Pytanie do kobiet pracujących - gotowanie...

[moim_zdaniem]

Dziewczyny

Mój mąż wychował się w rodzinie, w której matka nie pracowała, więc
codziennie miał obiadki 2-daniowe w domu.
Zaraz po ślubie starałam się sprostac oczekiwaniom męża, dla którego obiad to
najważniejszy posiłek dnia, i gotowałam codziennie jakieś sosy, ryby itp.
Obecnie jesteśmy 3 lata po ślubie, ja pracuję do 16 i dla mnie gotowanie
klasycznych obiadków to koszmar - nie mam na to po prostu czasu. Wymyślam
więc jakies potrawy "na szybko" z makaronem lub z ryżem, ale jemu to tak nie
bardzo, wolałby codzienie klasycznego schabowego z ziemniakami. I przyznaję,
ze ten brak obiadów to ostatnio temat zapalny w domu.
Mam więc pytanie, jak sobie radzicie pracując i prowadząc dom, zeby było w
miarę normalnie (wg mojego męża standardów), bo przeciez oprócz gotowania
jest jeszcze inne życie: ja chodzę na kurs językowy, chciałabym czasami
spotkac się z koleżanką itp.
Poradźcie coś, proszę

[tango.tango]

1. życie w związku dorosłych nie musi być zwierciadłem życia jako dziecko (może
nawet nie powinno?...;) Życie w swoim związku nie musi być kontynuacją
małżenstwa rodziców. Każdy ma swój styl i to kwestia akceptacji. Gdyby każde z
partnerów chciało, żeby było u nich "jak w domku rodziców" to raczej hm... Poza
osobami zmieniły się też czasy, warunki, wiedza o kulinariach i zdrowym
odżywianiu itp.
>sprostac oczekiwaniom męża,<
jest miło, ale czujesz, że on dla Ciebie wszystko (lub może masz małe wymagania)
a Ty jednak powinnaś? Czujesz się winna?
Proponuję wypracować sobie własny związkowy model (wypracować w trakcie
dyskusji): np. wieczorem lub rano on obiera ziemniaki, Ty przygotowujesz coś do
półproduktu, a następnego dnia dodatki, sałatki itp.
Pozdrawiam.
TT

[asiek06]

Witaj:)Jestem mężatką od niecałych dwóch miesięcy-ale mieszkaliśmy juz razem
jakieś 3 miesiące przed ślubem. Mój mąż również wychował się w domu, w którym
Mama jego nie pracowała i zajmowała się domem - sytuacja jak u Ciebie-
codziennie obiadek podany itd. itp. W okresie chodzenia z mężem oraz
narzeczeństwa wiele rozmawialiśmy o tym jak będzie w przyszłości-omawialiśmy
sprawy dotyczące prowadzenia domu. Jesteśmy oboje bardzo zapracowanymi ludźmi-
maż pracuje 7 dni w tygodniu na 3 zmiany-na rano, popołudnie i nocki i do tego
jeszcze studiuje-więc rzadko jest w domu w weekend-ma wolne w tygodniu-ale
wtedy mnie raczej nie ma. Ja pracuję od 8 do 16 od poniedziałku do piątku i
dodatkowo udzielam jeszcze korepetycji z języka angielskiego-więc w domu jestem
zazwyczaj około 19. Panuje u nas zasada, że obiad szykuje ten kto jest w domu i
ma na to czas. Nasze obiady to też przede wszystkim szybkcie dania z ryżem,
makaronem, jakieś sosy i tym podobne-ale mojemu mężowi to nie przeszkadza. Na
pewno tęskni za obiadami swojej Mamy-ja również nie ukrywam, że miłoby było od
czasu do czasu zjeść porządny dwudaniowy obiad-ale póki co oboje zdajemy sobie
sprawę z tego, że nie mamy na to po prostu czasu. Mój mąż jest wyrozumiały-
zresztą powiedziałam mu kiedyś-w żartach-nie złośliwie-że jeśli chce mieć
codziennie podany porządny obiad to niech zmieni pracę na lepiej płatną i ja
wtedy będę siedzieć w domu i gotować mu te obiadki. Myślę, że powinnaś wyjaśnić
mężowi sytuację-zresztą chyba widzi jak żyjecie i zdaje sobie sprawę z tego, że
zrobienie takiego obiadu to nie jest kwestia 15 minut. Namów go kiedyś żeby po
pracy ugotował dwudaniowy obiad-nich zobaczy ile to czasu zajmuje-może w ten
sposób zrozumie, że jest to raczej niewykonalne-przynajmniej w tygodniu-bo nie
wiem jak wygląda Wasze życie w weekendy. Możecie przecież ustalić, że w
tygodniu sa tzw. szybkie obiady natomiast w niedzielę porządny dwudaniowy obiad-
trzeba iśc na jakiś kompromis:)Pozdrawiam

