Dzieci inarkotyki

[lastka]

Wczoraj słyszałam gdzies taki tekst:

" Zbliżają się wakacje, dzieci mają więcej wolnego czasu, rodzice w pracy a
dzieci i młodzież coraz chętniej sięgają po narkotyki" i tu było posatwione
pytanie jak je przed tym chronić?

No właśnie jak? Sama mam brata w wieku 12 lat sam biega po podwórku no bo
przecież nie będziemy prowadzać go za rękę czy chodzić za nim po podwórku, nie
puścić na podwórko? Przecież to jest chore, nie puścić na wakacje? Przecież
wiadomo, że narkotyki są również w szkołach, u mojego brata w szkole ostatnio
pogotowie zabrało 2 szóstoklasistów bo zbyt mocno przyćpali.

A co wy o tym myślicie? Przecież większość z Was też ma dzieci, w jaki sposób
chronicie je przed narkotykami?

[Gość: anE]

ja jeszcze nie mam dzieci, ale mysle, ze uswiadomienie dziecka, czym grozi
narkomania - to podstawa (podobnie z alkoholem i papierosami).

wazne, zeby dziecko mialo zaufanie do rodzica, bo jak sie w cos wpakuje, to
przynajmniej przyjdzie i poprosi o pomoc. sztuka jest to, zeby sie nie
wpakowalo.

[Gość: Liwia]

Moja jeszcze za mała na narkotyki (2 lata) ale mam
nadzieję tak wychować, że nie będzie potzrebowała
"dopalaczy", żeby się dobrze w życiu bawić.

[muszek0]

zastanawiam się zawsze dlaczego ludzie 'nie mają czasu' dla swoich dzieci.
wydaje mi się, że jeżeli zakładam, że nie będę miał czsu na wychowanie dziecka,
to po prostu go nie płodzę. kontakt z dzieckiem, rozmowa, wspólna zabawa daje
dziecku poczucie bezpieczeństwa i miłości. nie mam dzieci, więc teraz może
trochę teoretyzuję. ale wiem jedno, że narkotyki takie jak papierosy, wódka,
'zielsko', będą zawsze mniej lub bardziej dostępne dla dzieci. a owoc zakazany
ciągnie. znacie to pewnie z własnych doświadczeń. ja sam próbowałem różnych,
dziwnych rzeczy. ale rodzina, dobrzy przyjaciele, w ogóle poczucie akceptacji
spowodowało, że nie wpadłem w żaden kanał. teraz mając już lekko przerzedzone
włosy popijam czasami piwo, wino, spalę od święta marianka. jedyny problem to
papierosy, po 3 latach znowu kopcę, co mnie trochę irytuje.

[lastka]

muszek0 napisał(a):

> zastanawiam się zawsze dlaczego ludzie 'nie mają czasu' dla swoich dzieci.
> wydaje mi się, że jeżeli zakładam, że nie będę miał czsu na wychowanie dziecka,
>
> to po prostu go nie płodzę. kontakt z dzieckiem, rozmowa, wspólna zabawa daje
> dziecku poczucie bezpieczeństwa i miłości. nie mam dzieci, więc teraz może
> trochę teoretyzuję. ale wiem jedno, że narkotyki takie jak papierosy, wódka,
> 'zielsko', będą zawsze mniej lub bardziej dostępne dla dzieci. a owoc zakazany
> ciągnie. znacie to pewnie z własnych doświadczeń. ja sam próbowałem różnych,
> dziwnych rzeczy. ale rodzina, dobrzy przyjaciele, w ogóle poczucie akceptacji
> spowodowało, że nie wpadłem w żaden kanał. teraz mając już lekko przerzedzone
> włosy popijam czasami piwo, wino, spalę od święta marianka. jedyny problem to
> papierosy, po 3 latach znowu kopcę, co mnie trochę irytuje.


A ja właśnie od dzisiaj nie palę, tak sobie rano postanowiłam jak piłam kawkę i
zapaliłam te cholerstwo, które po chwili zgasiłam.

[muszek0]

ja natomiast mam wśród znajomych opinię ekstremisty. jak nie palę to nie palę.
ale jak już zacznę, to 2 paki na dzień.

[Gość: anE]

skad ja to zmam. dlatego wlasnie nie pale, bo jakbym znow zaczela..

