Za co dostawaliście w domu lanie ?

[alicja_nieznajoma]

i czy faktycznie ten sposób wychowania powodował, że bojąc się kolejnego
lanie stawaliście się batrdziej grzeczni ?

Powiem o swoim doświadczeniu. Kiedyś gdy miałam chyba z 12 lat po prostu
poszłam do koleżanki i ,,zapomniałam" o tym powiedzieć rodzicom. Oni mnie
potem kilka godzin szukali a potem jak odnależli zaprowadzili do domu a potem
to już domyślacie się :(

Mama przełożyła mnie przez kolano i dostałam 10 razy pasem na gołe pośladki.
I co by nie mówić potem juz tak się bałam lania, że już nigdy nie wywinęłam
rodziców podobnego ,,numeru"

[83kimi]

Mnie nigdy w życiu nikt nie uderzył. I nie wyrosłam na chuligana.

[nerri]

Tak się zatanowiłam i nie pamiętam lania pasem(oprócz tego na 18nastkę,ale to
nie od rodziców więc się nie liczy:D) Jakieś kary i tzw "słowne
upomnienia".Może w łeb dostałam parę razy,ale nic wartego zapamiętania na
przyszłość:D
Tatuś chyba wolał się ze mną kłócić niż mnie lać:D Hehehe:))

[znowuwzyciuminiewyszlo]

ja dostawałam głównie za kłamstwa. efekt był taki, że kłamałam nadal, tylko
sprytniej to ukrywałam :-)

[nerri]

Hehehe:D Coś w tym jest...ja(może nie pasem i nie lanie) ale też za to głównie
obrywałam:D

[nutopia]

jak miałam parę lat to poszłam sobie zobaczyć wesele w budynku przy osiedlu,
gapiłam się na pannę młodą tak mniej więcej do 23.00, dostałam od kelnera
kawałek ciasta w rękę i dalej się gapiłam na "księżniczkę". w tym czasie moja
mama obdzwaniała szpitale a ojciec jezdził z policją i mnie szukał po osiedlu.
Nieświadoma niczego wracałam sobie do domu z tym sernikiem w ręku, mając
jeszcze w oczach księżniczkę w bieli. Jak mnie ojciec zobaczył to najpierw
wyściskał, potem mnie zlał a potem się popłakał
i to śmigniecie pasem przez tyłek i jego łzy sprawiły że już nigdy nie
zapominałam mówić rodzicom gdzie idę
awersja do bieli mi pozostała - ślub brałam w ecru;))

[sottobosco]

:)))

ja pamietam dwa razy
1 gdy z gromadą dzieciaków bawiliśmy sie w wyrosnietej kukurydzy robiac labirynt
tuneli i bawiac sie w chowanego:)
2 gdy utknelam po pas w rozmoklym bagnie:)
i jeszcze trzeci raz...
3 gdy mokra wanne wysmarowalam mydlem i wsadzilam tam malutka siostrzyczke żeby
sie poslizgala jak na lodowisku:)
jak teraz na to patrze to to lanie zawsze bylo dawane w akcie bezsilnego o mnie
strachu:)

[xtrin]

Jak byłam z dziadkami na wakacjach w Zakopanym, bawiłam się z innymi dziećmi na
tarasie ośrodka wypoczynkowego i "pamiątkowy" bilet z kolejki spadł mi na
sąsiadujący z tarasem daszek (był on wąziutki, z metr-półtora od tarasu niżej i
dobre 3-4m nad ziemią). Niewiele myśląc przelazłam przez barierkę tarasu i
zsunęłam się na daszek po ten bilet, po czym rozpoczęłam intensywne główkowanie
jak wrócić na górę. Rozmyślania przerwał mi przerażony krzyk babci. Dziadek
pomógł mi wrócić na taras, po czym sam nie wiedział co dalej, serce mu nie
pozwalało chyba przyłożyć ukochanej wnuczce. Skończyło się na tym, że przez
kolejny tydzień mówił na mnie "kominiarz" (za to łażenie po dachach), co bolało
bardziej niż lanie.

[xtrin]

nutopia napisała:
> i to śmigniecie pasem przez tyłek i jego łzy sprawiły że już
> nigdy nie zapominałam mówić rodzicom gdzie idę

Na mnie działały same łzy - po dziś dzień pamiętam zalaną łzami matkę, którą
zobaczyłam przez drzwi windy wracając z jakiejś niezapowiedzianej w domu
wieczornej wyprawy. Nic nie powiedziała, nie krzyczała, nie robiła wyrzutów -
odetchnęła z ulgą, otarła łzy i niezwykle smutno na mnie popatrzyła, po czym
zamknęła się w swoim pokoju i nie pozwoliła mi wejść. Nigdy więcej nie zrobiłam
im takiego numeru.

