Chyba zwariuje - znow jestem sam

[kalli22]

Nie moge. Zaczela sie pierdolona jesien a ja od dwoch tygodni znow jestem
sam... Po dwoch i pol roku. Powiedziala ze zmienily sie jej uczucia.
Uwierzylem, to bylem w stanie zaakceptowac. Ale wczoraj dowiedzialem sie ze w
podjeciu tej decyzji ktos jej pomogl. Ktos z kim teraz jest... Po dwoch
tygodniach. Nie mam na nic ochoty, nawet nie rozpaczam ludzie przychodza i
odchodza ale ta swiadomosc ze zostalem oszukany jest nie do zniesienia.

[pamela_anderson]

...to bym cię przygarnęła, wszak idzie jesień...

[kini]

Dziewczyna go rzuciła, daj mu pobluzgać!!

[gero1]

Ziewać sie chce od tych banałow. Zacznił chłopie pisac harlequiny. Pamietaj
tylko o żelaznej zasadzie: na każdej stronie dwa razy "obejmował ją namietnie"
raz "zmieniły mi sie uczucia do ciebie" i raz "uwierzyłem ci, bo byłem w
stanie to zaakceptować". Aha bym zapomniał "księżyc swiecił lazurowym blaskiem".

ach gero!

[anula73]

zachwycila mnie twoja wrazliwosc i wyczucie chwili!
coz za empatia!

[gero1]

Nic na to nie poradze, ze sie tak łatwo wzruszam i ze takie histiorie szarpia
każdą strune mojej duszy.

[Gość: jendza]

Skoro tak latwo ja bylo 'przekonac',
znaczy sama jeszcze nie bardzo wie,
co czuje...
Inna rzecz, ze milosc to sprawa
woli, decyzji, nie emocji...

Wiesz, to tak jak z glodem.
Jestem glodny, zjem, i przestaje
byc glodny.
Kiedy kocham naprawde to dlatego,
ZE CHCE!!! Jesli tylko dlatego,
ze mam jakis deficyt emocjonalny,
to rzeczywiscie gdy go juz sobie
zlikwiduje, kochac przestaje...

Zycze CI zatem PRAWDZIWEJ KOBIETY!
Ktora pokocha CIEBIE dla ciebie
samego, a nie dlatego, ze ma jakis
deficyt...
Ja taka milosc spotkalam pozno.
Niektorzy spotykaja o wiele pozniej...

Ja mysle, ze mimo to warto czekac.
Pozdrawiam cieplutko!
jendza

Widzę, że nie jestem sam...

[manekin1]

Kalli, czytając Ciebie zastanawiałem się, czy sam tego nie napisałem...

Mam identyczną sytuację. Może trochę bardziej skomplikowaną, ale w ogólnym
uproszczeniu jest dokładnie taka sama (szczególnie jeżeli chodzi o czas i
okoliczności). Uczucia się zmieniły. Wierz mi, że zmienią się jeszcze raz.
Czas, który spędziliście razem, nie pozostanie bez echa. Pytanie: Co zrobicie z
tym bagażem spędzonego wspólnie czasu?

Moje rozstanie było straszne. Tydzień obsesji samobójstwa, alkoholowo-
nikotynowa autodestrukcja, i porządna depresja. Znalazłem jednak kilka
uniwersalnych rozwiązań, które wyciągną Cię z tego gówna. Na razie zajmij się
sobą, nie bądź sam, odśwież stare kontakty z dziewczętami, na które Twoja byłą
reagowała alergicznie. Umawiaj się na kawkę z dziewczętami ze szkoły, z klubu,
z siłowni. Rozmawiaj z nimi. Poprawi Ci to humor. Rób na co masz ochotę,
pomyśl, że nie jesteś niczym skrępowany. Korzystaj z życia. Spotykaj się z
kumplami na piwko, na mecze, rowerek... Pewnie jesteś jeszcze młody, dużo przed
Tobą. Znajdź pozytywy w tym stanie w którym jesteś. Nie wierzę, że wszystko Ci
w tym związku odpowiadało.

Ja chcę wierzyć, że moja kocica wróci, ale powtarzam sobie, że to niemożliwe.
Wiem, że chcę inwestować w siebie, żeby dać następnej osobie jak najwięcej. Nie
popełnić tych samych błędów, potrafić walczyć o uczucie i zbudować coś trwałego.
Co ciekawe, poczułem, że odzyskałem "kły". Świecą mi się oczy, kiedy jestem w
towarzystwie dziewcząt. Wiem, że nie będę długo sam, boli jednak to, że nie z
nią. Jestem w stanie poświęcić wszystko, żeby z nią być. To wszystko na nic,
skoro jest z nią ktoś lepszy ode mnie. W rok zrobię wszystko, żeby być lepszym
od niego. Lepiej wydolnym fizycznie, zbudowanym (z tego co mi się udało
ustalić, jestem bardziej inteligentny - opinią subiektywna mojej byłej kocicy),
zabawniejszym, szalonym ale godnym zaufania itp. To mnie wyleczy na dobre.

Łeb do góry, nikt przy narodzinach nie mówił, że będzie lekko!

[Gość: pomeranka]

Skąd wiesz, że On chodzi do szkoły ????
Kurde jakie dzieciaki teraz mają problemy !!! a uczyć się do diabła, a nie
tylko laski w głowie !!! a później będą pisać, że pracy nigdzie nie mogą
dostać...(patrz: forum praca) bo matura "tylko" wieczorowa i studia "zaoczne",
po angielsku , francusku czy niemiecku ani be ani me....

[manekin1]

Oj Pomeranka, Pomeranka,

Ty ze swoją mentalnością na nauczycielkę się nadajesz...

Czy jeśli ktoś pracuje 6 rok, ma 25 lat, tak jak ja i dalej chodzi do szkoły,
bo robi studia pomagisterskie, bo chce się dalej dokształcać, to znaczy, że
jest obibokiem? Zastanów się kobieto...

Co wam w tych rządowych organizacjach do głowy kładą, że czytasz tylko między
wierszami, a nie właściwy tekst...? Tu nie chodzi o szkołę, tylko o te
fantastyczne istoty, o które nam gruboskórnym niedźwiedziom tak trudno zadbać i
dopiero kiedy je utracimy zdajemy sobie sprawę ze swojej nieudolności, głupoty
itp...

[Gość: pomeranka]

to Ty jesteś niedźwiedziem ???? to chyba niedługo czas na sen...
Może trochę odsapniesz od problemów, wyluzuj się człowieku !
Skad wiesz, że los nie przeznaczył dla ciebie innej kobiety i jeszcze wszystko
przed tobą?
A tak wogóle to się (chyba) mówi studia podyplomowe, a nie pomagisterskie?
Ja w każdym razie tak określałam moje studia.

