Mój maż ma żonę..

[karioka2]

Niestety, to prawda. Nie formalnie..ale faktycznie. Mam watpliwa ( teraz to
widze) przyjemnosc bycia zona nr 2. Moje malzenstwo jest powaznie zagrozone i
to za sprawa bylej zony. Na poczatku uprzedze, ze bycie zona nr 2 w moim
przypadku nie stanowi awansu z Kochanicy etc. Moze jasniej - nie rozbilam
niczyjego malzenstwa ;) Otoz byla zona meza czuje sie jak obecna! Z tego
zwiazku maja dziecko i ona w zwiazku z tym rosci sobie prawa do:
- zawozenia jej do pracy, na zakupy
- wykonywania wszelkich prac domowych od przyslowiowego wkrecenia zarowki do
naprawy ogrodzenia jej domu
- gotowosci na inne wezwania o kazdej godzinie dnia i nocy.

W sumie, ludzie po rozwodzie moga zyc "normalnie", zwlaszcza jak jest
dziecko,ale w tym przypadku to chyba przesada?
Prawda jest taka, ze babsko mnie nie nawidzi, bo liczylo, ze po rozwodzie
ochlona i on wroci. Moglaby sobie swietnie poradzic, ale woli jatrzyc i
intrygowac. I to trwa 3 rok z tendencja wzrostowa. W momencie kiedy maz sie
opiera ( bo przyznaje, ciosam mu kolki na glowie) ona wyzywa sie w ohydny
sposob na dziecku. Sytuacja nieomal patowa. A ja mam coraz mniej
cierpliwosci..Czy takie zwiazki w ogole maja przszlosc?

Watek zamiescilam na Psychologii.
Poszukuje trzezwego spojrzenia.

pozdrawiam

[pajacek]

karioka2 napisała:

> Czy takie zwiazki w ogole maja przszlosc?

Mysle, ze Twoj zwiazek ma przyszlosc pod warunkiem, ze Twoj maz sie zadeklaruje
jasno co i kto jest dla niego wazniejsze. Jak na razie widac tak mu wygodniej,
moze nawet wrecz olewa cala sytuacje, nie biorac pod uwage Twoich potrzeb i
odczuc.
Chyba musisz go bardzioej zmusic do reakcji.

PaJacek

[karioka2]

Dziekuje za reakcje.
Niestety z tego co napisales,(do czego jestem sklonna przychylic sie) wynika,
ze najwiecej zalezy od niego.Kiedy wszystko rozkladam na czynniki pierwsze -
jestem zdania, ze do wszystkiego mozna sie przyzwyczaic. "Pozyczanie męza"
zwykle nie odbywa sie moim kosztem ( mam na mysli czas, bo jesli chodzi o
pieniadze..ech..), ale w srodku cala sie gotuje. W pelni akceptuje jego relacje
z dzieckiem, czestotliwosc kontaktow etc. Ale jak slysze : "wiesz, dzwonila do
wszystkich, nikogo nie zastala, a ja sie na tym znam.." itd, itd..

[lukrecja8]

ja widzę takie możliwości:
1. jej się w końcu ten układ albo znudzi, albo, co bardziej prawdopodobne,
znajdzie sobie własnego męża i twojemu da spokój
2. wy się wyprowadzicie na znaczną odległość, kontakty z dzieckiem ograniczając
do wakacji, świąt itd.
3. jeśli ani 1 ani 2 - to pozostaje ci się przyzwyczaić i zdystansować...

[karioka2]

lukrecja8 napisała:

> ja widzę takie możliwości:
> 1. jej się w końcu ten układ albo znudzi, albo, co bardziej prawdopodobne,
> znajdzie sobie własnego męża i twojemu da spokój

Oby! To byloby najlepsze. Oceniajac obiektywnie, ladna, zadbana kobieta, ale
wredna jak cholera ;) Bedzie trudno.

> 2. wy się wyprowadzicie na znaczną odległość, kontakty z dzieckiem
ograniczając
>
> do wakacji, świąt itd.

