obrażalski facet

[Gość: baha]

Czasem już nie mam siły. Są sytuacje kiedy się posprzeczamy, zamiast
powiedzieć sobie do końca co nas zabolało itd. on się obraża i mnie zostawia.
Nie cierpię takich sytuacji, nie znoszę rozstawać się w kłótni......
Kiedy on mnie np. zrani, a ja mu powiem kilka słów (bo czasem mnie też
poniesie) on sie obraża, wielka cisza i jedzie do domu. Co mam zrobić,
miałyście też doczynienia z takim przypadkiem? Często też "odwraca kota
ogonem" tak, że po każdej sprzeczce (no prawie każdej) ja się czuję winna, a
on obrażony odchodzi. Gdyba jeszcze coś wtedy mówił, wykrzyczał, ale on
milczyyyyy......... Znacie jakiś sposób na taki przypadek ?

[Gość: Artur]

Jego strategia dziala.

Wiec sie moze nie dziw.

[Gość: baha]

Czyli zastosować to co on - obrazić się i pójść w drugą stronę :/ gorzej jak
się za mną nie odwróci :/ Właśnie może to jest mój problem, boję się, że on za
mną nie pójdzie,no ale raczej zależy mu na mnie, raczej na pewno.Tylko on jest
tak wychowany, jak się tam poobrażają, to wszyscy milczą i nikt nie wyciągnie
pierwszy ręki :(

[Gość: artemida]

obraz sie pierwsza a jak nie wyciagnie reki to NA RA mu powiedz. inaczej juz do
konca bedzie mial na ciebie sposob.

[Gość: baha]

Tak tylko po 4 latach trudno powiedzieć "nara" tym bardziej ,jak oprócz tego
mankamentu jest naprawdę dobrze :) Tylko może mi pewnego dnia naprawdę
zabraknąć sił na te jego fochy :( Chyba sobie źle go "wychowałam", zawaliłam na
samym początku, miałam wtedy sobie nie pozwalać na takie zachowania .
Tylko właśnie chodzi o to, że on nie jest typem co pierwszy wyciągnie ręke,
choćby miał cierpieć ,umierać z tęsknoty, nie zrobi tego.
To chyba też moi teściowie (przyszli) sprawę zawalili, bo zachwują sie podobnie
w stosuknu do swoich dzieci.

[anka2413]

na umiejetne odwracanie kota ogonem nic sie nie da zrobic - niesety znma to z
doswiadczenia, nie rokuje wam dobrze bo jak tak ciagle bedzie robil
znienawidzisz go za to...

[monka79]

Zręczny manipulator jednym słowem. Najlepszy sposób: nie płaszczyć się i
zupełnie zignorować jego obrażanie się. Jeśli stwierdzi, że nie działa to na
Ciebie, to po jakimś czasie sobie daruje. Bo jak nie, jeśli będziesz go za
każdym razem Ty przepraszać, albo się zastanawiać o co mu chodzi, albo prosić
go, żeby raczył z Tobą na ten temat porozmawiać to zrobi się z niego taki mały
dyktator i wkrótce będziesz go miała zupełnie dosyć. Drugi sposób, sama go
stosuję, to też się obrazic, ale może to doprowadzic do sytuacji patowej, a
wtedy ktos się będzie musial poddac, i jak znam zycie, i tak to bedziesz Ty.
chociaz jak bys przetrzymala, to chyba zacząłby być ostrożniejszy z tym
obrażaniem. Tak sobie myślę właśnie.

[Gość: trzydziecha]

Typowe. To baaardzo częsty przypadek, kiedy facet jest silniejszy psychicznie i
(moze nawet wcale nieświadomie) manipuluje kobietą aby wszystko układało się po
jego myśli. Stosuje strategię, aby zawsze jego było na wierzchu, aby nie mieć
poczucia winy...nawet oczywiste fakty potrafi sobie w głowie tak poprzestawiać,
aby SWIĘCIE WIERZYC w swoja rację. Albo przygotujesz się na ciągła walkę i
życie w stresie, albo zrewidujesz swoje poglądy na sens tego związku. Kobieto,
ja znam to z autopsji... Najlepszy sposób: olewać humory i kaprysy. Trwać
cierpliwie przy swoim. Nie bać się szantażu (nie wyciąga ręki - przetrwać nawet
i dwa tygodnie, trydne, ale się opłaca). Jeżeli jego uczucie będzie słabsze od
jego uprou, trudno. Lepiej odejść teraz niż za 10 lat.