[xtrin]

Podobnie jak u nerri ojciec wolał się kłócić niż bić, a kłótnie były takie, że
pół bloku słyszało. Nie ma to jak kłótnia spokrewnionych choleryków :).

Jakieś klapsy raz czy dwa pamiętam, ale nie pamiętam zupełnie za co, więc
najwyraźniej nie spełniały roli wychowawczej.
Dobrze pamiętam natomiast, jak raz ojciec próbował mi przyłożyć "na porządnie"
(choć i tu nie pamiętam za co). Szarpaliśmy się dłuższą chwilę, w końcu mnie
złapał i próbował zabrać się "do roboty", a ja go bardzo mocno ugryzłam w nogę.
Więcej nie próbowano mnie bić :p.

Babcia natomiast wiecznie straszyła mnie trzepaczką do dywanów. Ona wściekła
biegała za mną po całym mieszkaniu z owym narzędziem tortur w łapie, a ja
traktowałam to jako świetną zabawę. Oj, ale ze mnie był rozpuszczony gó..arz! :)

Pamiętam, że siostra raz od dziadka dostała mocne lanie pasem za podkradanie mu
pieniędzy. Więcej tego nie zrobiła.

[nerri]

xtrin napisała:

> Podobnie jak u nerri ojciec wolał się kłócić niż bić, a kłótnie były takie, że
> pół bloku słyszało. Nie ma to jak kłótnia spokrewnionych choleryków :).
>

Szok,że można za tym tęsknić gdy się już z rodzicami nie mieszka;)

[xtrin]

nerri napisała:
> Szok,że można za tym tęsknić gdy się już z rodzicami nie mieszka;)

Ano szok, choć rzeczywiście można :).
Choć ja z ojcem czasami w pracy "dyskutuję" (pół piętra słyszy :D), mam więc
namiastkę tych rodzinnych kłótni ;).

[hefalumpek5]

hehe, ja tez kiedys poszlam do kolezanki, z tym ze była to kolezanka moich
starszych kuzynek i tez mnie rodzice szukali i tez lanie dostalam od mamy ale
reka, pamietam nawet co jej wtedy powiedzialam: " mozesz mnie bic az mnie
zabijesz ale sie nie poplacze":)) hehe ale wymysliłam co;) ale za to sie potem
zsikalam...

[karcia85]

Od matki dostawałam lanie za głupoty(np. za nie zjedzenie kanapek), więc
zdarzało się co najmniej raz dziennie, od kiedy pamiętam, zawsze obrywałam.
Teraz, gdy jestem dorosła mam do niej obojętny stosunek. Moja matka jest po
prostu złym człowiekiem i cieszę się że nie mieszkam z nią.

za nic - nikt mnie nie bił

[ania.silenter]

i ja nie biję moich dzieci.

[anoresk]

Za wszystko.I za nic.Kiedy wracałam do domu , nie wiedziałam , czy dziś jest
dobry czy zły dzień.Dostawałam ręką po twarzy, pasem , bywałam rzucana po
ścianach...Do 21 roku życia wstydziłam się siników na całym ciele.
Nic mi to lanie nie pomogło.Zaszkodziło jedynie. Dwa lata anoreksji, dwa lata
opóżnienia w studiach.Kłopoty w związkach.
Nie bijcie dzieci.Nigdy.

[81mermaid]

anoresk napisała:

> Za wszystko.I za nic.Kiedy wracałam do domu , nie wiedziałam , czy dziś jest
> dobry czy zły dzień.Dostawałam ręką po twarzy, pasem , bywałam rzucana po
> ścianach...Do 21 roku życia wstydziłam się siników na całym ciele.
> Nic mi to lanie nie pomogło.Zaszkodziło jedynie. Dwa lata anoreksji, dwa lata
> opóżnienia w studiach.Kłopoty w związkach.
> Nie bijcie dzieci.Nigdy.

