mój mąż popełnił samobójstwo..

[dada05]

chciałaym wierzyć,że zmarł na zawał albo był ofiarą kraksy samochodowej...
minęło kilka miesięcy i jakoś nie jest mi łatwiej mimo świetnych specyfików
farmakologicznych. Czuję się naznaczona.. Przecież to nie było moje życie
tylko jego...jego wybór to dlaczego ja mam kartotekę u psychiatry?
Powiecie,że to duża odwaga, a ja wam powiem że cholerna tchórzostwo. Pewnie,
on już ma spokój. Jakie to proste. Reszta niech sobie jakoś radzi...mam tyle
żalu,że aż się boję. To już tak do końca życia?

[adam.dazim]

samobojstwo czesto jest wynikiem choroby
choroba ta jest depresja - nie leczona prowadzi do samobojstwa
maz prawdopodobnie mial aburzenia albo depresje...
Musisz sie pogodzic z tym ze maz zmarl na chorobe ktorej nikt w pore nie
wykryl...
swiadomie nigdy by cie nie skrzywdzil
zwyczajnie wydawalo mu sie ze to jest jedyne wyjscie...

[martika19873]

Nie. Musi minac jakis czas. Zeby wyleczyc sie z depresji,musisz przebaczyc
swojemu mezowi. Inaczej nie otrzasniesz sie z tego.Pozdrawiam

[dada05]

Wydawało mi się,że to juz się stało przebaczyłam mu,ale minęło kilka miesięcy i
zaczęła się jazda. Na początku obwiniałam siebie,że taka byłam nieczuła i
obojętna. A przezcież wydawało się,że jestem mu najbliższą osobą i nie
potrafiłam nic wyczuć..Potem wydawało mi się,że odcięłam się od tego stanu.
Praca, dzieciak i różne tam sprawy urzędowe. Nawet jakieś znajomości przelotne.
I po kilku -nastu miesiącach jest jak na starcie. Mam ochotę rozwalić płytę
nagrobkową i wydrapać z ziemi trumnę.. Przepraszam.Ale , tyle we mnie żalu i
złości. Pewnie zawsze jest czas żeby zacząc wszystko od nowa, ale jak pozbyć
się tego kawałaka lodu w sercu?

[glonik]

Każdy żyjący będzie się obwiniał.

Mam ochotę rozwalić płytę
> nagrobkową i wydrapać z ziemi trumnę.. Przepraszam.Ale , tyle we mnie żalu

Mój Ojciec zmarł na zawał. Prawie spodziewany, bo już dwa miał. A i tak trudno
było mi się pogodzić, że nie żyje.

Wiesz... głupio to powiedzieć, ale skopałam go po nagrobku, płacząc, że miał
BYĆ.
Jeśli COKOLWIEK Ci pomoże, zrób to.
Skop Go. Zbluzgaj.
Ale żałoba i tak będzie trwała, dopóki nie dasz, nie pozwolisz Mu odejść.
POzwól sobie na żałobę, to Twoje prawo. A wyrażenie jej, to również Twoje.
Nie obwiniaj się. Ci, co chcą odejść - odejdą, reszta pozostanie. Z poczuciem
winy, jak Ty.
Wyzłość się, wygniewaj, WYKRZYCZ: że gnój, że cham, że debil, że ...
JEMU głośno to powiedz.
I nie patrz, czy ktoś jest na cmentarzu. JEMU to powiedz.

Bardzo jestem z Tobą.

[tomasdyg]

dada05 napisała:
"Powiecie,że to duża odwaga, a ja wam powiem że cholerna tchórzostwo. Pewnie,
on już ma spokój. Jakie to proste. Reszta niech sobie jakoś radzi...mam tyle
żalu,że aż się boję. To już tak do końca życia?"