[lastka]

muszek0 napisał(a):

> ja natomiast mam wśród znajomych opinię ekstremisty. jak nie palę to nie palę.
> ale jak już zacznę, to 2 paki na dzień.

Nie tyle to ja nie palę, paczka na 3 dni. Czasami wogóle dzień, dwa nie palę, ale
przy kawie uwielbiam, albo przy piwku.

[wierna1]

lastka napisał(a):

> muszek0 napisał(a):
>
> > zastanawiam się zawsze dlaczego ludzie 'nie mają czasu' dla swoich dzieci.
>
> > wydaje mi się, że jeżeli zakładam, że nie będę miał czsu na wychowanie dzi
> ecka,
> >
> > to po prostu go nie płodzę. kontakt z dzieckiem, rozmowa, wspólna zabawa d
> aje
> > dziecku poczucie bezpieczeństwa i miłości. nie mam dzieci, więc teraz może
>
> > trochę teoretyzuję. ale wiem jedno, że narkotyki takie jak papierosy, wódk
> a,
> > 'zielsko', będą zawsze mniej lub bardziej dostępne dla dzieci. a owoc zaka
> zany
> > ciągnie. znacie to pewnie z własnych doświadczeń. ja sam próbowałem różnyc
> h,
> > dziwnych rzeczy. ale rodzina, dobrzy przyjaciele, w ogóle poczucie akcepta
> cji
> > spowodowało, że nie wpadłem w żaden kanał. teraz mając już lekko przerzedz
> one
> > włosy popijam czasami piwo, wino, spalę od święta marianka. jedyny problem
> to
> > papierosy, po 3 latach znowu kopcę, co mnie trochę irytuje.
>
>
> A ja właśnie od dzisiaj nie palę, tak sobie rano postanowiłam jak piłam kawkę i
>
> zapaliłam te cholerstwo, które po chwili zgasiłam.

Brawo Lastka i tak trzymaj. Ja nigdy nie paliłam, ale mój mąż kiedyś tak. I na
szczęście rzucił z dnia na dzień.

[lastka]

No pewnie że wytrzymam, bo w gruncie rzeczy mało palę, bo w pracy nie palę
tylko w domu ale to dosłownie jakieś trzy, cztery i rano do kawki 2.

[lastka]

lastka napisał(a):

> Wczoraj słyszałam gdzies taki tekst:
>
> " Zbliżają się wakacje, dzieci mają więcej wolnego czasu, rodzice w pracy a
> dzieci i młodzież coraz chętniej sięgają po narkotyki" i tu było posatwione
> pytanie jak je przed tym chronić?
>
> No właśnie jak? Sama mam brata w wieku 12 lat sam biega po podwórku no bo
> przecież nie będziemy prowadzać go za rękę czy chodzić za nim po podwórku, nie
> puścić na podwórko? Przecież to jest chore, nie puścić na wakacje? Przecież
> wiadomo, że narkotyki są również w szkołach, u mojego brata w szkole ostatnio
> pogotowie zabrało 2 szóstoklasistów bo zbyt mocno przyćpali.
>
> A co wy o tym myślicie? Przecież większość z Was też ma dzieci, w jaki sposób
> chronicie je przed narkotykami?


Media przed maturami trąbiły jak trzeba, że młodzież przed maturą bierze
amfetaminę bo po niej mają lepszą pamięć. To jest świetny wpłpyw na psychikę
mniej zdolnego dziecka, lub dziecka od którego rodzice wymagają lepszych ocen.
Takie jest moje zdanie.

[lastka]

No dobra ale mieliśmy dyskutować o narkotykach a nie o papierosach :))

[muszek0]

pod definicję medyczną narkotyku, papierosy jak najbardziej podchodzą.

[wierna1]

