adopcja...

[bajka228]

pytanie z serii zyciowych. czy w sytuacji kiedy chcecie dziecka ale nie
mozecie go miec np. ze wzgledow zdrowotnych moglibyscie zdecdowac sie na
adopcje? czy jednak wolicie wydac majatek na kuracje hormonalne, in vitro
i.in., co nie zawsze przeciez jest skuteczne? jaki jest Wasz poglad na taka
sytuacje, ktora w sumie moze zdarzyc sie kazdemu...

[lena_zet]

tak, zdecydowałabym się na adopcję.

[zebra83]

ja chce adoptowac i tak, nawet jak bede miala swoje :)

[oralbee]

Tez kiedys myslalem,ze nawet jak bede mial swoje to chcialbym zaadoptowac
dziecko.

[rybbbka4]

No nie poznaję kolegi......:O

[oralbee]

rybbbka4 napisała:

> No nie poznaję kolegi......:O

Czesto bywam powazny.

[bajka228]

ja tez. tez chce adoptowac dzieci nawet jak bede miala wlasane, mam nadzieje,
ze bedzie mnie na to stac.

[zgloska]

KAŻDY ROZCZULA SIĘ NA MYŚL O SŁODKIM MALEŃSTWIE PORZUCONYM PRZEZ WYRODNĄ MATKE.
ALE WIERZCIE MI DO ADOPCJI TRZEBA SIĘ PRZYGOTOWAĆ BO W INNYM WYPADKU
SKRZYWDZICIE SIEBIE I DZIECKO A TO NIE JEST TAKIE PROSTE.

[pimpek_sadelko]

najpierw wyczerpalambym droge leczenia. to bardzo rea;lna droga. masie ludzi
sie udalo. znam takich. dlatego dla mnie kuracje hormonalne, inv, icsi, et to
nic dziwnego. normalne leczenie.
adopacja... przynajmniej dla mnie to nie substytut posiadania wlasnego dziecka,
to cos wiecej. adopcja to wziecie pod swoje skrzydla obcego dziecka, jesli ktos
sobie z tego sprawy nie zdaje to gotuje tragedie dla porzuconych maluchow. to
nie sa zabawki, ktore sie kupuje, jak z naszym zdrowiem cos szwankuje. to sa
dzieci do kochania, a nie do spelniania oczekiwan spoleczenstwa przez osoby
bezdzietne.

[bajka228]

zdaje sobie z tego sprawe. wolalabym jednak w takiej sytuacji adoptowac
dziecko/ dzieci. mam na razie 23 lata, mam faceta ale nawet nie jestesmy
zareczeni, nigdy nie robilam badan w kierunku <<moge czy nie moge zajsc w
ciaze>>, bo po co... ale wiem, ze kiedys adoptuje dzieci jesli tylko bede
mogla, to nie jest zwykle wyjscie zastepcze. chcialabym dac komus i sobie
szanse...
szanuje ludzi, ktorzy chca miec jednak "wlasne" dziecko i sa w stanie wydac na
to nawet duze kwoty pieniedzy.

[pimpek_sadelko]

bajka228 napisała:

> zdaje sobie z tego sprawe. wolalabym jednak w takiej sytuacji adoptowac
> dziecko/ dzieci. mam na razie 23 lata, mam faceta ale nawet nie jestesmy
> zareczeni, nigdy nie robilam badan w kierunku <<moge czy nie moge zajsc
> w
> ciaze>>, bo po co... ale wiem, ze kiedys adoptuje dzieci jesli tylko be
> de
> mogla, to nie jest zwykle wyjscie zastepcze. chcialabym dac komus i sobie
> szanse...
> szanuje ludzi, ktorzy chca miec jednak "wlasne" dziecko i sa w stanie wydac
na
> to nawet duze kwoty pieniedzy.

nie mow hop. nawet nie wiesz co sie czuje, jak pragnie sie dziecka a go nie ma.
tu nie da sie w teorii powiedziec: nie mam to adoptuje. naprawde nie wiesz o
czym piszesz.

[neo_karneol]

Całkowicie się z Tobą zgadzam, choć pewnie jeszcze tydzień temu mówiłabym, że
oczywiście bym adoptowała dziecko. Jak to mówią punkt widzenia zależy od punktu
siedzenia

[pimpek_sadelko]

neo_karneol napisała:

> Całkowicie się z Tobą zgadzam, choć pewnie jeszcze tydzień temu mówiłabym, że
> oczywiście bym adoptowała dziecko. Jak to mówią punkt widzenia zależy od
punktu
>
> siedzenia

jesli alczysz albo zaczynasz to powodzenia!
ja 4 razy poronilam ale teraz wygralam. za kilka dni przyjdzie na swiat syn...
a gadki "adoptowac mozesz, po co sie meczyc, plakac..." znam bardzo dobrze. nie
daj sie, warto walczyc, nawet jak czasami brakuje sil. dziecko potem wszystko
wynagradza ze zdwojana sila.