3maj się

[manekin1]

:)

Jak zwał, tak zwał, ja mówię na nie po prostu szkoła...i stąd te
nieporozumienia !

A odnośnie kobietek... Wiem, że będzie inna, ale to już nie będzie ta. Trudno
się odzwyczaić od przytulania się do takiej kocicy jak ona, oj trudno...

Może faktycznie lepiej byłoby przespać tę jesień i zimę?

3mka pomeranko

dziwne rozumowanie...

[anula73]

W rok zrobię wszystko, żeby być lepszym
> od niego. Lepiej wydolnym fizycznie, zbudowanym (z tego co mi się udało
> ustalić, jestem bardziej inteligentny - opinią subiektywna mojej byłej
kocicy),
>
> zabawniejszym, szalonym ale godnym zaufania itp. To mnie wyleczy na dobre.
>

Oj, M. S. naprawde myslisz, ze to jakis konkurs?
Ze kobiety patrza w ten sposob na facetow?
Porownuja obwod bicepsa i ile pompek zrobi?
Nie tedy droga! Udowodnij jej ze jestes lepszym czlowiekiem, ze moze Ci zaufac,
ze ja kochasz.
Pewnie ze dobrze jak bedziesz dbal o siebie (rowniez o wyglad) ale to tylko
dodatek do tego, jakim jestes czlowiekiem.
Chyba ze Twoja Kocica jest jeszcze b. mlodziutka i glupiutka, ale z tego co o
niej pisales, tak nie jest.
A czy akurat sposobem na odzyskanie (nawet w przyszlosci) kobiety jest
umawianie sie z dziewczynami na ktore jest cieta, watpie.

pzdrw

[manekin1]

Droga Anulo (?), chyba tak powinienem w wołaczu...

Moja kocica nie jest głupiutka, masz rację. Niestety wiem, że obecnie nie
dostanę drugiej szansy i nie będę na siłe psuł jej czegoś co może poukładać z
innym mężczyzną. To ja jestem winien, więc ja zapłacę za wszystko, może tym że
nigdy więcej się nie spotkamy.

To, że będę lepszy w każdym calu od tego faceta, nie powinno mieć dla niej
znaczenia, dlatego że jest w nim zakochana. Takie uczucie eliminuje jakikolwiek
konkurs, jestem tego świadom. Chcę to zrobić dla siebie, żeby się podnieść i
poczuć na nowo swoją wartość.

Jeżeli dam jej od siebie odpocząć, być może ponowne spotkanie za jakiś czas
przypomni jej, że było nam naprawdę dobrze. Być może wtedy uda mi się ponownie
wzbudzić w niej zaufanie...

...no i błysnę obwodem bicepsa, choć zawsze stawiałem inteligencję na pierwszym
miejscu. Cóż, czasy inteligencików o bladych łydkach minęły bezpowrotnie. Nie
wystarczy fakultet, studia podyplomowe i rogowe okulary. I wy dziewczęta na
pewno za tym nie tęsknicie... :)

[anula73]

Powiedz, czy jestes PEWIEN, ze go kocha?
Jesli tak, nie ingeruj. Ale ona moze byc z nim tylko po to, by zapomniec, a to
ze Tobie mowi co innego...
Natomiast jest jeszcze druga strona medalu, o ktorej moze nie wiesz. Czesto
jest tak, ze gdy kobieta zostanie zraniona przez faceta, ktorego kocha, stara
sie go sobie obrzydzic. I tu niestety uplyw czasu dziala na Twoja niekorzysc...
Nie mowie Ci, bys na sile staral sie do niej zblizyc, to daloby raczej odwrotny
skutek.
Mysle, ze powiedziales jej juz, co czujesz, wiec wystarczy. Ale nie znikaj
calkowicie z jej pola widzenia. Zacznij sie spotykac z inna (odrobina zazdrosci
moze pomoc), byle nie z taka o ktora byla zawsze zazdrosna, bo utwierdzisz ja w
przekonaniu, ze nie byles wart uczucia.
Nie daj jej o sobie zapomniec, choc nie narzucaj sie.
pewnie ze wyglad jest wazny, jestem na tyle szczera, by to przyznac, ale malo
ktora kobieta chce idealnego fizycznie faceta, czasem wrecz jest to minus, bo
to ciagle uczucie zagrozenia... ;-)
poza tym tacy faceci zwykle sa strasznie pusci...

i wiesz za czym tesknimy? za romantyzmem, kwiatami, listami i czuloscia...
(ok, nie wszystkie :-) )

[manekin1]

Właśnie, moja droga,

Taki jest mój plan. Pozostać na uboczu, niech poczuje, że choć trochę za mną
tęskni... Co jakiś czas mailik, potężne bukiety róż w rocznicę poznania i
urodziny..., miłe życzenia świąteczne. I przede wszystkim nic na siłę. Ktoś,
kto zawiódł i być może nawet się już trochę znudził nie ma szans w starciu
z "nowym mięsem". To właśnie nowość nakręca fascynację. Nie oznacza to jednak
przerodzenia się jej w miłość.

Kiedyś świadomie doprowadzę do spotkania i poszukam takiego błysku w jej oczach
jaki widziałem kiedyś. Jeśli go zobaczę, będzie to dla mnie sygnał do ataku.
Zrobię dla niej wszystko, czego zapragnie. Nauczyłem sie wiele na własnych
błędach, ale sądzę, że przez jej związek wyrównamy rachunki na "0".

Bycie ze sobą przyszło nam zbyt łatwo. Nie musiałem walczyć o nas i chyba
dlatego nie potrafiłem zadbać o miłość. Spędziliśmy razem trzy lata, ale
dopiero teraz wiem jak z nią być i jak dawać jej to, czego ona chce od
mężczyzny. Mówią, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki, ale ja zrobię
to świadomie, bo wierzę, że jest dla nas szansa na spędzenie życia razem. Nawet
pomimo tej całej chorej sytuacji. Będę na to długo czekał, bez jakiejkolwiek
gwarancji powodzenia i będę o to walczył z całych sił, jeśli tylko znajdę
szansę. Kocham ją i wiem to bardzo dobrze.