Oj, Lastuś, dotknęłaś problemu, który zaczął mnie dotyczyć. Mam syna w wieku 12
lat (na szczęście rozsądnego). Od dawna ma zakaż brania czegokolwiek od obcych
czy znajomych z widzenia dzieciaków czy dorosłych. Ale dopiero w tym roku
zdarzyły mus ię już dwie sytuacje, w których namawiano go do brania. Jenda
miała miejsce jakiś m-c temu na ulicy. Zaczepiło go dwóch nastolatków i chcieli
mu coś dać, ale on podziękował i szybko się oddalił. Druga parę dni temu na
podwórku. Przyszło ich paru i dzieciaki miały alternatywę : albo bierzecie,
albo wpier... (dosłownie). Mój uciekł, inny wziął, ale wyrzucił w krzaki, bo
ich się nie przestraszył (był od nich większy i silniejszy, a mój najmłodszy i
drobny), a trzeci się wystraszył i wziął. Chodził potem jakiś dziwny, jak
określił mój syn. Nie jestem tym przerażona, bo wiem, że mój syn nie weźmie.
Boję się, że kiedyś, za odmowę, zostanie pobity. Tamci już się odgrażajką, że
przyjdą ich pobić. Wiem, że muszę coś z tym zrobić, ale dyskretnie, bo jeżeli
dowiedzą się, że to wyszło od mojego syna, mogą się na nim zemścić. A on za rok
będzie chodził do tego gimnazjum, co oni.

[lastka]

wierna1 napisał(a):

> Oj, Lastuś, dotknęłaś problemu, który zaczął mnie dotyczyć. Mam syna w wieku 12
>
> lat (na szczęście rozsądnego). Od dawna ma zakaż brania czegokolwiek od obcych
> czy znajomych z widzenia dzieciaków czy dorosłych. Ale dopiero w tym roku
> zdarzyły mus ię już dwie sytuacje, w których namawiano go do brania. Jenda
> miała miejsce jakiś m-c temu na ulicy. Zaczepiło go dwóch nastolatków i chcieli
>
> mu coś dać, ale on podziękował i szybko się oddalił. Druga parę dni temu na
> podwórku. Przyszło ich paru i dzieciaki miały alternatywę : albo bierzecie,
> albo wpier... (dosłownie). Mój uciekł, inny wziął, ale wyrzucił w krzaki, bo
> ich się nie przestraszył (był od nich większy i silniejszy, a mój najmłodszy i
> drobny), a trzeci się wystraszył i wziął. Chodził potem jakiś dziwny, jak
> określił mój syn. Nie jestem tym przerażona, bo wiem, że mój syn nie weźmie.
> Boję się, że kiedyś, za odmowę, zostanie pobity. Tamci już się odgrażajką, że
> przyjdą ich pobić. Wiem, że muszę coś z tym zrobić, ale dyskretnie, bo jeżeli
> dowiedzą się, że to wyszło od mojego syna, mogą się na nim zemścić. A on za rok
>
> będzie chodził do tego gimnazjum, co oni.

No to masz syna w wieku mojego brata. On też od małego jest uczony, żeby nic od
nikogo nie brał, przynoszę mu różne broszurki, artukuły. Zaczęło się od tego, że
nauczyciel kazał \im napisać referat na temat nałogów to było chyba w czwartej
klasie. Od tamtej pory doskonale wie, czym to grozi, tylko właśnie jak ostatnio
słyszałam w telewizji jak mówią, że uczniowe biorą amfę przed ezaminami czy
klasówkami to on mówi a widzisz to amfa nie jest narkotykiem bo poprawia pamięć.
No i trzeba mu było od początku wszystko tłumaczyć.

Kilka refleksji

[Gość: Melba]

Ja zajmuję się tymi dzieciakami, którym nie udało sie uniknąć narkotyków. Ze
swojego doświadczenia wiem już, że nie ma reguł typu : rodzina patologiczna,
niepełna itp. Biorą dzieci ludzi wykształconych, znanych, lekarzy, psychologów,
dzieci z pasjami i ambitni uczniowie. Nie spotkałam jednak narkomana, o którego
rodzinie nie można by powiedzieć, że ma, co najmniej, jakiś "defekt".
Największą siłę pokładam w rodzinie, bardzo podobała mi sie wypowiedź Muszka.
Rodzina z określonymi zasadami,jasnym stosunkiem do używek (czyli nie taka, w
której palący jak lokomotywa tata karci syna za eksperymenty pod śmietnikiem ze
szlugami) konsekwentna, godna zaufania. Moja siostra, gdy miała lat 14 została
pierwszy raz intensywnie namawiana przez szkolnych dealerów do brania.
Odmówiła, ale chyba najważniejsze było dla niej to, że mogła przyjść do mnie,
już wtedy adeptki wiedzy tajemnej, zwierzyć się, zapytać o radę.
Boli mnie bezradność rodziców, ich brak zainteresowania. Przygotowując zajęcia
szkolne wielokrotnie nasz zespół spotykał sie z odmową dyrektorów "w naszych
szkołach nie ma narkotyków" i brakiem zainteresowania rodziców. Pamiętam
zebranie z rodzicami i mur kamiennych, obojętnych twarzy. I wiem, że za kilka
lat średnio 30 % z nich wyląduje z płaczem w jakiejś poradni, lecz wtedy może
być za późno. Wierna poruszyła ważny problem - z jednej strony to wspaniałe, że
jej syn miał do niej zaufanie, przyszedł, opowiedział o zajściu. Brawo, Wierna!
Z drugiej - oczekiwałabym ciągu dalszego - co ona jako matka zrobiła, gdzie z
tym poszła, kogo zaalarmowała, co zrobi, aby jej synek nie trafił jednak do tej
szkoły? Nie mówcie, że się nie da, bo...Wszystko się da, keidy chodzi o zdrowie
i życie naszych najbliższych.

