"Spowiedź" C.Perechodnika

[abstrakt2003]

Calek Perechodniki Otwocki Żyd. W czasie wojny członek żydowskiej policji w gettcie otwockim.
Swoje wspomnienia-testament spisał w "Spowiedzi".
Lektura jest wstrząsająca! Spokojna, rzeczowa realcja spisana zwyczajnym językie opisująca rzeczy niepojęte!
Jeszcze czegoś takiego nie przeżyłem - tekst odpycha, ale czytam...
Najbardziej dramatyczne jest to że chodzę po tych samych ulicach, widze te same domy, takie same pociągi wjeżdżają na te same przystanki.
PS
Koniecznie przeczytajcie. To jest relacja z zagłady części naszego miasta.

[michaelandro]

Gdzie to kupiłeś ?

[abstrakt2003]

W księgarni na Matejki.

[grzeg_sz1]

Jaka cena??

[abstrakt2003]

34zł

[edeka5]

Dzięki za wiadomość. Książkę już kupiłam.

[edeka5]

Pani z księgarni na Matejki znała jedną z postaci występujących w książce, a o innych słyszała od babci.

[kugliczka]

Niesamowita książka, do tego bardzo wciągająca.
Może dla tego, że ponad pół wieku później spaceruję wciąż po tych samych
ulicach, gdzie wciąż stoją te same domy, choć lokatorzy nie wiedzą nic o swoich
poprzednikach.

Już jakiś czas temu odcięłam się od tego wszechobecnego w Polsce nurtu
martyrologicznego, w pewnym momencie może przecież nastąpić przesyt,
pewnie dla tego po tak długiej przerwie przeczytanie czegoś takiego to jak by
człowiek dostał w policzek

Przerażająca bezsilność,
Zbiorowy akt oskarżenia przeciwko wszystkim i wszystkiemu, nawet po tylu latach
czuję się winna.

Odkrywam najbardziej smutne fakty, szczerze mówiąc nie zawsze wygodne dla
mojego postrzegania nas Polaków –ale o tym, później.

Wiecie co mną wstrząsnęło najbardziej?
Np. to że „piekiełko” w Legionowie było nadzorowane przez samych Żydów,
I nie było tam ani jednego Niemca!!!

To, że Żydzi idąc do wagonów, a przynajmniej niektórzy mieli poczucie misji
dziejowej swojego wybranego przecież narodu i byli całkowicie pogodzenie z
losem.

To, że okupanci odczłowieczyli także i nas, w pewnym stopniu i swoje ofiary.

Ki Diabeł zdołał to wszystko wymyślić, pociągnąć za sobą cały swój, przecież
nie głupi naród, zaszczepić swą chorą idee wszystkim podbijanym narodom, a na
końcu samym eksterminowanym.
Nijak nie mogę znaleźć odpowiedzi.

Najgorsze jest to, że wierząc w ogólny rozwój cywilizacji, myślę że ludzkość
też dojrzewa tak jak dojrzewają dzieci, mądrzeje etc...
Ale niestety mam poczucie że w obecnej Europie nadal wciąż jest możliwe
powstanie kolejnych obozów, upodlenie inności, i jej zagłada.
Świadczy o tym powracająca popularność wszelkiego rodzaju ruchów
nacjonalistycznych, fundamentalizm zyskujący nowe rzesze wyznawców,
To co działo się w Jugosławii, to co dziś dzieje się w Kraju Basków, Irlandii
świadczy dobitnie, że Europa nie odrobiła zadanej lekcji, nie wyciągnęła
żadnych wniosków ze swoich doświadczeń,
Że nie wspomnę już o innych bardziej newralgicznych częściach świata...

[hormoon]

A tak sie mowi ze to Polacy byli oprawcami Żydow a jednak nie!!!


PS;Żydki sa wszedzie...

[kubek]

Myślę że ten "testosteron-hormoon" nie zrozumiał co piszesz musisz krócej
wyrażać myśli i jaśniej !
Ale ja się czuje winny że "moi" przyglądali się i nic !!!

[kugliczka]

ja nie znam żadnego, widziałam ich tylko na filmach i w dzienniku, na ulicy
nigdy.........
Może oni sami nie wiedzą że są Żydami???

ale to zabawne bo znam wielu antysemitów,
ci widzą Żydów wszędzie,

chociaż statystyki mówią za siebie przed wojną w Polsce mieszkało 3,5 miliona
Żydów /34%społeczeństwa narodowości innej niż Polska/
po wojne zostało ich tylko 300 tys.

z czego większość opuściła Polskę po wojnie w kolejnych latach kiedy byli
szykanowani przez ówczesne władze min.
1946 r.
1968 r.

Gdzie się piodziali STRASZNI ŻYDZI CO PORYWAJĄ DZIECI NA MACĘ????

[amigo9]

kugliczka, bardzo fajny post, ten o książce.
Gdzie są Żydzi? a choćby tu. Mam w rodzinie, choć nazywanie się Żydówką było by
przegięciem (więcej krwi polskiej). Książkę muszę kupić.
Ostatnio byłam w otwockim muzeum, mieszkam tu od pół roku i facet oprowadzający
nas mówił, że przed wojną na 20 tyś mieszkańców Otwocka, 16 tyś było Żydami.
4/5, nie do uwierzenia....A mieszkanie kupiłam na terenie byłego getta, byłam w
szoku...

hormoon, wyjątki potwierdzają regułę...współczuję, jeśli nie rozumiesz...

[michaelandro]

No tutaj przegięłaś amigo. Nie uważam by można było powiedzieć w tym przypadku,
że wyjątki potwierdzają regułę... no bo jaką w tym przypadku?