Niestety, niemozliwe.

> 3. jeśli ani 1 ani 2 - to pozostaje ci się przyzwyczaić i zdystansować...

Pewnie tak.. Zreszta moje nerwy to dla niej niezla frajda.

[lukrecja8]

> Pewnie tak.. Zreszta moje nerwy to dla niej niezla frajda.

tym bardziej olej!! po prostu musisz!
trzymam kciuki!

[Gość: baba]

Czy ten rozwod mial gleboko uzasadnione powody, czy moze zrobili sobie na zlosc
liczac, ze pojednanie bedzie szalone ?
Albo maz Twoj ma przerost poczucia odpowiedzialnosci, co dobrze o nim swiadczy.
Piszesz, ze dzialania nie odbywaja sie kosztem Twojego czasu, a kontakty z
dzieckiem akceptujesz.
Co Cie wiec tak strasznie wyprowadza z rownowagi ?
Koszty tego pomagania ?
A moze jestes zazdrosna i boisz sie, ze jednak Twoj ma zmieni zdanie i
postanowi zaczac od nowa z byla zona ? Czy jest cos, co daje Ci podstawe do
takich obaw ?
Pozdrawiam

[karioka2]

Nie koszty mi przeszkadzaja. Choc nie byloby to grzechem, bo praktycznie ja
utrzymuje. Jednak stac nas na to. Masz racje, jestem zazdrosna. Choc moze mnie
to zwyczajnie wkurza, ze on juz wybral pokute dla siebie za zerwanie slubnej
przysiegi. Bedzie pomagal, znosil zlosliwosci i dasy. Rozwiedli sie po latach
nieudanego malzenstwa, ale na pewno czuje sie za nia odpowiedzialny. Tak jak
pisalam, popieram zdrowe relacje pomiedzy eks malzonkami, ale jezeli rozwod ma
polegac tylko i jedynie na wyprowadzce z domu..Wiem, ze bardzo kocha dziecko,
tak mocno, ze chroni je kosztem swojego malzenstwa. Zastanawiam sie tylko, czy
istnieje szansa, ze Ona zacznie zyc kiedys swoim zyciem...Nie umiem go obwiniac
za to, ze wybiera lepsze samopoczucie eks zony, a dzieki temu dziecka niz moje.
Co nie oznacza, ze kontynuowanie takiego ukladu jest mi na reke.

[Gość: baba]

Tak myslalam, ze on to glownie dla dziecka robi.
Rozumiem Cie, podejrzewam, ze gdyby moj maz mial powiedzmy bardzo dobra
kolezanke z dawnych lat, szczesliwie zamezna, ktora by jednak absorbowala go
czesto sprawami swoimi i swojej rodziny, tez bym sie wsciekla, choc zazdrosc
nie bylaby tu stricte seksualna.
Rzecz w zachowaniu proporcji.
Wydaje mi sie, ze jest przyszlosc przed Wami, tylko trzeba poczekac do momentu
gdy dziecko ie bedzie juz takie plastyczne i podatne na manipulacje matki.
Tak okolo 17 roku zycia na ogol ma sie wlasne podejscie do wiekszosci spraw.
Skoro piszesz, ze malzenstwo bylo wieloletnie, to moze dziecku nieduzo brakuje
do tego wieku ?
Szkoda byloby meza pozbawiac wiezi, pewnie by mial o to zal do Ciebie.

