Jazda pociagiem z dzieckiem.

[malazuzia]

Dzień dobry.
Dopiero od niedawna odkryłam to forum, więc jeżeli :nie wypalę" to uprzejmie
proszę o zrozumienie.
Myślę, że wątek o którym pragnęłabym napisać, na to forum nadaje się.
Już w niedługim czasie przprowadzam się zmężem na drugikoniec Polski,
ponieważ małżónek znalazł bardzo intratną pracę. Problem dotyczy moich, co
dwutygodniowych dojazdów na uczelnię do mojego miasta. Będę podróż odbywała
ze swoją 4-letnią córeczką. Mam do wyboru dwa środki transportu: PKS i PKP.
Jeżeli chodzi o mnie to wybór mój bezapelacyjnie padł na komunikację
autobusową. Jednak nie wykluczam, że czasami będę zmuszoną jeździć koleją (
tymi środkami transportu droga jazdy skraca się o prawie 3 godziny ).
Czy mogę otrzymać pewne wskazówki, które pozwolą mia zachować czujność
podczas jazdy pociągiem. Panicznie boje się jeździć pociągami ( i od 11 lat
nie jeździłam ) ale życie być może mnie do tego zmusi.
Pozdrawiam

[pawel.drozdziak]

malazuzia napisała:

> Mam do wyboru dwa środki transportu: PKS i PKP.
> Jeżeli chodzi o mnie to wybór mój bezapelacyjnie padł na komunikację
> autobusową. Jednak nie wykluczam, że czasami będę zmuszoną jeździć koleją (
> tymi środkami transportu droga jazdy skraca się o prawie 3 godziny ).

trzy godziny, to rzeczywiscie duza roznica. Szczegolnie z malym dzieckiem.

> Czy mogę otrzymać pewne wskazówki, które pozwolą mia zachować czujność
> podczas jazdy pociągiem. Panicznie boje się jeździć pociągami ( i od 11 lat
> nie jeździłam ) ale życie być może mnie do tego zmusi.

a czego konkretnie obawia sie pani w zwiazku z jazda pociagami?

[malazuzia]

Panie Pawle.
Moje obawy wynikają ( chyba )z mediów. Te wszystkie straszne historie o
młodzieży szukającej "urodzinowej rozrywki", o wszystkich innych przypadkach,
które były przez media nagłaśńiane.
Bezpieczniej bym się czuła, gdybym znała jakieś "sytuacje", których powinnam
przestrzegać, jakich grup osób unikać ( pan w średnim wieku, dobrze wyglądający
wcale nie musi okazać się "bardzo miły").
Kurcze, a może ja poprostu przesadzam?! Ale boje się o siebie a przede
wszystkim o swoją córeczkę. Chyba mi raczej jest potrzebna pomoc psychologa.....

Pozdrawiam

[pawel.drozdziak]

malazuzia napisała:

> Moje obawy wynikają ( chyba )z mediów. Te wszystkie straszne historie o
> młodzieży szukającej "urodzinowej rozrywki", o wszystkich innych przypadkach,
> które były przez media nagłaśńiane.
> Bezpieczniej bym się czuła, gdybym znała jakieś "sytuacje", których powinnam
> przestrzegać, jakich grup osób unikać ( pan w średnim wieku, dobrze
wyglądający
>
> wcale nie musi okazać się "bardzo miły").

zwykle jest tak, ze jesli odczuwa sie lek, to jest jakas przyczyna tego. Choc
niekoniecznie ona musi byc rzeczywiscie zwiazana z tym, co podajemy jako zrodlo
strachu.
Mam wrazenie, ze odczuwa pani jakis lek i chcialaby go, ze to tak okresle,
doprecyzowac. Czy dobrze to rozumiem? Chodzi o to, zeby nadac temu poczuci
jakis konkretny ksztalt? Powiazac je z jakims konkretnym zagrozeniem? Jesli zle
to rozumiem, prosilbym, zeby mnie poprawic.
Rozmowe zaczelismy od tego, ze jest to lek ogolnie zwiazany z jazda pociagami.
A czy moge spytac, w jakich okolicznosciach odczuwa pani ten lek teraz? Kiedy
on sie pojawia?

> Kurcze, a może ja poprostu przesadzam?! Ale boje się o siebie a przede
> wszystkim o swoją córeczkę. Chyba mi raczej jest potrzebna pomoc
psychologa....

trudno to ocenic. Ja rozmawiajac z pania w tej chwili zakladam, ze ta obawa
moze miec jakies racjonalne podstawy, ale nie musi. Byc moze wizyta u
psychologa bylaby dobrym rozwiazaniem. Byc moze jest niepotrzebna. A gdyby
zdecydowala sie pani skorzystac z porady psychologa, to jak okreslilaby pani
problem?

