annyhill
17.03.05, 12:35
Cecha nr 1 to moim zdaniem TOLERANCJA. Czyli zrozumienie i akceptacja tego, że
kazdy z nas jest inny/inna i ma prawo podążać swoja drogą. Pomimo swoich
rozlicznych zalet, pan "facet 30+" odpada więc dla mnie od razu, bo mam
wrażenie, że tej właśnie cechy mu brakuje. Opracował sobie jakiś wzorzec i
wszystkie osoby do niego nie pasujące chce skreślić.
Część postulatów bardzo fajna i dobrze, że autor postu zwrócił na nie uwagę,
ale nie można zapominać, że są to właśnie postulaty, ideał, do którego można
dążyć, godząc się jednak na to, że jesteśmy tylko ludźmi i nie zawsze nasze
starania dają rezultaty.
A jeżeli wychodzimy z założenia, że np. wykształcenie tylko wyższe, to
skreślamy wszystkie osoby, które z powodów: finansowych, osobistych,
rodzinnych (a nie głupoty lub lenistwa) nie mogły go zdobyć. I przepraszam, ze
generalizuję, ale naprawdę wiele osób po studiach prezentuje żenujący poziom
kultury osobistej, a dla wielu studia są jedynie "szkołą kombinowania". Już
chyba lepszy partner bez szkół, ale starający się rozwijać na inne sposoby.
I tylko się jeszcze obawiam, że "facet 30+" może mieć analogiczną listę "cech
kobiety na poziomie", którymi dręczy swoją partnerkę. Może się to stać źródłem
frustracji dla obu stron, bo żadne z nich nigdy nie będzie do końca
zadowolone. Ona: bo nie będzie mogła realizować własnej, może nie tak
doskonałej osobowości. On: bo jego ideał zawsze będzie nieosiągalny.
A może dajmy sobie więcej luzu i nie szukajmy osoby doskonałej? Wytarczy
poznając drugą osobę być uważnym i jeśli się okaże, że ma jakieś cechy
niemożliwe dla nas do tolerowania, dopiero taką osobę odrzucać. A jesli takich
cech nie ma, przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza, czyli wszystkimi drobnymi
grzeszkami, których sami mamy sporo ;D