[karioka2]

Tak jak pisalas : poczucie odpowidzialnosci + konfikt z wiara, pewnie i wyrzuty
sumienia, ze on ma dobrze a ona nie, a moze i jakis sentyment. Problem w tym,
ze on odnalazl sie w tej sytuacji, a ja nie. A czekac jeszcze 6 lat do tej
przyslowiowej siedemnastki? ;)Chyba zaczne wysylac ogloszenia matrymonialne w
jej imieniu..

pozdrawiam

[Gość: zołza]

Nie jest normalne, że facet po rozwodzie czuje się odpowiedzialny za byłą żonę!
To nie jest jego córka, tylko dorosła osoba, na litość B.
Co innego kontakty z dziećmi, tego oczywiście nie należy zabraniać, ograniczać
itp.
Nie jest też niczym złym, jeśli np. odbierając dziecko, w czymś tam przy okazji
pomoże (jeśli oczywiście nie zajmie to pół dnia ;-). Ale żeby dzwonić do byłego
i prosić o wbicie gwoździa, bo nikogo innego nie było, to już przesada.
Powinnaś uczulić na to męża. Uświadomić mu granicę między pomocą a
wykorzystywaniem. Bo niestety, ale tak mi się wydaje, że ex-wife gra Ci na
nosie! A Twój mąż powinien przestać o niej myśleć jak o kimś, za kogo jest
odpowiedzialny. Teraz jest odpowiedzialny za Ciebie!

[karioka2]

Gość portalu: zołza napisał(a):

> Nie jest normalne, że facet po rozwodzie czuje się odpowiedzialny za byłą
żonę!
> To nie jest jego córka, tylko dorosła osoba, na litość B.

A myslalam, ze to ja jestem zolza, bo mysle w ten sposob ;) Dla mnie jest
calkiem nienormalne.

> Bo niestety, ale tak mi się wydaje, że ex-wife gra Ci na
> nosie!

Alez oczywiscie, to ja motywuje. Jej rola jest taka, aby sklocic nas a przy
okazji zrobic zakupy, naprawic lodowke itd. Nienawidzi mnie za to, ze wg niej
zajelam nalezne jej miejsce. Kobieta jest niestrudzona i b.skuteczna, bo ja mam
szczerze dosc prowadzenia wypozyczalni meza.
Staram sie byc ponad te tanie zagrywki, ale czasem nerwy mi puszczaja. A klocic
sie z mezem z jej powodu bardzo nie lubie. To dla mnie uwlaczajace.
Ale ten osiol (bo nie wiem juz jak go nazwac) srednio sie tym wszystim
przejmuje.

>A Twój mąż powinien przestać o niej myśleć jak o kimś, za kogo jest
> odpowiedzialny. Teraz jest odpowiedzialny za Ciebie!

Powinien, ale widocznie nastarcza na dwie.
Tak jak pisalam, teoretycznie jest to czasowo do pogodzenia, ale ja nie chce!!

Mam dosyc, jak to sie nie zmieni, skonczy sie tym, ze zlosnica "wygra"..;(((

pozdrawiam

[Gość: zołza]

:-) Ale jako aktualna żona masz chyba mozliwości :-) ograniczenia czasu męża w
taki sposób, aby mu starczało na dziecko, a niekoniecznie na byłą żonę :-)?

[she_chameleon]

A w jakim wieku dziecko? I jak właściwie objawia się to wyżywanie się na
dziecku?
To faktycznie wyjątkowo podłe, ale aż za często spotykane.
Podejrzewam, że ona to robi z czystej zawiści - on już znalazł nową partnerkę,
a ona nie.
Myślę, jednak, że mąż powinien odstawić ją od piersi i to definitywnie, bo
wszelkie formy pomocy powinny mieć jakieś granice. Tylko dzieciaka mi szkoda.

[karioka2]

Dziecka faktycznie szkoda. Nie oszczedza mu szczegółów "dorosłego życia" w
stylu "Widzisz, tatus ma nas gdzies, tatus z nami nie pojedzie, bo woli jechac
z ta...(wpisz dowolne obelzywe slowo)" Co absolutnie nie ma nic wspolnego z
prawda, bo mamy z jego dzieckiem ( w roznych konfiguracjach) b.dobre relacje.

