Brak instynktu macierzyńskiego??????????

[pink.girl]

Mam stałego partnera od kilku lat. Co najmniej od dwóch chciałby mieć ze mną
dziecko. Tyle, że trzy lata temu byłam bardziej gotowa na macierzyństo niż
teraz. Nie czuję tego macierzyńskiego instynktu. Nie chcę mieć jeszcze
dziecka. Nie jestm gotowa i nie wiem czy kiedyś będę. Koleżanki zazdroszą mi,
że mój mężczyzna zdrowo według nich podchodzi do związku. Same chciałyby mieć
dziecko. Wyobrażenie o mnie jako mamusi mnie odstrasza. Zmienię nastawienie?.
Mój mężczyzna naciska na ten temat coraz cześciej. Nie wiem co mówić. Kiedy
po kolejnej rozmowie podaję te same argumenty, zarzuca mi, że go już nie
kocham.

[avital84]

ile masz lat?

[pink.girl]

jeszcze przed trzydziestką:)), ale tu chyba nie chodzi o wiek ale czas jaki
jesteśmy ze sobą.

[maretina]

pytanie o wiek nie bylo glupie. wiek czesto ma znaczenie w tych sprawach:)

[kszynka]

maretina napisała:

> pytanie o wiek nie bylo glupie. wiek czesto ma znaczenie w tych sprawach:)

zgadam się, z moich obserwacji wynika, że instynkt macierzyński u kobiet budzi
się coraz później, czasem jednak za późno

W XXI wieku nawet po sześćdziesiątce

[echtom]

nie jest za późno. Był niedawno taki wątek.

[konrado80]

a moze po prostu nie jestes pewna czy chcesz z nim??

[pink.girl]

To, że chcę z nim być to jestm tego pewna, ale żeby od razu dziecko??.. Nie
teraz

[cyberrafi]

No i bardzo dobrze, że nie chcesz. Taka widać Twoja natura. Nie każdy musi mieć
dzieci. Jedni lubią to a inni coś innego. Nie ma jedynie słusznego szablonu.
Ważne żebyś zawsze robiła to na co masz ochotę a wszystkich nachalnych doradców,
którzy twierdzą, że wiedzą lepiej co jest dla Ciebie dobre wyślij do diabła. :)

[vanilla4]

nie przejmuj się - ja się zdecydowałam na dziecko w wieku 32 lat - nie mam z
tego powodu wyrzutów sumienia - mój świadomy wybór.

nie ulegaj presji!!!

[waldemarka]

jeśli nie chcesz miec dziecka nie ulegaj żadnym namowom. Dziecko to wielka
odpowiedzialność i straszny obowiązek, więc do macierzyństwa trzeba miec
powołanie tak jak do bycia w zakonie. niestety, dziecko musi byc chciane. Mam
koleżanke, która uległa presji męża i rodziny. Mówili, że dziecko ją zmieni,
wysyłali nawet do psychologa, mąż groził rozstaniem... Uległa namowom i teraz
jest sfrustrowana, zmęczona i nieszczęśliwa. Frustracja ta ma także odbicie w
związku bo cały czas wypomina mężowi jak to ona sie dla nie go poświęciła.
jednym słowem nie jest fajnie.

[maretina]

ostatnio slyszalam jak w tv psychiatra mowil, ze instynkt macierzynski to mit,
ktory tak gleboko nami zawladnal, ze kazdy w niego wierzy. zgadzam sie z tym. to
co nazywasz instynktem to po prostu chec bycia mama, posiadania potomka..... u
jednych kobiet pojawia sie przed ciaza u innych w trakcie jej trwania, u innych
po narodzinach dziecka.... a jeszcze inni w ogole tego nie czuja.

[pink.girl]

Może to coś zwane instynktem pojawi się u mnie kiedyś. Tylko co ja mam znowu
mojemu partnetowi mówić. W zasadzie to mam jeden podstawowy podwód: nie jestem
jeszcze gotowa! Na to on zwykle odpowiada, to kiedy będziesz?. Sytuacja mało
komfortowa.

[maretina]

wiesz, na dziecko nie ma dobrego czasu: a to trzeba wieksze mieszkanie kupic, a
to nowy samochod by sie przydal, a to kolejne studia, a moze wycieczka do afryki?:)
bron boze nie namawiam, chce Ci tylko powiedziec, ze nie da sie racjonalnie
argumentowac tego, czego sie w danej chwili nie chce. uczucia sa emocjami... nie
chcesz? to bardzo wazne,a moze nawet najwazniejsze! nie daj sie wciagnac w cos,
do czego nie czujesz blusa.
ile masz lat?;)

[pink.girl]

No, nie ciągnie mnie do tego. Mieszkania mamy dwa, jedno na wsi, drugie w
mieście. Finansowo też się układa, no ale...
Ale nie chcę mieć jeszcze dziecka...

[maretina]

to nie mniej na razie:)

[betasz]

Ja miałam sytuację podobną do Twojej, tzn. miałam i mam nadal stałego partnera.
Poznaliśmy się jak miałam 23 lata. Byłam strasznie zakochana i bardzo chciałam
mieć wtedy dziecko, ale rozsądek zwyciężył i odłożyliśmy plany macieżyńskie do
czasu, aż się razem dorobimy jakiegoś kąta. Później zupełnie mi przeszło,
zrobiłam się wygodna, żadnych zobowiązań, itp. Dziecko wydawało mi się
przeszkodą w tym wygodnym życiu. Mój instynkt macierzyński gdzieś wywiało. To
nie znaczy, że w ogóle nie chciałam mieć dzieci, bo od zawsze marzyłam, że będę
mieć dwójkę (chłopca i dziewczykę). Mogłabym sobie tak luzacko żyć w
nieskończoność, ale znowu rozsądek podpowiadał że im później się zdecyduję, tym
może trudniej będzie zajść w ciążę. A co jak będę miała jakieś problemy
zdrowotne?... Zacznę "próbować" po 30-tce, a jak się przez parę lat nie uda?...
Wieloletnie leczenie, albo w ogóle mogę nie mieć dzieci. W końcu znowu rozsądek
wziął górę, więc moje pierwsze dziecko jest w 100% zaplanowane. Miałam zajść w
ciążę jak będę miała 30 lat i tak też się stało (na szczęście bez żadnych
problemów urodziłam zdrowego chłopczyka). Córcia też była zaplanowana. Może nie
tak szybko jedno po drugim, ale najważniejsze że udała mi się taka rodzinka
jaką zawsze chciałam mieć. Wydaje mi się, że w Twoim przypadku też pomogłoby
takie "planowanie". Może łatwiej będzie Ci podjąć decyzję o dziecku i łatwiej
byłoby partnerowi zrozumieć Twoją decyzję, jak wspólnie ustalicie sobie, np. że
urodzisz w wieku iluś tam lat. Niestety doświadczenia moich bliskich znajomych
pokazują, że takie odkładanie ciąży nie jest dobre. Jedna nie może w ogóle mieć
dzieci (zaczęła ok. 37 roku życia), druga już kilka razy poroniła i leczy się
już chyba 5 lat (ma 36), a trzecia ma 33 lata i próbuje bezskutecznie od roku
(właśnie zaczyna leczenie niepłodności). Tak więc życzę Wam, żeby decyzja o
dziecku była Waszą wspólną i żeby dzidziuś urodził się zdrowy i wtedy kiedy
oboje będziecie tego pragnęli.

