dziwny dylemat

[pesymistka2]

wrodzona nieśmiałość, strach przed ludźmi, zakompleksienie widoczne dobrze widoczne na zywo(teraz staram sie byc obiektywna;p)dobra pamięć, analityczny umysł, kojarzenie różnych faktów, wrodzony materializm i chęć do zarabiania dosyć porządnie, pewien stopień wrodzonego lenistwa, brak znajomości, pewne szanse dostania sie na prawo, mozna nawet powiedziec ze duże, strach przed pozbyciem sie możliwości ucieczki z tego kraju, brak odnajdywania pasji w prawie, raczej brak powołania, jednak uważanie że to nawet ciekawe i dylemat iść czy nie iść.

warto sie pakować w prawo i być może tracić czas i energię, czy może spróbować z czymś typu ekonomia?

[Gość: sakura17]

Idź na prawo tylko i wyłącznie jeśli naprawdę tego chcesz. To ciężko praca przez
6 lat i potem aplikacja...Jeśli cię to interesuje i chcesz tego - warto. Możesz
mieć ciekawą pracę, sporo zarabiać. Ale jeżeli nie czujesz się na siłach - nie
warto, będzie to dla ciebie męka jeśli cię to nie ciekawi. Zastanów się dobrze.

[Gość: magda]

idz! zaryzykuj, pokaz ze potrafisz! ze znajomosci to nie wszystko, ze dasz rade!
nie boj sie, bedzie dobrze! odwagi, nie masz wyjscia! ;)

[Gość: Lenka]

łatwo powiedzieć, studia prawnicze to jest naprawdę męka. U mnie po pierwszym
roku zrezygnowało 5 osób, kolejne 20 odleciało na komisach po samej sesji
zimowej, a I rok to jest naprawdę przedszkole...

[Gość: Ania]

Hm. Jeśli Twoja nieśmiałość jest nie do pokonania, to nie idź... Bo tylko
wpędzisz się w kompleksy. Prawnik musi się pewnie wypowiadać, nie może
pozostawiać wrażenia, że sam nie wierzy w to, co mówi... Poza tym powołanie mile
widziane. Przemyśl to dobrze.