- Nie powiem, że to odwaga, pewnie nawet masz rację, że to tchórzostwo, ale:
jeśli ktoś popełnia prawdziwe, nie teatralne samobójstwo (88. nieudana próba),
tzn. niestety również, że w najbliższych nie znalazł wsparcia, zrozumienia.
Pewno powinienem Cię pocieszać, ale dawałaś sobie rade i tak trzymaj.
dada05 napisała:
"Wydawało mi się,że to juz się stało przebaczyłam mu,ale minęło kilka miesięcy
i
zaczęła się jazda. Na początku obwiniałam siebie,że taka byłam nieczuła i
obojętna. A przezcież wydawało się,że jestem mu najbliższą osobą i nie
potrafiłam nic wyczuć."

- No właśnie nie wyczułaś, a było to wasze życie. Teraz świat się nie
zatrzymał. Masz dziecko, gdzieś już kogoś zauważyłaś, przyjdzie pora stworzysz
nowy związek i....., wyciągnij z tego jakieś wnioski na przyszłość, choćby
takie, że jak z kimś jesteś, to nie możesz, żyć obok, skupiona li tylko na
sobie, dziecku. Trzeba jednak żyć partnerem, jego problemami - choćby je
ukrywał. Zaś zmarłego męża, by normalnie żyć, musisz pogrzebać

[glonik]

dada05 napisała:
>To już tak do końca życia?

> Powiecie,że to duża odwaga, a ja wam powiem że cholerna tchórzostwo

Masz rację. To tchórzostwo uciekać od życia.
Ale wcale tak łatwo śmierć nie przychodzi.
Nie na KAŻDE zawołanie.
Wybrał coś.
Ale za jego wybór Ty płacisz.
To dobrze, że masz kartotekę u psychiatry. To znaczy, że wiesz co robić
racjonalnie.
A może on nie umiał?
Naprawdę niczego nie zauważyłaś?
Cały czas był taki sam?
Albo pięknie udawał, albo Ty nie chciałaś widzieć, słyszeć, czuć wołania o
pomoc.
NIKT, naprawdę nikt, nie udaje się bez powodu na tę drugą stronę.
Jeśli chcesz, napisz maila na gazetowego glonika.
Może zrozumiesz, może nie....

[reniatoja]

> Naprawdę niczego nie zauważyłaś?
> Cały czas był taki sam?
> Albo pięknie udawał, albo Ty nie chciałaś widzieć, słyszeć, czuć wołania o
> pomoc.
> NIKT, naprawdę nikt, nie udaje się bez powodu na tę drugą stronę.
> Jeśli chcesz, napisz maila na gazetowego glonika

Wybacz Glonik, ale czemu mają służyć te Twoje pytania? Pewnie poprawieniu
samopoczucia Dady, prawda? Zastanów się następnym razem, zanim wyslesz takiego
posta... Pewnie nie wiesz jak to jest, gdy ktoś z najbliższej rodziny odbiera
sobie życie, obys nie wiedziała, ale to, co napisała Dada w pierwszym zdaniu to
prawda - najgorsza jest ta swiadomość, że to było samobójstwo, człowiek
wolałby, zeby to była choroba, wypadek, cokolwiek, tylko nie samobójstwo i
takie pytania, jakie Ty tu stawiasz są mu naprawdę niepotrzebne do szczęścia...

[tomasdyg]

reniatoja napisała:
"człowiek wolałby, zeby to była choroba, wypadek, cokolwiek, tylko nie
samobójstwo"

-wolałby, ale tak nie było, tak jak nie nazywanie raka, rakiem, nie zamienia
go na grypę.

[glonik]

Retomasdyg napisał:

> reniatoja napisała:
> "człowiek wolałby, zeby to była choroba, wypadek, cokolwiek, tylko nie
> samobójstwo"
>
> -wolałby, ale tak nie było, tak jak nie nazywanie raka, rakiem, nie zamienia
> go na grypę.
Reniatoja wolałaby grypę, nieudolność lekarzy, zawał, ale nie bierze pod uwagę,
że sama mogłaby być przyczyną wszystkiego ...

Reniatoja...