[malazuzia]

Panie Pawle.
W tej chwili jest mi to trudno sprecyzować. Najlepiej czułabym się w pociągu,
gdybym mogła jechać sama w zamkniętym przedziale i najlepiej z policjantem
obok. Obawiam się nie o kosztowności ( jadąc pociągiem nie brałabym nawet
obrączki na palec )ale raczej o zdrowie i o życie.
Ostatni raz jechałam pociągiem ponad 11 lat temu, nie sama tylko z zaufanymi
ludźmi. Osobiście nie mam złych doświadczeń. Jednak popłynęłam razem z
wiadomościami z mediów, które ukazywały makabryczne przypadki wielu pasażerów.
Lubię uczyć się na cudzych błędach. Wiem, że w takiej schizie nie można trwać,
jednak dobrą dla mnie bronią ( psychiczną )były by informację, które np. mówiły
by o: jak najlepiej dobierać sobie miejsca, z jakimi ludźmi najlepiej nie
jechać w przedziale, w razie jakiegoś "idioty" jak najlepiej wyjść z trudnej
sytuacji, itp.
Pozdrawiam

[pawel.drozdziak]

malazuzia napisała:

> Osobiście nie mam złych doświadczeń. Jednak popłynęłam razem z
> wiadomościami z mediów, które ukazywały makabryczne przypadki wielu pasażerów.
> Lubię uczyć się na cudzych błędach. Wiem, że w takiej schizie nie można
trwać,
> jednak dobrą dla mnie bronią ( psychiczną )były by informację, które np.
mówiły
> by o: jak najlepiej dobierać sobie miejsca, z jakimi ludźmi najlepiej nie
> jechać w przedziale, w razie jakiegoś "idioty" jak najlepiej wyjść z trudnej
> sytuacji, itp.

przede wszystkim proponuje nie przejmowac sie doniesieniami mediow. To, co
pokazuje sie w telewizji zupelnie nie jest reprezentatywne dla rzeczywistych
zagrozen. Media zyja z przyciagania uwagi ludzi, a raczej ze sprzedawania
jakiejs czesci tej przyciagnietej uwagi reklamodawcom i politykom. Informacja o
mordercach w pociagu to towar, taki sam jak modne buty albo plyta CD z nagranym
hitem. Wlasciciele sklepow muzycznych wiedza, ze puszczenie w sklepie hitu
zwieksza sprzedaz takze innych plyt. Na identycznej zasadzie eksponowanie
chwytliwej informacji o psychopatycznych zabojcach zwieksza przychody z reklam,
pozwala przyciagnac uwage polityka ktory akurat szuka tematu na kampanie itd.
Nikt nie robi reportazu i milionach ludzi, ktorzy codziennie podrozuja
pociagami i spokojnie przysypiajac docieraja na miejsce przeznaczenia. Bo to
nudne. Natomiast przypadek kobiety wypchnietej z pociagu nudny nie jest, wiec
bedzie opisywany we wszystkich mediach dotad, dokad nie stanie sie nudny i
przez to niesprzedawalny. Czyli wiele wiele razy na nieskonczenie wiele
sposobow. A ze przy okazji wszyscy zaczna miec wrazenie, ze takie zdarzenia
naleza do typowych elementow jazdy koleja to zaden problem. Po prostu pojawi
sie polityk, ktory obieca to zmienic, zostanie wybrany, reportaze sie skoncza a
nastepnym tematem bedzie komisja sledcza z udzialem tego wlasnie polityka.
Kilkanascie lat temu takim dyzurnym tematem byli narkomani. Pozniej sekty, ze
szczegolnym uwzglednieniem satanistow. Po sektach przyszla kolej na dilerow
narkotykowych pod szkolami, nastepnie byli gwalciciele, po nich mordercy
wlasnych dzieci a ostatnio pedofile. W tym sezonie jest tez modne obrabianie
sprawy kobiety wypchnietej z pociagu, przewiduje jednak, ze za dwa, gora trzy
tygodnie to sie skonczy i pojawi sie kolejny niebezpieczny wrog publiczny. Na
przyklad hipnotyzerzy wyciagajacy od klientow kody do bankomatow...moze to byc
doslownie cokolwiek. Jesli chce sie pani poczuc bezpieczniej prosze po prostu
traktowac te wszystkie informacje tak, jak na to zasluguja. Czyli jako
manipulacje stworzona po to, zeby pani ogladala umieszczone przed i po tym
reklamy.

