Miejsce na zapomnienie o tym, co złe...

[Gość: Aisza]

Gdzie szukałabyś ukojenia uciekając od cierpienia?

[ma-riusz]

muzycznaowczarnia.pl

udawałabym, że nie istnieje

[aankaa]

a jeśli już - zaszyłabym się w najmniejszym pokoju, zwinięta w kłębek w fotelu
- tam by mnie nie znalazło...

a ja wyruszam w trasę

[Gość: Aisza]

a ja mam taka trasę - na kilka godzin, czasem nawet kilka dni
gdy mnie zabija to wszystko co na codzień raczej kocham ...uciekam
wtedy zwiedzam galerie obrazów
kupuję sobie drogą (!!!) ksiązke o sztuce oraz płyte z dziwna muzyką (np.
Nightmares on Wax"),
zaszywam się w cichej knajpce i czytam (czasem łzy mi znieksztalcają literki
ide do kina na jakiś babski film typu "Amelia"
i jesli mi to cierpienie przejdzie ..wracam milczaca, tajemnicza i bogatszaa o
nowe doświadczenia
a jesli nie.. to zawsze moge przytulić się mojej cioci-babci, dla której zawsze
jestem ukochaną dziewczynką

[ma-riusz]

Jesli chodzi o muzyke to polecam king Crimson

[Gość: Aisza]

do King Crimson przymierzam się od pewnego czasu
chyba ...sprowokuję jakies cierpienie ;-)

[ma-riusz]

t0 cierp :) bo cierpieniem jest nieznjomosc CrimsonowCat's foot iron claw
Neuro-surgeons scream for more
At paranoia's poison door.
Twenty first century schizoid man.

Blood rack barbed wire
Polititians' funeral pyre
Innocents raped with napalm fire
Twenty first century schizoid man.

Death seed blind man's greed
Poets' starving children bleed
Nothing he's got he really needs
Twenty first century schizoid man.

[aankaa]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> a jesli nie.. to zawsze moge przytulić się mojej cioci-babci, dla której
zawsze jestem ukochaną dziewczynką

Szczęściara z Ciebie !!
(moje ciocio-babcie już "nie istnieją" a smuteczki nadal się zdarzają)

ja też wyruszam w trasę

[julla]

Jak się mocno wkurzę, to wsiadam w auto i jadę przed siebie. Czasem machnę tak
kilkadziesiąt kilometrów. Parę lat temu, gdy tak wyruszyłam w uniesieniu
zrobiła się noc, stanełam sobie gdzieś w polu, spojrzałam w niebo, a tam była
wielka kometa- Halle Boppa, nie wiem czy ktoś jeszcze pamięta jak przelatywała
nad nam.
Była bardzo piękna, nie potrafiłam od niej oderwać wzroku. To było
niezapomniane przeżycie

[Gość: Aisza]

wiedziałam, że ta kometa ma jakąs misję do spełnienia na Ziemi!!!
;-)

[Gość: miregal]

zamknelabym sie we wlasnym pokoju

[xanatos1]

Siadam na boisku na którym grałem przez pół życia i patrze na dzieci. Pod
drzewem pod którym siadałem, kiedy byłem małym chłopcem. Czuję się lepiej.

[xanatos1]

Ale tak naprawdę chciałbym usiąść na pustyni, lub uciec na Alaskę...

[Gość: Aisza]

Czy Ty jesteś prawdziwym Xanatosem? Udowodnij ;-)

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> Czy Ty jesteś prawdziwym Xanatosem? Udowodnij ;-)


Jestem żywotny jak karaluch Aiszu. Dobrze Cię widzieć... :))

[Gość: Aisza]

:-)
miło tez

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> :-)
> miło tez



To o czym dzisiaj porozmawiamy. Jetem wypruty. Dobra kolacja w miłym
towarzystwie, może strasznie zmęczyć... :)))

[Gość: Aisza]

a ja własnie wykąpałam wszystkie kwiaty w domu - a jest tego trochę
a teraz słyszę jak szumią rosnąc z wdzięczności
PS. Kolacji nie jadam - najwyżej trochę wina

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> a ja własnie wykąpałam wszystkie kwiaty w domu - a jest tego trochę
> a teraz słyszę jak szumią rosnąc z wdzięczności
> PS. Kolacji nie jadam - najwyżej trochę wina


Ja nic nie słyszę. Co najwyzej strumyk krwi w swoich skroniach. Wina nie
lubię, ale chianti mi smakuje ostatnio.
O czym Aiszu dzisiaj porozmawiamy sobie?

[Gość: Aisza]

może o ...zasypianiu
mnie rzeczywistość odpływa na boki: słysze z daleka, widze wąsko i czuję ciepło
czasem wtedy mówię od rzeczy
lubie ten stan
zero zanagażowania, zero emoicji - tylko powolne wyłącznie zmysłów

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> może o ...zasypianiu
> mnie rzeczywistość odpływa na boki: słysze z daleka, widze wąsko i czuję
ciepło
> czasem wtedy mówię od rzeczy
> lubie ten stan
> zero zanagażowania, zero emoicji - tylko powolne wyłącznie zmysłów



Ja myślę i w połowie myśli zasypiam. Lubię Cię Aiszu. Naprawdę Cię lubię.
Jesteś inna.

[Gość: Aisza]

to brzmi jak subtelna ...diagnoza psychiatryczna :-)
Ty tez nie jestes w stylu stada

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> to brzmi jak subtelna ...diagnoza psychiatryczna :-)
> Ty tez nie jestes w stylu stada


Czy to źle? Czy to źle nie być w stylu stada? Kocham wszystko co inne, co
różne. Podziwiam. Patrzę, słuchami. Podziwiam te szczyty, które wyrastają
ponad równiny :)))

[Gość: Aisza]

ale jak kwiatek w wazonie wystaje ponad resztę, to sie go przycina dla
harmonii, estetyki i równowagi

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> ale jak kwiatek w wazonie wystaje ponad resztę, to sie go przycina dla
> harmonii, estetyki i równowagi


Bo razem tworzą harmonię. Piękny obraz. Spójny. Symetrię, która jest pięknem.