[81mermaid]

sorki za szybko mi sie wcisnelo ;) zgadzam sie z anoresk w 100%!! wydaje mi sie
ze bicie to takie efekt bezsilnosci i glupoty rodzicielskiej,mnie probowano
(kilka razy ze skutkiem)wlac na skore chociaz moja mama byla poza domem ale
ojciec(tak owszem przez to nie mowie juz na niego tato)byl glupi i tak probowal
wymusic na nas posluszenstwo i szacunek wobec siebie-nie udalo nu sie po dzis
dzien ale pamietam jakiego mial stracha jak moja mama wyladowala w szpitalu a on
(mialam wtedy 18lat smieszne)zaczal na mnie wyzywac swoje nerwy ze"nikt mu nie
robi obiadu jak wraca z pracy",rzucal kasetami na mnie hihihihih a pozniej jak
mu powiedzialam ze jest smieszny dal mi z piesci w twarz tak ze do dzis mam
znak po tym(jakby rozszerzone naczynka na lewym policzku),teraz chce zgrywac
cudownego tatusia ale nie mam wogole kontaktu z rodzicami bo nie chce,ja za to
poszlam na policje i pamietam jakie mial problemy jak zapadl wyrok-nie
wycofalam oskarzenia nawet jak matka mi powiedziala ze to wstyd tak rodzine po
sadach ciagac,ale wtedy stracili zupelnie mnie...

[xtrin]

Historie jakie opisujecie są potworne, ale proszę, rozróżnijmy okazjonalne
"wychowawcze" uderzenie dziecka od jego psychopatycznego katowania. To co
opisujecie ewidentnie podpada pod tą drugą kategorię i nie ma tutaj żadnego
usprawiedliwienia. Ale okazjonalny klaps nikomu jeszcze wielkiej krzywdy nie
zrobił. Nie jestem zwolennikiem takich metod wychowawczych, ale też i tego
klapsa nie demonizujmy.

[zoofka]

popieram. Ja pamiętam sama ze dwa epizody z klapsem. Nie zanotowałam tego jako
krzywdę.

Tylko i wyłącznie

[yagiennka]

za kłótnie z siostrą, ale kłóciłyśmy się z rękoczynami ;) Lanie od rodziców było
ostatecznością, gdy żadne inne argumenty nie trafiały. A tak poza tym
wystarczyło że ojciec spojrzał srogim wzrokiem ;) Owszem, miałam poczucie że
słusznie dostałam ale kłótnie przeszły nam dopiuero z wiekiem, chyba na to się
nic nie poradzi że rodzeństwo się czubi. A jak jest już dorosłe to się strasznie
kocha :)

[nutopia]

echh to prawda
ja ja się tłukłam ze moim starszym bratem...
a teraz!
dałabym się za niego pokrajać

[butterflymk]

Rodzice nigdy w zyciu nie podniesli na mnie ręki
z siostrą się tłukłyśmy jak sie masz
ale dzisiaj jesteśmy przyjaciółkami ;)
Dzieci się nie bije !:)

[broodway]

mnie ojciec też bił
ojciec właśnie - nikt o tym biciu nie wie tzn rodzina znajomi
i się czepiają że mówię ojciec
dziadkowie szczególnie
mama ma za złe że z nim nie rozmawiam od 15 lat
ale ofiara z katem raczej się nie dogada
oczywiście teraz jest cudowny kupuje mi wszystko do mieszkania
komputery, dvd, aparaty itd
mysli że mnie tym kupi
chwali sie znajomym jaką ma cudowną córke
bo skończyłam b dobre studia i świetnie sobie radzę
i on myśli że to on mnie wychował i że dzieki niemu ma to wszytsko
porażka
oczywiście nie bił mnie codziennie na "dzień dobry"
ale bił często i właśnie za NIC
miał zły humor więc się na mnie wyżywał
potem na braciszku
i chyba to boli mnie sto razy bardziej
wolałabym żeby mnie zabił niż krzywdził na moich oczach malucha

nie oszukując siebie musze przyznać że wiele mu też zawdzieczam
mama jakoś się nie przykładała do mojego wychowania
to on zabierał mnie do kina, czyatł i kupował masę książek, płyt
zabierał nad jezioro na rower
wszystkie pasje które teraz mam zawdzięczam jemu
są to cudowne zainteresowania które wyróżniaja mnie pośród ludzi
tzn mam pasję życie pełne doświadczeń których innym brak

no ALE
jestem sama, świadomie gotowa na związek - dziecko
ale podświadomie wiem że od facetów trzeba trzymac się z daleka
odpycham ich wiem o tym. a tak bardzo bym chciała z kimś być.
Ojciec chyba zabrała mi sznasę na szczęsliwe życie
to najgorsze ci mógł zrobić
ponawiam apel
nie bijcie dzieci!!!!!!!!!!!!1

[zoselin]

Hmm. Jak ktoś tu mądrze wspomniał : nie demonizujmy. Owszem bicie dzieci z
takimi efektami o jakich piszecie jest niedopuszczalne po prostu, ale
uwierzcie, że znam tak rozpuszczone dzieciaki ' beztresowe wychowanie', którym
się wydaje, że mogą wszystko ;/ Myślicie, że takie zachowanie jest dobre?