Majac do wyboru jazde autobusem 3 godziny dluzej i pociagiem 3 godziny krocej i
4 letnie dziecko za towarzysza podrozy zdecydowanie doradzam wybrac pociag. W
autobusie dziecko straszliwie sie umeczy. Nie bedzie moglo wyjsc siusiu,
pobawic sie, ani wyprostowac nog. Bedzie pani straszliwie marudzic. Nie bedize
warsu. Poza tym podroz pociagiem jest bez porownania bezpieczniejsza.
Najwiekszym swiatowym zabojca sa wypadki drogowe. Pochlonely one dotychczas
wiecej ofiar w ludziach, niz obie wojny swiatowe. Trudno w to uwierzyc, ale to
prawda. Samochody zabily wiecej ludzi niz miny, bomby, gazy bojowe, bagnety,
obozy i artyleria pierwszej i drugiej wojny razem. Zdecydowanie lepiej jest
jechac pociagiem.

Kiedy bedzie pani w pociagu prosze usmiechac sie do ludzi. Po prostu sie
rozluznic i usmiechnac do osob, ktore wzbudzaja pani sympatie. Wziac dziecku
jakas fajna zabawke, a sobie dobra ksiazke. Moze uciac sobie jakas pogawedke ze
wspolpasazerami? Polecam przejsc sie do warsu na kawe. Kiedys mieli fatalna,
strasznie kwasna, ale ostatnio to sie znacznie poprawilo. Naprawde pociag to
nic strasznego.

Jesli jednak wciaz czuje pani niepokoj, mozemy poszukac jego przyczyny. Byc
moze jest ona bardzo luzno powiazana z sama koleja, a bardziej z jakimis
elementami pani ogolnej sytuacji. To sie zdarza i zwykle nie trzeba jakiejs
wielkiej wiedzy terapeutycznej, zeby dojsc do dobrych wynikow takiej rozmowy.

Pozdrawiam serdecznie.

[anula36]

musze przyznac ze mialam podobne obawy ( dotyczace bezpieczenstwa) kiedy
zaczynalam 2 lata temu prace,ktora wiaze sie z duza iloscia podrozy pociagiem.
Wciaz duzo podrozuje - staram sie przestrzegac pod stawowych zasad
bezpieczenstwa ( staram sie nie jezdzic noca, nie przymuje poczestunkow) staram
sie nie siadac w pustym przedziale ale przylaczyc do jakiegos "pewnego"
towarzystwa ( wlasnie rodzic z dzieckiem,dziewczyna w moim wieku, starsze
malzenstwo)- przez te 2 lata nie mialam ani jednego nieprzyjemnego incydentu.
Mysle,ze jesli pojedziesz raz,drugi-nabierzesz pewnosci.
Pociagi sa dla ludzi:) Pozdrawiam.

[lili111]

Mnie się wydaje że chyba zbytnio przesadzasz. Nieszczeście może spotkac cię
wszędzie i jesli ktos będzie miał cię zaatakować to to zrobi niezależnie czy w
pociągu, czy na ulicy, czy w autobusie.
Mam 2 dzieci bliźniki. Maja skończone 2 latka, a juz sama kilkakotrotnie z nimi
jechałam pociągiem. Jasne że się troszke bałam zwłaszcza pierwszym razem, potem
było już lepiej.

[aleksandrynka]

mimo, że jazda pociągiem jest krótsza, to jednak nie wydaje mi się, żeby była
bardziej bezpieczna. W autokarze jest ok 50 miejsc, kierowca jest tuż obok, a
nie jak konduktor w pociągu, niewiadomo gdzie. W pociągu wyjście do warsu wiąże
się z zabieraniem ze sobą całego ekwipunku, przynajmniej dla mnie - nie
wyobrażam sobie zostawienia czegokolwiek w przedziale bez nadzoru! No a z
dzieckiem, kurtkami, torebką i ewentualnie innymi pakunkami nie jest to miła
przechadzka na kawę, ale spore utrudnienie... A jeśli pociąg zapchany, to
przemieszczenie się jest mało możliwe, a conajmniej niekomfortowe... Dużym
plusem pociągu jest toaleta, ale, powiedzmy to sobie szczerze - czy nie lepiej
na zieloną trawkę?
Jeśli chodzi o wybór miejsca - w pociągach są przedziały dla rodziców z
dziećmi, bodaj jeden. Wtedy jest pewność (o ile nie masz miejscówek), że gdzieś
usiądziesz. Inna sprawa - lepiej nie siadać w przedziałach samej, ja w takiej
sytuacji szukałabym miejsc z innymi osobami, najchętniej między innymi z inną
kobietą.I jeszcze - jeśli jest taka możliwość, to dobrze by było jeździć, jak
jest jasno. Pochować dobrze pieniądze i dokumenty.
Nie, nie mam paranoi, nic złego mnie w pociągu nie spotkało. Ale jestem z
Warszawy (słynny Dworzec Centralny), ja i moi znajomi nie raz wyjeżdżaliśmy i
spotykaliśmy się z różnymi sytuacjami, obserwowaliśmy je albo o nich
słyszeliśmy. Oczywiście doniesienia mediów trochę potęgują lęk, ale lepiej być
ostrożniejszym niż głupio się narazić...
Myślę, że nie ma powodu, żeby dopatrywać się jakichś urazów czy
nieuświadomionych podłoży strachu przed podróżowaniem. To zwyczajny zdrowy
rozsądek, wyobraźnia i obawa matki - sama nią jestem, starałabym się unikać jak
ognia niebezpiecznych sytuacji. Jestem na tym punkcie przeczulona. Tak samo,
jak w autobusach czy innych zatłoczonych miejscach, mam oczy dookoła głowy,
dokładnie słucham mojego ciała, czy nikt mnie nie "inwigiluje", całą
sobą "czuję" moją torebkę czy plecak, nie błyskam telefonem... Patrzę na twarze
ludzi, obserwuję, co się dookoła dzieje. Tak mam... Póki co mnie nie
okradziono, choć nie mam gwarancji, ze w środku dnia, na oczach wszystkich nie
zostanie mi wyrwana torba. Cóż, przynajmniej nie tracę czujności, tak sądzę...
.