[Gość: papaja]

O rany.. a ja juz sie zastanawialam czy to tylko moj facet tak ma... ;)

[Gość: baha]

Dzięki za odpowiedzi :) Teraz muszę przyjąć Waszą strategię i nie ulegać po
każdej kłótni. Mam nadzieję, że wytrzymam :) bo należę do osób, które chcą mieć
wszystko jasne od razu. Najlepiej bym się nie kłóciła (bo nie cierpię tego),no
ale czasem sami wiecie, nie da się ......
Pozdrówki

[Gość: Lena]

Jeśli on tak się zachowuje teraz, to nie wyobrażaj sobie, że za 5,10,15 lat
będzie zachowywał się inaczej. Obawiam się, że będzie jeszcze gorzej. Jesli
zauważy, że nie odzywając się do Ciebie jest w stanie wymusić na Tobie każdą
decyzję to z pewnością to zrobi. To jest taki rodaj manipulacji. Aby to
zwalczyć musisz robić to samo i pokazywać mu, że nawet nie zauważyłąś jak się
obraził. Musisz zawsze być od niego niezależna, bobędzie Tobą maniuplował.
Tylko czy warto, czy nie szkodza życia.

[Gość: baha]

Wiem, że to się tak szybko nie zmieni,tym bardziej jak mówiłam wyżej, on jest
tak wychowany. brrrrrr. Przyzwyczaiłam go, że mi zawsze zależy żeby było dobrze
i że to ja wyciagam rękę na zgodę (pierwsza). A widać mu to odpowiada (tak jak
mi napisała wyżej Artur). Myślę, że jesteśmy naprawdę zgraną parą (mimo tego) ,
tylko muszę mu w końcu pokazać, że pewne rzeczy mi nie odpowiadają i jest mi z
nimi źle.
Jeszcze raz dzięki za rady :) Buziaki
A może facet tak potrzebuje, chwila samotności ,coś sobie przemyśli i będzie
dobrze, tylko , że ja mu okazji na te przemyślenia nigdy nie dałam...

[Gość: Lena]

Mam męża - jak to napisałaś - tak wychowanego. Moje teściowa często nie
odzywała się do niego /późno urodzony jedynak, któego większość życia
wychowywała sama matka/. Nie odzywała się gdy miał inne zdanie, nie dozywała
się gdy miał gorszą ocenę w szkole, gdy - jej zdaniem - był niegrzeczny, nie
odzywała się z powodu i bez powodu /czyli sama tylko wiedziała dlaczego się nie
odzywa/ itp. itd. Bardzo trudna sprawa. Pomyśl, że takim samym ojcem będzie
Twój może przyszły mąż. A będzie jeśli zachowuje się tak samo jak matka w
stosunku do Ciebie czyli innego dorosłego człowieka.
Mam świetną bazę obserwacyjną bo w rodzinie mojego męża /mojej teściowej/
wychowanie przez emocjonalny szantaż jest chyba jedynym znanym wychowaniem i u
jednych jest powielany a u innych /tych którzy ten szantaż "zauważyli"/ wręcz
odwrotnie.

[Gość: baha]

Masz rację Lena.... Boję się też tego, że on kiedyś będzie robił w ten sposób w
stosunku nie tylko do mnie, ale i być może do naszych przyszłych dzieci :(
On się tak zachowuje nawet w stosunku do swoich kolegów, tylko że oni nie
wyciągną pierwsi ręki, i nie błagaja o to żeby było oki. I w ten sposób mogą
nie odzywać się nawet z rok :/
Jak będzie odpowiedni moment pogadam z nim o tym, nie wiem czy to coś da, ale
pogadam.

