Brak wiary w siebie.

[turystka_z_polski]

Mam 25 lat i w tym roku koncze studia. Koncze dwa kierunki zwiazane z jezykami i biznesem, jeden w Polsce, a drugi za granica. Mam na koncie 2 wakacyjne prace za granica i jeden staz. Znam jezyki obce. W czym problem? Otoz nie wierze w siebie. Niedlugo skoncze studiowac, powinnam juz rozgladac sie za jakas fajna praca. Ale w momencie kiedy pomysle, ze mam wyslac gdzies moje CV, to po prostu robi mi sie slabo. Chcialabym na poczatek popracowac za granica, ale od razu wydaje mi sie, ze przeciez nie znam wystarczajaco dobrze jezykow, by konkurowac z ludzmi z danego kraju. Jestem perfekcjonistka i strasznie surowo sie oceniam i trace na tym cholernie duzo! Moi znajomi juz zaczeli zalapywac sie do roznych fajnych firm, a ja ciagle mysle, ze jestem nie dosc dobra i ten strach paralizuje moje dzialania. Czy ktos ma podobne problemy? Jak sobie z nimi radzicie?

[princessjobaggy]

Mialam to samo - perfekcjonistka, dostrzegajaca kazdy swoj blad i slabosci.

Minelo po kilku ciezkich latach. To znaczy, nie wiem na ile minelo, a na ile troche polepszylo - nie zastanawiam sie nad tym na codzien. Jedyna rada, ktora przychodzi mi do glowy, to wylaczyc myslenie i zbedna analize, i po prostu dzialac. Swoje trzeba przejsc, nie zmienisz sie z dnia na dzien. Dystans do siebie przychodzi z wiekiem i doswiadczeniem.

Ludzie radza sobie na rozne sposoby. Mozna przyjac zasade malych krokow albo rzucic sie na gleboka wode. Tutaj juz sama musisz zadecydowac. U mnie metoda malych krokow nie zdawala egzaminu.

[kiira_korpi]

Mogę się pod tym podpisać, bo też tak miałam.
Cholerna perfekcjonistka, która potrafiła niemalże chodzić z linijką i odmierzać, czy równo zaparkowała samochód, albo chciała do uśmiechniętej śmierci poprawiać tłumaczenie, żeby było idealnie (jeszcze przy pisemnym pół biedy, ja miałam takie zapędy przy ustnym;)).
Faktycznie wyluzowanie, odpuszczenie, nie analizowanie bez końca, a do tego nabycie doświadczenia i okrzepnięcie w życiu zawodowym czyni cuda.

[piataziuta]

forum cie z tego wszystkiego na pewno wyleczy

[chersona]

turystka_z_polski napisała:

Czy ktos ma podobne problemy? Jak sobie z nimi radzicie?

Ja miałam. Nie poradziłam sobie z nimi. wszelkie szanse zaprzepaściłam, bo wolałam robić uniki i do dziś się to nie zmieniło.

praca za granica bez praktyki zawodowej ?

[j-k]

Kiepski pomysl.
najpierw pracuje sie min. 1 - 2 lata w kraju, ustala sie wlasne slabe i mocne punkty,
poprawia znajomosc wybranego jezyka i dopiero pisze sie CV.

myslac inaczej zyjesz iluzjami.

[best.yjka]

Bzdura. W większości krajów europejskich polskie doświadczenie zawodowe nawet nie jest brane pod uwagę.

bzdura

[j-k]

a) jest, jest :)

b) nie oto glownie mi chodzilo, lecz o doswiadczenie zawodowe DLA SIEBIE.
by czuc sie pewnie, trzeba troche wiedziec, co umie sie dobrze,
a co troche mniej :)

taki jeden z 25-cio letnim doswiadczeniem zawodowym za granica :)
(i kilkuletnim w kraju)

[best.yjka]

Ja też nie mieszkam w Polsce. A moje doświadczenie zawodowe z kraju nad Wisłą, to sobie mogłam wsadzić. Nie powiem gdzie ;)

Wypracowanie wszystkiego od podstaw w innym kraju.

Do jednego mogę się zgodzić, że jakiekolwiek doświadczenie sprawia większą pewność siebie.

jak Fryderyk o Saksonii

[j-k]

best.yjka napisała:

> Do jednego mogę się zgodzić, że jakiekolwiek doświadczenie sprawia większą pewność siebie.

Ty (zdaje sie z tych) jak Saksonia :)

Fryderyk II o Saksonii:
Saksonia jest jak worek z maka.
Gdy sie porzadnie trzepnie, to sie zawsze cos wytrzepnie.

[princessjobaggy]

Nie ma reguly.

[best.yjka]

Zbieraj doopcię i wyjeżdżaj. Musisz mieć odłożoną kasę na min. 2 miesiące życia w danym kraju, którym chcesz pracować. Pozałatwiać wszelkie formalności, czyli rejestracja w Urzędzie Skarbowym, założenie konta w banku itp. Ważny jest numer telefonu, na +48xxxxxx nikt ci nie oddzwoni.

[tygrysio_misio]

a moze masz inny problem: moze nie chcesz wielkiego zycia z ambicjami i kariera, a przymus zewnetrzny (co powiedza inni) Cie dreczy? moze podswiadomie bronisz sie przed takim zyciem, bo chcesz spokojnej pracy, malego cichego domku i spokoju?

[simply_z]

popytaj na uczelni moze maja jakies oferty pracy za granica ,jak nie to szukaj w Polsce
sporo zagranicznych firm teraz rekrutuje. im szybciej zaczniesz zdobywanie doswiadczenia tym lepiej.

[irutxeta]

a jakie języki znasz?