[barba-rella4]

aleksandrynka napisała:
> Myślę, że nie ma powodu, żeby dopatrywać się jakichś urazów czy
> nieuświadomionych podłoży strachu przed podróżowaniem. To zwyczajny zdrowy
> rozsądek, wyobraźnia i obawa matki - sama nią jestem, starałabym się unikać
jak
>
> ognia niebezpiecznych sytuacji. Jestem na tym punkcie przeczulona.

To zdrowy rozsadek w koncu przez Ciebie przemawia czy przeczulenie??
Przepraszam, ja tez jestem z warszawy, dosc czesto zdarza mi sie
jezdzic pociagiem (samej),a podziemia pod Centralnym mijam po pare razy w
tygodniu w okolicach polnocy i jeszcze mi sie nie zdarzyla zadna grozniejsza
sytuacja.
Wybaczcie dziewczyny, ale jezeli ktos woli nadlozyc 3 godz. drogi
z malym dzieckiem niz jechac pociagiem to moim zdaniem nie jest to
calkiem zdrowy objaw.
Zreszta, nie moj cyrk, nie moje malpy,
Pzdr.,b.

[aleksandrynka]

zdrowy rozsądek i wyobraźnia sprawiają, że jestem przeczulona, mam wyostrzone
zmysły.
Autorka nie pisze, że będzie nadrabiać drogi, prosi tylko o poradę w tej
kwestii. Ja też nie powiedziałam jednoznacznie, że ma wybrać autokar,
stwierdzam tylko, że ostrożności nigdy za wiele, niestety. A okolice
centralnego znam na wylot, nie raz zrobiłam rundkę i żyję. Nie znaczy to, że
powinnam ignorować całe zstępy narkomanów i złodziei, jakie się tam kręcą, wiem
o nich, widzę i bardzo się pilnuję, co zwiększa moje szanse na dotarcie do domu
z portfelem... A to, ze Tobie nie zdarzyła się żadna groźna sytuacja nie jest
dla mnie miarodajne - mnóstwo ludzi jednak spotkała tam krzywda, po to są
jakies statystyki, żeby znać skalę zagrożenia i wiedzieć, że jednak jakieś
niebezpieczeństwo isnieje. I brać to pod uwagę.

[pawel.drozdziak]

aleksandrynka napisała:

> mimo, że jazda pociągiem jest krótsza, to jednak nie wydaje mi się, żeby była
> bardziej bezpieczna.

tak mowi statystyka. Na drogach ginie co tydzien kilkadziesiat osob. Wiele
ofiar wypadkow to pasazerowie autokarow. Napady w pociagach zdarzaja sie, ale
nie czesciej niz na ulicach czy w domach. Prasa nas straszy bo z tego zyje.
Generalnie pociag jest bardzo bezpiecznym miejscem. Szczegolnie pociag
dalekobiezny.

> W pociągu wyjście do warsu wiąże
> się z zabieraniem ze sobą całego ekwipunku, przynajmniej dla mnie - nie
> wyobrażam sobie zostawienia czegokolwiek w przedziale bez nadzoru!

jesli chodzi o mnie, to jadac pociagiem dalekobieznym samotnie zawsze
pozostawiam caly swoj bagaz w przedziale kiedy wychodze. Oczywiscie pod
warunkiem, ze w przedziale siedzi kilka osob. Zabieram tylko pieniadze i
dokumenty.