Jeśli o mnie chodzi. Dostałam raz może dwa. Raz pamiętam, że z koleżankami i
kolegami z bloku jeździliśmy sobie < bez biletów oczywiście> od przystanku do
przystanku autobusowego ;p Ale była frajda ;D Hm.. tego drugiego jakoś nie mogę
sobie przypomnieć ;p

[yagiennka]

No bicie za nic to jest tragedia, zwykłe znęcanie sie i wg mnie patologia.
Niektórzy twierdza że da się wychowac dzieci zupełnie bez kar cielesnych i mi
się wydaje że zależy jakie dzieci. Jedne sa posłuszne i karne a inne na głowe
właża i naprawdę nie pomagają żadne tłumaczenia, żadne argumenty. Dzieci
potrafią do bólu szukac granic na ile sobie jeszcze mogą pozwolić. To normalne.
Więc dziecku trzeba postawić te granice, dla jego włąsnego dobra. Gdy czuje że
może wszystko traci poczucie bezpieczeństwa i wcale nie jest z tym szczęśliwe.
Wydaje mi sie że jeśłi dzieco wie za co dostało to lanie to nic złego mu się nie
dzieje, pod warunkiem oczywiście że jedyne co po laniu zostanie to
zaczerwieniona pupa. Ja dostałam tak kilka razy w życiu, zawsze wiedziałam za co
i z tych lań pamiętam może ze 3. Nigdy nie miałam poczucia że dostalam za nic.

mam pytanie do was

[81mermaid]

widze ze jak ktos chociaz raz w zyciu dostal i uwaza ze zasluzenie to przyzwala
niejako na "drobny klaps" pozniej,ale ciekawe skad jestescie takie przekonane
gdzie znajduje sie ta cienka czerwona linia miedzy "niewinnym
klapsem"a "laniem"??czy ktos moze mi to zdefiniowac bo slyszalam dokladnie
takie samo pier...od mojego ojca...zastanowcie sie co piszecie-znam ludzi gdzie
ten "niewinny klaps"znaczyl tyle samo w psychice co lanie wiec zastanwocie sie
jaka krzywde nawet tym "niewinnym klapsem"mozecie wywolac u swoich
dzieci...Przylaczam sie do zdania broodway nie mozna wogole bic dzieci bo
pozniej puszczaja hamulce a do tragedii blisko...zastanowcie sie chociaz przez
jeden dzien w swoim zyciu nad tym...Tym bardziej wiem co pisze bo przeszlam to
i znam od podszewki...

[xtrin]

81mermaid napisała:
> ale ciekawe skad jestescie takie przekonane gdzie znajduje sie
> ta cienka czerwona linia miedzy "niewinnym klapsem"a "laniem"?

Tu nie chodzi o różnicę między niewinnym klapsem a laniem, bo lanie także może
być konieczne. Tutaj chodzi o różnicę pomiędzy biciem wychowawczym, a katowaniem
dziecka dla przyjemności rodzica. Rozumiem, że masz ciężkie doświadczenia i
trudno Ci ją dostrzec, ale jest ona niezwykle wyraźna.

Po pierwsze bicie nie ma być dla rodzica, ale dla dziecka. Bicie dziecka z
powodu wzburzenia, strachu, gniewu czy bezsilności (o własnej przyjemności nie
wspominając) jest złe. Kara powinna być wymierzana na spokojnie. Kochającego,
normalnego rodzica uderzenie dziecka boli jeszcze bardziej niż jego pociechę i
nie będzie szukał okazji by to robić.
Druga sprawa to waga czyny. Kara musi być współmierna do winy. Lanie za
niezjedzenie obiadu czy nieposprzątanie pokoju nie powinno mieć miejsca, są
inne, o wiele lepsze sposoby w takich przypadkach. Wina powinna być umyślna,
bicie za przypadkowe stłuczenie wazonu nie ma sensu. Bicie ma uzasadnienie moim
zdaniem w dwóch typach przewinień: narażenie siebie lub innych na bezpośrednie
niebezpieczeństwo (rzucanie nożami w młodszą siostrę bądź włóczenie się po nocy)
albo zachowanie podważające podstawowe zasady etyczne (kradzież, katowanie
zwierząt, perfidne kłamstwo wymierzone przeciwko innej osobie).
Trzecia kwestia to częstotliwość. Bicie dziecka nie może być zbyt częste, wtedy
zresztą traci całą swoją moc. Jeżeli przychodzi rodzicowi trzeci czy czwarty raz
zbić dziecko za to samo przewinienie to najwyraźniej ten rodzaj kary się nie
sprawdza i trzeba poszukać innych rozwiązań, być może nawet zwrócić się do
specjalisty.