[anula73]

czy myslisz ze odejscie i zwiazanie sie z innym to najlepsze co moge zrobic, by
moj facet zrozumial ze to wlasnie ja jestem dla niego przeznaczona?..
wiem ze on mnie kocha tylko sie waha...

tak czy inaczej - zycze Ci powodzenia jesli... naprawde ja kochasz a nie jest
to zwykla samcza duma ;-)

[manekin1]

Moja droga,

Niektórzy faceci (np. ja) potrzebują naprawdę silnego bodźca, żeby się
przełamać. Nie potrafiłem powiedzieć mojej kobiecie przez trzy lata, że ją
kocham, dopiero kiedy ode mnie odeszła, zrozumiałem ile dla mnie znaczy i że
chcę spędzić z nią resztę zycia, nie szukać, darować jej wszystko co mam,
osiągnąłem i chcę osiągać - dla niej. Potrzeba było bardzo dużego szoku, żeby
wyzwolić ze mnie to uczucie i spojrzenia z boku na obecną sytuację, żeby
wiedzieć, czego ona tak naprawdę potrzebuje.

Bezpieczeństwo materialne, poleganie na drugiej osobie, ostoja w każdej - złej
i dobrej sytuacji, doradca - to cały ja. Taki dla niej byłem. Czym nie byłem?
Facetem, który przytula, głaszcze po głowie, turla się porankami w pościeli
przed telewizorem, pisze co 5 min. czułe SMS-y. Wydawało mi się, że wystarczy,
że powiem: Kocham Cię i to wystarczy. ZONK!!! Nie wystarczyło. Boli, że tak
późno zrozumiałem.

Rozstanie, nawet krótkie, może być sposobem na Twojego faceta. Niektóre modele
tak mają, to nie nasza wina. Ja się przełamałem i kocham na zabój. Na zawsze.
Nigdy nie znajdę takiej drugiej jak ona. Na pewno znajdę lepszą, ale nie będzie
to ta Kocica, z jej wszystkimi wadami, zaletami, z jej uśmiechem i bladą buzią.
To wszystko w niej kocham. To cała ona.

[anula73]

moze wiekszosc ludzi jest taka...
Ja tez dopiero gdy zerwalismy zrozumialam, ze nie moge zyc bez niego. a chwile
wczesniej myslalam, czy to ma sens, czy sie nie wypalilo...
moze gdybym to ja to powiedziala, byloby tak w druga strone...
a tak...
tylko boje sie, ze gdybym zaczela byc z innym, on pomyslalby tak jak Ty, ze nie
chce psuc mojego szczescia lub ze moze jednak nie kochalam go, skoro
zapomnialam tak latwo...
czemu zycie nie daje prostych rozwiazan?..

[manekin1]

Jeżeli kocha naprawdę będzie w stanie wybaczyć Ci wszystko. Jednak pamiętaj, że
związanie się z inną osobą jest próbą ognia dla waszych relacji. Stamtąd może
już nie być powrotu. Wszystko zależy od tolerancji i dojrzałości. Na Twoim
miejscu próbowałbym trochę odczekać i nabrać dystansu. To pomoże Ci utwierdzić
się w tym czego chcesz. Daj Wam czas, nie rób nic na siłę, dowiedz się co
czujesz.

Dla mnie najcięższą próbą jest nie to, że sypiają ze sobą, ale że mogą się rano
obudzić obok siebie, zjeść śniadanie w łóżku i wypić kawę, że on może odwieźć
ją do domu. To, że ktoś zabiera mi to, co kiedyś było tylko moje. Intymność
mojej Kocicy, jej problemy, jej uśmiechy, daje jej powód do szczęścia.

Kocham ją, ale wiem, że na razie nie mam żadnej szansy. Dlatego nie walczę. Mam
nadzieję, że mój chłodny mózg pozwoli rozegrać to z Napoleońską strategią. Nikt
nie da mi jednak gwarancji... Podobnie nikt nie da jej Tobie...

[anula73]

> Dla mnie najcięższą próbą jest nie to, że sypiają ze sobą, ale że mogą się
rano
>
> obudzić obok siebie, zjeść śniadanie w łóżku i wypić kawę, że on może odwieźć
> ją do domu. To, że ktoś zabiera mi to, co kiedyś było tylko moje. Intymność
> mojej Kocicy, jej problemy, jej uśmiechy, daje jej powód do szczęścia.

Masz racje, dla mnie tez najbardziej bolesne byloby, gdyby on kogos innego
pokochal, gdyby innej powierzal swoje problemy, usmiechal sie, wysylal listy i
sms-y, glaskal po wlosach...
tego bym nie zniosla...

a czy wiazac sie z innym? gdybym to zrobila, to tylko po to, by wzbudzic jego
zazdrosc. a nie moge z czystym sumieniem ranic kogos trzeciego...
gdybym umiala czytac w gwiazdach, gdybym wiedziala co bedzie za miesiac, rok,
moze wiedzialabym co robic...

[manekin1]

Moja droga,

Masz trochę łatwiej :)

Ja wiem, że moja (już nie moja) Kocica jest zakochana i zafascynowana. Boli jak
cholera. Trzy nasze lata zostaną zapomniane.

Dlatego mi tak trudno i dlatego za wszelką cenę staram się sobie z tym radzić.
Łudzę się myślą, że może kiedyś, może znów mnie pokocha, może wróci do niej
uczucie i może zostawi go dla mnie... Może pozna mnie na nowo... Nie stało się
w końcu nic takiego, co spaliłoby między nami jakikolwiek most...

...napisz, proszę jeśli to co napisałem jest żałosne albo absolutnie bez
szans...

[anula73]

mam nadzieje ze nie pomyslales ze nie odpisuje bo uznalam Cie za zalosnego ;-)
nie uwazam tak. chcialabym zeby on odkryl, ze tak mnie kocha jak Ty Kocice.
chcialabym, by przestal sie nad tym wszystkim zastanawiac, analizowac...

czy masz szanse? mysle ze tak, choc pewnosci nigdy miec nie mozna, ale to
oczywiste.
jako niepoprawna romantyczka wierze, ze prawdziwa milosc zawsze zwyciezy. :-)

juz chyba o to pytalam, czy jestes PEWNY ze ona go kocha? bo moze ona tylko tak
mowi, bys byl zazdrosny, bys dal jej spokoj, bo boi sie wiazac znow z Toba, lub
z jakiegos innego powodu. Moze to tylko zauroczenie? Ile oni sa razem? ile sie
znaja? Tylu lat nie da sie tak latwo wykreslic, chyba ze umarlo to dawno temu i
byliscie z przyzwyczajenia. A przeciez tak nie bylo.
Moze to tylko zafascynowanie nowym zwiazkiem, przyjemnosc, jaka daje pelne
zachwytu spojrzenie, komplementy na kazdym kroku, romantyczne slowa, kwiaty. To
moze zakrecic, ale czy to JUZ milosc? Tego nie wiesz.

wiem jedno, nie powinienes spokojnie czekac az tam sytuacja sie rozwinie, bo
jesli on bedzie bardziej zdecydowany niz Ty, jesli wezma slub, beda miec
dziecko? (pisales ze chciala je miec) Moze nie bedzie kochala go tak jak
Ciebie, ale zgodzi sie z obawy przed smotnoscia? Uwazaj, by nie przegapic
swojej szansy...