[glonik]

ja to znam, wiem, przeżyłam jednak.
Wysyłałam sygnały i tak jak Ty,byli głusi i ślepi.
Odczep się ode mnie, wesprzyj może kobietę, a mnie zostaw w spokoju.
Ja WIEM, jak się umiera.
Chcesz pocieszyć Forumowiczkę? To zrób to, a ode mnie się może odpindol.
Czy lepiej ci jak MI dołożysz?
Moze skup się na Niej?
Potrafisz?
Potrafisz komuś pomóc nie będąc wykładowcą?
Taaaaaaaaa..........jak mnie odbierali ze szpitala, to jakby śmierdzące jajo
nieśli. Ani słowa o tym, co sie stało. Wiec się zamknij.
I nie, nikomu nie chcę poprawiać samopoczucia, bo KAŻDY SAM ZA SIEBIE
odpowiada. Rozumiesz?
Pewnie nie.

[reniatoja]

glonik napisała:

> Rozumiesz?
> Pewnie nie.


Jasne, ze nie rozumiem. Z nas dwóch, tylko Ty rozumiesz, wiesz, masz patent na
budowanie zdań z zaimkami "wszystko", "każdy", "nikt", jak widać. Twoja
tendencja do poddawania w watpliwość zdolnosci innych osób do rozumienia jest
osłabiająca. Juz się od ciebie odpindalam.

[reniatoja]

I przepraszam cię Glonik, ale musze niestety zapytac Cie jeszcze: jakim prawem
oskarżasz mnie w następujący sposób:

glonik napisała:


> Wysyłałam sygnały i tak jak Ty,byli głusi i ślepi.


Co Ty wiesz o mnie, o tym, czy ja byłam głucha i ślepa na sygnały, co Ty wiesz
o tym, co ja zrobiłam w sytuacji, o której nie masz najmniejszego pojęcia? Jak
nie wiesz, to nie rzucaj oskarżeń takich bezpodstawnie na nikogo, nawet na
mnie, bo chyba nie masz prawa, co?

[glonik]

reniatoja napisała:

> I przepraszam cię Glonik, ale musze niestety zapytac Cie jeszcze: jakim
prawem
> oskarżasz mnie w następujący sposób:
>
> glonik napisała:
>
>
> > Wysyłałam sygnały i tak jak Ty,byli głusi i ślepi.
>
>
> Co Ty wiesz o mnie, o tym, czy ja byłam głucha i ślepa na sygnały, co Ty
wiesz
> o tym, co ja zrobiłam w sytuacji, o której nie masz najmniejszego pojęcia?
Jak
> nie wiesz, to nie rzucaj oskarżeń takich bezpodstawnie na nikogo, nawet na
> mnie, bo chyba nie masz prawa, co?

Ależ ani Cię nie oskarżam, ani więc bezpodstawnie, pojęcia o Twoim życiu
żadnego nie mam - bo mi się nie chcę grzebać w wyszukiwarce, nie mam pojęcia o
jakiej sytuacji ze swojego życia mówisz.
Uważałam, że nie jesteś histeryczką, ale jesteś.
Ani o Tobie nic nie wiem, ani wiedzieć TERAZ nie chcę.
A prawo do pisania tu, nie TY mi dajesz, na szczęście.
I wracam do początku: odpindol się ode mnie, a raczej daj szlachetny przykład
założycielce wątku.
PS Tak, nie rozumiem Cię, Twojej napaści, nieadekwatnej zupełnie.
PPS Mogłabyś nad tym pomyśleć? Czy znowu nie dasz rady?