do betasz

[pink.girl]

Może zmieni mi się kiedyś nastawienie?. Ale to kiedyś...teraz jeszcze NIE:)

Moja siostra też zwlekała z decyzją o dziecku. Dobiegała czterdziestki i nie
miała żadnych planów. I pewnie by się nie zdecydowała, gdyby nie wpadła:)

[betasz]

Mam nadzieję, że Twoja siostra nie żałuje tej wpadki. Czasami tak jest, że
dopiero po wpadce kobieta mówi "czemu tak długo zwlekałam..."
U mnie było trochę inaczej, bo decyzja o dziecku nie wymagała zmiany
nastawienia do samego posiadania dzieci, a tylko wybrania odpowiedniego
momentu. Ja "z góry" miałam ustalony model rodziny 2+2 (i w dodatku musiała
być "parka") i nie wyobrażałam sobie, że mogę nie mieć dzieci. Tylko z tym
właściwym momentem było trudno w miarę upływu czasu, bo robiłam się coraz
wygodniejsza. A teraz wiem, że był to najwłaściwszy moment mojego życia. Dzieci
już w miarę odchowane (6 i 4 lata), ja całkiem młoda, więc jeszcze "użyję"
trochę życia.

[pink.girl]

Siostrze to ta wpadka z nieba spadła..
Nie żałuje za nic
Poza tym, po urodzeniu dziecka przeszła ciężką operację, po której już nigdy
nie będzie mieć dzieci.
Jest zadowolona, że ma choć jedno.

[anabel26]

U mnie podobnie. Mam 27lat i jeszcze kilka lat temu chciałam mieć dziecko, a
teraz już mniej. Dobrze jest wygodnie żyć, bez zobowiązań, i mogłabym tak przez
cały czas, jednak wiem, że w ogóle chcę i muszę mieć dzieci, a im na później to
odkładam, tym gorzej, bo też myślę,, że gdy zacznę próbować w wieku lat np.30 i
okaże się, że mam problemy zdrowotne, będę musiała długo się leczyć, to
naprawdę może być za późno. Uważam, że w najlepszej sytuacji są kobiety, które
wcześnie zostały mamami, np. w wieku 20lat. Nie muszą już o tym myśleć, czy
przejmować się, że coś się nie uda. Mogą zająć się sobą, pracą.

[agak23]

Boisz sie utraty spokojnego życia? Dziecko to obowiązki, płacze po nocach,
żąbkuje itd a na chłopa nie ma co liczyć. Rozumiem cię Ale dziecko to też
radość i jest jej więcej tylko nie jest taka "medialna". jeżeli możesz to
porozmawiaj z jakąś młodą mamą.

do agak23

[pink.girl]

do agak23

[pink.girl]

Znam kilka młodych mam, ale ten temt ciągle mnie nie kręci. Szczerze mówiąc
nudzę się rozmową, w której czołowym tematem jest dziecko.
Mnie jest dobrze jak jest i na razie nie chcę tego zmienić. Na pewno jest to
też wygoda, ale także strach przed nowym, nieznanym. Moje niektóre koleżanki
mają dzieci w wieku szkolnym, inne niemowlaki, a dla mnie to ciągle nie ten
czas.

[konrado80]

nie rozumiem tlumaczenia "przydalby sie nowy samochod", rozumiem wieksze
mieszkanie, bo np mieszkacie w kawalerce, ale co ma samochod do dziecka??

[maretina]

konrado80 napisał:

> nie rozumiem tlumaczenia "przydalby sie nowy samochod", rozumiem wieksze
> mieszkanie, bo np mieszkacie w kawalerce, ale co ma samochod do dziecka??
niedawno na foirum ktos argumentowa odlozenie decyzji o dzecku tym, ze ma sytary
samochod i przydalby sie nowy:)
mimo wszystko nie uwazam tej decyzji za glupia ( jesli jest sie mlodym), bo z
wlasnego doswiadczenia wiem, jak ciezko cokolwiek kupic po narodzinach dziecka.
dziecko to mega skarbonka.

[konrado80]

wiem, ale dla mnie np jest to glupia wymowka, nie powinno sie takiego przykladu
podawac drugiej osobie z ktora sie jest i ktora chce miec juz dziecko, bo to
bardziej rani
kurcze, tez ostatnio mysle ze chcialbym juz, tylko kurcze musze najpierw gdzies
osiasc i znalezc partnerke ;)

[ruszka77]

Może nowy samochód nie koniecznie, ale zdecydowanie większy to musimy kupić bo
do tego, który mamy to niestety wózek się nie mieści:)

[trypel]

konrado80 napisał:
ale co ma samochod do dziecka??

Próbowałeś kiedyś uśpic niemowlę z kolką? Najlepiej do samochodu i zrobic parę
km i to po dziurach :):):)
Ja jezdziłem po lesie po drodze polnej :)
Samochód do dziecka jest wymogiem bezwarunkowym.

[maretina]

prawda. bezwarunkowy, wycieczki po lekarach bez auta sa ciezkie. bez auta z
dzieckiemjest sie czesto uwiezionym w domu.

[konrado80]

ale tu nie bylo mowy o kupnie auta, tylko o zmianie, ze przydalaby sie, a nie
ze jest konieczna

[maretina]

konrado80 napisał:

> ale tu nie bylo mowy o kupnie auta, tylko o zmianie, ze przydalaby sie, a nie
> ze jest konieczna
jak utkniesz zepsutym autem z dzieckiem w gluchej wsi a dziecko zacznie wyc z
glodu to zobaczysz, ze zmiana byla konieczna:P
;-)

[trypel]

Weź pod uwage że na 2 tyg urlop z niemowlęciem potrzebne jest duże kombi :)

[maretina]

trypel napisał:

> Weź pod uwage że na 2 tyg urlop z niemowlęciem potrzebne jest duże kombi :)

i bagaznik na dachu:) albo przyczepa za samochodem;)

[wahb]

ja przy drugim dziecku kipilm vw transportera. nie wyobraZAM SOBIE JAK Z DWOJKą,
WóZkiem i zakupami jechac ossobowym

[zoofka]

Nowym samochodem po dziurach? :))) Ale tak serio - mój kumpel z pracy miał
dokładnie taki sam sposób. I działał, więc coś może w tym jest :)

[rademaker]

do Seicento trudno się zapakować z wózkiem i walizką

Nie wiem, jak to możliwe :)

[kohol]

Moi rodzice całe lata mieli fiata 126p.