Reasumując: kara wymierzana biciem powinna być przemyślana, za poważne
przewinienia i stosowana bardzo, bardzo rzadko.

Inną nieco kwestią są przypadkowe, "spontaniczne", lekkie klapsy. Takie nie
powinny mieć miejsca wcale, ale rodzic jest tylko człowiekiem.

Nie pochwalam bicia dzieci, uważam, że zawsze powinno się starać znaleźć lepsze
rozwiązanie, ale rozumiem, że są sytuacje, w których jest to rozsądne rozwiązanie.

[sir.vimes]

Kara powinna być wymierzana na spokojnie

Bicie na chłodno wydaje mi się jeszcze bardziej okrutne - klaps czy
szturchnięcie z skrajnym zdenerwowaniu (np. gdy rodzice myślą, że dziecko ,
powiedzmy, utopiło się w przeręblu, a ono po prostu poszło do kolegi) rozumiem
ale jako świadomie zaplanowanej i na zimno wymierzonej kary już nie bardzo.

[xtrin]

sir.vimes napisała:
> Bicie na chłodno wydaje mi się jeszcze bardziej okrutne - klaps czy
> szturchnięcie z skrajnym zdenerwowaniu (np. gdy rodzice myślą, że dziecko ,
> powiedzmy, utopiło się w przeręblu, a ono po prostu poszło do kolegi) rozumiem
> ale jako świadomie zaplanowanej i na zimno wymierzonej kary już nie bardzo.

A dla mnie właśnie na odwrót - ten w zdenerwowaniu jest gorszy. Bo on ma na celu
rozładowanie emocji rodzica, a nie wpłynięcie na dziecko.

[sir.vimes]

Ja uważam, ze nieetycznie jest w taki sposób wpływać na dziecko - wychowywanie
dzieci powinno się różnić od tresowania psów.

Zresztą, biciem IMHO niczego dobrego nie sposób nauczyć - bo i czego? Ślepego
posłuszeństwa silniejszemu?

Są inne kary.

O , na przykład to

[sir.vimes]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=61850624&a=61901452
Dla mnie wykonany na zimno upokarzający koszmar - nie wiem czemu coś takiego ma
służyć.

[miang]

> Po pierwsze bicie nie ma być dla rodzica, ale dla dziecka.

zdajesz sobie sprawe jaka potworna rzecz napisalas????

[yagiennka]

Linia jest zauważalna i wcale nie cienka. Wystarczy miec we wszystkim co się
robi rozsądek. Poza tym zwróc uwagę dlaczego klapy dzieciom daje się akurat w
tyłek? Bo tam nie sposób zrobić mu krzywdy. Kara cielesna jest ostatecznością
gdy wszystkie inne metody zawodzą, ewentualnie może być reakcją na nagłe
zagrożenie, np danie klapa wyrywającemu się przy ruchliwej ulicy dziecku. W
takiej sytuacji nie będę czekac az wbiegnie na jezdnię aby zrobić mu pogadankę.
Moi rodzice jakoś nigdy tej linii nie przekroczyli, cud jakiś chyba. Nie czuję
się skrzywdzona :) Moi rodzice dobrze mnie wychowali i przekazali wiele
wartości. To wszystko zalezy od poziomu i świadomości ludzi, prymitywów i tak
niczego nie nauczysz.
Rozumiem że każdy ma taki pogląd jakie ma doświadczenia.

[senim80]

Nie dostawalam i Bogu dzieki!
Raz dostalam, o! Ale to wtedy kiedy pomalowalam telewizor, drzwi i okna na
niebiesko i zielono. Wtedy mamci nerwy puscily, ale wybaczam jej to.
Jestem za wychowywaniem i dyscyplina bez uzywania przemocy. Sa inne lepsze
sposoby.
Ale moze tak mysle, bo mnie rodzice nigdy (za ww wyjatkiem) nie bili? Kary to
byly czesto rozmowy, ktore uzmyslawialy mojemu malemu wowczas rozumkowi, co tez
fatalnego zrobilam i jakie to moze miec skutki. Wtedy ta swiadomosc sama byla
dla mnie kara, jak i czas do myslenia, oraz wlasne konkluzje, typu: sprawilam
zawod, sprawilam przykrosc, skrzywdzilam, rozczarowalam, a to dlatego, ze..
itp..
Co by mi dalo lanie? Hmm.. pewnie to, ze broilabym dalej, tyle, ze sprytniej i
ukrywajac sie z tym. A bylam baaardzo buntowniczym i upartym dzieckiem.
Dzis caluje moja mame po rekach, za to tez, ze te rece nigdy mnie nie bily.
:)