[saskiaplus1]

Pierwsza rzecz: wytłumaczyć spokojnie mężowi, że Ty też pracujesz a doba jest za
krótka, żeby zdążyć ze wszystkim, z czym zdążała jego niepracująca mama. Wiem,
że to może nie być łatwe, ale małżeństwo to sztuka kompromisu (banał, ale ciągle
działa;) i każde z Was musi trochę ustąpić. Poza tym to jest Wasz dom, w którym
panują inne zwyczaje niż w domu rodzinnym Twojego męża i powinien to już po
trzech latach załapać.
Druga rzecz: jeść trzeba, więc i trzeba gotować. Są różne możliwości, ale
najprostszą wersją jest znalezienie stołówki i żywienie się tamże, bądź
przynoszenie stamtąd obiadów do domu. Wersja druga to "mrożonki przyjacielem
kobiety pracującej". Gotuj obiady jednodaniowe (a nawet jednogarnkowe, raz
drugie, raz zupa), jak teraz, ale korzystaj z gotowych mrożonek, sporo czasu
oszczędzisz na krojeniu warzyw, a będzie zdrowo i przyjemnie.
Z faktem, że nie będzie co dzień dwóch dań z deserem mąż Twój musi się pogodzić,
albo zacząć zarabiać tyle, żeby można było wynająć przynajmniej dochodzącą panią
Anię czy Zosię do gotowania i sprzątania (w sumie to wersja trzecia).
Ja stosuję wersję drugą z nadzieją na trzecią ;))) Ale mam łatwiej, bo mama
mojego męża nigdy nie była hobbystką gotowania...

[saskiaplus1]

A swoją drogą lekkie dania z ryżem czy makaronem i warzywami są z pewnością
zdrowsze niż schabowy z ziemniakami i na dłuższą metę mąż będzie zadowolony. Ale
wiadomo, dla mężczyzny "zdrowsze" to zwykle żaden argument... ;)

[vandikia]

w weekend gotuj 2daniowe, a w tygodniu zupa z miesem w środku (masz np gar na 2
dni), innego dnia nasmaż kotletów na dwa dni..ugotowanie ziemniaków juz nie
bedzie problemem.
Mozesz w weekend zrobic pare kotletow, pare np golabkow, upiec jakies mieso -
pobawisz sie w kuchni ze 3 godziny, ale bedziesz miala obiad na caly tydzien,
zamrozisz wszystko i jak wracasz z pracy - wrzucasz mrozonke do garnka, albo na
patelnie, w tym czasie ziemniaki i surowka - malo czasu a jedzenie swieżo
mrożone jest rownież smaczne.

[feminasapiens]

Może po prostu usiądź kiedyś na spokojnie jak będzie w dobrym humorze i
porozmawiaj. Wytłumacz mu to co tutaj napisałaś. On przecież też pracuje tak
jak Ty, w związku z tym musicie się dzielić robotą domową.

Mój mąż nie jest aż tak bardzo ortodoksyjny, więc staram się (przede wszystkim
ze względu na dzieci) żeby w domu w dni powszednie był jeden posiłek łatwy do
odgrzania (najczęściej zupa), a drugie danie to coś kombinujemy. Czasem on zje
na mieście, czasem jest to jakieś szybkie danie, a czasami kupujemy na wynos
(pizza, dobre pierogi...) Czasem (bardzo rzadko) on coś upichci - a gotuje
bardzo smacznie i jakoś to się kręci.

Ale zgadzam się z Tobą że to rzeczywiście niezbyt fajne to gotowanie obiadów.

Aha, może umówcie się że np. w dwa dni w tygodniu Ty gotujesz, drugie dwa - on,
a np. w jeden dzień roboczy jecie na mieście (może razem?).

A w weekendy obiecaj mu że będzie bardziej wypasiony obiadek. Idealnie by było
gdyby on też w te weekendy przykładał się do wspólnych posiłków, ale zdaję
sobie sprawę, że wychowanie wpoiło mu inne zasady i ciężko mu będzie się tak od
razu przestawić.