I jeździli nim ze mną na wakacje pod namioty.

Więc do malucha jednak MOGĄ wejść:
2 dorosłe osoby
2 ciężkie materace
namiot
2 śpiwory
3 koce
ubrania dla tychże dwóch osób
garnki i żywność
małe dziecko
ekwipunek małego dziecka :)
parę litrów wina domowego wyrobu :)
kanistry z wodą
i gitara :D

Wniosek: nie kupujcie kombi, nie kupujcie seicento, kupcie "malucha", a
wszystko Wam się zmieści :D

[lch74]

No tak tylko teraz trzeba przewozićdziecko w foteliku... a w maluchu nawet pasów
z tyłu nie ma;)

[agak23]

Jeżeli czekasz, że poczujesz :tak teraz jestem pewna, że chcę" to możesz sie
nie doczekać. Jednego dnia myślisz, "no czemu by nie.." a drugiego "czy ja
zwariowałam?". U mnie pewność przyszła dopiero w ciąży, mimoże byłam już pięć
lat po ślubie, a trzy lata już staraliśmy się. Zdecydowałam się na dziecko bez
100%-owej pewności, że jestem gotowa, gonił mnie czas. I nie żałuję

[avital84]

Mi się wydaje, że to nie zależy od czasu bycia z kimś ani od siły uczucia.
Instynkt macierzyński u każdego może pojawić się w innym czasie.
Ten instynkt chyba dojrzewa w każdej kobiecie i to sprawa bardzo indywidualna.
Problem jest taki, że Twój mężczyzna już poczuł "instynkt", a Ty jeszcze nie.
Myślę jednak, że powinien to zrozumieć. Chociaż czasem bywa tak, że instynk
rodzi się w matce kiedy już trzyma na rękach swoje dziecko.
Wydaje mi się, że w tym przypadku pewnie też by tak było. To niemożliwe jest
nie pokochać istoty, którą nosiło się w sobie przez 9 miesięcy, zwłaszcza kiedy
jest ona owocem miłości:)
Zapytałam jednak o wiek, bo sama znam to uczucie. Co prawda mam dopiero 23
lata, ale np. moja mama w tym wieku już mnie urodziła:) Moje koleżanki też już
mówią o dzieciach i to od dość dawna, a ja jakoś nigdy tego nie czułam i
myślałam, że nigdy nie zacznę. Ostatnio jednak zauważyłam u siebie lekkie
zmiany, nie są one bardzo postępowe, ale jednak:) Już np. wzruszam się jak
widzę małe dzieci, szczególnie w wieku przedszkolnym, a kiedyś nie mogłam na
nie patrzeć:P
Jestem pewna, że w Tobie to się narodzi. Byle tylko nie zbyt późno, bo z
wiekiem są coraz większe komplikacje z zajściem w ciąże, a potem większe
prawdopodobieństwo, że może być coś nietak.

W tym roku na lotnisku spotkałam straszą Japonkę, która wracała z Bostonu od
córki. Powiedziała mi wtedy, że wszystkie dziewczęta w moim wieku przestrzega
przed modą na nie bycie matkami i robienia w zamain za to kariery. Jej córk
ajest lekarzem. Kształciła się do 3 roku życia, potem robiła kariere. Instynkt
przyszedł w wieku lat 35 i był bardzo silny, ale naturalne meody już nie
pomagały. Alternatywne też nie, przynajmniej na tamtą porę.
Nie chcę Cię pouczać, ale tylko zwrócić uwagę, że czasem może warto się
zatrzymać i zastanowić czego tak naprawdę chce się od życia.

Póki co Twój mężczyzna powinien zrozumieć to, że brak chęci z Twej strony na
posiadanie dziecka nie jest spowodowany brakiem uczucia do niego i że to nie
musi być decyzja ostateczna.

Tak czy inaczej życzę Ci powodzenia:)

[pink.girl]

Moje koleżanki wspominają o dzieciach, ale spora większość nie jest ze stałym
partnerem więc wszystko sprowadza się do stwierdzenia: "Gdy będę miała
stałego...chcę mieć wreszcie dziecko, a Ty na co czekasz?"
Mój partner bardzo lubi dzieci. Kiedyś zajmował się synkiem brata, przewijał,
kąpał, gdy podrósł bawił się z nim i chyba mu tego brakuje. Raz miałam na
rękach malucha, bo jego brat wsadził mi go w ręce żebym się oswoiła, niestety
szybko oddałam go w ręce mamusi, bo bałam się że wypadnie mi z rąk. Nie
dojrzałam do decyzji o byciu matką. Gdy są starsze (tak od 4 lat wzwyż), owszem
zawsze się z nimi bawię, czytam książeczki itd. Nie chcę by uszczęśliwiano mnie
na siłę.

[uwolnic_cyce]

avital84 napisała
> To niemożliwe jest
> nie pokochać istoty, którą nosiło się w sobie przez 9 miesięcy, zwłaszcza
kiedy
>
> jest ona owocem miłości:)

To jest bardzo możliwe, tylko zwyczajnie mało widziaółaś.

[tenia100]

ja mam skończone 24 lata i mój mężczyzna wręcz kłóci się ze mną bo już od dawna
chce zostać ojcem a ja nawet nie myśle o tym żeby zostać mamą. Wogóle mnie to
przeraża tzn poród w 25% ale reszta przerażenia to odpowiedzialność. Jak sobie
pomyśle że będzie musiało chodzić codziennie do szkoły i to ja będę
odpowiedzialna za jego życie, wychowanie itd. A myślę że mój facet to podchodzi
do tego zupełnie inaczej, poprostu chce mieć dziecko i nosić je na rękach.
Sądze że to brak dojrzałości chyba i wiem że młodsze dziewczyny nie są jeszcze
tak dojrzałe do roli matki, bo cieszy ich dziecko ale w inny sposób gdyż mnie
przeraża np. również to jak można w nocy spać kiedy dziecko w każdej chwili
może przewinąć się na brzuszek i udusić? Wiem że to idiotyczne podejście ale
czym jestem starsza tym bardziej świadoma tego co może się stać i tego czy dam
rade.

