Moje życie...

[thereason]

Rozumiem, że to jest obiektywne forum. Rozumiem też, że kobiety decydują się
na aborcję. W końcu każda ma inną sytuację i każda inną psychikę ale
spróbujcie mnie też zrozumieć.
Mam 23 lata i

[thereason]

3 letnią córeczkę bez której nie wyobrażam sobie życia.
Wszystko zdarzyło się po maturze. Miałam chłopaka którego kochałam to był mój
pierwszy raz. On miał 20 lat. Byliśmy ze sobą 3 lata. Dostałam się na wymarzone
studia. Zrobiłam test okazał się pozytwny. Wizyta u ginekologa okazała się
tragiczna nie zapomnę nigdy jej słów "jesteś w 5 tygodniu ciąży ale możemy temu
zaradzić jesteś za młoda na macierzyństwo masz jeszcze czas". Pamiętam płakałam
tydzień. Chłopak stwierdził, że jest za młody, że się jeszcze nie wyszalał i że
nie chce tego dziecka. Mieszkałam na prowincji gdzie się wszyscy znają. Moja
rodzina była rodziną moralną, katolicką. Bałam się strasznie przyznać ale trzeba
było. Oczywiście był krzyk, płacz i co ludzie powiedzą. Kolezanki, chłopak,
rodzice, lekarz wszyscy nalegali abym usunęła tylko nie babcia. Byłam strasznie
zagubiona, sama rodzice nie chcieli mnie znać.
Na przekór wszystkim nie usunęłam nie miałam odwagi, serca. Czułam jak te coś
rozwija się we mnie, czułam też, że to bardzo kocham. Chłopak mnie zostawił
rodzice wyrzucili. Została mi tylko babcia. Na studiach było ciężko ale dałam radę.
Urodziłam przed Wigilią myślałam, że nikt do mnie nie przyjdzie. Córeczka była
śliczna, duża, zdrowa i bardzo pulchna. Podobna do mojego Adama. Kiedy
odpoczywałam w szpitalu przyszli rodzice przepraszali mnie i chceli żebym
wróciła do domu. Następnie moja przyszła teściowa, która płakała i przytulała
śliczną wnuczkę. Na końcu chłopak, który się tłumaczył, płakał i oczywiście
przepraszał.
Dzisiaj jestem szczęśliwą mężatką. Szczęśliwą mamą. Mam cudowną rodzinę. Mój
mąż jest wspaniały, kochany, czuły. Jednak on musiał zrezygnować ze studiowania.
Poszedł do pracy i utrzymuje nas. Jest cierpliwy a poza swoją córeczką świata
nie widzi. To on wstawał do niej wieczorami, przyznam też że cały wolny czas
spędza z naszą córką. Rodzice pomagają nam finansowo.
Wszystko co wydawało się tragiczne ułożyło się. Kiedy byłam w ciąży nie
widziałam sensu w życiu, miałam ochotę się zabić. Byłam sama. Jednak uważałam
też, że jeśli człowiek decyduje się na współżycie musi liczyć się z
konsekwencjami. Aborcja wydawała mi się bardziej wygodna. Życzę wam kobiety
takich mądrych decyzji jakich ja podjęłam. Czuję się spełniona i silna. Mimo
młodego wieku poradziłam sobie. Wybaczyłam też tym, którzy mnie skrzywdzili. A
moja pierwsza wielka miłość pozostała ostatnią.

[kizdam47]

Taka pozytywną zazdrością oczywiście. Ja niestety ten jeden raz stchórzyłam, w
sumie to żadna z moich ciąż nie była usłana różami. Nikt szczególnie nie
interesował się moim zdrowiem ani samopoczuciem, nikt nie skakał jak to przy
niektórych przyszłych mamusiach. Ale cóż tam...najważniejsze jest to co
przyniesie przyszłość, mam swoich trzech kochanych chłopców.

[wzr1]

> tragiczna nie zapomnę nigdy jej słów "jesteś w 5 tygodniu ciąży ale możemy
> temu zaradzić jesteś za młoda na macierzyństwo masz jeszcze czas

Ten rzeźnik w białym fartuchu pewnie dalej tak doradza innym. Może jest możliwe
aby go ktoś zastąpił, jest wiele sposobów aby się poczół trochę niepewnie

[evig]

Piekna opowiesc tylko niestety w miazdzacej wiekszosci kobieta zostaje sama jak
bezpanski pies ,zostawia ja facet rodzina oraz panstwo ktore karze rodzic ale
nie bierze odpowiedzialnosci za to co taka kobieta z juz narodzonym
dzieciatkiem ma robic i nikt ja nie przeprasza ,nie ma szczesliwego zakonczenia

[thereason]

Miałam szczęście ale najpierw uwierz przeżyłam swoje...

[skp110]

Jak by tak było to na ulicach było by je widać, Faktycznie dużo nie ostana ale
minimalna pomoc jest, ale kobieta w małżeństwie też nie ma życia usłanego
samymi różami

[sir.vimes]

> Jak by tak było to na ulicach było by je widać


No przecież widać.

[skp110]

Widać Rumunki, ale to nie z biedy tylkoz wyrachowania

Thereason...

[najlepszamama]

Gratuluję Ci Tej decyzji i życzę duuuuuuuuuużo szczęścia.

[madolka]

Bardzo Ci gratuluje. Jestes dla mnie bohaterka. Zycze Ci szczesie i jetsem
pewna ze Cie ono nigdy nie opusci... Wspaniala z Ciebie diewczyna