[seb2002]

Co powoduje to ze kobieta ktora przez 5 lat mowi ze kocha i patrzy Ci przy tym
w oczy, odwraca sie na piecie, odchodzi i prubuje zyc z innym facetem. Piec
wspanialych lat, zareczyny czy to nic dla dziewczyny nie znaczy. Czy mozna
odejsc mowiac ze idzie sie na latwizne w zyciu.. ze sie "nie chce zycia
odkladac na pozniej".
Przyznaje wyjechalem/zostalem delegowany do pracy w innym kraju we wrzesniu
przyszlego roku bym wrocil, bylibysmy szczesliwi, bylibysmy razem, wreszcie
kupilibysmy mieszkanie i cale zycie byloby nasze. Teraz z tego to juz same
gruzy, czy mozna budowac sobie przyszlosc z innym facetem na gruzach i zyc ze
swiadomoscie ze sie oszukalo kogos waznego.
Mnie to zniszczylo, nie zaufam zadnej kobiecie, a kazda ktora mi zaufa bedzie
nieszczesliwa. Bo taka rana zostaje i boli i niezabliznia sie nigdy i krwawi.

[manekin1]

Seb,

Rozumiem Cię przyjacielu. Też miałem kiedyś w życiu taki skrót. Nie chciałem
później zaufać, nie chciałem cierpieć, nie chciałem krzywdzić.

I spójrz co się stało - znalazłem tę jedyną i skrzywdziłem ją i siebie, choć
wcale nie chciałem. Ten pierwszy związek, ta zdrada ta szalona, zawiedziona
miłość rozpieprzyła mi druga szansę na ułożenie sobie życia. Bałem się zaufać i
powiedzieć Kocham Cię.

Nie wierz w to, że rana się nie zabliźni, choć dużo czasu zajmie zanim to
zrozumiesz. Jeszcze więcej czasu potrwa zanim się zabliźni, nie zniknie, ale
zabliźni się na pewno. Powinno byc Ci łatwiej, bo zostałeś oszukany. Wiem, że
łatwo o tym mówić nie siedząc w Twojej skórze, ale ONA NIE BYŁA CIEBIE WARTA!!!
Szkoda tylko, że nie stało się to wcześniej. Miałbyś więcej czasu dla kogoś
innego.

Teraz Ty nie odkładaj życia na później. Odkochaj się, poszukaj innego uczucia.
To bardzo koi. Nikt nie mówił, że w życiu będzie łatwo.

Trzymaj się chłopie!

P.S.
Staraj się nie zostawać sam i wyłącz autodestrukcję. Leczyć się z takiego stanu
można tylko poprzez robienie dobrych rzeczy.

[anula73]

> Staraj się nie zostawać sam i wyłącz autodestrukcję. Leczyć się z takiego
stanu
>
> można tylko poprzez robienie dobrych rzeczy.

a jakie to rzeczy? bo mnie w takim stanie odechciewa sie czegokolwiek...

[manekin1]

Anula,

Dobrych rzeczy, tzn. inwestowania w siebie. Zmiany gnuśności, którą się
człowiek, chcąc nie chcąc, zaraża w związku. Trzeba zaczerpnąć powietrza. Nie
pić, nie palić papierosów (tak najłatwiej uciec od natarczywych myśli, co oni w
tej chwili robią), ale starać się budować lepszego siebie, sport, nauka, rozwój
życia wewnętrznego.

Przewartościować swój świat, wyciągnąć wnioski ze swoich błędów i z obecnej
sytuacji i żyć dalej swoim życiem. Trzeba się przyzwyczaić nie do samotności,
ale do niezależności - to dwie odmienne rzeczy.

Nikt nie wie co przyniesie nam los, nikt nie wie, kiedy się ponownie zakocha...
Może jutro?

A SEB niech spróbuje robić rzeczy, na które nigdy nie miał czasu, albo nie
lubiła tego jego kobieta. To też doskonale koi. Ja na przykład dwa tygodnie
temu wróciłem z rejsu i za dwa tygodnie znów wychodzę z Gdyni
kilkunastometrowym jachtem!

[anula73]

Nie
> pić, nie palić papierosów (tak najłatwiej uciec od natarczywych myśli, co oni
w
>
> tej chwili robią),

cholera, masz kamere u mnie w domu? ;-)

ale starać się budować lepszego siebie, sport, nauka, rozwój
>
> życia wewnętrznego.

tylko jak sie zmotywowac?

Ja na przykład dwa tygodnie
> temu wróciłem z rejsu i za dwa tygodnie znów wychodzę z Gdyni
> kilkunastometrowym jachtem!

zazdroszcze ;-)

[anula73]

nie kazdy umie czekac...
widocznie to nie bylo prawdziwe - z jej strony...
wiem, ze 5 lat to dlugo, ale i tak lepiej, ze stalo sie to teraz.
dlaczego mowisz, ze nie zaufasz juz zadnej kobiecie? kobietom mozna ufac, po
prostu zle trafiles, gorzej z facetami ;-)

[martini_very_bianco]

ożeń się ze mną, mam to samo... a ona miała większy tyłek ode mnie. To dopiero
boli!

[dakard]

Napij się pifa z kumplami i zakręć się koło takiej która zrobi Ci delete :)))

[chooligan]

kalli22 napisał(a):

> Nie moge. Zaczela sie pierdolona jesien a ja od dwoch tygodni znow jestem
> sam... Po dwoch i pol roku. Powiedziala ze zmienily sie jej uczucia.
> Uwierzylem, to bylem w stanie zaakceptowac. Ale wczoraj dowiedzialem sie ze w
> podjeciu tej decyzji ktos jej pomogl. Ktos z kim teraz jest... Po dwoch
> tygodniach. Nie mam na nic ochoty, nawet nie rozpaczam ludzie przychodza i
> odchodza ale ta swiadomosc ze zostalem oszukany jest nie do zniesienia.

Nie martw się. Poderwij jakieś próchno. Na 100% nie bedziesz mógł jej znieść.
Zaczniesz pić. To dobrze. Zapragniesz towarzystwa kolegów. Pokochasz TV. Cała
kuracja 1 - 2 tygodnie. Potem kopa w dupe dla twojej lubej. Jeszcze tydzień
męskiego towarzystwa. Potem koniec. Jesteś wyleczony. Mozesz od nowa żyć jak
chcesz.