[wierna1]

Melba. O problemie dowiedziałam się od syna dwa dni temu. Porozumiałam się
wczoraj z jedną matką, której syn zna tych chłopców. Była zszokowana. Twierdzi,
że nie wiedziała, że on się z nimi zadaje, co oczywiście źle o niej świadczy.
Bo ja wiedziałam o nim więcej od mojego syna niż ona sama.
Chcę od niej nazwiska tych chłopców (wczoraj nie była skłonna ich ujawnić, ale
rozmawiałyśmy przypadkowo na ulicy, więc nie miałabym nawet jak zapisać ich
danych). Powiedziała tyle, że szkoła ma z nimi kłopoty wychowawcze. Mają tę
klasę podizelić, bo większość w tej klasie jest zdegenerowana i jej syn,
oczywiście, jest wpływowy i oni mają na niego zły wpływ (stara śpiewka matek).
W dalszej kolejności chcę się skontaktować z dyrektorem gimnazjum i nakłonić go
do kontaktu z dzielnicowym.
Załatwiłam dwa lata temu sprawę, gdzie mój syn był prześladowany w szkole przez
jednego z uczniów ze starszych klas, załatwię i tę. Ale myślę, że będę znowu
samotna w tej walce, bo mój mąż boi się, że mu uszkodzą w zemście samochód,
albo powybijają szyby w oknach mieszkania. Śmieszne, prawda? Ja już nie wiem
sama, czy ja jestem jakaś naiwna z tą walką? Mój mąż śmieje się, że na policji
mnie będą mieli w nosie. To do kogo pójść?

[Gość: Melba]

Narkotyki są ogromnym problemem, strasznie zagrażającym teraz dzieciakom.Na
przerażającą skalę.
Może porozmawiaj z tamtą mamą jeszcze raz, spokojnie i na zasadzie
sprzymierzeńca? W kupie raźniej :), może coś z niej wydusisz, zmotywujesz ją?
Szkoda i jej dzieciaka....
Kontakt z dyrektorem koniecznie - Wierna, może jakieś zajęcia, działania na
szerszą skalę? Mam nadzieję, że nie usłyszysz starej śpiewki "bo u nas nie ma
problemu".
Może i jestes naiwna i daj Boże takich naiwnych. Wiesz, co jest najważniejsze -
że dzieciaki od takich rodziców uczą sie konsekwencji i stanowczości, że nie ma
przyzwolenia na ten cały syf i że nie boimy się dealerów, nie jesteśmy bezradni.
Dzieci od rodziców uczą się zachowań, modelują swoje postawy.
Policja- co ja mam mówić o polskich służbach wszelakich...:( Wszystko zależy na
kogo trafisz, jak w życiu.
Powodzenia w upierdliwości i oby dała efekty.

