Nieszczęśliwa:/

[violetta30]

Wyszłam za mąż majac 18 lat (pomysl tesciowej ktora najwyrazniej miala dosyc
synka 24 letniego w domu) bylam mloda i naiwna..sluchalam co mi mowiono
zaraz po slubie kochana tesciowa zaczela napominac o wnuku i ja grzeczna 18
latka (jeszcze uczaca sie) zaszlam w ciaze.Moi rodzice ...tato byl za
granica,mama myslala ze ja tak chce...wiec sprzeciwow nie bylo.Cala ciaze
znosilam bardzo dobrze i w wieku 19 lat urodzilam synka,ale ze jako zycie
lubi mi dawac po tylu okazalo sie ze malutki ma wade serca...zmarl po kilku
dniach:/czulam pustke,ból i czulam ze jestem z tym sama:(( W ciazy mąż kilka
razy mnie uderzył,popijał...Po śmierci synka tesciowa atakowala mnie mowiac
ze maly zmarł przeze mnie.Mówiła straszne rzeczy o mnie do obcych ludzi...a
ja? biegalam codziennie na cmentarz:/Przyszedl dzien ze zaczelam sie bac
wychodzenia z domu zeby nie uslyszec nowych sensacji na moj temat.Mając 21
lat moja psychika nie wytrzymala,załamałam sie.Zaczelo sie leczenie...choruje
na agorafobie z lękiem napadowym.Maja 24 no prawi 25 lat urodzilam drugiego
synka pieknego i zdrowego.Dal mi sile i wiare ale choroba nie ustapila...uraz
pozostal.Dzis syn jest wspanialym 9 latkiem i calym moim swiatem.Dla niego
walcze i trwam w tym marazmie.Z mężem nie śpie od 10 lat.Mam 34 lata i
dopiero teraz poczulam,ze chce życ,że chce poczuc sie szczesliwa ... ale mąż
nie chce na to pozwolic...straszy mnie ze zabierze mi syna:/Ja chce życ
poprostu...jestem wieźniem we wlasnym domu,nie potrafie nigdzie wyjsc,biore
leki a trwanie w tym samym miejscu nie pomaga mi.Chce życ i usmiechac
sie...co ja mam zrobic?:(

[ciotka_zawrotka]

Droga violetto naprawde bardzo mi przykro i właściwie moge cie jednie wspierac duchowo.Może potzreban by ci byłą grupa wsparcia?

[kobieta_na_pasach]

ciotka_zawrotka napisała:

> Droga violetto naprawde bardzo mi przykro i właściwie moge cie jednie wspierac
> duchowo.Może potzreban by ci byłą grupa wsparcia?
he he,ciotka-zawrotka, zawracasz tylko glowe.

[dolly19]

naprawde współczuje i również jest mi bardzo przykro... smutna ta Twoja
historia... ale jestem pełna posziwu za to, ze to wszystko wytrzymałas. Moge Ci
poradzic tylko tyle, zebyś rzuciła męża... W tej chwili nie jest Ci on do
niczego poptrzebny...nie daje Ci ani odrobiny szczęścia. Jesteś jeszcze młoda,
wiec mysle ze spokojnie mozesz sobie znależć nowego partnera...a jezeli nie, to
lepiej być sama, niezalezna kobietą niz żyć z kims kto jest Ci całkowicie
obojetny... i jeszcze ta teściowa..wrrr...

[kobieta_na_pasach]

wziac zycie w swoje rece i przestac robic to, co kaza ci inni, a zaczac robic
to, czego ty chcesz.szkoda,ze po smierci pierwszego dziecka nie odeszlas od
meza. nie pociagniesz dlugo w zwiazku bez milosci. jestes jeszcze bardzo mloda.
pomysl o synu, ktory patrzy na rodzicow i coraz wiecej rozumie. za kilka lat syn
przestanie byc calym twoim swiatem,bo bedzie chcial sam pojsc w swiat i co?
zatrzymasz go dla siebie? radze ci juz teraz podjac dcyzje o rozwodzie i
konsekwentnie sie jej trzymac. popros tez rodzicow o wsparcie,zebys mogla
przejsc przez pieklo rozwodu, bo pewnie na to sie zanosi, sadzac po tym, jak
reaguje twoj maz.