[zoofka]

a ja wolałam czasem dostac klapsa niż słuchać ojca i prowadzić długie rozmowy o
tym co źle zrobiłam. Zwłaszcza jeśli dobrze wiedziałam co źlem zrobiłam i
rozmowy na ten temat niewiele były potrzebne

[eluch_a]

Ja dostałam ojca jeden jedyny raz, który zapamiętam do końca życia. Miałam
chyba 8 czy 9 lat i mój wujek budował wtedy dom. Ja z moim kuzynek poszłam na
piętro i skakaliśmy z balkonu na kupę piasku, to znaczy on skakał, ja go do
tego namówiłam, pomimo że dobrze wiedziałam, że tam w tym piasku i trawie są
metalowe pręty od barierki balkonowej. I za to dostałam, w moim przekonaniu
słusznie.
Dostałam też od mamy, za podkradanie pieniędzy z torebki. Miałam chyba 7 lat,
wtedy była ta dzika moda na wymienianie się karteczkami z kolorowych notesów. I
mama mi nie chciała kupić, więc buchnęłam jej pieniądze i sama sobie kupiłam. I
za to mi wlała, uważam, że też słusznie.
Nie mam jakichś urazów z tego powodu.

[kasia_w_poznan]

sformuowanie ,,bo dostaniesz lanie pasem na gołą pupe ", które czasem słyszałam
od rodziców (jeszcze do dziś pamiętam dźwięk tych słów !!!) wywoływało u mnie
taki strach (normalnie pupa podchodziła mi ze strachu do gardła) , że
natychmiast się uspokajałam i byłam przed dłuższy czas grzeczna jak baranek :)

tak więc na mnie działała już sama GROŹBA a samej kary cielesnej (nie licząc
klapsów kiedy byłam bardzo mało ) nigdy nie doświadzcyłam

[seth.destructor]

Przypomina to mi pewna historie z Bialorusi. Maly chlopiec zabladzil w lesie,
zaginal i cala wies go szukala. W koncu znaleziono go w jakiejs jamie nad
ranem. Mezczyzni przyprowadzili go do matki, a ona zaczela go lac. Mezczyzni
najpierw sie cieszyli, jak to faceci, niestety matka walnela go tak mocno, ze
go zabila, chyba o kant kuchni czy cos takiego.

[vandikia]

no wez :/

[ilona.wroclaw]

Ja dostałam lanie raz w życiu ale do dziś je pamiętam.

To było kiedy miałam chyba 13 lub 14 lat byłam na dyskotece - pamiętam, że była
to ostatnia dyskoteka przed adwentem. Wróciłam spóźniona byłam pijana i
śmierdziało ode mnie papierosami a co najważniejsze wróciłam bardzo późno o
około 2 w nocy

Matka od razu chciała mi wlać ale ja sie nie dałam i uciekłam, to potem
przyszła do mojego pokoju razem z ojcem , zaciągli mnie mimo moich wrzasków do
sypialni i matka spytała czy sie sama rozbiore czy ona ma mi pomóc, wtedy już
miałam łzy w oczach, ściągłam spodnie, majtek nie chciałam , matka zaczęła mi
je ściągać to ja je już sama ściągłam,

Kazali mi sie oprzeć o wersalkę, matka trzymała mnie za ręce, próbowałam sie
wyrwać ale ojciec przylał mi jakimś pasem, bolało strasznie, dostałam tak chyba
z 30 razy, w połowie sie zsikałam, i zaczęłam wrzeszczeć,płakałam jak nigdy
dotąd i darłam sie tak że chyba cała okolica słyszała. ale ojciec nie zważał na
to a matka też nie tylko dalej mnie mocno trzymała,gdy wreszcie ojciec skończył
i matka mnie puściła od razu pobiegłam do siebie.

Nigdy w życiu nie przeżyłam takiego upokorzenia !!!!!!!. Tak szczerze mówiąc to
lanie było zasłuzone (za późny powrót, alkohol, papierosy ) ale długo nie
mogłam moim rodzicom wybaczyć tego lania. Bardzo długo minęło zanim znów
kontakty między nami się poprawiły ale żal pozostał.