[seb2002]

One odchodza i nigdy juz nie wracaja.
Jesli chca wrocic to im na to nie pozwolcie. Wiem ze to sie zdarza, ale...
Ona nigdy nie wroci, nie zrozumie, nie pokocha od nowa.
Zycie to lancuch jednorazowych szans. Gdy czlowiek danej szansy nie wykorzysta
ona przepada bezpowrotnie.
Milosc to mocne uczucie ale jak wszystkie mocne odczucia jest jednoczesnie
bardzo nietrwala i krucha. Jesli w parze nie idzie zrozumienie, chec
partnerstwa, lojalnosci to milosc nie jest nic warta. Bo wystarczy zniknac za
rogiem a ona szybko przeminie. Bo wszystko co wazne mamy w glowie a nie w
sercu, bo tylko to mozemy kontrolowac i trwac w tym.

[manekin1]

Bardzo mądrze mówisz seb,

Ale ja myśląć w ten sposób, przez trzy lata nie powiedziałem kobiecie, że ją
kocham. Widziałem w jej oczach, że jestem jej wybranym, widzialem jak cierpi,
kiedy czeka na te słowa. Myślałem, że powiedzieć kocham mogę dopiero w
momencie, kiedy będę pewien, że chcę spędzić z nią resztę życia.

Zrozumiałem to dużo za późno. Ona nie mogła tyle czekać. Za dużo ją to
kosztowało. Straciłem w ten sposób szansę na ułożenie sobie z nią życia. Dostał
ją ktoś inny, ktoś komu wszystko przychodziło w życiu łatwiej niż mnie. Przez
dwa tygodnie od rozstania bałem się sam siebie.

Wiem, że w tej chwili chcesz myśleć tak, jak napisałeś. Ale związek trzeba
podtrzymywać uczuciem, czułością. W ten sposób buduje się zaufanie. U Twojej
byłej kobiety zabrakło oddania, chęci poświęcenia. Nie dołuj się, dobrze że
zrobiła to teraz niż po ślubie. Szkoda tylko, że w momencie, kiedy chciałeś
zbudować Waszą przyszłość.

Pamiętaj, to co zbudowałeś na pewno się nie zmarnuje. Skorzysta na tym inna
osoba, która naprawdę Cię pokocha.

[seb2002]

Wiesz w zyciu nie mozna czekac na moment kiedy bedziesz czegos pewnym w 100%.
Trzeba podjac decyzje w odpowiednim momencie, wiedziec jakiego rodzaju
konsekwencje ona za soba niesie, i potem juz w tym trwac. To jest najwazniejszy
moment. Bo potem zmieniajac zdanie skrzywdzisz te druga osobe i po czesci
samego siebie.
Ale zreszta do takich wnioskow chyba sam doszedles.
A moze to tez chodzi o zazdrosc i egoizm? ze nie dociera do nas fakt ze ktos
kto 'nalezal' do nas raptem zaczyna 'nalezec' do kogos innego?

[anula73]

seb2002 napisał:

> Wiesz w zyciu nie mozna czekac na moment kiedy bedziesz czegos pewnym w 100%.
> Trzeba podjac decyzje w odpowiednim momencie, wiedziec jakiego rodzaju
> konsekwencje ona za soba niesie, i potem juz w tym trwac. To jest
najwazniejszy
>
> moment. Bo potem zmieniajac zdanie skrzywdzisz te druga osobe i po czesci
> samego siebie.

hmmm... a moze pogadasz z moim facetem? ;-)
bo on uwaza ze trzeba byc pewnym na 100%...

[seb2002]

nie chce byc odebrany za osobe ktora kieruje sie zimna kalkulacja, szczegolnie
jesli chodzi o decyzje dot. dzielenia zycia zskims. Ale to jest jak z kazda
decyzja (a jest to b.wazna decyzja) ze ena ze soba rowniez konsekwencje nie do
odgadniecia. Uczucie? oczywiscie jest bardzo wazne. ale 'to cos' co mozna
nazwac zdrowym rozsadkiem jest rowniez istotne i chyba na nim musimy polegac
decydujac sie na spedzenie zycia z dana osoba.
Zgadzasz sie??

[anula73]

zdrowy rozsadek? pewnie, zawsze staralam sie w jakims stopniu nim kierowac i
dlatego np. nie jestem z zadnym z poprzednich facetow. ;-)
ale uwazam, ze nikt rozsadny nie bedzie czekal az bedzie pewny na 100% bo
takiej pewnosci po prostu miec nie mozna!
Skad mozesz wiedziec, co Cie spotka? Moim zdaniem w przysiedze nie chodzi o to,
ze jestes pewien ze jej dochowasz, tylko o to, ze CHCESZ tego i zrobisz
WSZYSTKO by tak bylo.
a watpliwosci ma kazdy, taka juz mamy nature.
czasem trzeba po prostu kierowac sie sercem. Kocham? jestem kochana/y?
jest nam dobrze? potrafimy razem spedzac cudowny czas? To po co wciaz na cos
czekac?..

[Gość: jak]