[reniatoja]

Glonik, piszesz, że ja byłam tak samo głucha i slepa na sygnały jak ktoś tam z
Twojego otoczenia. A wiec piszesz tak, jakbyś wiedziała coś o sprawie, o mnie,
o tym, co ja zrobiłam czy nie zrobiłam, jak reagowałam, czy nie reagowałam na
wysyłane do mnie sygnały. Po co to piszesz, jak nie masz pojęcia o mojej
sytuacji? Możesz odpowiedzieć na pytanie Po co coś robisz? W pierwsyzym poscie
też Cię o to zapytałam - też nie odpowiedziałaś. Szkoda, ze piszesz coś, co
moze tylko zranic Dadę, a udajesz, ze "cała sobą jesteś z nią" czy jakoś tak.
Twoje pisanie to jest oskarżanie kobiety (również mnie, ale leję na to co ty o
mnie napiszesz, jednak Dady mi szkoda, ze musi czytać Twoje "złote myśli"
pisane w tonie wszechwiedzącej wszystko o wszystkim i wszystkich mądrali),
której nie znasz i która z pewnościa nie potrzebuje twoich zakamuflowanych, ale
bardzo słabo oskarżeń.

Potrafisz myśleć, to pomysl.

P.S. Chciałabym się od ciebie odpindolić, ale musiałabyś najpierw przestac mnie
prowokować do dalszej rozmowy.

[liss.ek]

Wiesz co, Gloniku? Mnie się też te Twoje pytania wydają niestosowne.

> Naprawdę niczego nie zauważyłaś?
> Cały czas był taki sam?
> Albo pięknie udawał, albo Ty nie chciałaś widzieć, słyszeć, czuć wołania o
> pomoc.
> NIKT, naprawdę nikt, nie udaje się bez powodu na tę drugą stronę.

Przecież to brzmi jak oskarżenie albo jak chęć dowiedzenia się czegoś więcej od
autorki watku. Jedno i drugie nie na miejscu w każdym razie.
I nie pisz mi, proszę, że mam się odpindolić, bo to nie jest żadna dyskusja,
zresztą nie przyczepiam się do Ciebie złośliwie, tylko uważam, że reniatoja
miała rację.

[tomasdyg]

liss.ek napisała:
"Przecież to brzmi jak oskarżenie albo jak chęć dowiedzenia się czegoś więcej od
> autorki watku. Jedno i drugie nie na miejscu w każdym razie."

-Mam wrażenie, że obie chcecie i wymagacie od innych , by wdowę, autorkę
wątku, jedynie pogłaskać po główce, mówić ciepłe słówka, obnosić się z nią jak
jajkiem i oczywiście -broń Boże- nie nazywać rzeczy po imieniu. Jak pisałem,
nie zdefiniowanie problemu, nie nazwanie go, nie usuwa problemu i rak nie staje
się grypą.
Dada05 pisze na FK, a nie dzwoni do "telefonu zaufania", więc poddaje pod
ocenę, pod przemyślenie to, co pisze. Przeżyła szok (jak każdy z nas w obliczu
śmierci najbliższej osoby) mąż nie przeżył. Daje i musi sobie dawać radę,
stawić czoła -robi to. Ale też musi pochować męża i.... jeszcze wyciągnąć z
tego coś na przyszłość, do przyszłego związku (samobójstwa nie popełni się na
skutek złapania wirusa od współpasażera w tramwaju), by następnym razem, w
następnym związku, była to grypa, a nie rak.
Pozdrawiam

[carlabruni]

jaki był powód jego samobójstwa?

Reniatoja, odnieś się do tematu, nie do mnie

[glonik]

Możesz, czy tylko pyskówka ci zostaje?
Napisz coś sensownego dziewczynie, a mnie swoje uwagi na priv przyślij.
Skoro jesteś tak bardzo oświecona i doświadczona, to powinnaś wiedzieć, że
pewnych słów się nie mówi.

[reniatoja]

glonik napisała:

> Możesz, czy tylko pyskówka ci zostaje?
> Napisz coś sensownego dziewczynie, a mnie swoje uwagi na priv przyślij.
> Skoro jesteś tak bardzo oświecona i doświadczona, to powinnaś wiedzieć, że
> pewnych słów się nie mówi.