[Gość: Sylwia]

No niesamowite!!!!!A ja myslalam ze to tylko ja trafilam na takiego...osla.Moj
chlopak jest tak uparty ze gdy po klotni pisze do niego..nie odzywa
sie,dzwonie...rozlacza telefon..bo poprostu nie chce ze mna gadac i
juz..kosztem wszystkeigo.Zawsze odwaraca kota ogonem..jak on zrobi cos mi,zrani
mnie jakos chociazby nienaumyslnie..to jest wszystko ok..slysze wtedy
tylko 'ojj..kot" a gdy ja zrobie to samo..to jest wielka obraza,brzydkie
slowa,foch.Tez przyzwyczailam go do tego ze pierwsza wyciagam reke..on wie ze
ja mysle na okraghlo o nim i o tym zeby juz bylo dobrze..wie ze jak sie
wreszcie odezwie bede miekka jak kaczuszka.Problem tkwi w tym ze on sie tym nie
przejmuje..ma multum innych spraw na glowie a jak jest na mnie zly to poprostu
sie zajmuje nimi nie myslac zbyt dlugo nad tym co robic zeby bylo dobrze.A ja
nie mam inncyh spraw..potrafie zrezygnowac z wielu rzeczy zeby byc juz
znim,zeby bylo dobrze..On nie rezygnuje.chociaz wiem ze mnie kocha bo udowodnil
to wiele razy i weim ze mu na mnie zalezy..rowniez boje sie tego ze gdy
wreszcie zbiore w sobie tyle silnej woli zeby sie do niego nie odzywac on nie
zobaczy w tym problemu..stwierdzi ze ok..nie odzywam sie to moja sprawa..i nie
bedzie walczyl..chociaz w glebi duszy bedzie mu szkoda.czasem przepraszalam go
byle tylko juz sie odczepil i zeby bylo ok..ale czasem nawet przepraszam na
jego focha nie wystarczalo..musial sie jeszcze troche nieodzywac bo gorowaly
nad nim negatywne emocje.Wlasnie jestem w trakcie klotni..od wczoraj.Napisalam
mu tylko po rozstaniu co i jak widze,czemu sprawil mi przykrosc..Nie odzywa
sie.Boje sie ze wlasnie jego upor w tym momencie bedzie wyzszy..i ze nie
wyciagnie reki.On uwaza ze to ja schrzanilam wczoraj sprawe..I badz tu
czlowieku madry.jedno wiem napewno juz teraz..nie mozna rezygnowac ze swojego
zycia,trzeba miec ciagle co robic..nawet jak go nie ma by sie nie zadreczac tym
co sie dzieje.Gdy on zobaczy ze naprawde nie przejmuje sie tym ze sie nie
odzywa i potrafie sobie zorganizowac czas to moze cos go tknie.czytalam ze
mezczyzn bardziej pociagaja niedostepne dziewczyny,takie uprate..zawsze z
wlasnym zdaniem i z tysiacem spraw do robienia..takioe przedsiebiorcze..A ja
tylko siedzialam w domu bo wolalam spotkac sie do pewnego czasu z nim niz robic
co innego,czekalam na jego smsy..juz tak nie jest..pwowoli sie z tego..lecze..i
mam nadzieje ze on to zauwazy.najgorsze jest to ze przez te ciagle ostatnie
klotnie on juz powiedzial ze woli byc sam niz ciagle tak sie stersowac..i boje
sie ze w ktorejs z kolejnych klotni mi to oswiadczy..moze w tej?Tez nienawidze
sie klocic...a najbardziej tego przeciagania sprawy..zamiast pogadac on to
przeciaga.A moze..nie odzywa sie teraz bo naprawde wie ze schrzanil(stalby sie
cud) i zbiera sily zeby wreszcie wyciagnac reke??Fascynuje mnie w nim o ze jest
taki twardy..ja tak nie potrafie..I boje sie jego reakcji gdybym zaczela byc
taka jak on.Ale co mam zrobic jak tak bardzo go kocham?

[Gość: baha]

No to łączę się z Tobą w bólu .... Chciałabym Ci coś doradzić mądrego, ale
widzisz sama mam podobny problem. No to teraz razem czekajmy na nowe rady i
propozycje. Może jakiś mężczyzna się jeszcze wypowie...... zdradzi sposób na
upartych jak osiołki mężczyzn......