[avital84]

Ja też kiedyś miałam takie obawy, ale one coraz bardziej znikają i nie wiem czy
ich zanik jest wynikiem niedojrzałości czy właśnie dojrzałości. A przynajmniej
dojrzałości do macierzyństwa.
Wszystko poza tym wydaje się trudniejsze i bardziej niewyobrażalne dopóki
naprawdę nie trzeba się z tym zmierzyć. Potem już nie ma czasu na takie
myślenie, opieka nad dzieckiem i troska o nie przychodzi chyba naturalnie i
staje się przyjemnością.

[almudena2]

Wedlug mnie macierzynstwo nie ma nic wspolnego z wiekiem . I mowi Ci to 33
letnia mezatka bedzietna z wyboru . Nie ma gorszej rzeczy niz zmuszac sie do
czegos czego sie nie pragnie ( przynajmniej w tym momencie ) , bo niestety
pozniej ucierpi jedynie na tym bezbronna istota ktora nie prosila sie na ten
swiat a ktora stala sie ofiara narzuconego steerotypu spolecznego .
Wez zakladke ze w dzisiejszych czasach zdrowa kobieta spokojnie moze miec
pierwsze dziecko w wieku 32-35 lat bez obaw a i pozniej bardzo czesto nie ma
zadnych problemow . Jedyne o co musisz zadbac to regularna kontrola Twojego
zdrowia ( zwlaszcza spraw kobiecych ) i przyjecie do wiadomosci ze jesli
zdecydujesz sie miec dziecko po trzydziestce to moze nie uda Ci sie zajsc w
ciaze przy pierwszym podejsciu , ale przy 5 czy 6 .
Mam jednak wrazenie ze Twoj problem tkwi w czyms innym . Jestes pod presja
osoby , ktora kochasz i ktora wydaje Ci sie Twoim partnerem zyciowym . I byc
moze z Twojej strony tak jest , niemniej nie widze tego z jego strony .
Posiadanie dziecka jest decyzja dwojga a nie tylko jednej strony i jesli Twoj
partner nie jest w stanie uszanowac i zaakceptowac faktu ze dla Ciebie nie
przyszedl jeszcze moment to znaczy ze z ta jego miloscia do Ciebie jest cos nie
tak . Kochac druga osobe to znaczy zaakceptowac ja w pelni taka czy takim jakim
jest i wymuszanie czegokolwiek jest czyms kompletnie dla mnie niezrozumialym ,
a tym bardziej w kwestiach tak waznych jak narodziny dziecka ktore jest stanem
nieodwracalnym i ktore nie powinna byc efektem wymuszania lecz owocem
prawdziwej milosci . Takie jest przynajmniej moj zdanie .

do almudena2:

[pink.girl]

Wydaje mi sie, że przyczyna jego zachowania tkwi w czymś innym. Wielu jego
najbliższych kolegów ma już własne dzieci. Trochę się nasłuchał jakie piękne
jest ojcostwo..i może to jest powód??.. Może i piękne jest, zwłaszcza, że
koledzy pracują a ich małżonki siedzą w domu i zajmują się dziećmi. W zasadzie
poza zapewnieniem bytu nic przy dziecku nie robią.
Taka wizja mnie odstrasza...

[kohol]

Może instynkt macierzyński to się dopiero z pojawieniem potomka pojawia? No bo
jest "macierzyński", trudno, żeby się pojawił u kobiety, która matką jeszcze
nie jest :)

A więc czekam i czekam :)

[pink.girl]

Uff to ze mną wszystko w porządku:))

[maretina]

tylko kohol jest w ciazy:D

[pink.girl]

:))

[83kimi]

Nic na siłe. Dziecko będzie Wasze, ale to Ty je będziesz w sobie nosila, Ty je
urodzisz, więc i Ty musisz być gotowa. Myslę, że do 30 spokojnie można
poczekać. Ja mam 24 lata i na razie w ogole nie myślę o dzieciach.
p.s. Macie ślub? Jeżeli nie, to może najpierw o tym pomyślcie...

[trypel]

83kimi napisała:

> p.s. Macie ślub? Jeżeli nie, to może najpierw o tym pomyślcie...

Chodzą słuchy że bez ślubu tez da radę :D

[maretina]

trypel napisał:


>
> Chodzą słuchy że bez ślubu tez da radę :D
bo od slubu sie nie zachodzi,trzeba sie kochac:)

[trypel]

maretina napisała:

> bo od slubu sie nie zachodzi,
>
Ale od zachodzenia się ślubi :D

[maretina]

tez nie zawsze:)

[iga9910]

Kurcze,mam 2 dzieci i nie wpadłam na to że kombi jest nam NIEZBĘDNE,jak mogłam
to przeoczyć?!Kobieta jak chce mieć dziecko to je po prostu ma ,bez wzlędu na
okoliczności,Ty nie chcesz i o czym tu dyskutować.

[maretina]

sa ludzie, ktorzy lubia kapiel w wannie, a sa tacy, ktorym wystarczy miednica.
trzeba to zaakceptowac i tyle.

[netka6666]

Jestem skłonna zgodzić się z seksuologiem, który stwierdził, że instynkt
macierzyński nie istnieje. Słyszałam kiedyś, że niektóre kobiety muszą spotkać
mężczyznę swojego życia i wtedy odrazu chcą mu rodzić dzieci. Nie umiałam sobie
tego wyobrazić ale chyba mnie to spotkało. Przez 10 lat związku małżeńskiego
myślałam, że jestem upośledzona psychicznie bo nie chciałam mieć dzieci. sama
myśl o tym mnie przerażała i napawała wstrętem. Po rozwodzie pogodziłam się z
faktem, że już nigdy nie będe mieć dzieci. I proszę - gdy uświadomiłam sobie,
że zakochałam się w moim obecnym partnerze - naszła mnie nagła myśl, że
posiadanie z tym człowiekiem dzieci to cudowna perspektywa. Po miesiącu od
poznania zamieszkaliśmy razem a po dwóch odstawiłam tabletki. no i jestem
zaciążona i szczęśliwa:)

[echtom]

Coś w tym jest. W czasie studiów byłam w kilkuletnim związku, planowaliśmy
nawet ślub i dzieci, a ja podchodziłam do tego zupełnie obojętnie. Kiedy
poznałam swego przyszłego męża, nie powiem, że odczułam jakiś wybuch instynktu,
ale w którymś momencie stało się dla mnie oczywiste, że z tym facetem będę mieć
dzieci. Dlatego dziwnie się czuję, gdy jakaś kobieta pisze, że jest ze swoim
mężem/ partnerem od iluś tam lat, bardzo się kochaja, ale ona absolutnie nie
chce mieć dzieci.