[vandikia]

ilona.wroclaw napisała:

> lanie było zasłuzone (za późny powrót, alkohol, papierosy )


chyba żartujesz???? lanie, przylanie raz pasem, ale nie katowanie!!! należała
sie rozmowa przede wszystkim - dlaczego po co.. taka rozmowa jest nawet
bardziej mecząca dla nastolatka, ktory wolałby raz dostac klapa niz kilka
godzin słuchac.. albo ostatecznosc przylanie.. ale nie dlugie bicie, nie
zwracanie uwagi na posikanie itd.. koszmar kobieto, okropny i nie myśl, ze cos
takiego Ci sie należało. bylas młoda, głupia gęś, ale nie morderczyni.. a takie
zdarzenia powodują potem urazy na bardzo dlugi czas. fuck :/

[agava00]

za mówienie nieprawdy ;)
serio
wyszło mi to na dobre
wiekszosc dziecinstwa dostawalam klapsy (albo powazne lansko-kiedy na to zasluzylam)
moja mlodsza siostra moze raz dostala klapsa...(?)
-------
→wejdź do przymierzalni→

dostałam za kłamstwo (z głupoty)

[barbara_wrzesnia]

raz w życiu dostałam prawdziwe lanie. To było za jeśli można tak powiedzieć
wprowadzenie rodziców w błąd odnośnie moje sytaucji w szkole :) niestety po
wywiadówce wszystko sie wydało i nie było mi do śmiechu.

Dostałam od ojca chyba z 20 pasów przełożona przez krzesło . Na szczęśnie nie
na gołą pupe tylko przez spódnice ale i tak bardzo bolało. Potem myślałam ,,ale
byłam głupa, trzeba było powiedzieć prawdę, przecież rodzice jakoś by to
zrozumieli".

Myślę, że zabolało ich to, że ich okłamałam. No a potem mnie zabolał tyłek :).
Głupio powiedzieć ale lanie było chyba zasłużone. Dziś myślę, ze dostałam z
własnej głupoty, gdybym nie kłamała lania by nie było.

[dr.verte]

Tak to było?:

handprints.dawnoffreedom.com/gjcclr011.jpg

klapsy wychowawcze?

[asia96301]

Jak odróznic klapsy wychowawcze od bicia? Fizycznym wzorem na siłe. I
każdorazowo mierzyć?
Dziecko z połamanymi żebrami - nie ma wątpliwości.
A dziecko upokorzone klapsem? Nie ma znaczenia?

[alienxxx]

moim zdaiem nie ma czegos taiego jak lanie zasluzone - zadne lanie nie moze byc
zasluzone, bo nikt nie ma prawa bic slabszego od siebie dziecka

bicie jest dowodem bezsilnosci i bledow wychowawczych rodzicow popelnionych juz
na samym poczatku, a czeste bicie powoduje nieodwracalne urazy u takiego malucha

[cala_w_kwiatkach]

nigdy nie dostalam lania od rodzicow
mama straszyla mnie tylko kapciem jak cos przewinelam, ale ja juz sie darlam i
plakalam w nieboglosy zanim zdarzyla go zdjac ;P do dzis sie z tego smiejemy

[vandikia]

dostalam moze ze 3 razy w zyciu

raz za pobicie siostry - w sumie akurat wtedy rąbnęłam ją niechcący, ale miala
limo..potraktowalam to jako zaplate za inne "chcące razy"

a ze 2 razy nie wiem za co... zawsze dobrze sie uczylam, wiec nie bylo stresu,
chociaz za nauke i tak nigdy bym nie dostala

bicie ni epomaga w wychowaniu, bo dziecko chce wziąć odwet na baty - tak mi sie
wydaje i raczej nei bedzie grzeczniejsze..moze bardziej przebiegle :)

[vandikia]

a tak btw to prawdziwe lanie dostalam od śp. dziadka.. grubym, skórzanym pasem
na pupe
zobaczyl, ze biegne za młodszą, małą siostrą i ją smagam po nogach pokrzywami

mialo sie te pomysly... zdrowa przynajmniej jest ;)

[dr.verte]

w Szwecyji poszedłby siedzieć

[vandikia]

nie mam mu tego za zle, nalezalo mi sie, poza tym to nie bylo katowanie - jak
opisywaly niektore osoby wyzej, tylko jedno porzadne lanie.