[violetta30]

Kiedys pojechalam z kolezankami na kilkudniowy wypad (akurat czulam sie lepiej
i bylam w stanie wyjsc z domu co niestety zadko sie zdarza) i maly zozstal z
ojcem.Po powrocie odebralam tel.od tesciowej i posypaly sie obelgi...ze jestem
dziwka i ze zabierze mi dziecko
a prawda jest taka ze do czasu az syn skonczyl 5 lat nie spedzilam nawet dnia
po za domem.Przez 5 lat bylam z nim codziennie,przez 2 lata sama bo mąż
wyjechal za granice
Przepraszam za te użalania sie ale dzis mam gorszy dzien i potrzebe wyrzucenia
tego z siebie

[violetta30]

czy to az taka tragedia ze zostawilam na kilka dni 6 latka z ojcem?
Ojca nie bylo przez 2 lata przy nim i jakos tu problemu nie bylo

[kobieta_na_pasach]

violetta30 napisała:

> czy to az taka tragedia ze zostawilam na kilka dni 6 latka z ojcem?
> Ojca nie bylo przez 2 lata przy nim i jakos tu problemu nie bylo

wiesz, w normalnym, kochajacym sie zwiazku to nie powinna byc tragedia, ale
kiedy cos jest nie tak, to wszystko moze byc argumentem w sadzie np. ja jestem
moze starej daty,ale nie zostawilabym ( inie zostawialam, syn ma teraz 17 lat)
syna z mezem. moze glownie dlatego,zeby jemu nie dawac takiego pretekstu?
uwazalam,ze kobieta-matka, jako bardziej odpowiedzialna powinna miec ciagle
dziecko pod kontrola. i jesli juz wyjezdzalismy to cala rodzina. tak to jest,
kiedy zaklada sie rodzine w mlodym wieku, jeszcze sie czlowiek zyciem nie
ncieszyl,a juz zostal uwieziony.ale trzeba ponosci konsekwencje swoich
nieprzemyslanych decyzji. wyjazdy zostaw na czas, kiedy syn juz nie bedzie ciebi
e potezbowal.niestety.

[kalina.tt]

kobieta_na_pasach napisała:

Jednym słowem wszystkie pracujące matki są niedobre bo zostawiają dzieci pod
opieką obcych ludzi?
Siedzisz ciągle w domu i nie wychodzisz z niego?

[kobieta_na_pasach]

kalina.tt napisała:

> kobieta_na_pasach napisała:
>
> Jednym słowem wszystkie pracujące matki są niedobre bo zostawiają dzieci pod
> opieką obcych ludzi?
> Siedzisz ciągle w domu i nie wychodzisz z niego?

ales ty durna.przeciez ona pisala o wypadzie z kolezankami, anie o wychodzeniu
do pracy. co do mnie to pracuje cale zycie, z 2letnia przerwa na wychowanie syna.

[violetta30]

kobieta_na_pasach napisała:

> kalina.tt napisała:
>
> > kobieta_na_pasach napisała:
> >
> > Jednym słowem wszystkie pracujące matki są niedobre bo zostawiają dzieci
> pod
> > opieką obcych ludzi?
> > Siedzisz ciągle w domu i nie wychodzisz z niego?
>
> ales ty durna.przeciez ona pisala o wypadzie z kolezankami, anie o wychodzeniu
> do pracy. co do mnie to pracuje cale zycie, z 2letnia przerwa na wychowanie
sy
> na.

żeby było jasne wyjazd ten i wogole pomysł wyszedl od mojego lekarza
bylo to mój pierwszy krok na przód w chorobie

[kalina.tt]

> ales ty durna.