[turystka_z_polski]

Znam dobrze angielski, francuski i portugalski. I radze sobie jako tako po hiszpansku, bo podobny do portugalskiego, a poza tym uczylam sie go kiedys na uniwerku.

Wiem, ze byc moze latwiej by bylo najpierw zdobyc doswiadczenie w Polsce i poczuc sie pewniej. Ale chcialabym jeszcze pobyc za granica i pokorzystac z zycia (popodrozowac) poki nie mam jeszcze jakichs wiekszych zobowiazan, np. rodzinnych.
W tej chwili w ramach ostatniego semestru robie staz w portugalskiej firmie, ale nie wiem czy to doswiadczenie mi duzo da, gdyz marzy mi sie zupelnie inna praca - w jakiejs miedzynarodowej organizacji lub firmie zajmujacej sie inteligencja miedzykulturalna, coachingiem itp.

[simply_z]

sporo szukaja teraz na Ameryke lacinska czyli hiszpanski i protugalski wersja brasilian.
moglabys probowac w tym kierunku.
czyli jakies HR albo finanse.

[turystka_z_polski]

Nie, zupelnie mnie do takiego zycia nie ciagnie. Marza mi sie podroze po calym swiecie i na razie o zakladaniu domku nie mysle (tak wiem, ze byc moje marzenia brzmia malo prawdopodbnie, ale ciagle w nie wierze).

[tygrysio_misio]

a ja mialam moze podobnie jak Ty (wszedzie widzilam problemy) ale chcialam wspanialego i wielkiego zycia... a mimo to sama sobie podkladalam nogi

dopiero teraz kiedy zdalam sobie sprawe, ze chce spokoju, nie potrzebuje az tak wiele.. dopiero teraz jestem spokojna (w tym sensie tylko i wylacznie)...

regułą jest, ze mlodzi chca byc przebojowi, bo taki jest model "sukcesu zyciowego"...

ale jesli Ty sama podkladasz sobie nogi... to moze oznaczac jakas wewnetrzna podswiadoma walke z sama soba... ze prawdziwa wewnetrzna Ty moze walczyc z tym czego powierzchownie chcesz, bo teoretycznie wydaje Ci sie, ze jest to najlepsze

a moze to inne przyczyny.... ale musisz sama do nich dojsc

no i "spokojne zycie" nie musi oznaczac "zakladania domu" (w tym steeotypowym pojeciu z 12dziecmi)... tak samo jak "ciekawe zycie" nie oznacza "podroze i awanse"

dla kazdego najwyzsza jakos zycia oznacza co innego

[best.yjka]

Jak marzą ci się podróże, to może pomyśl o wolontariacie. Kilka miesięcy w Azji czy Afryce. Zawsze to ładnie wygląda w CV.
Wrócisz z takiego wyjazdu bardziej pewna siebie. Poznasz ludzi z innych krajów.

[chersona]

weź pod uwagę pracę dla UE. tu jest możliwość podróży. wiem, bo koleżanka zaczepiła się w Brukseli. zarabia tysiące. nie złotówek, lecz euro. i zaliczyła już Afrykę i jakieś archipelagi.

[simply_z]

no to jest mysl ,oni szukają teraz tłumaczy.
a moze jakis wyjazd z Aiesec ja bym pojechala gdzies do Peru eh...

[awokado_j]

Jesli brakuje Ci pewnosci siebie, poczytac ksiazki zwiazane z motywacja, mnie strasznie motywuje Brian Tracy. Mozesz tez spojrzec na bhclub pl, bo naprawde sporo swietnych artykulow dotyczacych samorozwoju tez i tam mozna znalezc

[stagnaciara]

Ja tez mam 25 lat i lwasnie rozgladam sie za praca. Jestme juzn awet zatrudniona na stażżżżż. boje sie, trzesę, denerwuje, ale jestem dobrej mysli, bo coz.. musze zaczac

[mahadeva]

podejdz do tego racjonalnie - czy znajomi sa lepsi, ze prace juz znalezli?

[turystka_z_polski]

Moim zdaniem nie sa lepsi, tylko bardziej obrotni... np. Ja zawsze bylam jedna z najlepszych na roku, ale jak na razie nie robie tlumaczen na zlecenie (przynajmniej tych powazniejszych, typu dokumenty czy cv). Dlaczego? Bo wiem, ze ciagle zdarzaja mi sie bledy. Poza tych chce byc (w moim mniemaniu) uczciwa, tzn. klient placi - to dostaje bezbledne tlumaczenie, bez fuszerek. Natomiast mam duzo znajomych, ktorzy i tak tlumacza i nie podejrzewam, ze bezblednie... I zarabiaja kase, zdobywaja doswiadczenie itp. A ja mysle, ze albo idealnie albo wcale...
Poza tym oni po prostu probuja, a ja mam jakis wewnetrzy opor czy strach, ze sie nie nadaje, nie mam doswiadczenia itp. Nie wiem dlaczego, bo w sumie jesli chodzi o wszystkie wyzwania jakie do tej pory podejmowalam, potrafilam im sprostac. Ale i tak za kazdym razie sie boje i wiele razy po prostu rezygnuje.

[simply_z]

od czegos trzeba zacząć.

[moonogamistka]

Uwierz w siebie i do przodu:) Niestety kompleksy i poczucie nizszosci to cecha Polakow. Jak dasz sobie z tego sprawe to wystrzelisz :) To okrutne ale Polacy to Ci z wasem, Ci co nosza skarpety do sandalow, albo maja 1 koszulke na tydzien;)) Naprawde od razu widac Polakow wsrod innych nacji....Smierdzaca prawda....

[marguy]

Masz tu link do cioci wikipedii, ktory dokladnie tobie odpowie na pytania, ktore sobie zadajesz.
pl.wikipedia.org/wiki/Prokrastynacja