[ilona.wroclaw]

a czym Twoim zdaniem różni się ,,porządne lanie" od katowania ?

rozumiem, że w Twoim przypadku nie było katowania ...ale co masz na myśli: czy
to, że nie byłaś bita zbyt mocno, czy to że nie dostałaś na gołą pupe czy to,
że razów było tylko kilka a nie kilkadziesiczy ? a może coś inneg ?

[vandikia]

2 razy pasem po d.upie to nie jest katowanie. bicie az ktos popuści, drze sie
wniebogłosy, bicie z zapamietaniem - celowe, zeby zrobic krzywdę, a nie ukarac
to jest wg mnie katowanie

[ilona.wroclaw]

jeżeli dostałas 2 razy pasem to się zgadzam w 100 %, że nie było to katowanie
Po prostu trochę sformuowanie ,,porządne lanie" gdyż można je róźnie rozumieć

Ale teraz wszystko już rozumiem

[kozborn]

Ja pamiętam, że dostałem klapy przez tyłek jak przywaliłem koledze w przedszkolu
w szczenę. Ale byłem przestraszony, ponieważ kazał mnie otoczyć. To było
najlepsze, co mogłem zrobić w tej sytuacji... Tata nie dał się przekonać.

[koza_w_rajtuzach]

Nie dostawałam lania, bo moi rodzice nie uznawali takich metod. Zawsze mi
mówili, że bicie dzieci jest zaprzeczeniem miłości i szacunku do nich.
Słuchałam się rodziców, byłam dość grzecznym dzieckiem, bo tłumaczyli mi
dlaczego czegoś robić nie mogę i ja to rozumiałam. Byli dosyć wyrozumiali, w
sumie w ogóle u mnie w domu nie było żadnych kar za nic, ani cielesnych ani
innych.

[papieska_kremowka]

Dostałam w życiu lanie niewiele razy, głównie od babki, która za mną nie przepadała i ciągne szukała okazji do lania (byłoby tego więcej, ale jakoś niemal zawsze udawało mi się zwiać i schować;)). Od ojca obrywałam za absurdalne przewinienia, raz mnie nakrył na oglądaniu w telewizji całującej się parki, raz dostałam, bo do przyjaciela rodziny mówiłam "wujku" (ojciec go nie lubił). Wymyślał raczej inne kary - zamykał mnnie na cały dzień w pokoju, ograniczał widywanie się z kolegami jak mógł, był czas, kiedy miałam do wykorzystania jedną godzinę tygodniowo. Babka straszyła i też zamykała w domu względnie wysługiwała się sąsiadkami, które przychodziły prowadzić ze mną umoralniające rozmowy, cholernie mnie to upokarzało. Ojciec ostatni raz podniósł na mnie rękę, kiedy miałam piętnaście lat - złapałam wtedy książkę, pamiętam, była duża i w twardej okładce - i zagroziłam, że jeśli mnie tknie, oddam. Może to nie było właściwie, ale nie żałuję. Doprowadził mnie wtedy do histerii wrzaskami i groźbami.
Nie zauważyłam żadnego zbawiennego wpływu kar na moje późniejsze życie. Tyle, że ani za ojcem, ani za babką nie przepadam i nie mam z nimi dobrego kontaktu.
Jeśli kiedyś będę miała dziecko, nie zamierzam go bić. Niewykluczone, że mnie zaświerzbi ręka i dam mu klapsa, ale o takich kretyńskich karach jak wyżej wymienione nawet nie myślę.

[mmaupa]

Nikt nie bil ani mnie, ani mojego brata - rodzicow tez nie bito w dziecinstwie.
Nie jestem rozbestwiona, nigdy nie sprawialam klopotow rodzinie, brat raczej tez
nie. Oboje wyroslislmy na ludzi sukcesu :)

Rodzice nauczyli mnie dwoch najwazniejszych rzeczy:
1. Ze na rodzinie zawsze mozna polegac i ufac.
2. Ze nigdy nie mozna wykorzystywac swojej przewagi fizycznej na kims slabszym
(wszystko jedno czy to dziecko czy kot).

Przeciez chodzi o to, zeby dziecku dac przyklad swoim zachowaniem. Bicie za
klamstwo? A jesli pieciolatek przylapie rodzicow na klamstwie (nawet bialym), to
czy ma prawo ich uderzyc?
Bicie za narazenie zdrowia? A jak babcia przejdzie przez ulice na czerwonym
swietle, to tez ja stluczecie? Dlaczego szanujecie tylko osoby starsze? Dzieciom
nalezy sie tyle samo szacunku co doroslym, przy wiekszej dozie zrozumienia i
cierpliwosci - bo tak malo jeszcze wiedza o swiecie.