[wierna1]

Gość portalu: Melba napisał(a):

> Narkotyki są ogromnym problemem, strasznie zagrażającym teraz dzieciakom.Na
> przerażającą skalę.
> Może porozmawiaj z tamtą mamą jeszcze raz, spokojnie i na zasadzie
> sprzymierzeńca? W kupie raźniej :), może coś z niej wydusisz, zmotywujesz ją?
> Szkoda i jej dzieciaka....
> Kontakt z dyrektorem koniecznie - Wierna, może jakieś zajęcia, działania na
> szerszą skalę? Mam nadzieję, że nie usłyszysz starej śpiewki "bo u nas nie ma
> problemu".
> Może i jestes naiwna i daj Boże takich naiwnych. Wiesz, co jest najważniejsze -
>
> że dzieciaki od takich rodziców uczą sie konsekwencji i stanowczości, że nie ma
>
> przyzwolenia na ten cały syf i że nie boimy się dealerów, nie jesteśmy bezradni
> .
> Dzieci od rodziców uczą się zachowań, modelują swoje postawy.
> Policja- co ja mam mówić o polskich służbach wszelakich...:( Wszystko zależy na
>
> kogo trafisz, jak w życiu.
> Powodzenia w upierdliwości i oby dała efekty.
>
>
Chociaż raz może moja upierdliwość okaże się zaletą. Bo na tym forum jest to
uznawane za wadę.

[Gość: Melba]

> Chociaż raz może moja upierdliwość okaże się zaletą. Bo na tym forum jest to
> uznawane za wadę.

Obracać wady w zalety to sztuka życia :)
Pozdrowienia od upartej, eeee, konsekwentnej, Melby :)

[Gość: sagan]

Wierna, powodzenia!
bardzo dobrze, ze sie nie boisz, ze samochod czy cos
innego. nie uwazam tego za naiwniactwo, tylko za
odwage. bo w gebie byc mocnym latwo, ale cos zrobic -
to juz trudniej. czasem sama sie na tym lapie i wtedy
postanawiam dzialac. wiec zycze Ci powodzenia! :)
ja nie mam dzieci, wiec nie mam doswiadczenia, ale w
szkole, w ktorej uczy moja mama byly [i moze ciagle
jeszcze sa :(] narkotyki. pamietam jej szok, jak
zaobserwowali, ze dzieci sa dealerami, pamietam panike
co zrobic. na troche problem sie rozwiazal, choc grozby
byly pod adresem nauczycieli, ale dyrektor szkoly nie
umial sie wykazac konsekwencja. zostawil tych dealerow
w szkole [to byli uczniowie!] i chyba znowu sie
zaczyna... a na propozycje zorganizowania jakis spotkan
odparl, ze przeciez problem rozwiazany...

Melba, w jakim miescie Ty mieszkasz?
czy Wy organizujecie te spotkania, o ktorych pisalas,
dla kazdego, kto poprosi?

Sagan

[Gość: Melba]

Sagan, to zależy od sytuacji. Ja mieszkam w wawce, ale takie zajęcia
prowadziłam pracując w zupełnie innym miasteczku i na prośbę tamtejszych szkół.
Jak kończyły się nasze własne inicjatywy, napisałam powyżej.
Generalnie za to odpowiedzialna jest gmina.Teraz bedzie meksyk, bo wawa to
będzie jedna gmina, sama nie wiem, co będzie, na jesień przygotowuję z
koleżanką pakiecik takich zajęć i zobaczymy, co z tego wyjdzie...
Jeśli Twoja mama chce zrobić takie spotkania, trzeba na to brać kasę od gminy,
lub poszukać jakichś ochotników, np. z zaprzyjaźnionej poradni. Ja np. ostatnio
odbyłam takie spotkanie w ramach rekolekcyjnych zajęć na prośbę bliżej
nieznanego mi księdza. Też w ramach naiwności :)

[Gość: sagan]

moja mama mieszka w krakowie. znasz tam kogos? latwiej
jest isc pod adres, ktory sie zna. moze nawet szkola
znajdzie pieniadze. trzeba o dzieci walczyc - tak
zawsze mowi moja mama :)
za wszelkie informacje dziekuje!

[Gość: Melba]

Wiesz, cokolwiek by się nie myślało o tej instytucji, akurat w Krakowie działa
prężny i sztandarowy Monar i naprawdę robi wiele fajnych rzeczy. Bodajże ul.
św. Katarzyny(?), ale adres jest do sprawdzenia wszędzie. Szkoła Twojej Mamy
może zwrócic się do fachowców o pomoc i przedstawić sprawę gminie, która ma
obowiazek dać na to pieniądze. Powodzenia :)

[Gość: Melba]

Czekamy na opinie...

Lastka

[matrek]

Jest tylko jeden sposób - a i to nie do konca pewny. Rozmawiać, rozmawiac i
jeszcze raz rozmawiać z dzieckiem na ten temat oraz rozwijać jego osobowość.