[caroll5]

To ja wykorzystam okazje i się pochwale! U nas gotuje maż. Co dziennie , albo
tar na dwa dni.Ja nie lubie tego robic, a mąz uwielbia. W naturalny sposób się
podzieliliśmy ja sprzątam, piore i prasuje. Mąż gotuje i robi zakupy. Jak dla
mnie super bo każdy robi to co lubi. No ale pewnie Ci nie poradziałam za
bardzo, ale u Was trzeba jakiegos kompromisu. Obiad na parę dni może jakieś
mieso i do tego tylko zmieniać dodatki np. w poniedziałek kartofle, a we wtorek
ryż itp. Albo niech maż Twój sie wezimie do gotowania, przecież ma obie zdrowe
ręce. Jeżeli nie chce robic obiadu, tylko czeka na Cibie żebyś ugotowała to
jest leń i egoista.

[lemoorka]

Hmm znam już wiele małżenstw, w których panuje wspołpraca w tej kwestii.
Wielokrotnie mezowie musieli się nauczyć gotować.
Zaporponuj mu dwa rozwiązania:
1. Nauczy się gotować
2. Nie będziesz chodzic do pracy, a gotować, ale wtedy obiady będa skromne:)
Serdecznie pozdrawiam:)

[kwiwit]

lemoorka napisała:


> 2. Nie będziesz chodzic do pracy, a gotować, ale wtedy obiady będa skromne:)
> Serdecznie pozdrawiam:)


A za 10 lat mąż uzna, że "kura domowa" go nudzi i znajdzie sobie atrakcyjną
"biznes woman" , i żona zostanie bez dochodów, wyrobionej pozycji i
doswiadczenia w pracy zawodowej, i emerytury . :) Nie radze.

Raczej

[kwiwit]

Nie jestem mężatką, ale wywodze sie z domu w którym ojciec pracowal, mama
wychowywala dzieci i zajmowala sie sprzataniem, gotowaniem codziennie swiezych
pelnych obiadkow...-roboty na 24 godziny dziennie.
I rodzice tak wychowali dzieci, ze kobiety są od przysłowiowych garów a
mężczyzna od tych "ważnych" innych działań . W efekcie będąc w domu rodzinnym
bracia nieraz przez cały tydzień nie maja nic konkretnego do roboty oprócz
swoich prywatnych spraw i kolegow, a sterana życiem mama dzień w dzień ledwo już
chodząc, podstawia pod nos śniadania obiady i kolacje, sprzata, opiera.
A mężczyźni czasem umyją po sobie szklankę, ale chyba nigdy nie skalali się
umyciem naczyn po obiedzie ani umyciem podłog...
Ja sie z domu wyprowadzilam juz dawno 100km dalej i mieszkam i utrzymuje sie
sama, ale jezdze tam na weekendy i mój weekend w gości w domu rodzinnym wyglada
tak, że sprzatam-gotuje-smaże-myje-piekę-piorę-sprzatam... i wszyscy
tam(mama-tata-bracia) tego ode mnie oczekują.... I szczerze mowie- mam tego
dość! Ale to juz taki "ugruntowany beton" (tez wina mamy ze w taką role się dała
wrobić), ze tam tego nie zmienię a chcę odciążyc trochę przemęczoną mamę.

Lubie gotowac, ale nie zamierzam tak zyc, i nie zgodze sie na taką role w moim
przyszlym domu. Dotychczas mialam chlopakow którzy nie wymagali tego ode mnie,
byli samodzielni, a gotowalismy zazwyczaj razem bo to byla dobra wspolna zabawa.
Ale rozumiem, ze w wieloletnich zwiazkach nalezy wypracowac staly kompromis.

Nie wcielaj się prosze w kopiowanie roli matki twojego męza i zwyczajow w jego
domu! Ty nie mozesz czuc sie winna ze nie ma obiadu na stole bo tak samo
przcujesz jak twoj mąż!
Juz nie wyrabiasz, a dalej będzie coraz gorzej jesli nie porozmawiasz z męzem i
nie uzgodnicie innych standartow.. Mozecie gotowac na zmianę. Raz ty, raz on.
Niech sie przekona co to znaczy bo wtedy zacznie szanowac Twoj wysilek wlozony w
przygotowywanie obiadow.
Mozecie w tygodniu miec szybkie jednodaniowe posilki nawet odgrzewane na 2-3
dni, a w weekendy przygotowywac wspolnie extra obiad z deserami..
Powinnas o tym porozmawiac z mężem i lepiej szybciej.:) Powodzenia

[yagiennka]

A dlaczego twój mąż nie gotuje?? Jesteś dobrowolna niewolnicą? Niech on ugotuje
gdy wróci z pracy i wtedy będzie miał pretensje tylko do siebie, że na nic
wykwintniejszego nie ma siły. Nie rozumiem tego wymogu, że żona ma być kucharka
w domu, a z jakiej racji? A w życiu.