re: echtom

[pink.girl]

Nie twierdzę, że nie bedziemy mieli kiedyś dzieci. Nie chcę dziecka po prostu
teraz. Trudno powiedzieć dlaczego nie chcę..nie i tyle. Trudno mi siebie
wyobrazić w roli matki.

pink.girl

[lucrecja]

Normalnie jakbym siebie czytała :)
Mnie małe dzieci odrzucały, jak dla mnie wszystkie były identyczne i absolutnie
nie rozumiałam tego zachwycania się nad nimi. Starsze - ok. Jak już mogłam się
porozumieć z nimi, to super, ale takie niemowlaki...
Mam młodszego o siedem lat kuzyna. ak sie urodził i wszyscy się nzachwycali nad
nim, ja jak musiałam przejść koło jego łóżeczka, to głowa w drugą stronę, żeby
przypadkiem nie spojrzeć na niego, ale jak podrósł... Co niedziela odwiedziny,
zabawy i żal mi było wychodzić. Tak, więc mogę stwierdzić, że od dziecka nie
lubiłam dzieci.
Jak zaszłam w ciążę (tak, nieplanowana, przynajmniej nie było w planach w tym
czasie), to byłam przerażona. Ja - matką? Pocieszała mnie znajoma, że one też
nie znosiła dzieci, ale jak już miała swoje, to "mogłaby je zjeść". Nie
wierzyłam jej i nie podejrzewam, że Ty uwierzysz w takie stwierdzenie, ale to
prawda!
Ja się przekonałam w domu, jak już wyszliśmy ze szpitala.
Po cesarce powoli to uczucie do mnie docierało, ale wybuchło dopiero w domu :))

Widziałam kiedyś podpis w mniej więcej takiej wymowie: "Gdybym wiedziała, że
dzieci to taka frajda, zdecydowałabym się na nie wcześniej" - POPIERAM TO W
100%!
Naprawdę, czasami zdanie się na los pomaga - osobiście nie wiem, czy kiedyś bym
się świadomie zdecydowała na dziecko, a czas leci (mam teraz 30lat, a rodziałam
2lata temu, więc to był już prawie ostatni dzwonek ...tik-tak...)
Pozdrawiam i powodzenia!

[olga85]

Nigdy nie rozczulały i nadal nie rozczulają mnie obce dzieci.
Ale moją córcię mogłabym zjeść, jest taka super i cudowna.
Nie zastanawiaj się, tylko zajdz. Wszystko przyjdzie z czasem- i miłość i
odpowiedzialność i chęć.

[kohol]

To z tym partnerem może działac w dwie strony. Widzisz, u mnie było tak, że
wyobrażałam sobie z którymś z poprzednich facetów, że możemy miec dzieci, ale
jak "wsiąkłam" w tego - to mi przeszło. Po prostu nie bardzo sobie wyobrażałam
zakłócenie tej idealnej harmonii, to, że coś może nas zmienić, nasz styl życia.
Teraz, gdy jestem w ciąży - widzę, jak bardzo wszystko staje do góry nogami,
inaczej, niż przywykliśmy i co zdążyliśmy polubić. Nie twierdzę, że do końca
życia już będziemy nieszczęśliwi, pewnie po prostu jedne przyjemne rzeczy
trzeba będzie zamienić na inne przyjemne rzeczy :) W to wierzyć muszę :D

[wimx]

To jak wyjasnic fakt, ze ja juz jako nastolatka wymiekalam na punkcie malych
dzieciaczkow. Zawsze myslalam, ze to instynkt macierzynski. Tak jest nadal, ale
rozum mowi mi "nie". Nie mam jeszcze trzydziestki na karku i na razie nie chce
miec dzieci - dla wygody. Biore tez pod uwage mozliwosc, ze nigdy nie bede miala
potomstwa.

[purecharm]

Nie musisz podawac zadnych argumentow ani uzasadniac dlaczego nie chcesz miec dziecka. Kiedy masz ochote na czekolade, zastanawiasz sie jakie sa argumenty za jej zjedzeniem? Nie, po prostu pragniesz zjesc cos slodkiego. Tak samo jest z dziecmi. Albo czlowiek pragnie posiadac dzieci albo nie. Proste. Nie ma chyba nic gorszego niz zajscie wciaze w wyniku nacisku partnera/rodziny/spoleczenstwa.

[brickk]

Dla mnie nie ma nic wspanialszego na świecie niż moja dwójka dzieci. Ale
przestrzgałbym przed decyzją na dziecko, z wszelkich innych powód, niż tylko
tych, które są w tobie.

[woodpecker_from_mars]

amen;-)

ależ "pink.girl"- instynkt macierzyński pojawi sie

[tepetoja]

dopiero wtedy kiedy URODZISZ DZIECKO!!!!! jeśli chcesz założyć rodzine - nie
obawiaj sie - z pewnością będziesz wspaniałą mamą. I nie zwlekaj zbyt długo bo
potem możesz żałować że jest za późno - instynkt budzi się wraz z narodzinami a
brak bejbi spowoduje kiedyś w Twoim życiu pustkę... To wspaniale że Twój facet
chce dziecko - bedziesz miała w nim oparcie.

[falafala]

e tam instynkt maciezynski jest przereklamowany ;)Nie chcesz to nie, moze kiedys
zachcesz, moze nie. Na pewno twoj wiek pozostawia jeszcze duze pole manewru ;) A
instykt narodzi sie wraz z dzieckiem i bedzie sie z nim rozwijal. Gorzej, ze
facet chce i tu jest problem. Rzeczywiscie sa tacy mezczyzni, ktorzy chca szybko
miec dzieci i mysla o nich jak tylko znajda kobiete, z ktora uwazaja, ze moga
zalozyc rodzine. Istnieje prawdopodobienstwo, ze nie bedzie potrafil czekac i
zacznie rozgladac sie za inna kandydatka na matke dla jego dzieci. Nie pozostaje
nic innego jak porozmawiac i dowiedziec sie na ile jest w stanie poczekac, czy
wogole jest gotowy zrozumiec twoje stanowisko. Jezli nie wykazuje zrozumienia to
trzeba sie zastanowic nad sensownoscia takiego zwiazku w ktorym dla mezczyzny
licza sie tylko dzieci, a nie uczucia zony

[kaborow]

to że twój partner chce mieć dziecko to nic nadzwyczajnego, męższczyźni
zazwyczaj są bardzo entuzjastycznie nastawieni do faktu posiadania dzieci,
możliwości pochwalenia sie,co innego jeśli chodzi o wkład w opiekę i
wychowywanie.
Jeśli twój partner nie potrafi zrozumieć twojego wahania, czy niechęci to coś
jest nie tak z nim.
sama mam dwójkę chłopców 6 i 2 lata i cieszę się bardzo, jednak to ciężki
kawałek życia zwłaszcza kiedy przychodzi zmagać się samemu, bo mąż w pracy
babcie nie mają ochoty pomódz przemęczonej mamie( nie muszą mieć ochoty:)), a
ty zmagasz się z zrozwolnieniem u dwójki naraz.