[Gość: Sylwia]

Wiesz...ja tak sobie mysle..i chyba mam racje tylko sama nie chce w to uwierzyc
i trudno mi to wcielic w zycie..ze najlepiej stosowac ich bron..czyli
czekac,nie odzywac sie..Nawet najwiekszy osiol jak bardzo kocha bedzie wiedzial
co zrobic.Lepiej na nich nie napierac..nie narzucac sie.Chyba boimy sie
najbardziej tego ze po klotni jak sie nie odzezwiemy pierwsze to dla nich nie
bedzie mialo to znaczenia.Ze zapomna o nas...stad te smsy do nich,telefony,chec
rozmowy..wszystko po to by wiedzilei ze isteniejemy.Ale badzmy szczere..oni o
tym wiedza..i tez tworza z nami zwiazek..wiec jesli odwroca sie od nas wiedzac
ze praktycznie zawsze klotnie lagodzilysmy my,ze nam na tym zalezalo i my
walczylysmy o ten zwiazek i wyprowalysmy z siebie flaki zeby ich nie
zranic,trzymalysmy sie za jezyk i poswiecalysmy kazda wolna chwile bo szkoda
nam bylo czasu na co innego niz spotkanie z ukochanym..i jak oni tego nie
docenia i sie za nami nie opdwroca..to prawa jest taka ze znaczymy dla nich
mniej niz myslalysmy..i moze niz sami oni mysleli..To brutalne..ale chyba taka
jest prawda tylko boimy sie wreszcie stawic jej czola>ja z kazda klotnia
powtarzam soebi "juz nie bede ulegac.bede twarda,nie bede tolerowac tego i
tego.." i nic..dalej cierpie i jestem slaba.Musza zobaczyc ze tez mamy cos do
powiedzenia i nie bedziemy z nimi szczesliwe jest tak bedzie sie dzialo ze
nasze potrzeby sa zrzucane na nizszy tor..W takim razie co to bedzie w
przyszlosci za zwiazek.Stana sie dyktatorami a my uleglymi sluzacymi bojacymi
sie postawic.Nie wiem..rosnie we mnie sila...:)

[Gość: Lena]

On nie jest twardy!!! On jest połamany w środku, jakby tym połamaniem połamano
mu uczucie empatii, taki zaprogramowany przez wychowanie, przez zimny wychów.
Nie licz na to, że jak będziesz "zimna" i trochę niedostępna to on się zmieni.
On nie zmieni się nigdy a najbardziej odczujesz to gdy będziesz musiała na
niego liczyć. Jeśli potrzebujesz w życiu wparcia, jeśli w życiu musisz na kogoś
liczyć - poszukaj sobie innego człowieka.

[Gość: Sylwia]

nawet moja tesciowa(mam z nia bardzo dobry kontakt:) powiedziala mi
ostatnio..."dziewczyno..daj sobie troche luzu,nie walcz tak,nie mysl
ciagle..daj mu troche pomyslec,daj mu sie wykazac a nie..ciagle jakbys miala
klapki na oczach.Daj wam odetchanac..miej go gdzies..ja wiem ze on dla ciebie
nawet da sobie reke uciac..jest bardzo za toba..tyle ze nie dajesz mu tego
pokazac bo ciagle robisz wszystko za niego i sie przyzwyczil"...To chyba madra
rada.

[Gość: baha]

To się rozgadałyśmy :) ale fajnie.... chyba trzeba było mi z kimś pogadać. Mam
podobny przypadek do Sylwii ( może to krewni) :/ Tylko wiadomo, że nikt nie
jest idealny, zawsze w kimś znajdzie się jakieś wady.... dlatego wydaje mi się,
że nie należy się poddawać... tym bardziej, jak się wie, że mimo wszystko jest
się kochanym i bardzo się kocha ta drugą osobę. Nie chcę go skreślać, bo wiem,
że to rodzice go tak wykrzywili:( oj tacy teściowie - wrrrrrr.... wiem, że tego
nie naprawię do końca.... ale coś z tym z robię, muszę spróbować, ale nie dam
za wygraną... w końcu gdzie ja znajdę takiego drugiego :) osiołka - hihihi.
Ups - chyba właśnie się z tego śmieję, ale pewnie to tylko chwilowe....