[Gość: Aisza]

bardzo lubie symetrię - w architekturze, wystroju wew. itd
ale symetria kłóci sie z niezaleznoscią

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> bardzo lubie symetrię - w architekturze, wystroju wew. itd
> ale symetria kłóci sie z niezaleznoscią


Niezależność? Nic to nie znaczy tak naprawdę. Chociaż można być wolnym mając
łańcuchy na rękach.
Symetria to piękno. Czystość.
Ludzkość nie jest piękna, nie ma w niej symetri. Istnieją tylko piekne
jednostki.

[Gość: Aisza]

alez człowiek to chodząca symetria!
nawet w dazeniu do wszelkich równań: sprawiedliwości, równouprawnienia,
tolerancji itd

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> alez człowiek to chodząca symetria!
> nawet w dazeniu do wszelkich równań: sprawiedliwości, równouprawnienia,
> tolerancji itd


Może sobie dążyć ile chce, ale prawda jest taka, że tego nie osiągnie. Dlatego
całość nie jest piękna. Pojedyńczy człowiek może osiągnąć symetrię, ale nie
całość. Całość jest bezwolną galaretą... Tylko jednostka jest piękna. Tylko
jednostkę można kochać i podziwiać.

[Gość: Aisza]

a bliżniaki, trojaczki itd?
pary zakochanych?
rodzina?
wielość tez bywa urocza

PS. Ide spać - kwiatki mnie zaszumiałay i ukołysały do snu
:-)

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> a bliżniaki, trojaczki itd?
> pary zakochanych?
> rodzina?
> wielość tez bywa urocza
>
> PS. Ide spać - kwiatki mnie zaszumiałay i ukołysały do snu
> :-)


Bywa... Idż spać znaku zapytania. Życzę Ci spokojnego snu w Twoim łóżku :))

[Gość: Aisza]

dlaczego nazywasz mnie znakiem zapytania?

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> dlaczego nazywasz mnie znakiem zapytania?



Bo ja wszystko nazywam. Ty jesteś dla mnie niczym znak zapytania Aiszu :))

[Gość: Aisza]

Wole byc więc znakiem zapytania, niz wykrzyknikiem
:-)
Dobrej nocy

[xanatos1]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> Wole byc więc znakiem zapytania, niz wykrzyknikiem
> :-)
> Dobrej nocy


Dobranoc wykrzykniku... :)))

[anno.domini]

Szczerze mówiąc, to nie uciekałbym od cierpienia, tylko myślał jak przestać
najszybciej :(. Chyba nie ma takiego miejsca. Albo jest wszędzie. Chyba na
Starym Rynku w Krakowie, albo na Długim Targu w Gdańsku podczas Jarmarku
Dominikańskiego

[Gość: Aisza]

i na Powązkach w Warszawie

[anno.domini]

Stary Rynek we Wrocławiu też kapitalny! Uwielbiam Wrocław! Wszystkie duże
miasta oprócz Łodzi! Szczecin jest za mały :(

[Gość: Aisza]

we Wrocławiu jest jeszcze malownicza Odra z ponad setką mostów, Park
Szczytnicki i mnóstwo strzelistych kosciołów - to moje miasto ;-)

[doroszka]

Oj, cuda są we Wrocławiu. Mam tu kilka moich miejsc, które kojarzą mi się z
różnymi trudnymi chwilami w życiu. Patrzę na te chwile z perwspektywy czasu i
wszystko wskazuje na to, że cierpienie uczy nas czegoś ważnego. Wszystkie
te "cierpiące" wrocławskie miejsca bardzo lubię - nie dlatego, że jestem
masochistką, bo nie jestem :) ale dlatego, że przeciepiałam różne sprawy i
wyciągnęłam z nich przemyślenia i świadomość, o którą teraz jestem bogatsza.

Prawdę mówiąc, gdy mam jakieś smutki, to wolę powałęsać się po Wrocławiu,
posiedzieć samotnie w knajpie, pomysleć, rozryczeć się na samotnej ławce nad
fosą, wstąpić w drodze powrotnej po sklepu po jakiś "pocieszacz" (winko, nowy
ciuch, książka) i tyle. Ale już dawno nie miałam takiej chandry i bólu, żeby aż
tak to przeżyć. Co oczywiście nie znaczy, że nie wałęsam się po Wrocławiu w
wolnym czasie :) To byłaby straszna strata. :))

[Gość: Aisza]

i stąd tylko kroczek do stwierdzenia, że ..cierpienia umila zycie ;-)
PS. Pewnie te nasze trasy pocieszenia w cierpieniu gdzies się kiedys skrzyzowały

[daffne]

Gość portalu: Aisza napisał(a):

> Gdzie szukałabyś ukojenia uciekając od cierpienia?
------------------
Schowalabym sie w kacie , wtulilabym sie w fotel z ulubionym jaskiem, po ciemku, przy zgaszonym swietle z muzyczka plynaca ze sluchawek .... a gdybym jeszcze byla przy tym na cos zla poszlabym na jakies pole i wydarlabym sie na cale gardlo moze to by cos pomoglo..,moze byloby lzej - kiedys pomagalo hihi
Najlepiej dla mnie jest byc wtedy sama ze soba , tylko mysli i ja ..
Pozdrowionka:)

[asd25]

W Kościele.