[aaneta]

Instynkt macierzyński to naturalna skłonność do opiekowania się dzieckiem.
Chęć posiadania dziecka to instynkt rozrodczy. Taka drobna różnica ;)

[ania.downar]

Na temat instynktu macierzynskiego warto rozmawiac ze straszymi osobami.
Zreszta rowniez na temat sensu posiadania dzieci.
Mozna sie zdziwic :-)

[miss_a]

o wlasnie wlasnie, tak z ciekawosci, prosze rozwin watek, co mowia starsze osoby
na temat sensu posiadania dzieci? ;)

Koniecznie dziecko, najlepiej 4 i zadnych

[mahadeva]

... przyjemnosci!!! :)
Nie daj sie, pogadaj z nim :)

[empe42]

Kilka dni temu słuchałam w TV Haliny Kunickiej. Powiedziała, że jednego w życiu
żałuje; tego, że urodziła tylko jedno dziecko. O żalu, że nie ma więcej dzieci
mówiła kiedyś Stefania Grodzieńska (matka jednej córki), a takze Wanda
Wiłkomirska, a ma przeciez dwóch synów. A i z własnego doświadczenia wiem, że
warto mieć dzieci. Mnie też ciąza wydawała się końcem świata, a miałam wtedy 27
lat. Obecni jestem matką dwóch wspaniałych dorosłych synów i szczęśliwą babcią.
Naprawdę warto mieć dzieci.

[demonii]

Mając 4 dzieci mozna mieć mnóstwo przyjemności - własnych, nie związanych
zpotomstwem :P :)

[wychowawczyni1]

gdy wyszłm za mąż bardzo szybko chcieliśmy zostac rodzicami.Po roku urodziła
się nam ukochana córeczka. teraz ma już 11 lat.Mąż od jakiegoś czau ciągle
mówi o rodzeństwie dla córy, a u mnie brak takiej chęci.Przeżyłam radość
macierzyństwa i 1raz mi wystarczy!!!!! Czy to też brak instynktu?

[zyzo1]

Ja niechce miec dzieci, jes mi dobrze tak jak jest.
Mam 27, i nie wyobazam sobie miec dziesci na dzien dzisiejsz, ale nie wykluczam
wprzyszloscia ale tak za trzy lat,nie potrafilabym zrezygnowac z wielu rzeczy na
rzecz dziecka.

[avital84]

joł ZoZ...Ty robisz lepsze literówki od moich;)
pozdrawiam:)

ludzie nie są tylko zwierzętami.

[blq]

a "instynkt macierzynski" powstaje w pewnym kontekscie. głownie społecznym.
dziewczyny obserwują starszą siostre co ma dziecko, kuzynke, czasem wlasną mamę,
a najczesciej swoje kolezanki. i w nich to się "rodzi". a w innych nie. coraz
częściej nie, bo kobiety mają dzis inne zajęcia niz macierzynstwo. kiedyś nie
było innych zajęć (przyjemności i pracę zawodową głównie mam na mysli) więc
kobiety zajmowały się rodzeniem i wychowywaniem dzieci.

teraz jedne chcą mieć dzieci, inne nie. wolny wybór. ważne tylko by mieć
partnera co ma ten sam pogląd na posiadanie dzieci.

[mahadeva]

ale przyznasz, ze posiadanie dziecka wszystkim jeszcze wydaje sie jeszcze
jakims duzym osiagnieciem... ja to tak odbieram u kolezanek, choc tu w sumie
wszystko robi natura... nie chce miec dziecka, ale wszystkie sukcesy swiata
ciagle wydaja mi sie niczym przy posiadaniu pociech przez kolezanki :) nie wiem
dlaczego tak jest :)

"Wszystko robi natura"

[echtom]

Natura to tylko łączy i dzieli komórki, a reszta to ciężka praca, z którą
niewiele rzeczy może się równać. W sumie jest w tym jakaś sprawiedliwość, że to
największe osiągnięcie dostępne jest zdecydowanej większości ludzi. Zrobiłam w
życiu parę ciekawych rzeczy, ale to mały pikuś w porównaniu z urodzeniem i
wychowaniem trójki dzieci. W tym temacie mogę się swobodnie wypowiadać, bo znam
różne aspekty i samorealizacji , i macierzyństwa, więc nikt mi nie zarzuci, że
nic nie wiem o tej "drugiej stronie".

[biaga]

> wszystkie sukcesy swiata
> ciagle wydaja mi sie niczym przy posiadaniu pociech przez kolezanki :)

No patrz, a mi wprost przeciwnie. Mam wrazenie, ze od 3 lat sie uwsteczniam, ze
szczegolnym uwzglednieniem pierwszego roku... A nad rozwijaniem instynktu
pracuje nieustajaco, efekty... hm...
Wybuch nstynktu w momencie otrzymanie tobolka w objecia to mit albo jakis dar
niebios dla wybranych. Ogolnie to ciezka orka na ugorze.

[bukfa]

A ja mam odwrotny problem - odkad bylam nastolatka uwielbialam dzieci i
chcialam je miec w duzych ilosciach. Wyszlam za maz w wieku 24 lat i zaraz bym
miala maluszka, gdyby nie to ze moj maz nie chcial tak "od razu"... A potem nie
chcial bo nie mielismy mieszkania... a potem bo jeszcze nie skonczylam
doktoratu... az wreszcie malzenstwo sie rozpadlo, ja mam prawie 33 lata, i
nadal nie mam dziecka ktore bylo moim najwiekszym marzeniem :(

[maksimum]

bukfa napisała:

> doktoratu... az wreszcie malzenstwo sie rozpadlo, ja mam prawie 33 lata, i
> nadal nie mam dziecka ktore bylo moim najwiekszym marzeniem :(

Moje tez sie prawie rozpadlo,bo przez 7 lat zona nie zachodzila w ciaze.
A gdy podjalem decyzje o rozwodzie,to ona byla juz w 3 miesiacu ciazy.
Oczywiscie nie uwierzylem i poszlismy do lekarza.Lekarz zrobil sonogram i
wyszlo jak nic ,ze bedzie chlopak.2 i pol roku pozniej urodzila sie corka.
Ja chcialem miec co najmniej 4 dzieci,ale poprzestalismy na 2.
fotoforum.gazeta.pl/72,2,621,30937985,31292525.html
Nigdy nie ciagnelo mnie do innych(obcych) dzieci,ale swoich nie odstepuje na
krok.
Dobrze sie ucza.Syn do sportu bardzo sie garnie,a corka tylko taniec i lyzwy.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=37673622&a=57077658

Bukfa..to u Ciebie było zupełnie odwrotnie...