Przeczytalem waszą dyskusję i zdaje mi sie, ze moglbym sie do niej wlaczyc.
Zwłaszcza blisko mi do poglądów manekina. Również opuściła mnie kobieta. Jest
mi teraz szalenie trudno zwłaszcza, ze jest to bardzo swieze. Stalo sie to dwa
tygodnie temu w niedziele. Glownym powodem byl wymysl mojej dziewczyny, ze ja
zdradzilem, a ja tego absolutnie nigdy nie zrobilem. Wszystko sobie wymyslila,
a moje tlumaczenia, ze sie myli nie maja sensu. Jest mi teraz strasznie
ciezko. Teraz gdy mi zajrzalo widmo utraty jej przemyslalem sobie nasz caly
zwiazek i dostrzeglem pewne rzeczy, ktore robilem nie wlasciwie. Jestem w
stanie wyciagnac z nich wnioski tylko nie wiem czy mi na to pozwoli. Bardzo ja
kocham i wiem, ze ona tez mnie kocha. Oboje czujemy sie zranieni, oszukani,
rozgoryczeni. Po dziesieciu dniach zaciskania zebow, nie unoszenia sie
honorem, staralem mozolnie odbudowywac zaufanie. I kiedy byly juz tego jakies
efekty wszystko zepsulem wbijajac sobie samemu noz w plecy. W trakcie rozmowy
przez telefon zaczalem ja oszukiwac gdzie jestem co robie. Nie wiem dlaczego
to robilem, po prostu balem sie jej reakcji i ze znow wszystko sie rypnie.
Wiem, ze najgorsza prawda jest lepsza niz najmniejsze klamstwo. Teraz ona nie
chce mnie znac, bo naduzylem jej zaufania. Dodam, ze wczesniej kilka razy tez
w nerwach zaczynalem kombinowac, ale nigdy nie mialem zlych zamiarow. Nie wiem
dlaczego bez sensu myslalem, ze jak troche poklamie, to bedzie dla nas (nie
dla mnie) korzystniejsze. Ja ja naprawde szczerze kocham, nigdy nie chcialem
jej skrzywdzic. Teraz ona cala wine zrzuca na mnie, a prawda jest taka, ze
sami doprowadzilismy sie do takiej sytuacji. Ona jest chorobliwie zazdrosna i
wymyslala sobie tak nie stworzone rzeczy, ze az ciezko bylo mi o nich mysles.
Ja zamiast powiedziec jej kobieto uspokoj sie zaczynalem jej wszystko
tlumaczyc czym jeszcze bardziej ja utwierdzalem w przekonaniu, ze ona ma
racje. Ja po prostu balem sie jej stracic, panikowalem w takich sytuacjach i
stad moje nieracjonalne zachowanie w postaci jakis klamstw. W takich momentach
oblatywal mnie zimny strach. Dochodzilo do tego, ze balem sie z nia isc ulica,
bo zaraz na mnie nakrzyczy, ze sie gapie na kobiety. Wiem, ze to wszystko
spowodowane bylo jej niska samoocena i kompleksami, ktore doprowadzily ja do
takich zachowan. Jednak dopiero teraz zdalem sobie z tego sprawe. Nigdy o tym
nie rozmawialem z nia, bo nie chcialem jej zranic. Teraz ona zarzuca mi egoizm
i oszukaństwo. Jednak ja jestem w stanie spojrzec na sytuacje z jej strony i
ja rozumiem. Sam nieswiadomie wkladalem w jej rece silne argumenty, aby mi nie
ufala. NIestety ona sie zachowuje egoistyczni, bo cala odpowiedzialnosc zrzuca
na mnie i nie jest w stanie pomyslec co ja czuje. Chcialbym wszystko naprawic,
ale nie wiem czy jest jeszcze szansa. Co robić, jak myslicie?

[anula73]

a na pewno chcesz z nia byc? kochasz ja, czy to przyzwyczajenie?
przepraszam ze pytam, ale troche malo optymistycznie to przedstawiles...
jesli wrocicie, musicie cos zrobic z ta zazdroscia, tak nie mozna zyc,
zniszczycie sie nawzajem. Zaplatacie sie w klamstwach...
dla mnie b. wazne jest zaufanie, pewnie ze zazdrosc tez jest potrzebna, ale
moge miec watpliwosci, a nie nie wierzyc partnerowi!
moze sprobujcie psychoterapii, postaraj sie ja namowic, moze pomoze Wam to
odbudowac zaufanie.
I nie obwiniaj sie, z tego co mowisz, to ona ma wiekszy problem ze soba, ale to
wszystko mozna przezwyciezyc.
powodzenia!

[Gość: jak]

anula73 napisała:

> a na pewno chcesz z nia byc? kochasz ja, czy to przyzwyczajenie?
> przepraszam ze pytam, ale troche malo optymistycznie to przedstawiles...

Jak najbardziej ją kocham. Po prostu nie wyobrażam sobie bez niej życia. Nie
jest to żadne przyzwyczajenie tylko szczere uczucie. Była i jest dla mnie
najważniejszą osobą, na nikim mi tak nie zależało nigdy wcześniej. Miałem
blisko roczny ciężki okres w swoim życiu i ona mi bardzo w tym pomogła, aby
się utrzymał w ryzach. Po prostu jest dla mnie bardzo ważna i nie mogę jej
stracić. Mało optymistycznie to przedstawiłem, bo bardzo malo optymistycznie
się czuję.
+++++++++
> jesli wrocicie, musicie cos zrobic z ta zazdroscia, tak nie mozna zyc,
> zniszczycie sie nawzajem. Zaplatacie sie w klamstwach..
> dla mnie b. wazne jest zaufanie, pewnie ze zazdrosc tez jest potrzebna, ale
> moge miec watpliwosci, a nie nie wierzyc partnerowi!
> moze sprobujcie psychoterapii, postaraj sie ja namowic, moze pomoze Wam to
> odbudowac zaufanie.
> I nie obwiniaj sie, z tego co mowisz, to ona ma wiekszy problem ze soba, ale
to

Ja już sam korzystam z psychoterapii, bo nie potrafię się pozbierać. Jest mi
strasznie ciężko. Nigdy kogoś tak nie kochałem i strasznie to boli. Właśnie
rozchodzi się o kwestię zaufania i boję się, że ona mi nie będzie już w stanie
zaufac. Nie obwiniam się w stu procentach. Ale na pewno jest sporo winy w moim
zachowaniu. Chciałbym wszystko naprawić, ale czy mi pozwoli.
+++++++
> wszystko mozna przezwyciezyc.
> powodzenia!

Też twierdzę, że wszystko można przezwyciężyć. Tylko obie strony muszą chcieć
naprawić wszystko. Powiedz mi czy z kobiecego punktu widzenia byłabyś w stanie
jeszcze ze swoim partnerem rozmawiać, mimo że straciłaś do niego zaufanie?

[anula73]

spróbuj i ja namowic na psychoterapie.

> Powiedz mi czy z kobiecego punktu widzenia byłabyś w stanie
> jeszcze ze swoim partnerem rozmawiać, mimo że straciłaś do niego zaufanie?

nie wiem.
ale z tego co pisales, to tak naprawde jej nie zdradziles. to tylko jej
wyobraznia. i dlatego podstawowym problemem moim zdaniem jest to, ze ona juz
wczesniej Ci nie ufala.
a ze potem zaczales sie platac w zeznaniach...
jestem za szczeroscia, ale wiem tez, ze czasem szczerosc nie poplaca. zwlaszcza
jesli chodzi o okres po zerwaniu ;-)

[Gość: jak]

> nie wiem.
> ale z tego co pisales, to tak naprawde jej nie zdradziles. to tylko jej
> wyobraznia. i dlatego podstawowym problemem moim zdaniem jest to, ze ona juz
> wczesniej Ci nie ufala.