Właśnie -pewnych słow, Glonik, się nie mówi. Komus, kto kilka(naście )
mniesiecy temu przeżył samobójstwo meża. Nie jestem oświecona, ani
wszystkowiedząca. I może nie pisze tak wprost jak ty, ale sądzę, ze Dada dobrze
mnie zrozumie, bo to co piszę tu do Ciebie to ze względu na nią właśnie
napisałam, Bo nie mogę patrzeć jak sobie bezkarnie piszesz rzeczy, które ją
ranią (albo przynajmniej mogą zranic, jeśliby się Twoim pisaniem przejęła).

[pink.girl]

A przed samobójstwem nic nie wskazywało na to, że on chce zrobić coć
nieodpowiedzialnego?

[goldenwomen]

zycie go przerosło ale nie Ty jestes tego przyczyną> powodzenia , zacznij zyc!!
Mamy tylko jedno zycie nie zapominaj o tym > Zycze powodzenia

[serene22]

Witam, czytałam kiedys książkę, jak postepować w przypadkach gdy ktoś jest
cięzko chory i umiera, wiem wiem, nie o tym tu mowa, ale przeczytałam, że nalezy
o tym rozmwaiać, o smierci, nie unikać tego tematu bo problem nie zniknie, złośc
nie przeminie,

a może powinnaś jeszcze raz wrócić do tej śmierci? ale tak ostatecznie,
rozmawiać ze znajomymi i rodzina o tym, może to pomoże? kured nie wiem juz sama,
na szczęscie nie byłam postawiona w takiej sytuacji, i mam nadzieję, że nigdy
nie bede, ale staram się zrozumieć i jest mi bardzo przykro, że nie bardzo umiem...

mojemu przyjacielowi zmarła żona na raka 3 lata temu, tylko raz poruszyłam ten
temat, tylko raz... chciałam mu pomóc, ale On nie chciał o tym rozmawiać, moneło
3 lata i już nawet nie podejmuję prób rozmowy na ten temat, bo widzę, że On nie
chce, ale jesli Ty chcesz zapomnieć to musisz rozmawiać a nie dusić to w
sobie... jak widzę jak On się męczy to serce mi krwawi... :-((((((((((

musisz ostatecznie się z tym pogodzić, pożegnać Go, wykrzyczeć swój ból, żal,
trzymam kciuki za Ciebie Dada...
wierzę, że sie uda

Do wszystkich przerażonych moim chamstwem

[glonik]

Otóż napisała do mnie dado. I nie, nie z wymówkami, czy żalem. O reszcie nie
piszę, bo to prywatna korespondencja, ale chcę wszystkie przerażone moim
chamskim zachowaniem zapewnić, że dziewczyna da sobie radę i nie dobiłam Jej
swoimi, jakże nietaktownymi pytaniami.
Tym postem kończę swoją aktywność w tym wątku, nie mając ochoty na nierzeczową,
odbiegajacą od tematu personalną dyskusję.

[laguna19]

Z czasem minie. Ale tego czasu trochę upłynie.
Mój ojciec popełnił samobójstwo ( powiesił się w kuchni- ja go znalazłam),
minęło już 5 lat, ale nadal mam ten obraz przed oczami.
I domyślam się czujesz. Mimo, że to nie był mój mąz.
Przechodziłam przez podobne stany jak Ty, leki, depresja itd. Pozbierałam się
po roku.
Obwiniałam siebie (dzień wcześniej się z nim pokłóciłam, był pijany).
Samobójstwo według opinii policjantów popełnił następnego dnia po trzeźwemu.
Nadal czuję się winna a równocześnie mam pretensje i zadaję sobie pytanie
dlaczego?
Według wielu psychoanalityków, jeśli ktoś ma zamiar popełnić samobójstwo, to
daje znaki otoczeniu (depresja, izolowanie się itd.)
Może i tak ale ja się z tym nie zgadzam.
Policjanci powiedzieli, że to trzeba mieć odwagę, żeby się powiesić na trzeźwo.
Według mnie nie jest to odwaga tylko tchórzostwo i ucieczka od problemów.
Zgadzam się z autorką ona ma już spokój.
A nam zawaliło się całe życie.
W tym czasie mama była w szpitalu na operacji, ja przed maturą (którą w efekcie
oblałam), a brat wykorzystuje sytuacje, że jest pół sierotą i olewa szkołę.
Jeśli ktoś nie był w takiej sytuacji to nigdy nie zrozumie, jak to jest.
Pozbierasz się, może z czasem wybaczysz ale to będzie trwało.