A ty bardzo sympatyczna. Miło mi.

>przeciez ona pisala o wypadzie z kolezankami,

Tak o wyjeździe na kilka dni. Zakładam, że wyjechała na jakieś 5 dni czyli
zostawiła w ciagu 9-ciu lat dziecko na 120 godzin.

anie o wychodzeniu
> do pracy. co do mnie to pracuje cale zycie, z 2letnia przerwa na wychowanie sy
> na.

Czyli nie widzisz dziecka przez jakieś 9 godzin dziennie, czyli ok 180 godzin
miesięcznie, czyli ok 2160 godzin rocznie....itd.
Dziewczyna nie pracuje, jest z dzieckiem ciągle. Ma prawo wyjechac raz na sto
lat na kilka dni i oderwać się od wszystkiego.

[violetta30]

kalina.tt napisała:


>
> Tak o wyjeździe na kilka dni. Zakładam, że wyjechała na jakieś 5 dni czyli
> zostawiła w ciagu 9-ciu lat dziecko na 120 godzin.

>

to byl tylko weekend

[violetta30]

kobieta_na_pasach napisała:

> kalina.tt napisała:
>
> > kobieta_na_pasach napisała:
> >
> > Jednym słowem wszystkie pracujące matki są niedobre bo zostawiają dzieci
> pod
> > opieką obcych ludzi?
> > Siedzisz ciągle w domu i nie wychodzisz z niego?
>
> ales ty durna.przeciez ona pisala o wypadzie z kolezankami, anie o wychodzeniu
> do pracy. co do mnie to pracuje cale zycie, z 2letnia przerwa na wychowanie
sy
> na.

a jesli maz nigdy mnie i syna nigdzie nie zabral tzn.ze mamy tkwic ciagle w
domu?
w te wakacje czuje sie lepiej i po raz pierwszy zabralam syna na wakacje

[kalina.tt]

violetta30 napisała:

> czy to az taka tragedia ze zostawilam na kilka dni 6 latka z ojcem?
> Ojca nie bylo przez 2 lata przy nim i jakos tu problemu nie bylo


Żadna tragedia. Każdy ma prawo trochę odpocząć.
Co do zabierania dziecka....w Polsce opiekę nad dzeićmi na ogół przyznaje się
matce. Jeśli jesteś cały czas z dzieckiem w domu, to nie sądzę, żeby synka tak
łatwo Ci zabrano.Możesz liczyć na rodziców, uciec do nich? Mam wrażenie, że
jesteś szalenie zastraszona prze teściową i męża. Uciekaj od nich jak najdalej,
młoda jesteś i masz całe życie przed sobą.

[violetta30]

kalina.tt napisała:

> violetta30 napisała:
>
> > czy to az taka tragedia ze zostawilam na kilka dni 6 latka z ojcem?
> > Ojca nie bylo przez 2 lata przy nim i jakos tu problemu nie bylo
>
>
> Żadna tragedia. Każdy ma prawo trochę odpocząć.
> Co do zabierania dziecka....w Polsce opiekę nad dzeićmi na ogół przyznaje się
> matce. Jeśli jesteś cały czas z dzieckiem w domu, to nie sądzę, żeby synka tak
> łatwo Ci zabrano.Możesz liczyć na rodziców, uciec do nich? Mam wrażenie, że
> jesteś szalenie zastraszona prze teściową i męża. Uciekaj od nich jak
najdalej,
> młoda jesteś i masz całe życie przed sobą.


nie pracowalam bo choroba mi na to nie pozwala wiec od urodzenia dziecka ciagle
to ja z nim przebywalam nie bylo cioć,babć do podrzucania malego.ten wyjazd byl
pierwszym moim od czasu malzenstwa uwazalam,ze jesli mąż mogl zniknac na 2 lata
to te moje kilka dni oderwania sie od domu nie powinny stanowic problemu i tym
bardziej powodow do obrazania mnie
dla mnie byl to ogromny sukces
mąż twierdzi ze mnie kocha ale ja nie potrafie go kochac za duzo bolu zaznalam
od niego i jego rodziny
czuje sie jak wiezien
moj ojciec jest przeciwny rozwodowi bo co ludzie powiedza...
mama choruje i nie chce jej stresowac moimi problemami
jestem z tym sama