[pink.girl]

[sterlitz]

Z doświadczenia wiem, że na taki problem najlepsza jest wpadka. Im człowiek
starszy tym więcej rzeczy dostrzega i tym większym "problemem" staje się dziecko
(bo może być chore, bo mogę stracić pracę, bo moje małżeństwo może się
rozpaść.... i te "bo" zaczynają strasznie się mnożyć) i nie jest kwestią brak
instynktu, tylko to, że został on przykryty zwykłym strachem. Tak było ze mną...
teraz też się boję.... porodu ;)

[kadewu1]

Instynkt nie istnieje. To wymysł mężczyzn. Są kobiety, które czuja nieodpartą
chęć posiadania dziecka, ale to za mało na macierzyństwo. CZyli: podejmij
racjonalną decyzję i się jej trzymaj. Piszę to jako 33-letnia mama rocznego
chłopczyka, który przyszedł na świat w sposób całkowicie wyrachowany. Instynktu
nadal nie mam, cudzych dzieci nie lubię, choć toleruję :-)

Powodzenia
Kasia

[sterlitz]

No bez przesady.... jakby instynkt nie istniał, toby nikt się nie rozmnażał. Ale
odnośnie cudzych dzieci to tak jak u mnie.....kompletnie mnie nie interesują i
nigdy nie interesowały. Nie zaglądam do wózków, nie mam ochoty wziąć na ręce ani
zabawiać idiotycznymi gadkami....

nie ryzykuj. Ja nie chce dziecka w tym kraju.

[figa.k]

Nie jest tak, ze instynkt rodzi sie wraz z dzieckiem. Nie ryzykowalabym dziecka
z rozsadku, bo najprawdopodobbniej zle sie to skonczy.
Moja przyjaciolk wpadla w wieku dwudzistu lat. Jest to mlody wiek, ale bez
przesady, miesci sie w standardach. Nie chciala tego dziecka, urodzila je. Do
dzis mowi o nim "ide nakarmic DZIECKO" - nie mowi o nim po imieniu, ani "moje
dziecko" .Jest kawalkiem mieska ktore z niej wyszlo, zero glebszych uczuc. O tym
sie nie m owi, bo uwaza sie to za wstyd, ale z moich obserwacji wynika ze jest
to sytuacja częstsza niz sie powszechnie uwaza.
I jeszcze jedno - ale to moje osobiste przemyslenia - nie chce urodzic dziecka w
tym kraju, ktory jest coraz bardziej kscebnofomicznym, homofobiczny,
nietolerancyjny. Nie chce zeby moje dziecko wychowywalo sie w takim srodowisku,
aby w szkole mu wmiawiano ze kalendarzyk to jedyna forma antykoncepcji, ze nie
ma zadnych praw. Nie dziekuje.

przychodzi i odchodzi...

[workin.mama]

Witaj,
z tym "instynktem" jest tak, że raz jest, a raz go nie ma! :)
Ja byłam na etapie, kiedy chciałam mieć dziecko, zaczęliśmy planować i szybko
zaszłam w ciążę. I wtedy... BUM! Nagle instynky zniknął! Nie mogłam patrzeć na
dzieci, na baby w ciąży, byłam zła, że musiałam rzucić palenie, uczelnię i
zrobiłam się gruba. Kiedy pojawiły się rozstępy, miałam ochotę kopnąć mocno w
brzuch, żeby bachora jakoś ukarać! SERIO!

Potem misiek się urodził (istny horror), a ja dalej nie czułam żadnego
instynktu. Kompletnie NIC! Bałam się go dotykać, ubierać itp itd... Zwyciężyło
poczucie obowiązku - mąż poszedł do pracy i obsrańca trzeba było karmić i
przewijać!

Ale potem, powolutku i jakoś prawie niezauważalnie, zaczęliśmy się
zaprzyjaźniać, a kiedy misiek był chory i taki zupełnie bezbronny, nagle
okazało się, że już go kocham!

No więc, według mnie, cały ten instynkt i zaglądanie ludziom do wózków jest
cholernie niedojrzały i nie ma NIC wspólnego z macierzyństwem! Ja na Twoim
miejscu ustaliłabym datę (i to raczej już wkrótce), kiedy przestajesz się
zabezpieczać i zdajecie się na los. Partner będzie zadowolony, a twoje ciało
samo zdecyduje, czy jesteś już gotowa czy nie.

Ps.Nie wiem, czy wiecie, ale wiele kobiet blokuje się psychicznie, kiedy np.
bardzo nie chcą mieć dziecka i choć są zupełnie zdrowe, potrafią nie zachodzić
przez lata...

[kadewu1]

Tak, tak, i ja bardzo kocham mojego Kosmitę, ale instynktem - odruchem opieki
bym tego nie tłumaczyła
Kasia

[othala76]

Ps.Nie wiem, czy wiecie, ale wiele kobiet blokuje się psychicznie, kiedy np.
> bardzo nie chcą mieć dziecka i choć są zupełnie zdrowe, potrafią nie
zachodzić
> przez lata...

to działa też w drugą stronnę - jak kobieta BARDZO chce mieć dzieck to też się
blokuje i nic z tego nie wychodzi. U mnie tak było. Jak mi sie dziecka
odechcialo i bylo mi wszystko jedno to zaszłam. Synuś na miesiąc kończy 3latka,
a w lipcu będzie miał siostrzyczkę (chyba, że braciszka).

[walek_z_lasu]

ooooo, to teraz wśród klasy średniej trendy i jazzy jest mieć dziecko nie z
mężami, ale "partnerami" i "swoimi mężczyznami";-)

[tomekjot]

Nie długo to jezzy będzie mieć dziecko z Gajowym- to dobpero bedzie odlot

[kiag]

Mam podobny problem. Jesteśmy małżeństwem od 2 lat, kocham męża, jest nam
dobrze ale.... nie chcę mieć dziecka!!Myślałam, że z wiekiem moja niechęć do
dzieci mi minie, niestety nie. Zdaję sobie sprawę, że czas ucieka bezpowrotnie -
mam 35 lat, ale co ja na to poradzę, że NIGDY nie lubiłam dzieci, nie
interesowały mnie, wręcz denerwowały. Mąż chce mieć dzieci. Ja nie... Boję się
też, że nie decydując się na dziecko teraz, już w najbliższym czasie - stracę
bezpowrotnie szansę na jego posiadanie. Pocieszam się, że jak piszecie, miłosć
do dziecka często przychodzi dopiero w ciązy albo jak się urodzi. A jak będę
żałowała...