[she_chameleon]

A ile lat ma dziecko? Bo może jest wystarczająco duże, żeby zrozumieć, że tatuś
już nie będzie jeździł z mamusią. Dzieci naprawdę rozumieja więcej, niż nam się
wydaje i często potrafią - w takich sytuacjach - zachować się doroślej niz
rodzice. Oczywiście, nie mówię o dwuletnich maluchach, tylko o dzieciach trochę
starszych.
Wiem, że najczęstszą bronią matek po rozstaniu jest indoktrynacja dziecka
przeciw ojcu, ale dziwię się, że Twój mąż na to pozwala.

[malwa33]

dziecku czas poswiecac trzeba to oczywiste tak samo jak trzeba łożyc na
dziecko. Ale poswiecac czas byłej żonie?
To przesada

Naprawianie, podwozenie , mzoe jeszcze podcieranie jej tyłka?
Niech sobie radzi sama , zaakceptuje sytuacje ,ze jej były mąz ma rodzine ,żone
której ma poswiecac czas.
On nie jest jej własnoscia.
Dziwie sie Tobie,ze na to wszystko pozwalasz.

Myśle,ze nie robiłby tego gdybys kategorycznie zarzadała odizolowanie sie od
niej.

Jescze troche to pojedzie do niej w srodku nocy, dotrzymac jej towarzystwa bo
Pani była żona nie mzoe spac.

[karioka2]

Moj maz jest zdania, ze jej przejdzie, poza tym to nic zlego, ze ludzie tak
zyja itd itd

[Gość: toja]

Rozumiem Cię.
Jestem w identycznej sytuacji. Dziecko też ma 11 lat. Trwa to i nie wcale nie
przestaje od lat 4.
Też ją wozi do pracy, tv do naprawy zgłasza, smsy odbiera że mleczko i bułeczki
ma jej kupić bo ona z wczasów wraca, etc.
Dobrze,że chociaż śmieci przestał wynosić :)
Jestem tym już zmęczona. Rozumiem, że się czuje odpowiedzialny, ale wydaje mi
się, że nie widzi przekraczenia pewnej granicy.
Staram się rozmawiać, tłumaczyć, ale coraz częściej kończy się to awanturą, do
niego nie docierają moje argumenty. Robię się zgorzkniała, podskakuję na każdy
dzwonek telefonu, tracę powoli radość. Żebym chociaż schudła od tych
stresów :), a tu nic :)
Zresztą wiesz jak jest :)
Trzymaj się, pozdrawiam.

[Gość: aga]

A moze sposobem by bylo zeby on byla o ciebie zazdrosny? ciekawo jakby reagowal
gdybys to ty chodzila do jakiegos znajomego ciagle, na kazde jego wezwanie. bez
sensu mowi ze kocha a usluguje innej:|

[karioka2]

Mam wrazenie, ze niektorzy tak maja, ze nie potrafia sie rozwiesc..Bo rozwod
formalny to nie wszystko. Obawiam sie, ze nigdy do tego nie przywykne.

pozdrawiam

[Gość: ruda]

radykalnie urwać tego się nie da
ale można stopniowo rozluźniać...

można bardziej tego męża absorbować, żeby miał faktyczny "konflikt lojalności"
(ciebie też trzeba zawieźć, przywieźć, jak cię nie ma w domu, trzeba coś
naprawić, załatwić w urzędzie, możesz się źle czuć, itp. itd.)

można męża przekonać, że ten czas, koszty, wysiłki, które "inwestuje" w byłą
żonę, lepiej by zainwestował w dziecko - też będzie zajęty, ale ty będziesz
mniej zazdrosna...

a jakbyście mieli mieć wspólne dziecko, to się proporcje same odwrócą, nie z
jednej chwili na drugą, ale zdecydowanie :o)

[karioka2]

To nie bedzie latwe, bo jestem raczej samodzielna, zmotoryzowana i wole sama
zalatwiac swoje sprawy ;) Najgorsze, ze tamta zrobila z siebie straszna sierote
w stylu, ktorej moj malzonek wspanialomyslnie pomaga. W przypadku kiedy
bedziemy mieli dziecko, nie bedzie mowy o wyjazdach na zakupy z eks itp

pozdrawiam

[pom]

Broń swoich granic.
Rozumiem Cię doskonale, choć sama takich stresów nie przeżywam.
Ale gdyby... wiem jak żyję, kiedy cieszę się życiem, kiedy sprawia mi radość
bycie z kimś.
Gdyby była zona mojego mezczyzny byłą podobna do twojej poprzedniczki - nie
zniosłabym tego. Po prostu.
Inicjatywa jest po stronie Twego meża. Jeśli on wymięka - dobrze by było,
gdybyście poszli na terapię rodzinną.