[violetta30]

gdy mąż probuje mnie dotknac wpadam w panike bo przypomina mi sie jak uderzyl
mnie jak bylam w ciąży
dla niego jestem nikim i ciagle mi powtarza ze nikt mnie nie zechce:/

[violetta30]

zreszta bil nie tylko wtedy
podczas klotni nie raz oberwalo mi sie w glowe
ehhh

[aniolek_23]

Nie ma nad czym się zastanawiać, zostaw swoje dotychczasowe życie bo brnięcie
dalej w tej sytuacji w ogóle nie ma sensu. Z czasem wszystko się ułoży - jesteś
młoda, całe życie przed Tobą - nie rezygnuj z tego!!! Pamiętaj życie masz tylko
jedno i jak je przeżyjesz zależy w dużej mierze od Ciebie!!!

[violetta30]

aniolek_23 napisała:

> Nie ma nad czym się zastanawiać, zostaw swoje dotychczasowe życie bo brnięcie
> dalej w tej sytuacji w ogóle nie ma sensu. Z czasem wszystko się ułoży -
jesteś
> młoda, całe życie przed Tobą - nie rezygnuj z tego!!! Pamiętaj życie masz
tylko
> jedno i jak je przeżyjesz zależy w dużej mierze od Ciebie!!!


ale czy ja mam tyle sił by walczyć z nim i jego rodzina?
biore leki by jakos funkcjonowac

[kalina.tt]

Masz szansę znaleźć pracę?

[violetta30]

kalina.tt napisała:

> Masz szansę znaleźć pracę?

z moja agorafobia nikle:/
raz czuje sie lepiej a czasem gorzej i nie jestem nawet w stanie z lozka wstac

[laleczka_chucky]

Nie słuchaj tego co mówi Ci mąż, że nikt Cię nie zechce, przecież wiesz, że to
nie prawda. On chce Cię zniechęcić do rozwodu, straszy Cię, że odbierze Ci
dziecko, ale pokaż mu, że się go nie boisz, walcz o przyszłość swoją i syna.

[laleczka_chucky]

Odejdz od męża, zakończ ten toksyczny związek. Jesteś młodą kobietą, ułożysz
sobie jeszcze życie na nowo, masz prawo do szczęścia. Twój synek kiedyś stanie
się mężczyzną i pujdzie swoją drogą, co wtedy będzie z Tobą? Zostaniesz z
człowiekiem, którego nie kochasz i który dręczy Cię psychicznie?
Nie gódz się na taki stan rzeczy, tłumacząc się dobrem dziecka, bo życie w
rodzinie, w której nie ma miłości i szacunku nie jest dobrem.
Nie bój się męża, on chce Cię zastraszyć, bądz silna, poszukaj wsparcia u
rodziców, przyjaciół.

[violetta30]

dzis tez mam ten gorszy dzien:/

[za_pominajka]

Violettko!
Mam 32 lata i wiele trudnych przejść za sobą.Odeszłam od agresywnego alkoholika
po 5 latach malżeństwa, z 4 letnim synkiem i po wielu przejściach. Jeśłi już
uświadomiłaś sobie, w czym tkwisz, musisz działać. Ty nigdy nie zmienisz ani
męża ani jego rodzinki. Ale możesz zmienić siebie i swoje życie. Nie będzie
łatwo. Wiem coś o tym. Najpierw jednak powinnaś znależć sobie kogoś kto Cię
wesprze. Na Twoim miejscu na pewno poszukałabym grupy wsparcia lub grupy dla
współózależnionych. Gorszych dni będzie dużo. Ale wiedz, że jeśłi chcesz
zmienić to co miałaś, to na pewno udaCi się. A potem już tylko lepsze dni!
Trzymaj się. Wyjdź na miasto i znajdź wsparcie! A potem działaj!

