Do synowych.....................

[gaballa]

Drogie Panie!
Jestem teściową. Mam syna i dwie synowe. I jednego wnuka.
Proszę powiedzcie mi jak najlepiej zachować się wobec matki mojego wnuka
i wobec tej drugiej.
Ta druga 3 lata matkowała mojemu wnukowi.
Decyzja sądu to zmieniła.
Dziecko przez te 3 lata dojrzało.Matkę lubi(w.g. mnie), opiekunkęwięcej niż
lubi.
Jak ja mam w tej sytuacji postępować?

[gaballa]

Zależy mi na odpowiedzi.
I proszę o rzetelną.

[mruufcia]

Nie jestem synową, ale też nikt tutaj rzetelnie nie odpowie ci.
Każda sytuacja jest inna. Ty znasz najlepeij znasz swoją.
Przy Sądach powinna być w takich sprawach pomoc psychologa.

[gaballa]

Nie chodzi mi o opinię synowej, ani o to co sąd zechciał wyrazić w swoim
werdykcie.
Mufciu, pytałam; jak mam się zachować wobec moich synowych.
Jest to trudne.
Ale może jednak mi odpowiesz?

[izabellaz1]

Ale nie rozumiem do końca Pani wypowiedzi.
1. dlaczego dwie synowe?
2. dlaczego matkowała wnukowi a decyzja sądu to zmieniła?
3. a potem coś Pani pisze o opiekunce.

Przepraszam ale troszkę się pogubiłam i nie odpowiem rzetelnie:)
Może coś Pani dokładniej napisze?

[gaballa]

Matkowałam wnukowi, ponieważ matka nie chciała.Odpowiadam jako babcia.

Tę rolę doskonale spełniał także mój syn-ojciec wnuka.
Sąd, jak wspomniałam , po 3latach. jako opiekunkę wyznavczył matkę wnuka.
I z tym wszystkim mogę się zgodzić lub nie.
To nie jest temat tego forum.
Obie kobiety mojego syna lubię.
Problerm jest w tym, że one się nienawidzą.
Nie sprecyzowałam pytania .
Ono jest nadal to samo.

[gaballa]

izo, a Pani potrafi mi odpowiedwiedy
Pani , Iy





Iyo

[gaballa]

Pani Izo, przeprasxam,

[izabellaz1]

To na pewno jest bardzo trudne dla Pani ale tak to jest z sądami rodzinnymi w
naszym kraju:(
98% spraw wnoszonych do sądu rodzinnego o stałą opiekę nad dzieckiem wygrywa
matka. Zdarza się, że te osoby nie powinny tej opieki sprawować ale sąd bierze
pod uwagę ten - moim zdaniem - kruchy argument, że biologiczna matka będzie
zawsze najlepszym opiekunem. Biologiczny ojciec jest najczęściej traktowany po
"macoszemu".
Można walczyć dalej w sądzie ale chyba najbardziej odbiłoby się to na dziecku.
A jak wnuk reaguje na matkę? Czy odnosi Pani wrażenie, że nie jest pod dobrą
opieką, że jest zaniedbywany?

[havana06]

Ponawiam pytanie.

[aniani7]

postawiłabym na dziecko, ono w tym waszym związku jest najważniejsze i
oczywiście zrobiłabym wszsystko, żeby nie stracić z nim kontaktu, a dzięki temu
mogłabym przyglądać się, jak biologiczna matka zajmuje się dzieckiem

[mmajja]

Mysle ze skoro lubisz obie synowe, to nie ma w tym nic zlego. Kazda z nich jest
inna osoba, z kazda laczy Cie wiec nieco inna relacja. Jedna jest BYLA
dziewczyna?zona Twojego syna, a druga obecna.
Jedna jest matka wnuka, druga jest tylko macocha.
Mysle ze po prostu powinnas zadbac o dyskrecje wzgledem ich spraw i tajemnic
powierzanych Tobie, byc lojalna i subtelna, bron Boze nie stronnnicza i nie
mieszac sie "do kotla". I to sie ulozy. Nie dziw sie ze sie nienawidza,
przeciez to w miare klasyczny model, ciezko sie przyjaznic w takim ukladzie.
Trzymam kciuki.
Pozdrawiam

[trusia29]

Zaakceptowac sytuację, nie masz innego wyjścia. I zachowywać się naturalnie i
grzecznie wobec kazdej z nich. I bron boze, nie dawać dziecku do zrozumienia,
ze jedna lubisz mniej a druga bardziej ( o ile tak jest)

[pucek77]

Rozumiem, że z obiema synowi chcesz utrzymać kontakt? Trudno mi wyobrazić sobie
całą syutację, ale myślę, że dobrze byłoby po prostu powiedzieć obu kobietom
podczas spotkania, że lubisz kazda z nich, nie chcesz rezygnowac z kontaktu ale
jednocześnie je rozumiesz. Tzn że rozumiesz ich wzajemną niechęć, wiesz ze
sytuacja nie nalezy do najłatwiejszych itd. Powiedz, że chcesz nadal sie z nimi
przyjaźnić - po prostu. I że kochasz wnuka tak, jak one. Niech czują, że nie
muszą się Ciebie bać (w związku ze zmianą opieki nad wnukiem i ew. 'szykanami"),
ze nadal je lubisz, że jak sie spotkacie we 2 to nie po to, żeby tą, ktora jest
nieobecna obgadać itp. Ja chciałabym zeby moja tesciowa była ze mną po prostu
szczera. Niech mają jasność sytuacji. Powodzenia.