[uasiczka]

a on co robi w tym czasie, kiedy ty gotujesz dwudaniowe obiadki a'la mamusia

[83kimi]

Jeżeli Twój maż ma ochotę na schabowe itp, niech sam je sobie przyrządza...!
Przecież nie jesteś jego niewolnicą.
Moja mama przez większość życia nie pracowała - gotował prawie zawsze tata,
mama najwyżej zrobiła surówkę, obrała ziemniaki, czasem ugotowała zupę, ale
jednak odkąd pamiętam - wieczorami mój tata siedział w kuchni.
Obowiązkami dzielić się trzeba zawsze, a zwłaszcza, gdy każdy z partneróe jest
czynny zawodowo. Może gotujcie obiady na 2 dni, na zmianę, raz Ty, raz on? W
sklepach można też kupić dużo gotowych produktów np. pierogi z mięsem i
barszczyk czerwony Hortexu - pyszna zupa na 1 danie, paluszki rybne, frytki i
kupna surówka na 2 danie. :-)

[merda]

Powiedz mu ,ze zgodzilas sie zostac jego zona,a nie sluzaca,wiec oczekujesz
partnerskih ukladow,ktore polegaja na pomaganiu sobie nawzajem.Jezeli nie
zrozumie tej aluzji,odwroc sytuacje i Ty miej do niego pretensje,ze nie gotuje
dla Ciebie obiadow codzinnie, wkoncu oboje pracujecie,wiec czasu macie tyle
samo na dodatkowe obowiazki.
Nie daj sie wrobic w role zapracowanej Matki Polki,bo za kilka lat napiszesz
przykladowo,ze maz cie zdradza,bo go nie interesuje "kura domowa".Nic w
nadmiarze nie jest zdrowe.Pozatym fakt ,iz w domu rodzinym mial obiadki
gotowe,podawane pod nos,nie ma znaczenia,to tylko usprawiedliwienie,bo tak mu
oczywiscie wygodnie.Rowniez moja przyszla tesciowa jest nadopukuncza i
wyreczala mojego partnera we wszystkim,mimo wszystko nie mam z nim zadnych
problemow.Gotuje-cieszy sie ,nie gotuje-rozumie.

[aserath]

pierwszy błąd: zamiast od razu dąc swoje zasady ty próbowałaś sprostać
oczekiwaniom męża. Nie dziw sie ze to temat zapalny - przyzwyczail sie facet dla
niego to byla sytuacja normalna (tym bardziej jesli nie zdawal sobie sprawy z
tego jakie to poświęcenie dla ciebie), a teraz to jest sytuacja nie normalna.
Wez mu wyjasnij, dlaczego robilas kiedys tak, dlaczego to jest męczące i
zaproponuj jakieś konstruktywwne rozwiązanie np. w tygodniu szybkie obiady w
sobote i niedziele większe. A przede wszystkim egzekwuj sobie jego pomoc! Jak
jedno robi ziemniaki a drugie smazy kotleta to i w godzine mozna 2 daniowy obiad
zrobic!

[mmagi]

a próbowałas gotowac na 2 dni?

[maretina]

mmagi napisała:

> a próbowałas gotowac na 2 dni?
no co Ty, mmagi... tacy dwa dni pod rzad tego samego nie jedza.

[aiczka]

> Mam więc pytanie, jak sobie radzicie pracując i prowadząc dom, zeby było w
> miarę normalnie (wg mojego męża standardów),
No, niestety my prowadzimy dom razem i "normalnie" wygląda u nas inaczej niż wg.
Twojego męża.
Mogę doradzić gotowanie wieczorami rzeczy w rodzaju "wielki gar gulaszu", sos
grzybowy, potrawka taka czy inna, którą potem można podgrzewać przez kilka dni
(na zmianę z gotowymi pierogami i innymi takimi) i podawać z różnymi
wypełniaczami/surówkami.

[nika.78]

Ręce opadają...
Mężuś niezadowolony, ze nie ma dwudaniowego odbiadu podanego pod nos! Jak go
obłskawić?! A czy Ty jesteś jego niewolnicą lub służącą? Niech sam gotuje jeśli
nezadowolony.