[butterflymk]

nie jestem w stanie wczuć się w ból jakim jest utrata dziecka
więc nie o tym chcę mówić, aczkolwiek drugi synek jest jakby Twoim podwójnym
dzieckiem....
W ogóle to ja nie rozumiem jak Ci prostacy moga Ci grozic że zabiorą Ci dziecko?
Jesteś młoda i masz odchowanego synka. Juz raczej najwyższa pora żebyś zaczęła
żyć. Po pierwsze może poradź się jakiegoś prawnika jak wygląda Twoja sytuacja
od stronu prawnej w razie czego...żeby wyśmiać w twarz teściowa i męża.
Po drugie: nie zastanawiałaś się nigdy nad rozpoczęciem własnego zycia?

[summerwine]

to ze jestes tu z nami na forum, duzo mowi to pierwszy krok ku otwartosci i
zmianie dotychczasowego zycia,nawet nie wiesz a to bardzo wiele, masz prawo
odpoczac, masz prawo do milosci, do radosci i wiele wiele innych szanuj siebie i
nie pozwalaj na to zeby ktos podnosil reke na Ciebie
checi to polowa sukcesu, wiesz ze jesli bedziesz bardzo chciala poradzisz sobie,
masz rodzicow, masz synka oni Ci pomoga i dadza wsparcie

rozwiedź się

[vivian.darkbloom]

lepszy rozwód niż trwanie w takim toksycnzym związku i rodzinie.

Co z prawnikiem, jeśli Cię nie stać na niego? Moje rady są takie:
Na wydziałach prawa wielu uczelni są tzw. studenckie poradnie prawne
(niodpłatnie). Możesz się tam udać i wysondować jak wygląda sytuacja z
rozwodem, czy rzecyzwiscie sitnieje ryzyko odebrania Ci dziecka etc.
słyszałam też o takich przypdkach, że radni czy posłowie oferują w swoich
biurach nieodpłatną pomoc prawną. musisz się zorientować czy w Twojej
miejscowosci są takie możliwości.

[honeyandmilk]

ja mialam 17 lat i urodzilam dziecko. 12 lat w związku. Po wielu rozterkach
rozwód (też groził, straszył - złożyłam sprawę w prokuraturze). Teraz mam
kochanego, drugiego męża. Jestem szczęśliwa. Zaryzykowałam i opłacało się.
Zaryzykuj. Jeśli od razu nie będzie lepiej, to z czasem. Jakie masz wyjście?
Jak zostaniesz, to cały czas będzie gó..

[butterflymk]

super, niech inne dziewczyny biorą z Ciebie przykład.
jestes wzorem do naśladowania :D

dziś...

[violetta30]

po obudzeniu poczulam sie bardzo zle doszedl do tego atak paniki...ledwo
doczołgałam sie po cos na uspokojenie:/
Przed chwila zadzwoniłam do mężulka i opowiedzialam mu o tym
dodalam tez ze jak tak bedzie wygladac moje zycie to pozyje jeszcze z 5 lat
na co on odparł: skoro tak myślisz...
ehh jestem zmeczona

[violetta30]

dla niego wszystko to problem
chce zeby nas zabral na dzialke to on nie pojedzie bo tam sa moi rodzice
na zakupy pojedzie ale zawsze musi najpierw stworzyc jakis problem i wykrzyczec
go
kiedys...syn mial jechac na wycieczke szkolna poprosilam wiec męża by pojechal
z małym jakims autobusem zeby sprawdzic jak maly zniesie podroz bo mam obawy
czy go puscic (jak bylam mala zle znosilam takie jazdy)
na co mąż odparl zebym sama jechala:/ wie ze od 12 lat lecze sie na agorfobie i
nie ma szans zebym wsiadla do autobusu z ludzmi
skonczylo sie tak ze maly na wycieczke nie pojechal:/