[Gość: baha]

.... no i może My powinnyśmy dać im teraz okaazję się
wykazać...........powodzenia

[Gość: Sylwia]

heh..no wlasnie..Korci mnie zeby sie do niego odezwac..tymbardziej ze widze go
dostepnego na gg:(((((((Aaaaaaa....ale mnie korci..ale musze sie
powstrzymac...to zmobilizuje go do myslenia.."co jest??czemu sie nie
odzywa...??"i moze wreszcie cos zrobi..ale ciezko tak byc twarda:(Powodzenia

[Gość: babydoll]

Mam tak samo.
Zaczynamy sie o cos sprzeczac, on jest winny, konczy sie na tym, ze on sie
obraza i mowi " dziekuje ci bardzo" po czym ja pol nocy siedze i wyje albo
czekam na smsa a jak nie ma, to znow ja (GLUPIAAAAA) pisze albo sie odzywam i
jest ok do nastepnego razu.
U nas jeszcze odleglosc jest...
Lipa, nie wiem, co zrobic, WIEM, ze glupio robie, bo to bez sensu jest i widze
ze nie powinnam tak robic, ALE nie umie...

[Gość: helga]

znam taki przypadek. Ma 34 lata i reakcje młego chlopca. I wiesz co robi keidy
się obrazi????
Ucieka do mamy. Autentycznie.
Już tego nie zmienię

[Gość: hmm]

Nie jestes wyjatkiem!! Maasz o tyle dobrze, ze klucicie sie bedac blisko siebie!
J a swoja droga polowke mam bardzo daleko i jak czasami dochodzi do wymiany
zadn przez telefon lub gg to wtedy jest problem, bo on odchodzi od komputera i
nic wiecej go nie obchodzi!!!

[Gość: amparo]

Mialam takiego.
Zawiazek sie rozpadl. Rozpaczalam, teraz jestem wdzieczna losowi.
Dopiero po czasie to zrozumialam: to byl sposob kontroli, pewnego rodzaju szantaz.
Teraz nie wierze, ze ktos, kto odwraca sie do ciebie plecami i nic go nie
obchodzi, co czujesz, moze cie kochac.

[Gość: sd]

Ja znam: Przestancie sie klucic

[marcia0202]

Jedna z moich najbliższych koleżanek (powiedzmy Kasia) ma ojca, który stosuje
taką samą strategię wobec swojej rodziny.
Kasia sobie z tym jakoś radzi, chociaż jest wiecznie w otwartym konflikcie z
ojcem. Nie reaguje na jego dwumiesięczne milczenie i ostentacyjne przprowadzki
do hotelu (tak, tak!), tylko robi swoje. Odreagowuje potem na wieczorach z
koleżankami, ale przynajmniej przeżywa.

Gorzej jej mama. Daje się szantażować temu człowiekowi. Robi dobrą minę do złej
gry i większość ludzi na zewnątrz sądzi, że to idealne małżeństwo. A tak
naprawdę, to nie rozwodzą się tylko dlatego, że są praktykujący.

Życie w tym domu przypomina piekło, wiem, bo obserwuję z bliska. Tata Kasi nie
odzywa się do rodziny, często nikt nawet nie wie dlaczego. Raz tak ich
szantażował przez dwa tygodnie, a potem się okazało, że ich szczeniak narobił
na podłogę i on to musiał sprzątać. Posprzątał, nikomu nie powiedział, że w
ogóle szczeniak nabrudził, tylko zamilkł na dwa tygodnie i kazał się wszystkim
domyślać, co go tak wielce uraziło.

Często wygłasza teksty, od których człowiekowi włos staje na głowie: "Skoro i
tak mnie nienawidzicie, to możesz wziąć i moje auto" (na zwykłą prośbę
pożyczenia samochodu do przewiezienia czegoś-tam, nie po żadnej kłótni, ani
nic). Kasia w takich sytuacjach bierze auto i już, ale jej mama zamyka się w
pokoju i płacze.
Pensja jej mamy nie wystarcza na życie, a on, kiedy ma "zły okres" w ogóle się
nie odzywa i nie reaguje na nic, więc nie daje też pieniędzy. Są całkiem
zamożną rodziną, a jej mama musi kupować w osiedlowym spożywczym ziemniaki na
zeszyt!

Nie wiem, czy Twój chłopak cierpi na obrażalstwo aż w takim stopniu, ale jeśli
tak TO UCIEKAJ! Życie tej rodziny to koszmar. Facet uprawia regularną przemoc
psychiczną, powinno się go sądzić za maltretowanie żony. I też podobno kiedyś
nie było tak źle.

Przepraszam, jeżeli Cię postrzaszłam, ale przemyśl sytuację.

Pozdrawiam

Kiedyś taki byłem.