> (słynny Dworzec Centralny), ja i moi znajomi nie raz wyjeżdżaliśmy i
> spotykaliśmy się z różnymi sytuacjami, obserwowaliśmy je albo o nich
> słyszeliśmy.

jesli chodzi o Dworzec Centralny jest to jedno z najbezpieczniejszych miejsc w
Warszawie. Zamieszkiwane jest przez ludzi ktorzy wygladaja dosc odrazajaco, ale
ci ludzie nie stwarzaja zadnego prawdziwego zagrozenia. Dworzec ma stalych
mieszkancow i bywalcow, ktorzy znaja sie nawzajem, rozpoznaja, znaja
policjantow i ochroniarzy Dworca i ci takze znaja ich. Z imienia albo
przezwiska. Na Centralnym obowiazuje niepisana umowa "lazikow" z policja i
ochroniarzami, ze ten kto sprawia klopoty (czyli najczesciej po prostu poklocil
sie glosno na dworcu z drugim lazikiem) traci prawo do nocowania w obrebie
dworca. Dziala to bardzo skutecznie. Szczegolnie w warunkach takiej zimy, jaka
mamy teraz. Poza tym dworzec ten jest doskonale strzezony. W zadnym obiekcie w
Warszawie nie ma takiej ilosci policjantow i ochroniarzy na metr kwadratowy.
Choc faktem jest, ze mieszkancy tego miejsca budza niepokoj swoim wygladem i
sposobem rozmowy miedzy soba. Jednak nie sa niebezpieczni.
Co innego petla nocnych auobusow obok dworca. To jest z kolei najbardziej
niebiezpieczne miejsce w miescie. Na calej Pradze Polnoc chyba nie ma tylu
nocnych awantur, ile tam wywiazuje sie w ciagu godziny. Niestety policja jakos
nie ma ochoty postawic tam zadnego funkcjonariusza na stale.

> Oczywiście doniesienia mediów trochę potęgują lęk, ale lepiej być
> ostrożniejszym niż głupio się narazić...

mysle, ze to trzeba zawsze wyposrodkowac. Czesto wlasnie takie myslenie o
mozliwosci napadu sciaga napastnika. Generalnie mam wrazenie, ze zyjemy w
czasach w ktorych media tworza poczucie zagrozenia dla finansowego zysku, ale
prawdziwy zysk zbijaja na tym ci wszyscy, ktorzy rosna w sile kiedy
spoleczenstwo sie boi.
Ostatnio wpadly mi w oko dwa niezle teksty, posrednio zwiazane z tym tematem.
Fragment pierwszego z nich:

"Kiedy ktoś cię poprosi o szklankę wody, o kartkę papieru, zaproponuje
poniesienie ciężkich siatek, odmawiaj, nie otwieraj, strzeż się złodzieja! Taką
kartkę powieszono na mojej klatce schodowej. W drzwiach pojawiły się domofony,
na klatkach schodowych kraty. Świat, w którym żyjemy to świat przerażonych
samotnych ludzi, którzy jak mogą izolują się od innych. Politycy o tym wiedzą i
dlatego są bezkarni. Nie będzie społeczeństwa zdolnego ich kontrolować skoro
wyeliminuje się jakiekolwiek kontakty międzyludzkie. Ktoś, kto chciałby zbierać
podpisy pod jakąś ważną społecznie petycją musi stać na mrozie i deszczu
omijany obojętnie przez spieszących się wciąż przechodniów. Spieszących się
żeby zdążyć zarobić na rachunki, wrócić wreszcie do domu po wydłużonym przez
pracodawcę dniu roboczym. W budynkach mieszkalnych poszczują was psem, wezwą
policję, ochronę, albo w najlepszym razie nie otworzą drzwi i nawymyślają przez
domofon.(...)"

Mysle, ze czesto nastawienie na samoobrone jest samoatakiem.

Drugi tekst jest autorstwa jednego z najlepszych nauczycieli sztuk walki na
swiecie. Jego fragment:

"Na zakończenie proponuje mały eksperyment. Poświęćcie 30 minut każdego ranka,
usiądźcie w ciszy i nie róbcie zupełnie nic. Potem w trakcie całego dnia
starajcie się traktować każdego z kim rozmawiacie jak członka rodziny. Nie
wydawajcie negatywnych opinii o nikim, nawet jeśli uznacie, że zasłużył.
Zacznijcie podchodzić do życia pod kątem: nie czego ja chce, tylko czego chcą
inni. Spróbujcie tak przez tydzień. Po tygodniu zadajcie sobie pytanie: Czy
czuję się bezpieczniej?"

a tu link do calego tekstu:
www.jkd.pl/artykuly_swiadomosc_vs_paranoja.html

[ice_ice]