[neo_karneol]

dzięki za słowa pocieszenia, dopiero zaczynam więc długa droga przede mną
pozdrawiam

[pimpek_sadelko]

neo_karneol napisała:

> dzięki za słowa pocieszenia, dopiero zaczynam więc długa droga przede mną
> pozdrawiam
niekoniecznie. ja sie wyrobilam w dwa lata;)a sa osoby, ktore jeszcze krocej.
grunt to dobry lekarz, nie zwykly gin, ale znajacy sie na nieplodnosci. jakbys
chciala pogadac albo potrzebowala informacji to pisz na prv lub bna gg 559322

[bajka228]

ja nie mowie zadnego <<hop>>. rozumiem, ze to jest trudna decyzja i nie powinno
sie jej pochopnie podejmowac. czemu zakladasz, ze nie wiem o czym pisze...? nie
znasz mnie na tyle zeby wiedziec, ze nie umialabym pokochac adoptowanego
dziecka.
prosilabym raczej o odpowiadanie na moje pytanie i ew. opisywanie swoich
doswiadczen. pozdrawiam.

[pimpek_sadelko]

bajka228 napisała:

> ja nie mowie zadnego <<hop>>. rozumiem, ze to jest trudna decyz
> ja i nie powinno
> sie jej pochopnie podejmowac. czemu zakladasz, ze nie wiem o czym pisze...?
nie
>
> znasz mnie na tyle zeby wiedziec, ze nie umialabym pokochac adoptowanego
> dziecka.
> prosilabym raczej o odpowiadanie na moje pytanie i ew. opisywanie swoich
> doswiadczen. pozdrawiam.

zdaje sobie z tego sprawe. wolalabym jednak w takiej sytuacji adoptowac
dziecko/ dzieci. mam na razie 23 lata, mam faceta ale nawet nie jestesmy
zareczeni, nigdy nie robilam badan w kierunku <<moge czy nie moge zajsc w
ciaze>>, bo po co... ale wiem, ze kiedys adoptuje dzieci jesli tylko bede
mogla, to nie jest zwykle wyjscie zastepcze. chcialabym dac komus i sobie
szanse...
szanuje ludzi, ktorzy chca miec jednak "wlasne" dziecko i sa w stanie wydac na
to nawet duze kwoty pieniedzy.

dlatego tak napisalam. po Twoim poprzednim poscie i nadal podtrzymuje swoje
slowa. fakt nie znam Cie ale Ty nie wiesz co to nieplodnosc/bezplodnosc. zatem
teoretyzujesz.praktyka odbiega bardzo od teorii, nawet nie wiesz jak bardzo.

[bajka228]

zobaczymy...

[elutka_111]

Istnieje prawdopodobieństwo, że nie będę mogła mieć dzieći. Jeszcze pełno badań
przede mną i bez względu na ich wynik zaadoptuję dziecko. Chcę mieć swoich 2 a
jedno adoptowane:))) A jak nie będę mieć swoich to zaadoptujemy z Darkiem 2
dzieciaczków:)

[elutka_111]

Bez względu na koszt, będę robić co w mojej mocy, aby móc mieć swoje dzieci,
ale też bez względu na czas trwania procesu adopcyjnego, będę dążyła do
pzreprowadzenie go do końca z pozytywnym skutkiem.

[kohol]

Jeśli kuracja hormonalna nie dałaby efektów, to na pewno adoptowalibyśmy dzieci.

[margie]

zalezy od tego, co powie lekarz, jesli jednak kuracja mialaby trwac lata i bez
gwarancji, z esie uda, to zdecydowanie adopcja.

[mamab26]

Dawniej myślałam,że mogłabym adoptować i wychowywać cudze dziecko.Nawet
rozmawialiśmy o tym z mężem.Że będziemy mieli jedno własne a drugie
adoptujemy.Ale teraz-kiedy urodziłam Bartusia-zmieniłam zdanie.Bo wiem,że nie
potrafiłabym traktować i kochać ich jednakowo.Smutne to,ale prawdziwe.Na pewno
sytuacja byłaby inna,gdybym nie mogła mieć własnych dzieci.Dlatego bardzo
podziwiam ludzi,którzy się na coś takiego decydują.

[mowawe]

Prawda jest taka, że jeśli uważasz, że dziekco adoptowane byłoby cudze to nigdy
go nie pokochasz. Dziecko adoptowane byłoby Twoje. Tak samo jak dziecko
biologiczne. Jeśli do razu zakładasz, że cudze tworzysz barierę juz na wstępie.
Nie ma szans wtedy się udać !
A podziw bierze się właśnie z tego, że nie dopuszczasz myśli o adopcji.