Tylko nie mam pojecia na jakiej podstawie mi nie ufala. Autentycznie nic nie
robilem zeby ja utwierdzac w takim przekonaniu. Ja naprawde nie zauwazylem
tego, ze ona moze mi nie ufac. Moze to sie wzielo z tych kompleksow i niskiej
samooceny i od samego poczatku kazde moje zachowanie traktowala z
podejrzliwoscia. Naprawde nie wiem i nie mam pojecia.
>

[anula73]

> Tylko nie mam pojecia na jakiej podstawie mi nie ufala. Autentycznie nic nie
> robilem zeby ja utwierdzac w takim przekonaniu. Ja naprawde nie zauwazylem
> tego, ze ona moze mi nie ufac. Moze to sie wzielo z tych kompleksow i
niskiej
> samooceny i od samego poczatku kazde moje zachowanie traktowala z
> podejrzliwoscia. Naprawde nie wiem i nie mam pojecia.

i tu podejrzewam, ze masz racje. jak czlowiek nie wierzy w siebie, to nie
potrafi do konca zauac partnerowi. wszedzie ta konkurencja, okazje do zdrady...
nawet gdy ktos jest w miare pewny siebie, potrafia go dopasc watpliwosci...
dlatego mysle ze powinniscie razem isc do psychologa.
sprobuj z nia porozmawiac, powiedz jej, ze nie zrdadzioles jej ale wiesz ze Ci
nie wierzy i w tym jest problem. Ze powinna Ci zaufac. Ze moze terapia Wam
pomoze. Jesli kocha Cie, powinienes ja przekonac. Zapytaj, skad przypuszczenie
ze zdradziles. Przeciez nie moze miec pewnosci, to tylko jej wyobraznia. moze
nie bedzie latwo ja przekonac, ale uda sie, zobaczysz! tylko uwierz w to!

[manekin1]

Seb,

Na samym uczuciu niewiele się da zbudować. Sam to widzisz... Jest zmienne jak
cholera. Pięć wspaniałych lat spędzonych z uwielbianą kobietą, a jej "uczucia
się zmieniły i sorry...wiem, że zrozumiesz misiu..."

Też cały czas się nad tym zastanawiam. Kobiety chcą nas, żebyśmy byli
kochający, wyrozumiali, żebyśmy byli ich przyjaciółmi itp, itd. Świetnie, tylko
ile razy można zapraszać kobietę do siebie, oddawać jej całe życie, pracę,
marzenia i słyszeć "uczucia się zmieniły". Wydaje mi się, że kobiety są
bardziej odporne psychicznie.

Ja jestem twardym facetem, pragmatykiem mocno stąpającym po ziemi i potrafiącym
sobie poradzić w każdej sytuacji. W przypadku problemów emocjonalnych jestem
jednak mięciutki jak kaczuszka :)Pierwszy związek wytworzył u mnie reakcję
obronną: Nie angażuj sę, nie dawaj jej wszystkiego, utrzymaj dystans za wszelką
cenę, mniej będziesz cierpiał. Pamiętaj o sobie, ona może Cie zdradzić, być z
innym, miłość jest niewarta twojego poświęcenia, bo jest ulotna...

Tak właśnie myślałem i realizowałem to z żelazną konsekwencją. Gdy moja kocica
pytała, czy ją kocham, mówiłem "przykro mi kotku, nie mogę Ci tego powiedzieć".
Byłem pierdolonym egoistą, nie zwracałem na nią uwagi. Byłem tak zapatrzony w
siebie i swój ból z dawnych lat, że nie dostrzegłem szansy na spędzenie z nią
życia. Teraz cierpię potwornie, bardziej niż kiedyś.

Nie można myśleć, że niezależnie od tego co zrobisz, kobieta kopnie cię w dupę.
Trzeba być tego świadomym, ale nie można uciekać od miłości. To taki zajebisty
paradoks, za kilka chwil miłości trzeba zapłacić latami nieszczęścia.

3maj się, uda nam się.

P.S.
Anula:

Papierosy i alko - Wielki Brat widzi wszystko :)
Motywacja - będziesz bardziej zajebista, więc jemu będzie bardziej zależało,
jeśli się zdołujesz, będziesz nudna i niezadbana. On pomyśli "o qrka, jaka
wstrętna laska, całe szczęście, że nie jesteśmy już razem". Kiedy złapiesz luz
i dystans, będzie wiedział, że jeśli chce coś więcej, musi się postarać.

Ja mam łatwiej z motywacją, wiem, że chcę być lepszy od tego faceta i do
wszystkich diabłów będę. To taka moja osobista krucjata. Będzie mi łatwiej,
jeśli będę wiedział, że jest gorszy (w mojej opinii oczywiście).

A co do jachtu - nie ma co zazdrościć, nie jest mój. Październik na morzu nie
jest już przyjemny. Ciemno, zimno, piździ, wymiotujesz przez pierwsze trzy dni.
Ale pozwala Ci to zajrzeć do wnętrza siebie i myśleć o SOBIE a nie o WAS.

[anula73]

Wydaje mi się, że kobiety są
> bardziej odporne psychicznie.

ABSOLUTNIE SIE NIE ZGADZAM!!!!
Przeciez to faceci potrafia zajac sie czym innym i przynajmniej przez ten czas
nie myslec. To Wy potraficie odizolowac serce od rozumu. Ja cokolwiek robie,
zawsze mysle o nim, o nas, dlatego nic nie sprawia mi radosci.

> Papierosy i alko - Wielki Brat widzi wszystko :)
> Motywacja - będziesz bardziej zajebista, więc jemu będzie bardziej zależało,
> jeśli się zdołujesz, będziesz nudna i niezadbana. On pomyśli "o qrka, jaka
> wstrętna laska, całe szczęście, że nie jesteśmy już razem". Kiedy złapiesz
luz
> i dystans, będzie wiedział, że jeśli chce coś więcej, musi się postarać.

Wiesz co, to nie jest tak, ze jestem nudna i zaniedbana, siedze w domu, cera
szara i smierdze fajkami ;-)
on wie, ze podobam sie innym i jest zazdrosny. wie, ze gdybym tylko chciala...
poza tym moj czas zawsze byl wypelniony, moze nawet za bardzo ;-)
chodzi o to, ze nic nie sprawia mi radosci i rzeczy ktore postanowilam sobie
zrealizowac w wakacje a ktorych nie musialam robic, w koncu nie zrobilam...
Jak go spotykam to zawsze wygladam super, jestem mila, zadnych wymowek itd.
(no, czasem troszke sie podlamie ;-) )
staram sie tez spotykac ze znajomymi.
ale czasem nie chce mi sie nic, tylko pije, pale, czytam co popadnie i ogladam
seriale ;-)
to mnie troche oglupia i wtedy moge nie martwic sie az tak.

zreszta zostal mi tylko tydzien luzu, bo idzie pazdziernik ;-)

> Ja mam łatwiej z motywacją, wiem, że chcę być lepszy od tego faceta i do
> wszystkich diabłów będę. To taka moja osobista krucjata. Będzie mi łatwiej,
> jeśli będę wiedział, że jest gorszy (w mojej opinii oczywiście).

to juz wole nie miec motywacji...