[serene22]

Sorki, że zadam głupie pytanie, ale czy jeseli komuś umrze ktoś bardzo bliski,
najbliższy, to czy np po 3 latach od smierci, małżonek nadal może mieć takie
stany depresyjne? że nic mu się nie chce, nie chce z nikim rozmawiać, nie chce
wychodzić z domu itp...???????

[krecik_78]

wiesz co smierc a smierc do jednak duza roznica...
inaczej zalujesz kiedy ktos bliski umiera na wylew, wypadek w mlodym wieku,
inaczej kiedy odchodzi w podeszlym wieku... strata zawsze boli... ale moim
zdaniem zadnej z tych smierci nie mozna porownac z tym kiedy ktos odbiera sobie
zycie... sam to przezylem... kolega... widywalismy sie raptem 1, 2 razy w
tygodniu, razem gralismy w pilke.. mimo ze nawet niespecjalnie mi bliski...
poprostu zwykly kolega z ktorym czasem sie widujesz, grasz w pilke i pijesz
piwo po meczu... mlody chlopak lat 19 mial... przezylem juz sporo smierci...
dziadkowie, kilku wojkow i moj chrzestny, czlowiek naprawde fantastyczny zmarl
w wieku lat 46 (mial naczyniaka chyba w mozgu-nieudana operacja)-ryczalem jak
bobr... ale jedno moge powiedziec przy zadnej z tych smierci nie zadawalem
sobie takich pytan jak po tym jak odebral sobie zycie moj kolega (mimo, ze
niespecjalnie bliski), naprawde wrazenie jest potworne, nie da sie tego
porownac z niczym innym... nawet nie chce myslec co by bylo jakby byl to ktos
dla mnie bardzo bliski...
A do tej osoby, ktora rzuca oskarzeniami i probuje kogos napietnowac... i tak
niczego to juz nie zmieni... a osoby popelniajace samobojstwa sa w bardzo
glebokiej depresji i wszystko widza w czarnych barwach, wystarczy pie..,
cokolwiek... i moje zdanie jest takie, ze osoby, ktore faktycznie chca to
zrobic nie mowia o tym... natomiast Ci o tym mowia, daja niby sygnaly chca
zostac zauwazeni, chca zeby ktos im pomogl... ale jest w nich nitka nadzei,
gdzies tam gleboko chca zyc, dlatego wybieraja metody dajace nadzieje na
uratowanie, bo nie oszukujmy sie mozna wybrac cos takiego co nie daje zadnych
szans na przezycie i zadni lekarze nie pomoga...
pytasz o czas? czy sadzisz ze 3 latka to tak malo jak ktos bliski, bardzo
bliski Ci odchodzi, tym bardziej w ten sposob? jedni dochodza szybciej do
siebie, inni duzo dluzej...

[kay182]

oi !

[julio_gonzales]

Zawsze mnie zastanawiało dlaczego mężczyźni 6 razy częściej niz kobiety popełniaja samobójstwa. Może to własnie faceci są słabą płcią a kobiety silną?
Wydaje mi się, że własnie tak jest. Znacznie lepiej dajecie sobie rade z róznymi problemami zyciowymi niż my. Podziwiam was za to dziewczyny.

[undyna]

chodzisz do psychiatry?, to lepiej niż nic nie robić z tym problemem, ale
niestety tego lekami nie załatwisz - tutaj moim zdaniem cuda mógłby zdziałać
dobry psychoterapeuta, ale można też "domowymi sposobami": robić rzeczy o
których kiedyś kiedyś się marzyło dawno temu, poszukaj w pamięci, wyjeżdżać,
zapisać się na kurs np. kajakarstwa górskiego, albo fotografii, tańca
celtyckiego...