[magda7410]

Witam. Ja mam prawie 33 lata i jestem mężatką od 7 lat. Był czas,że w ogóle nie chciałam mieć dziecka, teraz powoli myślę o tym, i mam nadzieję,że na 10tą rocznicę ślubu zrobię mężowi niespodziankę.On bardziej niż ja chce mieć dziecko,ale ponieważ często nie ma go w domu (plywa) to na mojej głowie jest cały dom. Na razie znowu szukam pracy i ona jest dla mnie najważniejsza.Nie wyorażam sobie nie mieć pracy i siedzieć z dzieckiem lub z maleńkim szukać jej. Niestety wszystko kosztuje,także utrzymanie dziecka. Poza tym ja chcę mieć cesarkę w prywatnej klinice i moja wygoda niestety góruje na instynktem macierzyńskim.
Myślę, że na każdą kobietę przychodzi czas, a jeśli nie nadejdzię, jestem zdania,że życie bez dziecka też może być cudowne.

[pink.girl]

Podobnie jak Ty też sobie nie wyobrażam nie pracować zawodowo, tylko z
dzieckiem siedzieć. To nie dla mnie. Jestem za impulsywna...
Mój partner twierdzi, że na tyle dobrze zarabia abym mogła zostawić pracę, ale
coś takiego mi nie odpowiada...

[evula]

Kiedy miałam 20-23lata strasznie chciałam mieć dziecko. Teraz jestem tuz przed
30-stką i instynkt macierzyński został uspiony. Po prostu nie mam na to
warunków, czasu, chęci i przede wszystkim kasy i juz sie z tym pogodziłam.
Wiem, ze nigdy nie będę miała dzieci. Jestem atrakcyjną osobą, lubię wygodę,
nie mam stałego partnera, bo zaden z dotychczasowych nie nadawał sie absolutnie
na towarzysza zycia, a co dopiero tatę. Mieszkam w kaalerce, połowa kasy idzie
na raty za mieszkanie, siedze w pracy do wieczora za marne grosze. Nieeee.... a
reasumując to dziecko w tych czasach to po prostu kosmos. Udręka dla mnie i dla
niego. W tym kraju nigdy nie będzie się pewnym dnia następnego. Decydując sie
na dziecko musisz juz teraz pomysleć, o tym czy za 20 lat zapewnisz mu dogodny
byt i zycie chociaz na średnim poziomie. Jest mi ciężko samej sobie takowy
zapewnic, a co dopiero dziecku.

[pink.girl]

Tu masz rację...
Dziecko to bomba wydatkowa. Nie można żyć nadzieją, że jakoś się ułoży. Dziecko
to duża odpowiedzialność, poświęcenie.

[mary4]

Obecnie zbliżam sie do 30tki i po mału zaczynam dorastać do dziecka, myśle że
jedni do tego dorastaja wcześniej inni pózniej a jeszcze inni nigdy.
Istotne jest również to czy jest sie z partnerem który zapewni bezpieczeństwo
emocjonano psychiczne matce i dziecku. A inna strona to taka ze jak kobieta sie
uprze na dziecko to nie ma mocnych, zawsze może je sama wychowywać ale to ona
musi dorosnąc do dziecka...
Byłam przez 10 lat z mężczyzna z którym absolutnie nie chciałam mieć dziecka i
to było wewnątrz mnie, a obecny mój partner (staż tylko 6m-cy) działa na mnie
odwrotne to znaczy pomału oswajam sie z myśla o dziecku i nie wiem czemu czuje
że chce kiedys urodzić jego dziecko (za okolo 1-2lata najpózniej) i dorastam do
bycia matka. Proces ten trwa bardzo pomału ale zauważam ze dziecko nie bedzie
tylko "bombą wydatkową" ale przede wszystkim połaczeniem dwóch kochających sie
osób.
pozdrawiam wszystkich cieplutko a najmocniej tych, którzy jeszcze nie czują
maciezyńskich lub ojcowskich instynktów :-)

[yanca1]

31 lat, prawie 5 po ślubie. Ani ja ani mój mąż nie mamy instynktu
rodzicielskiego. Nie chodzi o zbieranie na mieszkanie, samochód itp. Po prostu
żadne z nas nie ma potrzeby posiadania potomka. Czasem gadamy o dzieciach, że
może kiedyś,jakoś, ale nie wcielamy planów w życie :P. Jest nam dobrze jak jest,
uwielbiam swoją pracę i gdybym musiała to bez problemów połączyłabym ją z
macierzyństwem. No właśnie - gdybym chciała.... A nie chce - nie wiem czy tak na
zawsze, czy może jutro wstanę i pomyślę, że może jednak. Uważam, że posiadanie
lub nie to nasza sprawa dlatego wkurzają mnie pytania o to kiedy wreszcie się
zdecydujemy, i czy na pewno ze mną wszystko ok. Mam dosyć tłumaczeń, że dzieci
można mieć albo nie - to nie jest w końcu obowiązek tylko wybór. Wiem że rodzina
męża podejrzewa mnie o bezpłodność :D, albo przynajmniej megaegoizm - ale i bez
tego ich nie lubię :)

[magam5]

a ja mam prawie 29 lat i prawie trzyletnie dziecko i ... jakbym miała jeszcze
raz szansę inaczej sobie to wszystko poplanować, to wolałabym urodzić dziecko
co najmniej o trzy lata wcześniej !!!! Bo dziś miałabym już pewnie dwójkę jedno
sześcio i drugie trzyletnie i w wieku 35 lat miałabym już dzieci samodzielne (
w pewnym sensie oczywiście). Szczerze powiedziawszy trochę zazdroszczę mojej
kuzynce, która jest starsza ode mnie o 4 lata, a ma dzieci w wieku 11 i 13
lat ! I przeżywa drugą młodość, bo dzieci juz odchowane itd. a ona moze się
zająć sobą. Jak będę w jej wieku moje dziecko dopiero zacznie szkołę, a jej
lada moment będą już kończyć. Wiem, że nie było jej łatwo mieć 20 lat i już
rodzić dziecko, ale przetrwali to i dziś są szczęśliwą rodziną. Moze warto wiec
zaryzykować i mieć dzieci jako młody rodzic? Zastanówcie się wszyscy
dwudziestolatkowie ....