[abstrakt2003]

A na terenie którego getta wiejskiego czy sanatoryjnego?
********
wyjątki przeczą regule

[amigo9]

hmmm tego to niestety nie wiem:(

[alicja-ciekawska]

ja te ksiazke przeczytalam kilka lat temu.To rzeczywiscie wstrzasajace uczucie.
Bylo mi dziwnie potem spogladac na sterych ludzi.Ktorych kazano nam
szanowac za to ze przezyli te wojne,od wtedy pytam zawsze ;
-przezyli ale jak?

[kugliczka]

ja niestety też miewam takie myśli

ale jeszcze gorsze jest pytanie


a co ja bym zrobiła w tamtych czasach :(
ciągle pozostaje bez odpowiedzi

[alicja-ciekawska]

kugliczka napisała:

> ja niestety też miewam takie myśli
>
> ale jeszcze gorsze jest pytanie
>
>
> a co ja bym zrobiła w tamtych czasach :(
> ciągle pozostaje bez odpowiedzi

Mnie chodzi o te opowiesci .Jak Zydzi przepisywali dzialki Polakom.
A Polacy ich denuncjowali do Niemcow.Jego samego los to cos przerazajacego.

[chiste]

Amigo mieszka na terenie getta samatoryjnego, niedaleko Zofiówki.
W ogóle co to za straszna nazwa, kto ją wymyslił? Getto sanatoryjne - piękne po
prostu. Mistrzowsko opanowana sztuka mamienia ludzi szansą przetrwania za
wszelką cenę.
Ja tez pamietam do dzis ten posępny wieczór październikowy 10 lat temu, kiedy
kupiłem pierwsze wydanie wspomnien Perechodnika na Matejki. I te zarwaną noc,
kiedy przeczytałem "Czy ja jestem morderca?" od deski do deski. Nastepnego dnia
rano świat juz wygladał inaczej. Wiedziałem, ze mieszkam w miejscu, gdzie była
brama getta. Wstawałem z łóżka i widziałem z mojego okna rampę, która do tamtej
pory była dla mnie tylko miejscem rozładunku pociagów z węglem albo traktorami
z ZSRR. Odtąd to nie była juz tylko zwykła rampa. Tak samo dom, który mijałem
co niedziela w drodze do koscioła, przestał byc dla mnie anonimowym domem, a
stal sie pensjonatem Uszera Perechodnika. A potem były kolejne upiorne noce i
czytanie po raz drugi, trzeci, czwarty, piaty... Potem łzy mojej matki, która
bawiła sie w swoim dzieciństwie gdzies w otwockim lesie w miejscu, które
nazywali po prostu "żydaplac". Nie wiedzieli, skąd ta nazwa, dla nich był to
jeden ciąg wyrazów, jak np. "Bielsko-Biała". No i dalsze lektury w rodzinie,
dalszej rodzinie, wśród przyjaciół.
Potem któregos razu spacerujac czarnym szlakiem na Torfy ziemia sie pode mna
zapadła. Gdzies posród traw i krzaków zamajaczyły macewy, gdzies pod moimi
stopami zachrzęściły kości i potluczony granit...
Potem były studia w Lublinie, teatr NN, Cafe Szeroka i kirkut na
Kalinowszczyźnie. Potem był Singer, a jeszcze potem spotkania z ludźmi, którzy
w rzeczywistosci jawili mi się trochę jak Indianie z ksiażek Karola Maya. Bo
skąd mogłem wiedzieć, że oni tu kiedyś istnieli, mieszkali i budowali miasto, w
którym mieszkam od dziecinstwa, i znikneli jednego sierpniowego popołudnia 1942
r. wszyscy razem, na zawsze.
Dzisiaj juz nie chodzę na anieliński kirkut z duszą na ramieniu. Biegam tam z
aparatem, przyprowadzam kumpli. Z miesiąca na miesiąc macewy zmieniaja swe
miejsca. Węrduja same, niektóre sa przenoszone, niektóre sa niszczone. A moi
kumple ciągle sie mnie pytają: "stary, jak to się mogło stać?"
Sam Perechodnik nie wiedział przecież, jak to sie mogło stać. Jak mógł wsadzić
swoimi rękami córkę i żonę do pociągu jadącego do Treblinki. I do końca życia
zadawal sobie pytanie: "czy ja jestem mordercą?"

[alicja-ciekawska]

Tak !po przeczytaniu tej ksiazki Otwock sie zmenil.
I na mnie to tez mialo wplyw. Ja tez mieszkalam po stronie Getta.
pozdrawiam

[wwwtipi]

To wstrzasajace... Nie czytałam tej ksiazki... Gzytałam za to wiele innych o
gettach i obozach zagłady. Ciekawą i równie wstrzasajacą książką jest
także "dziewczynka w czerwonym płaszczyku" Romy Ligockiej. Moja mama miała też
traumatyczne przeżycie. Jako młoda dziewczyna spotkała w Szwecji Pana, nie znam
nazwiska, który był Żydem i mieszkał kiedyś w Kołbieli. Opowiadał jej o losach
Żydów kołbielskich... sprzedawanie ludzi, kradzieże, morderstwa... mama
strasznie to przeżyła... Okazało się , że rodzice jej przyjaciólki byli jednymi
z katów. Pokręconą mamy tę historię niestety...

[michaelandro]

Bo takie są realia wojenne. Nie tak dawno sąsiad mordował sąsiada w serbii,
bośni, czarnogórze... Taki jest człowiek. Niestety... bez względu na religię i
rasę...

[abstrakt2003]

Pragnę zwrócić uwagę że wydarzenia opisane w tej książce dzieją się w czasie
gdy na terenie naszego powiatu nie były prowadzone działania wojenne. Zbrodni
nie dokonywały jednostki frontowe.