[pimpek_sadelko]

mowawe napisała:

> Prawda jest taka, że jeśli uważasz, że dziekco adoptowane byłoby cudze to
nigdy
>
> go nie pokochasz. Dziecko adoptowane byłoby Twoje. Tak samo jak dziecko
> biologiczne. Jeśli do razu zakładasz, że cudze tworzysz barierę juz na
wstępie.
>
> Nie ma szans wtedy się udać !
> A podziw bierze się właśnie z tego, że nie dopuszczasz myśli o adopcji.
>

to Ty dziwnie myslisz. adopcja ma sie opierac na prawdzie a prawda jest taka:
Ty jestes/bedziesz rodzicem adopcyjnym, dziecko bedzie "Twoje" ale adoptoane.
zdrowy emocjalnie czlowiek sobie z tym radzi a nie wypiera z pamieci. z takim
podejsciem nikt by dziecka do adopcji nie dal piszecie a nic o tym procesie nie
wiecie. moze najpierw liznijcie troszke potrzebnej wiedzy? bedzie latwiej
gadac...

odpowiedź

[mowawe]

>
> to Ty dziwnie myslisz.

Rozumiem, ze po przecyztaniu mojego jednego posta od razu wiesz, że z moim
myśleniem jest coś nie tak. Szybko diagnozujesz.


adopcja ma sie opierac na prawdzie a prawda jest taka:
> Ty jestes/bedziesz rodzicem adopcyjnym, dziecko bedzie "Twoje" ale adoptoane.

Jak najbardziej sie zgadzam


> zdrowy emocjalnie czlowiek sobie z tym radzi a nie wypiera z pamieci.

A kto tu mówi o wypieraniu, poczytaj sobie coś o akceptacji, o tym, że
nazewnictwo moze determinować wiele rzeczy, co innego mówić o dziekcu CUDZE a
co innego wypierać, ja nie mówie o wypieraniu tylko o tym, że jeśli chcesz
adoptować dziecko a nazywasz go CUDZYM to jest prawdopodobieństwo niepowodzenia
i złego podchodzenia do sprawy, bo adopcja to akceptacja a jeśli w głowie
brzęczy ci " cudze, cudze, cudze" to jak chcesz dziekco zaakceptować ??
rodzic adopcyjny ma akceptować ale pamiętac o korzeniach dziecka i tyle

z takim
> podejsciem nikt by dziecka do adopcji nie dal piszecie a nic o tym procesie ni
> wiecie.
Wiesz, bardzo szybko oceniasz, za bardzo
wiem i od strony zawodowej i od prywatnej bo sama jestem mamą adopcyjną i
zajmuję się adopcjami zawodowo
i następnym razem pomyśl niż napiszesz jakąś oceniającą bzdurę

moze najpierw liznijcie troszke potrzebnej wiedzy? bedzie latwiej
> gadac...


patrz punkt wyżej
trochę skromności a mniej zarozumialstwa i oceniania

[bajka228]

zgadzam sie w kazdym slowie.
zostalam wczesniej oceniona w podobny sposob i tez nie wiem z jakiego powodu...
wyszlo prawie na to, ze to zle, ze chce w przyszlosci adoptowac dziecko/dzieci,
zaakceptowac i pokochac je.

[velonka]

bajka228 napisała:

> pytanie z serii zyciowych.

Bajka zanim, a moze zamiast, odpowiadac na Twoje pytanie z serii zyciowych, to
ja zadam tobie kilka pytan: Do kogo kierujesz swoje zyciowe pytanie: do
nastolatek, ktore nigdy w zyciu nie staraly sie jeszcze o dziecko i jedynie co
moga, odpowiadajac na to pytanie to "pogdybac" o czyms, o czym wlasciwie nie
maja zadnego pojecia, czy moze do doroslych kobiet, ktore moga i maja
zaplanowana liczbe wlasnych dzieci i tez moga sobie jedynie gdybac co by bylo,
gdyby byly bezplodne, a moze do tych, ktore pragna zajsc w ciaze i nie udaje im
sie mimo staran? Pytam Cie o to, bo kobiety z kazdej z tych grup odpowiedza na
Twoje zyciowe pytanie calkowicie inaczej.

Gdybym byla w pierwszej wymienionej przeze mnie grupie powiedzialabym ci: alez
oczywiscie, ze adoptowalabym dziecko, a wlasciwie to nawet bedac plodna i
zdrowa adoptowalabym kilkoro dzieci, bo przeciez tyle jest sierotek, trzeba im
pomagac, skoro sa juz na swiecie, a nie rodzic swoje dzieci tylko dla kaprysu,
ze chce, aby to bylo moje wlasne urodzone przeze mnie dziecko, bo to jest
egoizm, trzeba adoptowac biedne porzucone dzieci a nie rodzic swoje.

