Relacje rodzinne

[nadja11]

Na fali wątków o relacjach rodzinnych chciałam Was zapytać jak podchodzicie do
tego co niby trzeba wypada należy względem rodziny z racji więzów krwi a na co
niekoniecznie macie ochotę. Czy macie gdzies co rodzina sobie mysli jak oceni
wasze zachowanie i mówicie wprost co wam nie pasuje , jakiego typu relacja was
męczy , czego nie chcecie?
Ja osobiscie jestem nierodzinna wyjątkowo , ograniczam kontakty jak się da i
jestem szcześliwa , mam wiele toksycznych osob w rodzinie które wzajemnie sie
po sobie slizgają a ja mam to z głowy.
Mam głęboko gdzieś że ktos o mnie klepie jaka to jestem nierodzinna , mam
swoje życie męża dziecko nie czuje potrzeby kontaktu z pociotkami.

[annataylor]

nie mam problemów z tym co wypada, a co nie. robię to, co uważam za
słuszne :)

[nothing.at.all]

Ja tez nie potrzebuję głebokich kontaktów z rodziną. Są i fajnie,
ale nie, że od razu jeżdzić do siebie, spotykać się. Na wesela jak
zaproszą i mogę to jadę, ale nie czuję się w obowiązku robić
wszystko bo tak wypada, bo więzy krwi, itp.
Kieruję się swoimi potrzebami.

[morgianna]

Oj ja mam własną autonomię i jestem obgadywana nawet przez własną matkę przez
ten fakt.
Mówie głosno i wyraznie , nie dzown , nie przyjade , nie ma mnie w domu.

[skarpetka_szara]

Jestem bardzo blisko z rodzina, a rodzine mam dosyc spora. samych
kuzynow mam lekko ponad 25. Z kazdym mam super relacjie, z
niektorymi utrzymuje kontakt codziennie.

w czasie dziecinstwa rodzina sie zbierala i robilismy wspolne
wypady itd... wiec kazdy nauczyl sie dogadywac bo zawsze bylo nas
duzo.

A co do fajnej rodziny to dobre jest to ze akceptuja mnie
jakakolwiek bym nie byla. np; nikt mi slowa nie powiedzial gdy nie
bralam slubu koscielnego, chociaz pewnie paru z nich to zabolalo.
Nikt nie robi dramatu gdy nie odzywam sie dluzej, albo nie odwiedze
kogos, a zawsze mam tysiace zaproszen.

Jedyne co nie moge robic to palic przy ciociach i rodzicach. Jakos
po prostu nie moge i tyle. Aczkolwiek jestem tylko socialna
palaczka, wiec zazwyczaj tylko na imprezkach mi sie chce czasami
zapalic, aczkolwiek gdy jest to rodzinna imprezka - to musze sie
chowac.

[morgianna]

No właśnie i podobna relacja sprowadzająca mnie do roli nastolatki która czai
się ze szlugami by mnie zmęczyła. Jestem dorosła odpowiedzialną za siebie babą ,
fakt że nikt mnie nie już nigdzie nie zaprasza jestem z boku ale że mam naturę
egocentryczki skupionej na sobie jest mi z tym dobrze!

[skarpetka_szara]

Tylko dlatego ze jestem blisko z rodzina nie znaczy ze NIE JESTEM
szczera. Wlasnie moge powiedziec im wszystko, i zyc wlasnym
zyciem. Nie mam presji rodzinnej ani na dziecko, ktorego nie chcem
miec i nie bede miala, ani nie musze sie tlumaczyc z tego jakie
decyzjie podejmuje.

Palenie to chyba jedyna rzecz ktorej z wlasnej glebi serca nie moge
przy rodzinie robic. Oczywiscie nie zmieniloby to ich opini o mnie
(troche ludzi w mojej rodzinie pali), jest to bardziej wewnetrzna
decyzjia wywodzaca sie z milosci do rodziny. Tak jak czasami
rodzice nie maja serca aby zapalic przy dziecku - moze kiedys to
zrozumiesz. Nie ma to nic wspolnego z byciem nastolatkiem.

Powiem ci tak, gdybym miala glupia rodzine to bym ich omijala z
daleka i nie mialabym wyrzutow sumienia. Jednak takie rodziny jak
ja mam nie zdarzaja sie czesto, wiec kontakty nie sa obowiazkiem
tylko wywodza sie z wlasnych checi.

[sumire]

mam bardzo małą rodzinę, ale o tyle fajną, że nikt w niej się nie
ogląda na to, co wypada, a czego nie. i im starsza jestem, tym
ważniejsze są dla mnie relacje z rodziną. nie wyobrażam sobie
ograniczania kontaktów, ale też nie mam potrzeby tego robić.