się i zrobić ten pierwszy krok, przez to wszystko co przeszkadza.
Moja córka ma na imię Magdalena, pozdrawiam

[17.a]

Opierniczę Cię w @, chcesz?
Byłam przed chwilą na spacerze, takim dłuższym, i tak
przyszło mi do głowy a propos Twojej osoby, że nauczę
Cię kląć)

nie, nie nauczę, ale napisz choć raz "cholera"

[poetkam]

Możesz A. opierniczać ile chcesz. A co do klnięcia, to faktycznie
grzeczna jestem jak "cholera" )))))))))))))))))))))))))))

[dr.zabbon]

Nie tylko DDA tak mają. Istnieje coś takiego jak zespół ocaleńca od aborcji i
tam też ów ocaleniec chce być dla wszystkich miły, nazywaja to postawą
"tancerza". Drugą postawą, jaką tam opisują to "bidula", która widzi w swoim
życiu same problemy. DDA też mają możliwość bycia bidulą? A może te dwie postawy
po prostu są wyróżniane w psychologii i występują z rozmaitych przyczyn?

[asiuniaa36]

To sie nazywa fachowo DDD dorosłe dzieci z rodziny dysfunkcyjnej
Poetkam...ech...współczuje trzymaj sie cieplutko i pociesz ze ja tez lekko nie
miałam a i moje dzieci ze mną...

[poetkam]

Dziękuję, Asiuniu. Dobrze wiedzieć, ze istnieje coś takiego i że
jest ktoś, kto ma podobne problemy. Chyba nie ma na świecie osoby,
która nie miałaby problemów ze sobą(Maka100, powtórzę za
Tobą).Choćby małej nerwicy, lęku przed publiką, etc. Nie znam
osobiście takiej osoby. Oczywiście jest jeszcze udawanie-gra
aktorska, może być problem ze znalezieniem prawdziwego "ja" w takiej
osobie. Ja osobiście jestem raczej marną aktorką.
Muszę poszukać w necie o DDD, bardzo mnie to zainteresowało, dzięki.
Ty też trzymaj się cieplutko!