[jendza1]

Witam:))!
Jak na razie - jestem tylko synowa...
Hm, moze nigdy nie bede tesciowa?
Bylam tez wnuczka - wszyscy moi dziadkowie juz oczywiscie nie zyja...
Moze nigdy nie bede babcia...?

Mysle, ze w relacjach z ludzmi, wszystko jedno, kim - najwazniejsza jest
szczerosc, prawda uczuc. I trzeba znac swoje miejsce - nie wolno wdzierac sie
na cudzy teren, chyba ze jest sie na ten teren po prostu zaproszonym...
Ale wtedy nie bedzie to juz 'wdzieranie sie'...

Mysle, ze relacje z obiema synowymi staralabym sie ksztaltowac naturalnie,
jednak przed zadna z nich nie ukrywajac, ze kontaktuje sie tez z ta druga...
Przez 'naturalnie' rozumiem rzeczywista potrzebe bycia/spotkania z drugim
czlowiekiem, a nie te, zainicjowana obecnymi lub bylymi wiezami rodzinnymi.
Zadnego przymusu - spotykamy sie np. czesto, bo chcemy/mamy potrzebe sie
spotykac... Mozna tez spotykac sie rzadziej - a przy tym nadal bardzo lubic i
nawzajem szanowac...
Nic na sile, nic dlatego, ze tak wypada....
Co innego maluch... Albo wlasnie nie 'co innego', ale 'jeszcze bardziej
konsekwentnie'?
Jesli malucha kochasz, wychowywalas go i dalej chcesz miec z nim kontakt, a ten
kontakt dobrze mu robi - powalczylabym o spotkania z malym. NIezaleznie
zupelnie od kontaktu z obydwoma synowymi. Dziecko MA PRAWO do babci. Hm, juz
chocby nasz kodeks cywilny to bezwatpliwie potwierdza, przenoszac obowiazek
alimentacyjny na dziadkow, gdy rodzic nie moze sie wywiazac... Zatem, niejako w
druga strone, to tez obowiazywac powinno.

Moi dziadkowie po rozwodzie rodzicow kompletnie zerwali ze mna kontakt. Nie mam
zalu - choc moze powinnam?
W testamentach nie uwzglednili nawet mojego istnienia - tez nie mam im tego za
zle...
Byloby mi naprawde lepiej i latwiej w zyciu, gdyby dziadkowie utrzymywali ze
mna kontakt, uczestniczac w moim dziecinstwie. Byloby przede wszystkim... duzo
cieplej. Z miloscia. Oczywiscie gdyby ta milosc byla.
Skoro jej nie bylo - lepiej, ze nie bylo kontaktow.

Mysle, ze rozumiesz, co mam na mysli:)
Pozdrawiam i trzymam kciuki!
Przede wszystkim za Twoje decyzje w sprawie Malego.
j.

[anka99991]

Myślę, że moja postawa byłaby następująca: dziecko jest moim wnukiem, a ja jego
babcią i ta relacja jest w tej sytuacji najważniejsza. Jako matka swojego
dorosłego syna jesteś już spełniona, nie zdołasz go już bardziej wychować,
dopieścić itp. Relacja teściowa - synowa - w normalnej sytuacji bywa b.
skomplikowana, w twojej to już kosmos, więc z nadmiaru "szczęścia" odpuściłabym
sobie. Za to twoje relacje z wnukiem szczególnie w tej konstelacji, w jakiej
się znalazł (dwie ni to matki, ni to opiekunki, przekazywanie sobie dziecka jak
rzeczy z rąk do rąk, bo wyrok sądu - koszmar! Jak ma sie w tym znaleźć biedne
dziecko? I tu jest twoja rola. Kiedy moi rodzicie latami się rozwodzili,
rozchodzili, schodzili - ostoją i prawdziwym oparciem była dla mnie moja
babcia, która stworzyła mi azyl, dzięki czemu nie zwariowałam. Dlatego nie
martw się jak masz się "ustawić" względem tej, która z mocy wyroku sądu
przejmuje opiekę nad dzieckiem, tylko wyślij jasny sygnał: chcę być dobrą
babcią, dla dobra dziecka, cokolwiek się stanie w waszym dorosłym życiu, mój
synu, jego partnerko i matko mojego wnuka oczekuję, że umożliwicie mi dobre
kontakty z dzieckiem i budowanie więzi z wnukiem. W wasze sprawy nie wnikam,
jesteście dorośli.