Rany, nigdy nie zrozumiem niektórych kobiet. Same siebie stawiają w roli
podrzędnej wobec mężczyzny, któremu należy dogadzać żeby był zadowolony,
kosztem siebie, swoich spraw i zainteresowań! Bo jeszcze odejdzie albo porzuci!

Gdzie partnerstwo??? Równouprawnienie????
Tragedia po prostu.
Ale jak osbie pościelesz tak sie wyspisz.

[uwaga_tramwaj]

smutne, jak kobiety trwają w męczeństwie w imię "normalności". królewiczów z
bajki nie brakuje, a nowi tylko patrzeć jak dorosną wychowywani przez udręczone
smażeniem kotletów po nocach mamusie. jak ci źle to nie matkuj więcej dorosłemu
facetowi, a jak lubisz być zosia kucharka sprzątaczka samosia to nie narzekaj.

[bitch.with.a.brain]

pracuje,studiuje.
do głowy by mi nie przyszlo,zeby jakieś obiady kotować.Kto głodny sam sobie coś
robi i po sprawie.Sama też nei oczekuje,że mi moj mężczyzna obiad ugotuje

[natka110]

Czolem, ja tu juz dawno sie pojawialam,bo czasu malo i zero kompa w domu, wiec
i moze moje rady juz w archiwum... my mieszkamy razem ponad 2 lata, jego mam
tez nigdy nie pracowala, ale - uwaga - jego tata jest z zawodu " chef" - czyli
mistrz kuchni... malo kto moze sie z nim rownac, wiec u nas albo robimy kluchy
na szybko ( aha. bo moj M to Wloch, mieszkamy we Wloszech), albo ja wieczorkiem
pichce jakies kurze zwloki w sosie , tudziez gulasz, bo jemu sie podoba takie
egzotyczne polskie danie, i mozna je spoko odgrzac bez szkody dla smaku.
Jelsi chcecie przpisy n alwoskie kluchy, wszystko do zrobienia w 15 minut (
wstawiam wode na kluchy i w tym czasie orbie sos, tanie to, zdrowe, jesli z
warzywami, tyle ze w boderka troche wlazi..) , piszcie na maila gazetowego,
podesle pare rpzepisow, oraz zasady generalne wloskeij kuchni :)

buzka ze slonecznej Wenecji.

[olusia19]

Witam,
Mam dość garów, ale - uczulone dziecko, niezbyt zdrowy mąż (a w kuchni ciężko
się rusza), 2 psy, zmuszają mnie do organizacji w kuchni. Korzystam z
zamrażalnika: kupiłam pojemniki do żywności wymiarowe do szuflad i staję do
dłuższego gotowania praktycznie raz na tydzień, lub rzadziej. Korzystam z
mrożonek warzywnych i dodaję tylko brokuły, kalafior, ogórki w zależności od
zupy. Pojemniki zawierają porcje zupy wymierzone talerzami, lub zgęszczone do
dolania wody, różne - od owocowych do jarzynowych. Potem tylko jogurt + koperek
i gotowe. Kotlety mielone, duszone mięso i ryby, gulasze, pierogi robię tak jak
do podania. Rano wstawiam na górę lodówki takie pojemniki, lub wystawiam je na
tacy z zamrażalnika i po powrocie tylko odgrzewam dogotowując ziemniaki, czy
makaron, albo kaszę. Co chwila jest inne danie, surówki czesto robi mąż, piekę
ciasto na niedzielę i tyle. Unikam przetworów z puszek, sztucznych zup, ciastek
itd. wcale nie kupuję.Jeśli naleśniki, placuszki, to tylko w sobotę i na 2
patelnie - tu leję, tu już gotowe - jest szybciej.
Uważam, że najlepiej gdy wszyscy jedzą w domu, bo stołówki wyraźnie psują
zdrowie.
Mąż bronił sie przed obieraniem, szatkowaniem, krojeniem sałatki, ale po latach
na różne sposoby został "wciągnięty"...
Myślę, że docenia taki dom, bo jego matka nie lubiła i nie umiała gotować,
czasem coś tam upaćkała, po czym wszyscy się tym podtruwali, leczyli biegunki.
Na stare lata próbowała coś preparować na kształt ciasta, ale były to
niejadalne gnioty, a większość facetów lubi ciasto.
Zrezygnowałam z przepychanek w kuchni, bo jak mam z chłopem walczyć, że mi pół
kuchni zajmuje, bo on obiera ziemniaki, to wolę, żeby z dzieckiem porozmawiał,
do zeszytów zajrzał, a ja to zorganizuję w pół godziny, czasem w 15 minut i
obiad na stole.
OLUSIA

[alisha6]

wiec ja pracuje a moj mezczyzna nie i on gotuje i sprzata. ja jestem w 6
miesiacu ciazy i bardzo mi to odpowiada...

