estra23
03.04.07, 11:51
Mam pewien problem. Chciałabym, abyście wypowiedzieli się na ten temat.
Mój mężczyzna, z którym mam wielkie plany na przyszłość, w ostatnich
miesiącach bardzo zainteresował się fotografią i ma już nawet kilka zleceń. I
wszystko byłoby świetnie, gdyby nie fakt, że praca fotografa polega też na
robieniu zdjęć ładnym kobietom, modelkom. I takową sesję będzie miał już za
kilka dni.
Od czasu, gdy pojawił się temat modelek i innych kobiet, nagle zaczęłam się z
nimi porównywać i wynikł z tego fakt, że czuję się brzydka, bezwartościowa i
zastanawiam się dlaczego on ze mną w ogóle jest, skoro są fajniejsze i o wiele
ładniejsze ode mnie. Nawet nie może mi robić zdjęć, co tak uwielbia robić, bo
się do tego nie nadaję. Myślenie o tym stało się moją obsesją. Zaczęłam ciągle
płakać, śni mi się po nocach jak on patrzy na modelkę i się nią zachwyca, a ja
stoję obok taka nic nie warta. Wiele razy z nim o tym rozmawiałam, robiłam też
o to awantury, w chwilach desperacji, chciałam się kilkakrotnie rozstawać. Ale
najgorsze jest to, że zdaję sobie sprawę, że są to myśli głupiej nastolatki, a
nic nie potrafię z tym zrobić. Nie potrafię sobie przetłumaczyć, że to tylko
praca, że jest na świecie tysiące fotografów, którzy mają szczęśliwe rodziny,
a żony nie robią z tego żadnego problemu, bo problemu nie ma. Nie umiem sobie
z tym poradzić, mimo, że mój ukochany zrobił wszystko, aby mi to wytłumaczyć i
pokazać mi jak bardzo mu się podobam taka jaka jestem.
Aż doszło do tego, że on nie wytrzymał i chciał się wyprowadzać. Obiecałam, że
zmienię nastawienie do jego pracy i kobiet, które fotografuje. Ale nie mam
pojęcia jak to zrobić, a on nie potrafi mi już w tym pomóc.
Bardzo mi na nim zależy, chcę wyjść za niego za mąż, ale boję się, że będę
zmuszona po cichu cierpieć, co nie ma najmniejszego sensu. Chcę być dla niego
partnerką, przyjaciółką, oparciem, współtwórczynią jego pracy, a wydaje mi się
to niemożliwe.
Doskonale zdaję sobie sprawę, że wartością człowieka nie jest jego wygląd,
tylko jakim jest człowiekiem. Ale ja przez taką głupotę, nie wiedzieć
dlaczego, przestałam być w swoich i jego oczach wartościowym człowiekiem,
przez moje wieczne pretensje i użalania się nad sobą.
Powiedzcie, jak mam sobie pomóc?