Bedac w drugiej grupie odpowiedzialabym: Nie adoptowalabym dziecka. Pozwole
sobie nie uzasadniac tej odpowiedzi.

Bedac w trzeciej grupie odpowiedzialabym: Postaram sie jeszcze troche,
wyczerpie mozliwosci, ktore mam, aby urodzic swoje dziecko, a potem, jesli mi
sie nie uda, podejme decyzje: albo o bezdzietnosci, albo o adopcji. Na razie
nie potrafie Ci jednoznacznie odpowiedziec, zapytaj za pare lat.

Nie jestem w zadnej z wymienionych przeze mnie grupach kobiet. Jestem w jeszcze
innej sytuacji. Nie odpowiem Ci szczerze na zadane przez Ciebie pytanie.
Albowiem uwazam, ze jest to gadanie bez sensu, takie gdybanie. A temat jest
zbyt powazny, by go traktowac tak powierzchownie i szczerymi, powaznymi
odpowiedziami na twoje "zyciowe" pytanie, zaspokajac Twoja ciekawosc. Bo nie
wiem czym, proc pustej ciekawosci, moglas kierowac sie zadajac to pytanie.

[bajka228]

ja rowniez nie jestem w zadnej z wymienionych przez Ciebie grup kobiet. pytanie
nie bylo kierowane jedynie do kobiet a forum jest po to aby mogl sie
wypowiedziec kazdy. moze faktycznie tamat jest zbyt powazny ale czemu mamy
gadac tylko na luzne tematy? biorac pod uwage, ze moje pytanie jest wg. Ciebie
bez sensu... to bardzo sie rozpisalas. poza tym nie widze zeby ktokolwiek w tym
watku wypowieddzial sie w sposob nie powazny.
wiele watkow na tym fotum (i innych) ma charakter teoretyczny i nic w tym
zlego. wg. mnie zeby przejsc do praktyki trzeba zaczac od teorii (dlatego
ciekawa jestem opinii innych i ich doswiadczen). mozeto mi da inne spojrzenie
na tego rodzaju sytuacje.

[bajka228]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=28374294
prosze... czysta teoria i ciekawosc. nie ma w tym nic zlego i dziwnego.

velonka... popieram!/nt

[pimpek_sadelko]

[asia9961]

czesc bajka. odpowiadajac na Twoje pytanie: tak, adoptowalabym dziecko.
Interesuje sie tym tematem od lat. Przeczytalam kiedys na stronie o adopci jak
tlumaczyc malym dziecom, skad sie wziely. Pani psycholog radzila, by maluchowi
powiedziec, ze sa rodzice biologiczni i adopcyjni. jedni i drudzy czekaja na
dziecko. jedni i drudzy nie wiedza jak bedzie wygladalo. Potem albo dziecko sie
rodzi (tu maluch musi byc na tyle duzy, by ogolnie wyjasnic mu jak to sie
dzieje) albo rodzice ida do domu dziecka gdzie czeka na nich maluszek "taki jak
ty". Rodzice dlugo czekaja i nie moga sie doczekac spotkania z dzieckiem a
dziecko czeka na rodzicow. Tzreba uswiadomic dzicku, ze to na nie czekalismy, a
ono na nas. Napsialm Ci o tym bo wydaje mi sie, ze powinno to "uspokoic"
wszytkich, ktorzy Cie tu neguja za postawe i dopuszczanie takich rozwazan. Nie
ma dzieci naszych i obcych. Czekasz na jedno i drugie i nie wiesz tak naprawde
Kto ci sie dostanie :)i jakie Ziolko wyrosnie z naszego maluszka. jesli Cie to
uspokoi znajdz jakas ksiazke o genetyce, dzieidziczeniu cech. To nieprawda, ze
dziecko z tzw. patologicznej rodziny musi wyrosnac na zlego czlowieka... jesli
chcesz pogadac - napisz: [e-mail] pozdrawiam

[bajka228]

dzieki za zrozumienie. znam sie na genetyce, poniewaz koncze studia na AM i mam
pojecie, ze oprocz genetyki spora role odgrywa srodowisko, w ktorym dziecko sie
wychowuje, atmowsfera i samo wychowanie. ja takze jestem za uswiadomieniem
dziecka, ze posiada rowniez rodzicow biologicznych. wiem, ze jesli dziecko ma
byc szczesliwe to nie moze odczuc roznicy miedzy tym, ze jest adoptowane a tym
jakbym to ja je urodzila. pozdrawiam.