[Gość: sabna]

A ja sprobuje spojrzec z drugiej strony: gdyby moja mama kilkanascie lat temu
rozeszlaa sie z mezem na prawde nie mialaby do kogo zadzwonic zeby jej kran
naprawil. Wyjechali obydwoje do innego miasta. Cala rodzina oddalona o co
najmniej 100 km. Na hydraulika nie kazdego stac, zwlaszcza ze sytuacja
wiekszosci kobiet po rozwodzie znacznie sie pogarsza. Dzieci jakos trzeba
wykapac, obiad ugotowac. Trudno poznac kogos nowego gdy trzeba pracowac
zawodowo a reszte czasu poswiecic dzieciom, czasami byly maz zostaje nadal
jedyna osoba do ktorej mozna sie zwrocic o pomoc.
Oczywiscie osobna sprawa jest wykozystywanie bylego meza do podwozenia do
pracy itp.

[karioka2]

Niewatpliwie, bardzo czesto sie zdarza, ze sytuacja kobiety zdecydowanie sie
pogarsza. Jednak w tym przypadku nie o to chodzi. Sytuacja bytowa tej kobiety
jest dobra, zreszta dzieki naszej pomocy. My zaczynamy od zera, z czego
szczerze sie ciesze, ona ma wszystko w sensie materialnym np. piekny dom z
ogrodem. Problem w tym, ze ona nie potrzebuje pomocy jako takiej tylko pomocy
meza. Odrzucila np. pomoc wszystkich znajomych i ludzi zyczliwych. Ona naprawde
jest w stanie swietnie sobie razic bez niego, ale nie chce. Jej zachowanie jest
chorobliwe, ale nie daje sobie pomoc.
Kiedy wymagam od meza, by zaprzestal tych zabiegow, wpedzam go w wyrzuty
sumienia. Dobrze by bylo jakby sobie kogos znalazla, ale z jej charakterkiem?
Tego to nawet uroda nie nadrobi..

Karioka

[capa_negra]

Mam wrazenie, ze gdzieś cos przegapiłas - ten "pierwszy raz" kiedy była zona
przekroczyla pewna granicę.
Też jestem druga zona mojego pierwszego męza :-D i też przerobiłam
przypadek "pomagania"
No cóz poprosiłam męża zeby sobie przemyslał kto jest teraz jego zoną i co jest
priorytetem w jego życiu.
Z byłą zoną mamy stosunki poprawne i miałam z nia okazję parę razy rozmawiać.
Niejednokrotnie w zupełnie luźnej rozmowie zwracała się o "pomoc" - mam
wrażenie że nie dokońca zdawała sobię sprawę że wstąpiła na "obcy teren", a
moze zdawała sobie bardzo dokładnie??? .
Jedna, druga odmowa i skończyło się.

[karioka2]

Och, o rozmowie z eks wole nie myslec ;)Jest b. agresywna i napastliwa, wiec
wszelkie ustalenia pozostawiam im. Wkraczanie na "obcy teren" to jej
specjalnosc a dla mnie przykra codziennosc. Jestem juz zmeczona.
Pomijam takie drobiazgi, ze niektorzy znajomi w dalszym ciagu mysla, ze oni sa
malzenstwem - wspolne zakupy, czeste odbieranie z pracy, spacery z dzieckiem
itd itd. A co do granicy, to masz racje. Cos mi umknelo. Poza tym spokojnie
czekalam az minie, a to przepoczwarzylo sie w zazylosc w nowym wymiarze.

pozdrawiam