> A co do jachtu - nie ma co zazdrościć, nie jest mój. Październik na morzu nie
> jest już przyjemny. Ciemno, zimno, piździ, wymiotujesz przez pierwsze trzy
dni.
>
> Ale pozwala Ci to zajrzeć do wnętrza siebie i myśleć o SOBIE a nie o WAS.

no, teraz to troche gorzej wyglada ;-)
ale zazdroszcze tego, ze to Ci pomaga...

[manekin1]

anula73 napisała:

>
> Wydaje mi się, że kobiety są
> > bardziej odporne psychicznie.
>
> ABSOLUTNIE SIE NIE ZGADZAM!!!!

O.K. Wydawało mi się ... :)


> Przeciez to faceci potrafia zajac sie czym innym i przynajmniej przez ten
czas
> nie myslec. To Wy potraficie odizolowac serce od rozumu. Ja cokolwiek robie,
> zawsze mysle o nim, o nas, dlatego nic nie sprawia mi radosci.

To jest właśnie najgorsze i z tym trzeba walczyć. Nie chodzi o to, że czujesz
się źle fizycznie, nie chodzi o to, że nie będzie życia bez niego, ale wszystko
przypomina Ci jak było pięknie kiedy razem coś robiliście. Znam, znam, wiem,
wiem. Wybraem się dwa tygodnie temu z kumplem na rowery, przejechaliśmy przez
miasto i wróciłem zdołowany jak nigdy. TAK NIE MOŻNA!!!


> Wiesz co, to nie jest tak, ze jestem nudna i zaniedbana, siedze w domu, cera
> szara i smierdze fajkami ;-)

Gdziezbym śmiał tak pomyśleć... Gdybym na podstawie Twoich postów miał wykonać
wizualizację i Cię narysować na kartce A4, na pewno narysowałbym Cię czystą i
wykąpaną i pachnącą :)

> ale czasem nie chce mi sie nic, tylko pije, pale, czytam co popadnie i
ogladam
> seriale ;-)
> to mnie troche oglupia i wtedy moge nie martwic sie az tak.

...a życie ucieka Anula, oj ucieka, pomyśl, że marnujesz coś co może Cię
spotkać, kiedy wyjdziesz z domu...


> zreszta zostal mi tylko tydzien luzu, bo idzie pazdziernik ;-)

...studiujemy, co...? :)

> to juz wole nie miec motywacji...

Cóż, każdy musi mieć swoją obsesję. To nakręca do działania. W przeciwieństwie
ode mnie nakręć się pozytywnie (choć w mojej opinii moje nakręcenie też jest
pozytywne).

A morze faktycznie pomaga. Zapraszam kiedyś, jak zdobędę kapitańśkie szlify :)

Pozdrawiam i szukaj celu i motywacji!!! Nie siedź przed TV, bo gnuśniejesz.

P.S.
Do kolegi od quasizdrady też napiszę niebawem, bo przypadek jest interesujący.
Nie jest z nim jednak tak źle jak z nami.

[anula73]

Nie chodzi o to, że czujesz
> się źle fizycznie, nie chodzi o to, że nie będzie życia bez niego, ale
wszystko
>
> przypomina Ci jak było pięknie kiedy razem coś robiliście. Znam, znam, wiem,
> wiem. Wybraem się dwa tygodnie temu z kumplem na rowery, przejechaliśmy
przez
> miasto i wróciłem zdołowany jak nigdy. TAK NIE MOŻNA!!!

wiem, nie mozna. ale czy da sie zapanowac nad myslami?..

> > Wiesz co, to nie jest tak, ze jestem nudna i zaniedbana, siedze w domu, ce
> ra
> > szara i smierdze fajkami ;-)
>
> Gdziezbym śmiał tak pomyśleć... Gdybym na podstawie Twoich postów miał
wykonać
> wizualizację i Cię narysować na kartce A4, na pewno narysowałbym Cię czystą i
> wykąpaną i pachnącą :)

no, to mile :-))

> ...a życie ucieka Anula, oj ucieka, pomyśl, że marnujesz coś co może Cię
> spotkać, kiedy wyjdziesz z domu...
>
ale wlasciwie co mialoby mnie spotkac? czasem przeciez wychodze i jakos nic
takiego mnie nie spotyka...

> > zreszta zostal mi tylko tydzien luzu, bo idzie pazdziernik ;-)
>
> ...studiujemy, co...? :)

to wlasciwie jedyne, co sprawia mi przyjemnosc :-) kierunek o ktorym zawsze
marzylam a mimo to wczesniej wybralam inny ;-)(ach, ta moja wiara w siebie ;-) )
i choc znow od rana do wieczora bede zajeta, to troche nie moge sie doczekac.

> A morze faktycznie pomaga. Zapraszam kiedyś, jak zdobędę kapitańśkie szlify :)

bardzo chetnie :-)

> Pozdrawiam i szukaj celu i motywacji!!! Nie siedź przed TV, bo gnuśniejesz.

nie gnusnieje tylko sie relaksuje ;-)

> P.S.
> Do kolegi od quasizdrady też napiszę niebawem, bo przypadek jest
interesujący.
> Nie jest z nim jednak tak źle jak z nami.

tak myslisz?

pozdrawiam Cie.

[seb2002]

Super.
Widze ze kazdy ma swoje 'sposoby radzenia sobie'. Ja odrzucam te
autodestrukcyjne, bo uwazam ze to tylko rozczulanie sie nad soba i pieszczenie
swoego wewnetrznego bolu.
Ja sie sie na przyklad 'katuje' bieganiem do ktorego mialem zawsze zbyt leniwy
tylek. A i 'tatroterapia' pomaga, w ciagu 1,5 miesiaca 'złoiłem' tyle szlakow w
Tatrach ile nie udalo mi sie zrobic przez 4 lata. I jest dobrze.
Co prawda, teraz gdzie mieszkam jestem totalnie wyalienowany ale jakos daje
rade.

ps.
manekin1: tez bym sobie porzygał pod zaglami ;)

tak trzymac. jest dobrze. a bedzie jeszcze lepiej.
weekend nadchodzi, zabawmy sie.
do poniedzialku.

[manekin1]

No właśnie,

Też Wam wszystkim życze miłego weekendu. Do sczytania w poniedziałek.

Nara,
Manekin

[anula73]

trzymajcie sie. ja dopiero we wtorek, bo pn wzielam urlop :-)
chyba ze wejde jeszcze w weekend.
Pozdrawiam Was wszystkich!
bedzie dobrze - musi byc! :-)

[rafto]

Hej!oj Ty biedaku!Bardzo mi Cie zal!jestem dokladnie w takiej samej sytuacji!
I tez mi ciężko!Tylko to On..jest winien!Dorota

[anula73]

pozdrawiam Ciebie i wszystkich cierpiacychz milosci...
jeszcze bedzie dobrze...