Chyba nie wie Pan, z całym szacunkiem, o czym Pan mówi. "Napady w pociągach
zdarzają sie nie częściej, niż na ulicy". W gronie moich znajomych około 90%
[szybka ankieta w pracy] zostało okradzionych w ten i inny sposób w pociągu. Mi
skradziono całą torebkę, mojemu mężowi przystawiono nóż do gardła. Inni znajomi
mają podobne doświadczenia. Kiedy jestem zmuszona jechać pociągiem, ciężką
torbę stawiam na górę, torebkę pod pachę, i trzymam ją kurczowo. Nie biorę nic
od podróżnych, nie dzielę się szczegółami z mojego życia, poza zwyczajnymi
rozmowami o pogodzie.

Proszę nie umniejszać wagi niebezpieczeństwa w pociągu, kobieta nie ma problemu
z fobią pociągową, tylko normalnie martwi się o siebie i o rodzinę.

Rada - proszę odszukać w archiwum Dużego Formatu, ostatnio były artykuły nt
złodziei w pociągach, a pod nimi sporo dobrych rad od forumowiczów.,
dotyczacych właśnie zachowania podczas podrózy.

[malazuzia]

Właśńie o to mi chodziło. Dzięki.
Poprostu się martwie. Moje podróże miałyby co dwutygodniowy charakter. To nie
jest jazda raz na rok. Nie zawsze będzie mi sprzyjało takie szczęście, jak
jazda w przedziale z kobietą.
Teraz raczej wybiorę autobus.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Nie rozumiem problemu. Jeździłam pociągiem bardzo często przez ostatnie 8 lat.
Były to podróże sto kilkadziesiąt kilometrów w jedną stronę, tam i z powrotem,
regularnie co weekend. Pośpiesznymi i osobowymi. Z bagażem. W dzień lub
wieczorem (do 23.00), w nocy nie.

Przenigdy nie byłam zagrożona, nikt mnie nie napadł ani nie okradł.

Bardziej lubię jeździć osobowymi, bo mniej tłoku, a także widać co się dzieje w
całym wagonie, bo nie ma przedziałów.

[malazuzia]

anuszka_ha3.agh.edu.pl napisała:

>
> Nie rozumiem problemu. Jeździłam pociągiem bardzo często przez ostatnie 8 lat.
> Były to podróże sto kilkadziesiąt kilometrów w jedną stronę

A czy 600km i min 9 godzin jazdy w jedną stronę może już odzwierciedlać problem?

, tam i z powrotem,
> regularnie co weekend. Pośpiesznymi i osobowymi. Z bagażem. W dzień lub
> wieczorem (do 23.00), w nocy nie.
>
> Przenigdy nie byłam zagrożona, nikt mnie nie napadł ani nie okradł.

To tylko należy się cieszyć, że nikt nigdy ci nie zagroził.
>
> Bardziej lubię jeździć osobowymi, bo mniej tłoku, a także widać co się dzieje
w
> całym wagonie, bo nie ma przedziałów.

Powtórze się ( bo chyba wszystkiego do końca nie przeczytałaś ), że
podróżowałabym z małym dzieckiem. Czy wg Ciebie, to nie jest problem?

Subiektywnie oceniam, że pociągami, którymi ty jeździłaś były na tyle
przepełnione, i być może jeździłaś ze " znanymi z podróży twarzami", że nie
czułaś się zagrożona.

Moja trasa wydaje mi się na tyle odległa, że jestem usprawiedliwiona odczuwając
zagrożenie. I taka mi się nasunęła myśl, że dużo mniej boje się latać samolotem
niż jechać pociągiem. Dziwne, prawda?

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam
>

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> A czy 600km i min 9 godzin jazdy w jedną stronę może już odzwierciedlać problem
> ?

Zdaje sie, ze tego nie napisalas wczesniej.
Problem bylby moze, jesli to pociag nocny. Ale nie wiem, nocnymi nie jeżdżę.

> Powtórze się ( bo chyba wszystkiego do końca nie przeczytałaś ), że
> podróżowałabym z małym dzieckiem. Czy wg Ciebie, to nie jest problem?

Wiem, ze z dzieckiem. Na tej trasie, ktora jezdzilam, na pewno nie bylby to
problem. Według mnie problem moglby byc raczej zwiazany z jazda po nocy.

> Subiektywnie oceniam, że pociągami, którymi ty jeździłaś były na tyle
> przepełnione, i być może jeździłaś ze " znanymi z podróży twarzami", że nie
> czułaś się zagrożona.

Nie, niekoniecznie przepełnione. Czasem pustawe, zwlaszcza po poludniu. Nie
jeździłam ze znajomymi ani nawet ze znajomymi z widzenia.