[Gość: Max]

I powiem ci ze w brew tego co ci tu parę osób powiedziało moje zachowanie nie
było manipulacja. Teraz po wielu, wielu latach wydaje mi się ze był to brak
dojrzałości i doświadczenia w współżyciu z druga osoba.
Największym problemem był brak jakiejś tam klepki co nie pozwalało mi, jeśli
nawet bardzo tego pragnąłem, zrobienia tego pierwszy krok. Po prostu nie mogłem
pierwszy się odezwać, zadzwonić, przeprosić czy tylko pogadać. Czym więcej
czasu upływało tym trudniej było zrobić ten pierwszy krok. Wystarczyło jednak
jedno jej słowo, jeden przyjazny gest i już te uczucie znikało. To jest poważna
wada której z dużym wysiłkiem pozbyłem się gdzieś tak w 25 roku życia.
Co ci mogę doradzić??..... Myślę ze twój facet musi sobie uzmysłowić ze to jest
poważna wada bo bez tego nigdy się nie zmieni. Musisz z nim porozmawiać i w
jakiś taktowny sposób, sposób który tylko ty znasz, musisz mu wytłumaczyć ze
takie zachowanie nie jest w porządku. Ja zmusiłem się do zmiany kiedy właśnie
uzmysłowiłem sobie ze zachowując się jak smarkacz tylko paliłem za sobą mosty.
Powodzenia
Max

[Gość: lill]

trzeba wypróbować strategię odwrotną... na kłotnię sama zareaguj ucięciem
dyskusji... jeśli nie chce o Cieie walczyć ( a z tego co przeczytałam, boisz
się że się za Tobą nie odwróci i nie pobiegnie) może sam nie jest wart
walki..Miałam takiego mężczyznę. duma nie pozwoliła mu się "ukorzyć" już nie
jesteśmy razem. Życie - sztuką kompromisu :)

[Gość: less]

To jest facet z jakim defektem! Albo go naprawic albo wywalic!

[Gość: marik]

Trudna sprawa kiedys całkiem niedawno Moj mąż też taki był,obrażał się na mnie
choc sam był winny i to ja zawsze wyciągałam do Niego rękę na szczęście mamy
już to za sobą widocznie potrzebował troche czasu bo choc ma 35 lat i wiele
znajomości z kobietami to dopiero ze mną uczył sie jak to być z kobieta razem
na dobre i złe a nie tylko dla seksu>Potrzeba czasu zeby odnaleźc sie w związku
zwłaszcza jeśli było sie do tej pory wolnym bez żadnych zobowiązan uczuciowych
względem drugiego człowieka

[Gość: mara]

A moja babcia mawiała, ze obrażają się tylko kucharki i służące / babcia była
przedwojenna/. I chyba miała rację . Czy ten facet to kucharka czy służąca ? Bo
gnojek i manipulator to napewno. A jak się obraża to gdzie jedzie ? Czy aby nie
do mamusi ?

[Gość: maja]

• Re: obrażalski facet IP: 80.48.96.*
Gość: Lena 01.10.2004 11:52 odpowiedz na list


On nie jest twardy!!! On jest połamany w środku, jakby tym połamaniem połamano
mu uczucie empatii, taki zaprogramowany przez wychowanie, przez zimny wychów.
Nie licz na to, że jak będziesz "zimna" i trochę niedostępna to on się zmieni.
On nie zmieni się nigdy a najbardziej odczujesz to gdy będziesz musiała na
niego liczyć. Jeśli potrzebujesz w życiu wparcia, jeśli w życiu musisz na kogoś
liczyć - poszukaj sobie innego człowieka.

Podpisuje sie pod tym co napisala Lena. Po slubie przynajmnie u mnie bylo
jescze gorzej.
Jestem wiele lat w zwiazku z facetem, ktory na kazde moje inne zdanie sie
obrazal i wybuchal zloscia, grozil rozwodem. Po co Wam milosc, ktora tak
naprawde bedzie cierpieniem i lzami. Nie mam juz sily przepraszac , ze zyje, ze
jestem kobieta i inaczej odbieram swiat i mam inny gust.
Jestem tak zmeczona, ze odchodze przynajmniej na jakis czas. Wypalilam sie i
przestalo mi zalezec na jego uczuciach. Zagrozil, ze skonczy ze soba i to nie
pierwszy raz. Powiedzcie jak zyc??