[millena81]

a o której twój mąż kończy pracę?? zresztą niebardzo rozumiem jak można komus
codziennie gotować?? niesamowite, że coś takiego jeszcze działa w dzisiejszych
czasach.....a właściwie to przykre, że sobie na to pozwalasz.
Ja wracam o tej samej godzinie co mąż, a jak jest głodny to śmiga po kuchni,
czasem je w pracy, a czasem coś ugotuję ja.. jak mi sie nudzi.
Kobieto ty nie masz obowiązku gotowania komukolwiek...im wcześniejto sobie
uświadomisz ty, lepiej...bo za chwilę on nie będzie marudził tylko zacznie
wrzeszczeć i machać rękami....

[turbomini]

moim_zdaniem napisała:
> Zaraz po ślubie starałam się sprostac oczekiwaniom męża

I wszystko jasne... Jak nauczyłaś, to teraz cierp kobieto, ale pamiętaj, że
wszystko można zmienić. Ja pracuję, a po pracy też pracuję, gdyby mój mąż nie
przygotowywał ze mną posiłków, stołowałby się w McDonald'sie...i ja też.

[ade1]

ja gotuje gar zupy na 3 dni, i po przyjsciu z pracy maz dostaje miche zupy z
bulka, ale w czasie pracy wychodzi na obiad normalny. tez mnie wkurza to
gotowanie- to jakis koszmar. wspolczuje Ci- pewnie niewiele sie da poradzic w
twojej sprawie, bo jak przestaniesz gotowac to maz zapewne bedzie wielce
obrazony. najlepiej malymi kroczkami go tego oduczac

[calusek70]

Rób parę porcji na zapas i mroź. Jak ci się nie chce gotować albo nie masz
czasu wyjmujesz z zamrażalnika i masz obiad na następny dzień :)
Gotuj też gar zupy na 2 -3 dni. Z rosołu możesz mieć jeszcze pomidorową na next
day i kawał mięcha wołowego, który doprawisz sosem chrzanowym , lub udziec z
kury ...;)
Kup czasmi gotowca w garmażece (pierogi, gołąbki) i ścimnij że domowej
roboty ;))))

macie problem

[loltka]

wydaje mi sie, ze podstawowym błedem było to, iz nie ustaliliscie zasad na
poczatku, moze nalezało zbyt mocno sie nie podporządkowywac, powiedziec, ze u
was w domu bedzie inaczej...
pokazałas mu, ze mozesz i ze jestes w stanie to robic, i teraz bedzie ciezko
sie z tego wycofac, bo nie tak łatwo oddac "przywilej" ktory raz sie dostało...
U nas nie ma tego problemu, oboje wychowalismy sie w domach, w ktorych naowało
pełne rownouprawnienie, oboje rodzice pracowali zajmowali sie dziecmi,
sprzatali i gotowali. W naszym domu gotujemy duzo na "szybko" i robi to
przewanie ten kto wczesniej wroci, albo ma wiecje czasu, a jak juz nie mam ani
czasu ani ochtoty to jemy cos razem w miescie.
Ciezko tu cos doradzic, bo im wiekszy Twoj bunt, tym bardziej on bedzie
niezadowolony-a jednak wydaje mi sie, ze w dzisiejszych czasach gdy kobieta
pracuje i ma prawo do swojego zycia, taki feudalizm dawno sie przejadł, dltego
jesli konsekwentnie ebdziesz z tym walczyc to on powinien uznac ze czasy
obiadkow sie skonczyły.

moja kolezanka poradziła sobie w ten sposob, ze przestała sie wdawac w kłotnie
z tego powodu, tylko zaczeła wykazywac "sympatyczną obojetnosc" na problem. On
sie kłócił, ona sie usmiechała i ogladała sobie ulubiony serial, on sie pytał
czemu ona sie nie kłoci a ona, ze rpzeciez nie ma o co, i usmiech...
koles skapitulował, robi czasem zakupy , zaczął sprzatac, czasem zrobi obiad-
zwazywszy na to to wczesniej nie kiwal palcem to i tak sie zmieniło na lepsze