[aleksandrynka]

Panie Pawle, generalnie zgadzam się, wszystko należy wypośrodkowywać, bo
inaczej strach czy nieuzasadnony lęk paralizowałby każde nasze działanie i
uniemożliwiałby jakiekolwiek kontakty międzyludzkie. Nie jestem paranoiczką :),
jednak w określonych sytuacjach zachwuję szczególną czujność i ostrożność, o
czym już pisałam.
Odniosę się teraz tylko do jednego fragmentu Pańskiej wypowiedzi - o
mieszkańcach dworca centralnego. Wiem, że wyglądają (i pachną)odrażająco, wiem
też, że są doskonale znani policji i straży, ale... Nie o nich mi chodziło, ale
o cwaniaczków obstawiających wejścia do pociągów, "ładujących się z bagażami" w
celu zrobienia sztucznego tłoku, o tych wszystkich fałszywych podróżnych. I
jakoś nigdy nie zauważyłam na peronach tych rzesz rzekomo pilnujących dworca
policjantów. A dla mnie to ci ludzie właśnie stanowią realne zagrożenie, że
miły wypad nad morze skończy się płaczem i zgrzytaniem zębami, kiedy tylko
zauważę rozciętą torebkę czy wybebeszony plecak - to w najlepszym przypadku.
Może i media nas nakręcają, ale jak czytam w ostatniej angorze, że konduktorzy
dzielą się na tych, co muszą być cicho (bo inaczej ryzykują zdrowiem swoim i
rodziny) i na tych, co przy okazji idą na współpracę (i dostają dolę, z resztą
marne ochłapy), to mi się niestety gorzej robi. Pewnie możnaby tu dopisać i
trzecią kategorię, tych, co reagują, ale to chyba na granicy błędu
statystycznego...
Media, mimo, że żyją z takich sensacji, nie wyssywają ich jednak z palca. Ja
czytam gazety, oglądam telewizję i co nieco do mnie dociera, może nawet za
dużo, niestety. Mam też bardzo bujną wyobraźnię i dzięki niej jestem w stanie
przewidziec pewne zdarzenia i ich konsekwencje. Inaczej niż moja babcia, która
beztrosko idzie do banku po 5 tysięcy złotych, chowa do marynarki i jest PEWNA,
że nikt jej nie okradnie - w torebce nie ma, więc nie wyrwą jej nic z reki. Ona
nie jest w stanie sobie wyobrazić, ze ktoś ją przyuważy i, dajmy na to, w
ciemnej bramie walnie włeb, to się nie mieści w jej rozumieniu
rzeczywistości... Może dzięki temu zyje jej się lepiej, spokojniej, ale dla
mnie to złudne poczucie bezpieczeństwa. Ja wolałabym chociażby poprosić wnuczke
o towarzystwo i wracać do domu taksówką...

[malazuzia]

Lepiej dmuchać na zimne, niż płakać nad rozlanym mlekiem. Ostrożńości nigdy za
wiele, a w dobie XXI w, uważam, że powinniśmy się nauczyć przewidywać.


Zgadzam się i serdecznie dziękuję za wzięcie udziału w mojej dyskusji.

Pozdrawiam

[anula36]

MAm niejasne wrazenie ze szukasz na forum potwierdzenia wlasnych obaw.
Jesli podroz pociagiem ma byc dla ciebie niekonczacym sie stresem-lepiej zostac
na stale przy autobusie.

[gralka11]

> przede wszystkim proponuje nie przejmowac sie doniesieniami mediow. To, co
> pokazuje sie w telewizji zupelnie nie jest reprezentatywne dla rzeczywistych
> zagrozen. Media zyja z przyciagania uwagi ludzi, a raczej ze sprzedawania
> jakiejs czesci tej przyciagnietej uwagi reklamodawcom i politykom. Informacja
o


Poleca Pan nie przejmować się doniesieniami mediów?
Ciekawe.
Wszystkim zianteresowanym polecam lekturę gazety Agora sprzed 2 tygodni. Agora
drukuje przedruki róźnych artykułów z róznych gazet w Polsce.
W pracy podczytałam u kolegi, niestety nie mam już do tego artykułu
dostępu.Może ktoś ma w domu?

Był przedruk przerażającego artykułu na temat korupcji wśród konduktorów,
którzy sprzedają złodziejom informacje o podróznych i przyjmują łapówki. W
skrócie największym:
- obserwują podróznych /osoby samotne, z dziećmi włąśnie, bogato wyglądające/
- przekazują informacje złodziejom
- po otrzymaniu pieniędzy, nie interesują się przedziałem, który chcą obrobić
złodzieje
-pieniądze otrzymują na siedzenie w przedziale służbowym, nie do ręki
- część nie bierze forsy, ale jest szantażowana przez grupy przestepcze i
dlatego milczy
- Podczas zabójstwa Ani w pociągu z Kołobrzegu /ostania sprawa/ konduktor wziął
30 zł łapówki od morderców Ani za jazdę bez biletu i dlatego NIE WCHODZIŁ do
przedziału, w którym ona była torturowana i nie reagował na jej krzyki. A Ona,
biedna, zapewne wierzyła, że obsługa jej pomoże.

Więc proszę , sznaowny panie ekspercie, nie bagatelizować naszych obaw.

[pawel.drozdziak]

gralka11 napisała:

> Był przedruk przerażającego artykułu na temat korupcji wśród konduktorów,
> którzy sprzedają złodziejom informacje o podróznych i przyjmują łapówki. W
> skrócie największym:
> - obserwują podróznych /osoby samotne, z dziećmi włąśnie, bogato wyglądające/
> - przekazują informacje złodziejom
> - po otrzymaniu pieniędzy, nie interesują się przedziałem, który chcą obrobić
> złodzieje
> -pieniądze otrzymują na siedzenie w przedziale służbowym, nie do ręki
> - część nie bierze forsy, ale jest szantażowana przez grupy przestepcze i
> dlatego milczy

o ile sobie przypominam swoje ostatnie jazdy pociagiem konduktora widzialem nie
wiecej niz dwa razy. Kiedy bylem poza przedzialem nie mial pojecia w ktorym
wagonie jade dopoki nie zobaczyl biletu. Naprawde zupelnie nie wiem, jaka
informacje o mnie moglby sprzedac zlodziejom.
Ale byc moze moja wiedza ekspercka nie jest zbyt mocna i racja jest po pani
stronie. Calkiem powaznie biore to pod uwage. Moze na cos nie wpadlem albo nie
wiem o czyms. Gdyby byla pani zlodziejka kolejowa jakiej informacji
oczekiwalaby pani od konduktora o pasazerach i ile bylaby pani sklonna za taka
informacje zaplacic?

> - Podczas zabójstwa Ani w pociągu z Kołobrzegu /ostania sprawa/ konduktor
wziął
> 30 zł łapówki od morderców Ani za jazdę bez biletu i dlatego NIE WCHODZIŁ do
> przedziału, w którym ona była torturowana i nie reagował na jej krzyki.

przyzna pani jednak, ze wziecie do reki 30 zlotych za jazde bez biletu to
troche cos innego niz platna, swiadoma wspolpraca ze zlodziejami.

> Więc proszę , sznaowny panie ekspercie, nie bagatelizować naszych obaw.

jestem jak najdalszy od bagatelizowania obaw. Co nie oznacza, ze podzielam
przekonanie o skali zagrozenia. Zagrozenie moze nie byc powazne, ale obawy i
ich narastanie sa jak najbardziej realnym zjawiskiem i na pewno nie nalezy tego
zjawiska lekcewazyc. Jednak nie wydaje mi sie, zeby ich podsycanie przyczynialo
sie dobrze do wzrostu bezpieczenstwa.

[miang]

idź do psychologa, inaczej zarazisz dziecko tymi irracjonalnymi lękami

[malazuzia]

Bardzo długo się " nie broniłam", bo właśnie byłam na wyjeździe.

Mnie naprawdę nie chodzi o wypadki drogowe, czy kolejowe w dosłownym tego słowa
znaczeniu. Tylko, tak jak wspomniała już to wcześńiej jedna z pań, wypadki
losowe. Nie zawsze będę mogła znaleźć w przediale ( tym bardziej dla
niepalących ) osobę, z którą będę mogła wspólnie miło spędzić 600 km; od
początku do końca. Ja też należę do tych osób, które ciągnęły by się z całym
ekwipunkiem nawet na siusiu ( jeżeli bym tego fajne współpasażera nie miała ).
A to że do tej pory nie zostałam przez nikogo okradziona, to nie znaczy, ze tem
fakt sobie "lekceważę". To chyba moja właśnie przestroga spowodowała, że to mi
do tej pory się nie przytrafiło.
A co by nie mówić: facetowi zawsze jest "pewniej" jechać samemu niż kobiecie. I
jak narazie nie uzyskałam odpowiedzi na moje pytania, któe jasno pstawiłam.

A jeżeli chodzi o moją corkę, to nie straszę ją przed jazdą pociągiem. Nie
należy do "straszaków"

Pozdrawiam i dziękuję wszystkim za wypowiedzi.

Przeczytaj ten artykuł

[gralka11]

www.angora.com.pl/czytaj/?qflezu,0fe22d,nteqao
artykuł "Śmiertelny przezent urodzinowy"